vrijdag 12 januari 2018

gij zijt Goden



Over t algemeen hebben wij heel grote beelden over God, de Goden, Goddelijke wezens. Maar eigenlijk verander je steeds meer in God. Er komt steeds meer ruimte voor God, als jij er niet meer bent. Eigenlijk komt God steeds dichterbij, van zijn wolk af. Het kan zich dan meer en meer door jou heen openbaren.
Juist in dat proces valt groot en klein weg. Je waarde hangt minder en minder af van buiten, in wat je doet, in je verschijning naar de buitenwereld. Die waarde komt dan meer en meer binnenin te liggen. Daar ligt dan de vervulling en dat geeft vervulling aan alles buiten.
Je kunt dan zeggen, ik ben Dat. Alleen Dat heeft nog veel meer dimensies, en dat ben je nog niet.
Het is een trilling die hoger en hoger en sneller en sneller mag worden. Hoe hoger die trilling hoemeer je van God kan omvatten, hoemeer je van God kan indrinken, hoemeer God door jou heen zich kan openbaren.
Er wordt wel vaker gezegd we zijn maar mensen.
Wat is dat, de mens?
Heeft je antwoord hierop niet alleen met jezelf te maken? Is dit niet ieders eigen spiegel, hoe je de mens ziet?
Wat mij betreft, mensen zijn dus als Goden in de dop.
In potentie zijn we Goden, Jezus zei dat toch ook al.
We komen hier op aarde om dat wat in potentie in ons zit vrij te maken. Juist omdat de aarde zo'n harde leerschool is, er hier harde materie is waar we in eerste instantie tegenaan botsen, ons aan stoten, ons pijn doen. Juist daardoor komen de mogelijkheden dat God, dat het Goddelijke door ons heen kan vrijkomen.
Door de interactie met t leven, met mensen. Door te ervaren, te proeven van t leven, alles wat het te bieden heeft.
Dus wij zijn hartstikke kostbaar.
Daarom sta ik zo kritisch tov channeling etc. of algemeen dat de oplossingen, bevrijdingen door andere krachten gedaan worden. Als wij ons vrij maken door begrip door inzicht, doorleefd inzicht. Als we ons vrijmaken van iets wat de boel kleurde, onze invulling, onze gedachte, ons idee, dat we dit met t bewustzijn doorzien dan is t ook echt vrij. Dan is t van ons. Dan hebben we een stukje ruimte geschapen voor God in onszelf. En zo kan God meer en meer door ons heen vrijkomen, zichtbaar worden, door onze ogen kijken, uit ons hart spreken.
Als dit onze intentie is, ons diepste verlangen, dan mag dit proces plaatsvinden.
Zekers daar gaat meestal veel aan vooraf, maar dat is deel van de weg. Ervaring opdoen, van alles proeven in t leven, totdat we daar genoeg van hebben en echt terug naar Huis willen. Dat we willen versmelten met Dat, met Dat wat we werkelijk Zijn.
Een groots avontuur dat leven, zo groots en wonderbaarlijk, niet te bevatten. Maar meer en meer zullen we mogen omvatten. Omvatten met een gelouterde door ons heen vrijgemaakte Liefde. De Liefde die alleen maar Liefde is. De Liefde die Weet.



Kagib

De uitgesproken woorden:


Geen opmerkingen: