vrijdag 22 juni 2018

van waarheid tot waarheid




Hoeveel waarheden verkondigen we met elkaar die helemaal niet onze levende waarheid zijn?
Maar een waarheid opgepikt, opgelegd door zoveel dat op ons pad gekomen is. Opvoeding, maatschappij, cultuur.
Zoveel jasjes aangetrokken.
En vanuit deze waarheden bevechten we elkaar.
Met deze waarheden houden we onszelf overeind.
We zoeken lotgenoten die dezelfde waarheid verkondigen en zo voelen we ons sterk.
Sterk tov van andere met andere waarheden.
Zovele geloven die we verkondigen als de Waarheid, en waar zelfs oorlogen om gevoerd worden in t groot en in het klein.
Maar het onder ogen durven zien dat dit alles schijn is?
Dat dit alles slechts een aangetrokken jasje is?
Dat is heel confronterend.
Maar als je de durf hebt om het vuur brandende te houden. Om niks vast te zetten, alles open te houden, stromend. Elk nieuw moment weer werkelijk als nieuw proeven.
Dan kan alles wegbranden, wegvallen wat jij niet werkelijk Bent.

Jasje na jasje dat uitgetrokken kan worden.
Totdat er geen jasjes meer over zijn, en je bij jouw naakte Waarheid uitgekomen bent.
Als je Weet, dan hoef je niet meer te vechten.
Dan hoef je niet meer aan te vallen, of je te verdedigen.
Je Weet, en dat is voldoende.
Je bent Dat.
Het is je Wezen, het is een met wat je Bent.
Je kunt jouw Weten, jouw Wezen delen maar je hoeft hier niets meer mee. Het kan je niet meer groot of klein maken.
Deze Waarheid vervult jou, daarin heb je dan vrede gevonden, daarin heb je de Liefde gevonden.
Want de uiteindelijke Waarheid is Liefde.
Liefde die alleen maar Liefde is.
Liefde die alles omvat met begrip.
Liefde die onbevangen en vrij is als een kind.
Liefde die een is met alles en iedereen.
Maar dit kun je niet als een jasje aantrekken.
Ieder moet zijn/haar ont-dekkingstocht gaan, van waarheid tot waarheid, van afscheid tot afscheid, van loslaten en achterlaten.
Dit kan heel confronterend, heel pijnlijk zijn.
Maar als dit je intentie is.
Als je het Vuur wakker wil houden.
Dan zal de Waarheid je uiteindelijk bevrijden.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/V1qWNu3Pa0

dinsdag 19 juni 2018

tot Zijn komen




Als we meer en meer onze eigenwilligheid, het zelf willen doen, het hart gesloten willen houden, achter ons laten, kan het Licht binnenstromen. Dan kan dit Licht dat in de duisternis schijnt de duisternis laten oplossen.
Als we tot overgave willen komen.
Als we met lege handen durven staan.
Als we alles durven overgeven. Alles wat we denken te zijn, denken te moeten doen.
Als we durven geconfronteerd te worden met alle illusies die we opgebouwd hebben over het leven.
dan kan Zijn overnemen.

Dit is niet voorbehouden aan bepaalde inspiratoren, Jezus, Boeddha, noem maar op. Daar mogen we ons niet meer achter verschuilen.
Het gaat nu om ons allemaal.
De ruimte is geschapen. De kerken zijn ingestort. Meer en meer storten alle starre systemen in of worden ontmaskert.
Alles wordt blootgelegd, en nu is het aan ons om te antwoorden.
Om die Vrijmakingsweg, Bevrijdingsweg te gaan, onder leiding van Zijn, onder leiding van het Licht, onder leiding van de Liefde, onder leiding van Dat wat alles Weet, aloverkoepelend is.
Het hart hiervoor te openen.
Durven kwetsbaar te zijn, durven ontmaskert te worden, durven loslaten.
Dan kan het paradijs op aarde terugkeren, als Zijn weer overgenomen heeft. Maar nu bewust verwerkelijkt, vrijgemaakt, van binnenuit.
Leeg geworden van onszelf, en daardoor vervuld door Zijn.
Vol-ledig zijn.
Alles zal zich dan in volledige harmonie ontvouwen. Dan hoef je nog slechts te volgen. En uiteindelijk zul je het Weten, alles Weten, en een vrij medeschepper geworden zijn van Zijn.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/0zcCaP7w3D

vrijdag 15 juni 2018

conflict




Wat is je diepste intentie... Wil je je gelijk, ten koste van vaak zoveel, waardoor conflict op conflict zal volgen. Of ga je in jezelf zoeken wat de betekenis is van dit conflict, wat in jou dit conflict, deze verwijdering, dit meningsverschil, deze afscheiding, veroorzaakt heeft?
Daar ligt het verschil.
Wil je, is het je diepste intentie om steeds weer tot begrip te komen. Om te zien wat de betekenis, wat het teken is wat het leven je aanreikt?
Hoemeer die Kracht der Krachten vrijkomt, kan spreken binnenin, hoemeer het natuurlijk en vanzelfsprekend wordt, je enige verlangen wordt, om in jezelf te kijken wat jouw deel is in t conflict, in de verwijdering. Wat de reden is van de emotie die wakker wordt door de ander. Wat jouw bijdrage hierin is.

En dan kan het bewustzijn ook spreken, het Licht ook schijnen op de situatie. Het Geweten spreken. Dan is er ontvankelijkheid, is er de nederigheid hiervoor. De overgave, het open zijn, het kwetsbaar durven zijn. Geen muren om het hart heen, maar een eerlijk, open, in eerste instantie kwetsbaar hart.
Zo kan meer en meer alles versmelten tot Liefde. Alles doorzien worden, tot begrip komen.
Daarin bestaat de Verlossing, de Oplossing en alle tegenstellingen zullen verdwijnen. Alle afscheidingen alle beelden, alle frictie, alle disharmonie, alle emoties. Alles zal oplossen in dit Bewustzijn, in de Liefde, in het hart, en je zult Liefde Zijn.
De Nieuwe Wereld begint binnenin en kan zich van daaruit in de wereld openbaren.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/bbhlmGNZ5X

dinsdag 12 juni 2018

instrument zijn




Uiteindelijk ben je leeg. Je wordt leger en leger door begrip door inzicht, door innerlijke bevrijding. Uiteindelijk ben jij helemaal leeg. Maar juist daardoor wordt je een vat van zoveel. Juist daardoor kun je meer en meer bevatten.
Zoveel mogelijkheden tot uitdrukking komend in de meest subtiele lagen.
Wat maar nodig is.
Als je het werkelijk bevrijdt hebt van emoties, belangen, verlangen, beelden etc.
Hiervan leeg geworden bent.
Als het geen beladenheid meer heeft, geen enkele verbinding meer heeft met het ego, met het ikje.
Dan kan het gebruikt worden.
Dan wordt het opgeroepen als het moment het vraagt zonder dat je hierover nadenkt. Eigenlijk zonder enige gedachte.
Geheel natuurlijk.
Even wordt er iets meer ervaarbaar, Liefde, compassie, ontroering, betrokkenheid op wat voor vlak dan ook.
Anders is er eigenlijk leegte, maar heel licht, een heel heldere leegte.
Gewoon Zijn, in alle eenvoud.

Je bent niet voortdurend in extase. Er is hier ook geen enkele behoefte toe, of gelukzaligheid. Dit heeft geen enkele toegevoegde waarde, is slechts een vluchtige stroom die weer vervliegt.
Het helder zijn, het vervuld zijn in dat Zijn is eigenlijk alles. Alles wat je hartje begeert, niets kan hier meer aan toevoegen.
Je Weet het uiteindelijk.
Maar je kunt het niet overbrengen.
De dood bestaat niet.
Het is iets van je hele wezen, zo vanzelfsprekend en natuurlijk.
En daardoor ook geen angst, waar zou je bang voor zijn.
Alles is slechts verandering, steeds in verandering.

En juist daardoor wordt het leven zo'n groot avontuur, zo'n dans, zo'n geweldige ont-dekkingstocht, in deze ontvouwing, uitvouwing van alles.
Hoezeer alles aan de buitenkant ook veranderd, er is iets wat blijft, wat Eeuwig is, wat gewoon is, stralend diep van binnenuit.
Dit kan niet veranderen, dit is gewoon wat het is.
Dit kan niemand van je afpakken, het wordt je ademen. Al stort de hele wereld om je heen in, dat Ene blijft.
En mocht in de stroom van verandering je het even kwijt raken, even iets ervoor gezet hebben, je Weet dat het weer terug zal komen, nadat dit al zo vaak heeft mogen gebeuren.
En zo, kun je alle veranderingen omarmen. Jezelf totaal overgeven aan de Stroom, waar de Stroom je ook wil brengen, wat zich ook maar wil ontvouwen. In blijmoedigheid, meer en meer achterlatend alle strijd.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/ceyokldK5P

vrijdag 8 juni 2018

ontvouwing



Het gaat om ontvouwing. Maar hoever willen we ontvouwen, hoeveel lagen, hoeveel dimensies, hoeveel poorten willen we openhouden?
Willen we vasthouden aan wat we zijn, het daarbij laten, of......
Het leven zou zo'n geweldige reis en ont-dekkingstocht kunnen zijn als het onze diepste intentie zou zijn om dat ontvouwings, dat uitvouwingsproces plaats te laten vinden. Steeds weer nieuwe werelden van beleven en zijn die zich dan kunnen openbaren, en nu al verborgen aanwezig zijn.
We hoeven ze alleen maar te her-ontdekken, te bevrijden, door de uitdaging aan te gaan van het tot begrip komen. Het vrijmaken van alles waarmee het bedekt is geraakt.

Daar ligt het verschil tussen het onbevangen kind dat niet beter weet, en bewustzijn, het Bewust Zijn.
Een kind kan zeker vrij zijn, spelen met leven, met alles, alles een, maar heeft daarin nog geen voeling met gevolgen. Het speelt, het is, maar het weet eigenlijk niet dat het speelt, dat het is, het weet niet beter.
Wij kunnen weer tot die onbevangen staat komen. Weer dat eenheidsgevoelen, het eenzijn, het verbonden zijn met alles en iedereen. Totaal open en ontvankelijk steeds weer nieuw het leven begroetend, maar nu bewust, intens bewust. Vol aandacht genieten maar ook helder Zien wat is, wat er leeft, wat er in de ander is, wat er in de ander omgaat, wat de energie is van wat is, puur Bewustzijn.

Dat is waarom we hier zijn.
Om weer die onbevangen staat van het Kind te bereiken, vrij te maken maar nu bewust.
Dan zijn we weer terug in het paradijs.
Maar hier eindigt de reis niet, hij begint dan eigenlijk pas.
Dan kunnen we weer verder op de reis naar dimensies die nog nooit blootgelegd zijn. Die in ons zelf besloten liggen.
In overgave gaat de Stroom dan verder. Hoeveel poorten er open kunnen gaan is aan ons.

Kagib

http://we.tl/NjOiaGydne

dinsdag 5 juni 2018

vervulling




Er is een verlangen dat altijd mag blijven, levend mag blijven. Het verlangen dat het Andere in je op mag staan, zich mag openbaren, zichtbaar mag worden. Dat dit vooraan staat, voor alles gaat. Dat dit de allerdiepste intentie van je leven is.
Maar ja, dat vindt t ikje het ego maar niks. Die wil blijven, die wil vol blijven van zichzelf, vol met zoveel. Dus die gaat r alles aan doen om dit proces te blokkeren.
Maar als t Licht echt doorgekomen is, echt mag schijnen dan zul je dit snel doorzien. Dan zal het Licht hierop schijnen, zal de Kracht alle andere krachten oplossen.
En zo mag er meer en meer ruimte komen voor de stilte. Een meer en meer verstillen, ruimte voor die stilte. Het vrijkomen van de allergrootste Kracht, de Kracht der Krachten, het Licht der Lichten. Minder en minder heeft er vat op je, kan je hier nog uit halen. Het is je fundament geworden, de Grond waar je op staat en waar de rest verder op gebouwd wordt, uitgebouwd wordt.
Die Kracht is een zinderende Kracht. Die vibreert in je. Is geen mooie theorie maar een levende Krachtgevende realiteit die echt alles kan wegbranden, oplossen wat illusie is, wat er tussenin staat.
En zo vindt dan een omzettingsproces plaats. Het vrijkomen van de Waarheid. De Waarheid waar we uiteindelijk in samenkomen.

Dit is geen relatieve waarheid, niet een van de waarheden. Het is de ultieme Waarheid, de Weg, de Waarheid en het Leven dat van binnenuit vrij kan komen.
Het mooie van die Waarheid, die Waarheid die Liefde is, is dat die zich nooit zal opdringen. Nooit zal forceren, nooit dwingen. Er worden geen oorlogen om gevoerd, er hoeft niet om gevochten te worden, geen aanval en verdediging. Je Bent uiteindelijk die Waarheid. Het is levende innerlijke realiteit waarin je uiteindelijk niets meer hoeft te doen om er verbinding mee te blijven houden. Het vervuld je binnenin, het is vervuld. En in het vervuld zijn heb je lief, heb je heel eenvoudig zonder voorwaarden lief, alles en iedereen.
Geen utopia, maar uiteindelijk het perspectief van iedereen, na een lange reis door t leven.
Waarlijk verbonden zijn, waarlijk liefhebben, een zijn.
Je kunt elkaar her-kennen zonder woorden, de energie proeven.
Het straalt uit vanuit het hart en vervuld verder het hele wezen. Met een open hart kan de verbinding gemaakt worden.
Het verstand kan t niet begrijpen, niet vatten. Het verstand blijft buiten, zal er beelden over op bouwen. De emoties kleuren alles in, maar t witte Licht wordt niet ervaren.
Alles zal uiteindelijk oplossen in dit witte Licht, in de Liefde, en we zullen elkaar Zien, we zullen weer Vrij zijn.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/Wcky3vELvU