vrijdag 17 augustus 2018

sensitief zijn




Het komt eropneer sensitief zijn, betekent heeeeeeeel heeeeeel ruim zijn.
Meer en meer alomvattend ruim.
Niets meer tussen jou en het leven in.
Een totaal indrinken, toelaten, van dat wat is.
Wat in het moment is.
Zonder invulling, interpretatie, zonder beeld, verbeelding.
Dit betekent in je binnenste ruimte gemaakt hebben voor die ruimte.
Leeggeworden.
Een lege ruimte geworden zijn.
Maar dat betekent niet dat alles leeg geworden is.
Er bestaat geen ledige ruimte.
Juist als we leeggeworden zijn van onze denkbeelden, onze invulling van de werkelijkheid zal dit gevuld worden, vervuld worden door de Werkelijkheid, de Essentie. Dat wat altijd is, dat wat overblijft.
Die Essentie is niet gespleten, versplinterd in honderdduizend stukjes, ikjes houdingen. Deze Essentie is heel, een.
Dus de werkelijkheid zal dan ook niet meer gespleten/versplinterd zijn.
Die werkelijkheid zal één zijn, een een-voudig Zijn.
In een vervulde vol-ledige harmonie.

Dan zal er sensitiviteit zijn, ware ontvankelijkheid. Werkelijk alles wat is puur kunnen ontvangen. Met pure zuivere zintuigen zonder storing, zonder kleuring.
Dan zul je Zien wat is. Weten wat is.
Niets meer tussen jou en de Werkelijkheid.
Alomvattend, universeel, Liefde voor alles en iedereen.
Als een vanzelfsprekendheid, zonder houding, zonder spel. Ware genegenheid verbondenheid en betrokkenheid.
Zonder masker zijn, zonder muur zijn.
Puur Jezelf zijn.
We staan zelf tussen deze Werkelijkheid in.
Het gaat erom deze Werkelijkheid te verwerkelijken.
Door alle muren omlaag te halen, alles weg te halen wat tussen deze Werkelijkheid in staat.
De maskers af.
Het doorzien, meer en meer doorzien van alle schijn, van alle spelletjes, alle overlevingsmechanismen.
Onder leiding, in verbinding met de Werkelijkheid zal uiteindelijk alles verdwijnen wat deze Werkelijkheid niet is.
Slechts Liefde, dat wat werkelijk Liefde genoemd mag worden, zal overblijven.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/Z8KIfArTZy

dinsdag 14 augustus 2018

de Glimlach




Een echte glimlach is niet van de dualiteit, heeft met niets te maken, die is. Een glimlach overstromend van Liefde, vanuit Weten. Het alomvattende Weten wat buiten tijd en ruimte staat, wat er altijd is.
Wat wij ook doen, wat voor fratsen we ook uithalen. Hoe vol met verzet we ook zitten, weerstand, ergernissen, boosheid, hoogmoed, kilheid of moordlust, haat, agressie, noem maar op. Het wordt doorzien door deze Liefde. Het Weet, en er is in dit Weten geen enkel oordeel. Het Ziet wat is, doorziet jou totaal.
Hiermee versmelten betekent waarlijk geluk. Waarlijk vervuld worden met deze Liefde met dit Weten, meer en meer en meer, hoeveel we maar toelaten. Het straalt dwars door alles heen. In een onszelf hiervoor openen kan het ons helen, bevrijden.
Het is niet van het denken. Het denken staat er tussenin met beelden, eindeloze beelden over het leven.

Het is er altijd, het is Eeuwig, het is de dans van de Eeuwigheid.
Als we weer hiermee in harmonie kunnen komen met deze dans mee kunnen dansen dan zal het geluk ons omarmen.
Het is zonder angst. Waar zou je bang voor zijn als je de Eeuwigheid bent, gedragen en vervuld bent door deze Eeuwigheid?
Als je niets meer hoeft te zijn, niets meer hoeft te doen zodat alles gedaan kan worden, mag worden, wat gedaan wil worden.
In alle eenvoud Zijn.
In alle eenvoud in de Liefde Zijn.
In alle eenvoud een glimlach zijn.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/8j7oFUMhhD

vrijdag 10 augustus 2018

de Verlosser




De Oplossing voor alle, alle problemen, ligt in onszelf.
Als we ons ervoor willen openen, het antwoord toelaten. Durven te luisteren, wat voor gevolg het ook heeft.
En als wij geluisterd hebben.
Dan zullen wij een waar antwoord zijn op ieders vraag.
Dan zullen wij dit antwoord leven zonder dat we er iets voor hoeven te doen. We zullen dit antwoord uitstralen, en raken ieder die ontvankelijk is.
Als het Vuur, het ware Liefdesvuur is gaan branden binnenin dan zal alle kilte, ijs om harten heen gevormd smelten. Dan zal alles zonder dat je er iets voor doet Oplossen wat die Liefde niet is. Of het zal juist de tegenkrachten op doen laaien in verzet en weerstand. Maar uiteindelijk, vroeg of laat zal de overgave komen.
Als wij niet meer willen doen.
Als we het over hebben gegeven, tot de ware overgave zijn gekomen.
Als we met lege handen staan zodat ze werkelijk gevuld zullen worden met wat nodig is. Overvol zonodig, juist dan zo, zoveel te geven.
Ja, een begin van het einde van alle oorlogen als bij jou binnenin waarlijk de vrede gekomen is.

Het gaat niet om grote daden.
Het gaat om wat je bent, wat je uitstraalt. Als je het Licht binnenin vrijgemaakt hebt zul je overal een Licht zijn. Zul je overal een kans en mogelijkheid zijn dat dit Licht zich verspreid.
Een mogelijkheid en een kans voor iedereen.
De Verlosser in ons hart vrijmaken.
Zodat deze Verlosser waarlijk andere mensen kan verlossen van alles wat maar beklemd. Van alle ketenen, van alle verwarring, vertwijfeling.
Dat wij mogen verdwijnen zodat waarlijk deze Verlosser in ons op mag staan.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/3UFcASEl5g

dinsdag 7 augustus 2018

verloren schaap




Ik was wel een verloren schaap ja.
Voelde me verloren in deze wereld, begreep r helemaal niks van.
Waarom, waarom, waarom.
Maar alle antwoorden mochten komen. Nu is er rust, vrede, voel me niet verloren, ben deel van het geheel, verbonden.

Er buiten staan is niet makkelijk.
Alleen staan, verloren in de werkelijkheid. Een werkelijkheid die zo anders is dan voor anderen. Niet warm kunnen lopen voor zoveel wat voor andere mensen vanzelfsprekend is. Je niet neer kunnen leggen bij wat andere mensen niet schijnen te zien.
Geen geborgenheid in de clan, in de familie, in de maatschappij. Maar gelukkig zijn er vaak meerdere verloren schapen en vindt je steun en her-kenning bij elkaar.
Eerst een schoppen, schreeuwen, huilen. Het doet pijn, die wereld doet pijn zoals die is. Wanhoop en vertwijfeling, duisternis.

En toch, er is iets anders. je voelt het in je binnenste maar je ziet het niet om je heen.
Meer en meer verdrinken in die duisternis, in de wanhoop. In dit machteloze gevecht dat niet te winnen valt. Het licht kan je nog niet bereiken, al is t er wel, elke seconde van je gevecht.
Totdat je niet verder kunt zonder Licht, zonder inzicht. Het niet begrijpen, je dieper en dieper wegzakt. Vechten tegen symptomen, onrecht, een verdwaasde wereld, geen antwoorden.
En dan mag het Licht je raken, op het dieptepunt, op de bodem van de put, en mag de reis naar Huis beginnen.
Eerst verward in de takken van de boom van kennis van goed en kwaad, maar meer en meer gevoed door de Boom des Levens.
En nog steeds ben je dat verloren schaap, maar meer en meer groeit begrip over jezelf over het leven over de ander, in die Verbinding. Het Licht mag helderder en helderder stralen en je vervullen.

Het is niet niks uiteindelijk alleen nog maar te vertrouwen op je innerlijke Stem, op je hart, als iedereen iets anders zegt.
Nog steeds wordt je bevreemd aangekeken in het pad dat je gaat, in de keuzes die je maakt. Maar meer en meer maakt het je niet meer uit, groeit het vertrouwen in dat Pad. Groeit de Liefde voor die ander zonder dat die ander er iets voor hoeft te doen.
Het tijdloze Weten dat spreekt, en je inlicht, bericht over alles wat je nodig hebt. Doorleefd inzicht en begrip.
De stille Stem van het Geweten. Dat wat we altijd geweten hebben maar zijn vergeten. De Stem van de Liefde.
Zo meer en meer jezelf vrijmaken, vrijkomen van alles wat je beklemde. Alles wat je bang maakte, wat je onzeker maakte, wat oordeel en splitsing veroorzaakte. Een meer en meer verstild worden, Zijn, in alle eenvoud, en de ander zonder forceren in hun waarde laten.
We gaan allemaal onze weg en dat is helemaal goed.
Zo weer verbinding maken, verbonden voelen met wie dan ook. Niet meer verloren in deze wereld, geen verloren schaap meer zijn, geen zwart schaap. Gevonden hebben, diep in jezelf, wat niemand meer van je af kan pakken. En daardoor weer met alles en iedereen verbonden, in harmonie met het Al, met Alles.
Ligt er op de bodem van onze ziel niet een schoon rijk. Een rijk van licht, vreugde, helderheid in onbevangenheid en openheid?

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/YfVm2g9PpR

vrijdag 3 augustus 2018

Ommekeer




Dat is de ommekeer.
Het ankerpunt leggen in je binnenste.
Daar iets ervaren waar je jezelf zonder angst meer en meer aan overgeeft, waar de Stroom ook heen gaat.
Het dagelijkse leven krijgt een totaal andere betekenis naarmate dat Andere in jezelf meer en meer verankert raakt. Je hiermee verbinding voelt, je gedragen door voelt.
Het slaat je minder en minder uit je evenwicht.
Meer en meer een relativeren.
Minder en minder een verblind raken door alles wat buiten jezelf zo belangrijk lijkt.
Meer en meer ervaren dat er eigenlijk niet zoveel echt belangrijk is.
Het allerbelangrijkste is om die Verbinding te behouden, in de Stroom te blijven, daar voeling mee te houden.
Er groeit een gelijkmoedigheid van binnenuit.
Je vindt het midden in jezelf, laat je niet meer heen en weer gooien. Er is ook steeds minder waardoor je heen en weer gegooid wordt, waar je gevoelig voor bent, wat je kan raken.

Je hebt alles over gegeven, en keer op keer bleek dat dit het beste was wat je kon doen. Hoe penibel de situatie soms ook was. Een in het diepe springen, voor een afgrond staan. Zo wordt het vertrouwen in dat Andere in de Essentie meer en meer rotsvast. Een rots waar je verder je leven op kan bouwen.
Alle angst verdwijnt. Wat kan er nog van je afgenomen worden, je hebt alles. Je hebt Jezelf gevonden, je Bent.
Het Licht draagt je, beschermt je, leidt je van binnenuit. En zo groeit er meer en meer een innerlijke blijheid in het jezelf hierdoor omvat voelen.
Alles overgegeven en zo alles gekregen wat je jezelf ten diepste zou wensen. Dit is niet in materie te vergoeden, wat je daardoor mag ontvangen. Je bent waarlijk tot Leven gekomen, thuisgekomen in dat Andere, wat ze vroeger God noemden, maar nu veel modernere namen krijgt als bv Essentie. Maar ook hierin blijft de groei en verandering Eeuwig doorgaan. Meer en meer dat omvat, dat hierdoor bevat zal kunnen worden.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/go6UbOPZ4T

dinsdag 31 juli 2018

de Weg




Ieders leven heeft natuurlijk betekenis, hoe dan ook.
Maar er is zoveel mogelijk. Er liggen zoveel mogelijkheden in het mens zijn, in het hier zijn.
Om dit vrij te maken, betekent veel loslaten, overgeven. Durven veranderen. Durven toelaten dat alles wel eens heel anders zou kunnen zijn.
Het omvat ongelooflijk veel, werkelijk deze weg op gaan.
Alleen komen staan. Bevreemd aangekeken worden, wat doet ie, wat doet ze nou. Weerstand, verzet. Aan t begin voel je jezelf nog heel kwetsbaar en onzeker. Je voelt je nog aangevallen , aangesproken als iemand zegt dat t anders is.
Het ego wil dit dus niet. Die wil alles bij het oude houden, onder controle houden, zekerheden in uiterlijkheden, in wat ie kent, in wat bekend is.
Dat onbekende is zoooooo onzeker, en je krijgt er niks voor terug in eerste instantie. Geen aanzien, geen geld, geen complimentjes, schouderklopjes, steun.
Brrrr helemaal op jezelf teruggeworpen worden, das maar niks, dat vindt t ego maar niks.
Alles op losse schroeven, alle zekerheden.
Bewust of onbewust zijn we hier doodsbang voor, voor deze werkelijke veranderingen. Voor het stappen in het onbekende zonder te weten waar uit te komen. Het ego verzet zich hiertegen met hand en tand. Elke prikkel die werkelijk uit de gevangenis zou kunnen leiden.
Of het denken bedenkt van alles om t te neutraliseren, bagatalisseren, het te ontkrachten, te sussen, totdat.......

Totdat dit gewoon niet meer lukt.
Alles vastloopt. Het huidige leven gewoon geen kracht meer krijgt. Het Andere meer en meer begint te drukken, aan te dringen. De grootse levensvragen echt heel indringend worden bijna of helemaal een kwestie van leven of dood. Of het leven slaat je alles uit handen, je dierbaren, je baan, wat dan ook.
En juist dan komen de mogelijkheden.
Er is zoveel in ons aanwezig wat zichtbaar wil worden.
Echte Liefde, een waarlijke verbondenheid en eenheid met elkaar.
Dat wat buiten de tijd staat, er altijd is was en er altijd zal Zijn.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/RYOQqkvjCh

vrijdag 27 juli 2018

opstand



Opstand kan natuurlijk goed zijn.
Een fase.
Toch ook een soort van wakker worden, van jeetje wat n wereld.
Maar ja, als t daarbij blijft zal er nooit echt verandering komen. Alleen veranderingen binnen de gevangenis. De gevangenis van de dualiteit, van de afhankelijkheid van de eeuwige strijd. Geen rust vinden, steeds in gevecht met de buitenwereld. Vaak ook vol oordeel, weerstand. Geen ontvankelijkheid, geen werkelijk begrip.
Dus de weg mag verder gaan.
Dat nog n keer de ogen open gaan, en nu werkelijk.
Dat de verandering begint binnenin en dan meer en meer uit zal mogen stralen naar buiten.
Werkelijk inzicht en begrip krijgen voor het spel dat we hier met elkaar spelen, van waaruit het spel ontstaat.
Intens onderzoek van jezelf, vol aandacht, zonder oordeel of invulling. Gewoon zien wat er allemaal getriggerd wordt door het leven buiten jou. Wat daar wakker wordt en wat dit jou wil zeggen.

Werkelijk een ont-dekkingstocht gaan, een bevrijdingsweg. Jezelf vrij maken van illusies waarmee je gevoed bent, van waaruit je bent gaan leven, van waaruit je het leven invult. Wat je dacht dat waarheid was. Maar meer en meer een Zien dat het slechts jouw waarheid of je ouders waarheid of de waarheid van de maatschappij, van de religie, van de cultuur was.
Een weg van ontmaskering.
Een doorzien van de gevangenis die je zelf geschapen hebt. Die we allemaal scheppen en waarbinnen we proberen te leven, vaak overleven.
Maar de sleutel ligt in onszelf. Het antwoord op alle vragen. De sleutel van de deur naar de bevrijding. Bevrijding uit de gevangenis, uit alle beperkte beelden, denkbeelden.
Je zult het dan Weten, het Weten in het hart.
En dit Weten is levend, kan niemand meer van je afpakken, is van je hele wezen. Het wordt je ademen, wat je Weet, ben je.
En t mooie is, het werkelijke Weten is verbonden met de Liefde. Werkelijk Liefde die vrijkomt op deze weg vanuit begrip en inzicht. Meer en meer dat de Liefde dan op aarde mag komen, zich door ons heen mag openbaren en uitdrukken.
Hoe mooi dat het leven in elkaar zit.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/yEuc8TOlhZ