vrijdag 18 mei 2018

heel




Is dat niet de verklaring waarom we over het algemeen verdeeld blijven.
We hebben allemaal een stukje. Leven vanuit een stukje. Kijken vanuit dat stukje de wereld in. Reageren van daaruit en zo komen vaak conflicten, verwijdering, afstand. Maar soms harmoniseren stukjes ook als ze bij elkaar passen, elkaar bekrachtigen, ondersteunen.
Zo houden die stukjes elkaar in stand.
Zo ontstaan er clubs, verenigingen van mensen met een bepaald stukje. Die gaan dan weer vechten met andere stukjes, allerlei geloven bv.
Maar ook het geheel is in ons.
Altijd in ons.
Uiteindelijk in iedereen.
En dat geheel omvat alles en iedereen met begrip.
Met Liefde.
Is verbonden met alles en iedereen, maar niet gebonden.
Het is Vrij.
Dat geheel kunnen we meer en meer in ons vrijlaten, vrijmaken, ruimte maken hiervoor.

Dat is geen nieuw geloof, dit is levende realiteit.
Dat geheel, dat wat alles omvat met begrip spreekt tot ons elk moment van de dag. En als we daarnaar willen luisteren zal meer en meer alles doorzien worden. Alle illusies, alle spelletjes, alle stukjes waaruit je bent opgebouwd. Waardoor je gefragmenteerd bent geraakt, gespleten, versplinterd.
Meer en meer zal zo het geheel, de totaliteit, zich door ons heen kunnen openbaren, ervaren kunnen worden, in het bewustzijn, in het Zijn.
Jezelf doorzien hebben, en zo ook waarlijk de ander kunnen doorzien, begrijpen. Alle lading en beladenheid, alle oordeel, alle afgescheidenheid verdwijnt.
Daarin worden we weer één.
Dan kunnen we één Bewustzijn worden.
Een in Liefde.

En t fragment? Iemand die leeft vanuit zijn/haar stukje kan iemand die vanuit het geheel leeft niet omvatten. Hij/zij zal er waarschijnlijk een eigen invulling aan geven vanuit zijn/haar beleving/achtergrond. Maar t geheel maakt dit niet uit, want het geheel omvat het stukje zonder meerderwaardigheid met Liefde. Want in Liefde is alle meer en minderwaardigheid opgelost, verdwenen, trilt niet meer.
We zijn gelijkwaardig, al zijn we niet gelijk.
En vindt je zekerheid in het geheel?
Zeker daarin vindt je de uiteindelijke Zekerheid.
Omdat verdwenen is alle afhankelijkheid, alle hechting.
Niets kan meer van je afgepakt worden, want je hebt alles gevonden.
De dood bestaat niet meer, want ook die heb je ontmaskerd, doorzien, en zo jezelf ervan vrijgemaakt.
Dan bestaat er nog slechts Eeuwig leven, Eeuwig bewustzijn.
Eeuwige verandering en ontvouwing.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/8P0MmNnKnG

dinsdag 15 mei 2018

doel van het leven




Wat is het doel van het leven?
Leven.
En vooral heel bewust leven, met aandacht.
Je niet laten leven door t leven.
Dan kan het Leven het meeste voor je betekenen.
Dan kunnen de tekens gezien/ervaren/ontvangen worden.
Dan is de grootste kans dat je in de Stroom blijft en indien nodig daarin correcties krijgt.
Dan vervul je de werkelijke reden waarom we hier zijn.
We zijn hier niet om van alles te doen.
We zijn hier om bewust te worden en te zijn van dat wat we doen, en de betekenis daarvan.
Dan kun je nog jezelf een bepaald doel stellen, een bepaalde richting opgaan. Maar als je jezelf hierin verliest dan stopt je innerlijke groei, en dan komen er vroeg of laat wat intensere tekens om je weer wakker te schudden. Mocht hier nog mogelijkheid voor zijn.
Je hebt een baan, je bent moeder met kinderen, je volgt een studie, wat dan ook. Het is niet de bedoeling dat je dit halfslachtig doet omdat t niet belangrijk zou zijn.
Nee, je moet t vol overgave doen, en waar dit niet mogelijk is onderzoeken waarom dit niet kan. Maar terwijl je t doet jezelf hierin niet verliezen, jezelf hier niet op blind staren. Dat je ego erop duikt van goh wat n goeie baan ik heb, of wat n ellende ik krijg geen baan, of wat n rot baan. Zelfde met een studie, of kinderen opvoeden.
Maar hier niet het ankerpunt leggen, daar gaat t om.
Het ankerpunt ben jij, jouw ont-wikkeling, jouw bewustzijnsweg. Wat kom je tegen in dit proces, wat raakt het in jou, wat maakt het wakker, wat brengt het in beweging.
Het spel van spiegels.
Het spel van energie.

Klinkt heel egoïstisch maar is het juist niet.
Want als je dit pad gaat dan is je diepste intentie om puur te worden. Om je vrij te maken van alle egospelletjes, om waarlijk de Liefde in je vrij te maken. Om jezelf te doorzien, je maskers af te doen, je muren omlaag te halen.
Als je ten diepste in jezelf kunt ervaren, ja dat is het. Het leven is een grootse ont-dekkingstocht, een groots avontuur, een reis door mezelf, dan krijgt het leven een heel andere lading.
Dan wordt t juist spannend. Want alles krijgt dan betekenis. Dan kom je juist tot leven, het leven wordt een uitdaging.
Er hoeft niks meer te gebeuren. Het gaat er slechts om, om aanwezig te blijven, bewust te blijven, in het nu te blijven, en vanuit het nu alles zich te laten ontvouwen. Steeds als je merkt dat je jezelf weer vastgebeten hebt in iets wat zo belangrijk lijkt, jezelf steeds weer terugroepen, bezinnen. Is dit werkelijk zo belangrijk, of is mijn ego weer erop gedoken?
Dan zouden we echt verantwoordelijk in het leven staan. Niet meer de schuld buiten plaatsen, maar steeds naar binnen keren, proeven, wat wil het leven me zeggen, wat is hier aan de hand. En dan kan het Weten ook spreken, het bewustzijn, elk moment van je leven.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/vXYZcZKzjR

vrijdag 11 mei 2018

gewoon Zijn




Waarom komen we niet graag thuis, bij onszelf, in onszelf?
Gewoon Zijn, zonder iets.
Zonder iets te doen, zonder iets te hoeven, zonder iets te hoeven zijn.
Gewoon Zijn?
Waarom zoeken we het steeds weer buiten ons zelf, bij anderen, in wat we doen?
Het zou zo eenvoudig kunnen zijn.
Maar we maken het zo moeilijk.
Op alle mogelijke manieren die vervulling, de bevestiging, de bekrachtiging buiten onszelf vinden. Van ik mag er zijn?
En het daar nooit kunnen vinden.
De bekrachtiging, de Kracht ligt binnenin.
Het is er altijd, het draagt ons.
Dat Zijn we werkelijk.

Elk moment kunnen we er naar terug keren.
We hoeven er niets voor te doen, we hoeven het alleen maar te doen.
Elk moment weer een kans het te doen.
Voelen, ten diepste voelen wat nu is.
Door je heen laten gaan wat nu is, het mag er allemaal zijn.
Wat vertellen die gedachten allemaal over jou?
Wat je zou moeten zijn, wat je zou moeten doen, wie je wel niet bent?
Allemaal gedachtespelletjes.
Ze spelen een spel met je.
Maar de Waarheid hebben ze niet.
Die zit daaronder.
Als je nog dieper zakt, kun je daar verbinding mee maken.
Dan kun je het voelen, dan Weet je het.
Die gedachten zijn zo vluchtig. Daar moet je, je niet te druk over maken.
Maar als je helemaal tot jezelf komt, diep in jezelf zakt, dan kan het Zijn tot je spreken, je Essentie.
Dat wat werkelijk, werkelijkheid is.
Dat wat je werkelijk Bent.
Tijdloos en Universeel.

Zo kunnen alle programma's gewist worden waarmee je geprogrammeerd bent.
En dit kan met pijn gepaard gaan, verdriet, hoort er allemaal bij, en mag er allemaal bijhoren.
Maar t zal dan bevrijdend zijn, helend, als je dit proces toe durf te laten.
En uiteindelijk blijft je Essentie over.
Voel je, je waarlijk thuis in je hart.
En zul je jezelf overal thuis voelen.
Niemand kan je er meer uithalen.
Je bent vervuld in Zijn.
Je bent vervuld in de Liefde.
Je bent weer heel.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/YKS9vTRikk

dinsdag 8 mei 2018

volgen




Als je bewustzijn, het Licht op dat wat is mag schijnen, en alles wat verward is, diffuus is, alle turbulentie, alle verwarring, alle beelden mogen verdwijnen. Als alles wat van het verleden is mag verdwijnen, alles wat oud is.
Dan mag t leven, elk nieuw moment, als nieuw omarmt worden, ont-moet worden, ervaren, beleeft worden.
Elke ont-moeting met een medemens alsof je hem/haar nog nooit ontmoet hebt. Steeds weer alles nieuw en sprankelend en bruisend. Steeds weer een proces van sterven en opstanding, elk volgend moment.
Dan kan de Schepping losbarsten, en zich openbaren. De Eeuwige Schepping, de Eeuwig zich vernieuwende Schepping.
Uiteindelijk blijft er een Stroom over, als alles verstild is. Alle beladenheid, alle voor en afkeur, alle eigenwilligheid verdwenen is.
Dan blijft er een heldere richting waar de Stroom heen wil.
En die hoef je slechts te volgen.
In alle eenvoud.

Omdat we deze Stroom niet volgen, maar onze eigen stroom, raken we vaak verstrikt in conflicten, verwarring, omdat we niet in harmonie zijn met het Zijn, met de Kosmos. Omdat we een deeltje willen blijven, onze eigen zin willen doen, onze stroom willen volgen naar eigen voor en afkeur.
Maar diep binnenin blijft het Weten, het Licht zich kenbaar maken, elk moment. En de 'Stem' hiervan kunnen we horen als we ten diepste door ons heen laten gaan dat wat is, wat nu is, al is er conflict en verwarring. Op dat moment is de Oplossing daar, als we willen luisteren, diep in onszelf willen luisteren. Je Weet het dan. Je Weet het met je hele wezen, met alles wat je hebt. Dan kan een schok van her-kenning, van inzicht komen, waardoor het conflict oplost, verdwijnt.
Dit Zien kun je niet met je denken. Dit kan slechts met alles wat je hebt. Zien wat is, zonder invulling, voor of afkeur, gewoon de feiten laten spreken.
Het betekent eigenlijk jezelf doorzien.
Dwars door je zelf heenkijken.
Al je afleidingsmanouvres, al je denkspelletjes, je camouflage, je jezelf overeind houden, je beschermen, alle egospelletjes.
Nietsontziend, jezelf doorzien.
Brrrr daar is t ego doodsbang voor, maar ook dit kun je doorzien met t Bewustzijn. Jezelf ontmaskeren daar komt t op neer.
Jezelf vrijmaken van jezelf, zodat er waarlijk Vrijheid en vervulling zal zijn. De strijd voorbij zal zijn, het overleven, en waarlijk de Liefde op kan bloeien.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/umkUVTBHHt

vrijdag 4 mei 2018

bewogen deel 1



Licht.
Het zonnelicht.
Warm, verwarmend.
Spel van licht met schaduw.
Liederen uitbundig gezongen uit vogelborstjes.
Dans van leven en beweging.
Kleurenspel, pril groen, bladerdans.
De natuur spreekt tot mij,
beweegt mijn hart.

Voortdurende verandering van en in de levensstroom.
Leven en dood,
sterven en weer opstaan.
Pijn en heling.
Zwakte en kracht.
Opgegeten worden en nieuwe baring.
De vergankelijkheid oplossend in de Eeuwigheid.

De mens speelt zijn spel.
Soms of vaker een onmenselijk spel.
Onmenselijke taferelen die zich afgespeeld hebben en zich blijven afspelen.
De Ziel machteloos roepend, elk moment zich uitsprekend.
Maar als er geen ontvankelijk hart of luisterend oor is,
dan speelt zonder mededogen de haat vanuit een blind zijn, zijn spel.
In onmacht en verbijstering een schreeuw van pijn,
een niet begrijpen hoe een mens tot zoiets in staat kan zijn
De dood zonder opstanding.
Het doden van de ziel,
In het bloed gesmoord.
Het verliezen van de verbinding met het Hart,
waardoor men harteloos wordt.
Kil en koud de daden doet,
alsof het gewoon is om te vernietigen te doden.
Honderden, duizenden, miljoenen mensen met een warm kloppend hart,
Trillend, verlangend leven,
tot stilstand gebracht.
Verblind geworden door de ervaring,
daden zonder Geweten,
waarin het Geweten gesmoord is in het denken te weten,
het niet meer willen weten.
Waarin het medegevoel niet meer kan/mag spreken,
op slot gezet is, voor bepaalde mensen die niet passen.
niet mogen leven, voor wie het niet waard is om te leven,
aan wie geen waarde wordt toegekend, als waardeloos geacht worden.

De mens doet wat die doet,
en heeft zoveel gedaan wat niet te bevatten is.
Moord, dood van ziel en lichaam.
Dat wat ruim 60 jaar geleden gebeurd is.
Toen vrouwen, kinderen en mannen opgesloten werden.
Opeengestapeld, en uiteindelijk vernietigd,
vergast, verast, uitgeroeid omdat ze als minderwaardig niet levenswaardig geacht werden.
De onmenselijkheid die opstaat als het Geweten gesmoord is.
De koude kilheid van het gesloten hart.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/NgsVPK2ejR

dinsdag 1 mei 2018

rijpen




Diepte, rijpheid, volwassenheid kun je niet doen.
Het is een vrucht.
Er is een kans dat deze vrucht kan groeien.
Of die kan groeien hangt van je intentie af.
Ook aan die intentie gaat meestal heel veel vooraf.
Loutering. Dat je het op allerlei manieren wel probeert te doen, vechten, geluk buiten jezelf proberen te vinden.
Totdat je inziet dat t op die manier niet werkt. Dat jij het niet kan doen. Dat je slechts jezelf open kan stellen, ruimte scheppen, leeg worden voor dat wat wel Weet en Ziet.
Het ego wil in eerste instantie met alle macht aan een droom vasthouden Wat voor droom dan ook. Vechten voor die droom. Niet wakker worden, nee het liefst blijven slapen, in wat voor droomwereld je ook leeft. Ieder leeft in zijn eigen droomwereld. Een droom die er heel mooi uit kan zien, verheven, mensen redden/helpen etc. maar t blijft toch dromen. Jij blijft het doen, en de Werkelijkheid kan zich niet openbaren.

Wakker worden doet pijn.
Wakker worden vervreemdt je in eerste instantie van je medemens. Je kunt niet meer mee doen. Je doorziet meer en meer alles. Alle spelletjes, alles waar we, waar jij vol van bent. Je realiseert je steeds meer dat t allemaal lucht is.
Dan kan er een verstilling ontstaan, een stuk van overgave.
En zo kan langzaamaan die vrucht in jezelf groeien, zonder dat je het doet. Je hebt er slechts ruimte voor geschapen. En zonder dat je er iets voor doet, komt er waarlijk begrip vrij, waarlijk Liefde voor alles, voor je medemens. Het leven verdiept zich steeds meer, je rijpt steeds meer. Meer en meer kun je dan waarlijk tot volle wasdom komen, waarlijk volwassen worden.
We zitten allemaal op een verschillend stadium in deze ont-wikkeling. De ene gaat in eerste instantie verder en verder van Huis, raakt meer en meer vol van zijn droom. De ander kijkt meer en meer door zijn/haar droom heen, wordt de werkelijkheid meer en meer zichtbaar.
Het mooie hierin is, dat de Werkelijkheid de droomwereld van anderen met begrip, met Liefde omvat. Zo mooi zit het allemaal in elkaar.
Je maakt je uiteindelijk niet meer zo druk over zoveel. Het kan niet meer prikkelen, niet meer raken, zonder dat je jezelf ervoor afsluit. Er zijn gewoon geen aanrakingspunten meer.
Je speelt jouw spel, dat wat nodig is, maar t kernpunt, het fundament waar je leven op gebaseerd is, is dat Andere. Dat die vrucht door kan groeien. Dat hiervoor ruimte blijft. Dat je waarlijk meer en meer op mag bloeien van binnenuit. Dat het Andere meer en meer door jou heen mag uitstralen, zich openbaren.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/WCFwY6ih6l

dinsdag 24 april 2018

weten en Liefde



We weten teveel, of denken te weten, waardoor het Weten niet meer kan spreken.
Het Weten zit onder dat alles, onder al die kennis. Alles dat aangeleerd is, en wat ons meestal nogal misvormd heeft. Alles hierdoor beladen en gekleurd.
Daardoor kunnen we niet meer Zien/ervaren wat is.
Daardoor is alles gevangen geraakt in een beeld, in beelden.
Het leven eruit, doods, mechanisch. We denken het wel gezien te hebben en zien niets meer.
Het denken en voelen, de emoties, waardoor wij bevangen raken, gevangen raken in alle beelden, in ons verstand in zoveel. Waardoor de Liefde niet meer ervaren kan worden. Waardoor de afstemming hiermee verloren raakt.
Terwijl die Liefde er toch altijd is, zonder oorzaak, zonder reden. Gewoon altijd stromend, eeuwig aanwezig, dwars door alles heen in wat wij doen. Uiteindelijk dit alles omvattend.
We hebben die Liefde opgesloten in een kastje, en van daaruit zelf een wereld gevormd. Een denkwereld, een emotiewereld, meestal een heel kleine beperkte wereld. Heel erg bepaald, vastgezet in regels, vormen, automatismen.
Maar de Liefde is Vrij.
De Liefde is vrijstromend, en drukt dat uit wat Liefde is.
Als we het toelaten, als we het weer vrij laten, weer vrij laten stromen, uit ons laten stromen. Als we Het uit het kastje halen en de wereld weer met ogen van Liefde zien, het hart open gooien.
Dan is t leven weer zo groots, zo wijds. Steeds weer nieuw, vibrerend, ontzagwekkend, blijmakend.

Er is iets binnenin dat Weet, dat alles Weet. Alles Weet wat nodig is, hoe alles zich wil ontvouwen.
Dat door ons heen wil spreken, zich uitdrukken.
Niet van kennis, niet van denken te weten.
Het openbaart zich in de leegte. Als wij leeg geworden zijn van onszelf. Van alles waarmee we vol zitten, volgepropt zijn door ouders, studie, de maatschappij, noem t maar op.
De lege beker.
De leegte die vervulling kan geven aan alles.
De leegte die geen leegte is maar vol zit met de Liefde met Zijn, met Kracht met Vreugde, met wijsheid/Weten.
Weer vol-ledig worden.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/gBShGxWZrw