vrijdag 24 maart 2017

nederig zijn



Je kunt het niet doen, nederig zijn.
Je bent het, of je bent het niet.
En dat is ook de kern waar het om draait, dat wij verdwijnen, oplossen in God.
Dat we eigenlijk niet meer in de gaten hebben of we nederig zijn. Dat we gewoon Zijn, wat dit dan ook is. De dualiteit nederigheid/arrogantie, deemoed/hoogmoed verdwijnt dan. Iemand anders kan je dan misschien nog wel nederig vinden of juist arrogant, maar dat is dan zijn/haar spiegel. Jij Bent gewoon, stroomt gewoon uit, Bent die je bent, onbevangen, open. Je doet wat je doet, zonder houding, zonder pretentie. Zonder idee hoe goed t wel niet is wat je doet, of hoe goed je wel niet bent.
Als je wel bewust bent van dat wat je bent, wat je doet, hoe goed je t wel niet doet of juist niet dan zijn dit juist allemaal tekentjes dat jij er nog bent. Je heel erg zelfbewust bent maar niet bewust.
En juist dan kan God er niet meer zijn, sta je er zelf voor.

Je bent uiteindelijk een uitstroom van de Goddelijke Stroom, als jij er niet meer bent.
Dan kan God zich door jou heen openbaren, laten zien. En ja, dan ben je automatisch nederig, deemoedig. Liefde is deemoedig, al kan iemand het nog hoogmoedig oppakken als iemand heel vrij zich uitspreekt, zich openbaart, zich laat zien. Maar hij/zij is dan leeg van zichzelf en weer n spiegel voor de ander die zichzelf hierin dan ziet.
Dus dat is uiteindelijk waar het hele leven om draait, dat wij verdwijnen zodat God, zodat dat wat we werkelijk Zijn kan verschijnen.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/DZeJpwf7CI

vrijdag 17 maart 2017

tot begrip komen



Een belangrijke reden waarom wij hier zijn is om waarlijk tot begrip te komen.
Vanuit een doorleefde ervaring. Vanuit vele, vele, ervaringen, ook in andere levens, waarlijk tot begrip komen en compassie. Tot een ervaren komen dat je in alle eenvoud iedereen liefhebt.
Niet als een beeld.
Niet als een, dat behoor je te doen.
Niet als iets waardoor je jezelf beter voelt, wat in totale tegenstrijd is met Liefde.
Maar als een Weten, dat je dit Bent. Dat je zoveel ruimte in jezelf gemaakt hebt dat die Liefde alles kan opvullen en vervullen. Wat er dus eigenlijk op neer komt dat jij, jouw ikje, er niet meer is.
Wel je persoonlijkheid. Je blijft een kanaal van deze Liefde maar je zet er niks tussenin.
En dan kun je nog de verschillen zien.
En je kunt reageren op die verschillen, of beter gezegd het Bewustzijn kan dan door jou heen reageren.
Maar er is geen oordeel, geen veroordeling. Gewoon een zien wat is in alle helderheid.
Je kijkt niet meer naar alle onderverdelingen die meestal gemaakt worden. Wat voor jasje iemand aan heeft, de cultuur, de religie, het programma. Er is een totaal begrip, een waarlijk begrijpen.

Je botst niet meer op al die jasjes al die programma's.
Je Weet, we zijn allemaal onderweg. Ieder in een ander stadium, met een ander pakketje/achtergrond dat geleerd/gezien wil worden, ieder in een andere fase.
Je voelt je totaal niet beter. Die trilling is allang verdwenen, beter of slechter, je Bent.
En uiteindelijk zullen we een voor een weer samensmelten met het Bewustzijn, met de Liefde, in Eeuwigheid.
En als iemand een eilandje wil blijven is dit ook goed.
Als iemand koste wat het kost zijn/haar programma wil behouden is dit ook goed.
Als iemand vanuit zijn/haar programma kleinere of grotere misstappen zet is dit ook goed.
Al mag gedeeld worden over wat de misstap is.
In alles wat er nu gebeurd, ligt de sleutel in het bewustzijn. Dat meer en meer waarlijk dit bewustzijn mag spreken, zich zonder barrières door ons heen kan uitspreken.
Dat is uiteindelijk het Licht dat schijnt in de duisternis. En als we naar dit Licht willen gaan luisteren, zal de duisternis oplossen. Want de duisternis is de illusie en het Licht blijft over.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/d0PTq5mmLd

vrijdag 10 maart 2017

te vol



Ja, is dit niet gewoon Waarheid.
Is niet het grote manco van deze tijd, van de westerse mens. Van juist de mens in de rijke landen dat we veel te vol zitten?
Juist ook vaak de spirituele mens?
Met zoveel programma's, technieken, kennis, ideeën, regels, normen, cultuurjasjes.... dat de Werkelijkheid hierachter verdwijnt. Echtheid? Onbevangenheid, eerlijke open vriendelijkheid, spontaniteit?
Onze ego's zo groot dat er gewoon geen ruimte meer is voor de Christus, voor de Liefde, voor Zijn.
Echte deemoed, wat uiteindelijk ook een aspect van de Liefde is zonder dat je deemoedig hoeft te zijn. Als een vanzelfsprekendheid, echte warme hartelijkheid zonder ondergrond van iets terug verlangen. Een genieten, gewoon dat je leeft zonder dat er ook maar iets aan vast zit, een beeld, een idee, een achtergrond. Gewoon genieten van dat wat is zonder houding zonder idee van ja hier mag ik van genieten want dat past binnen de cultuur maar nee gewoon genieten van dat je Bent, gewoon Zijn.
Steeds weer opnieuw het leven indrinken, alles op je af laten komen, zonder beeld, zonder voor of afkeur gewoon dat wat is.

Voor dit alles is eigenlijk voorwaarde dat we leeg zijn van onszelf. Juist dan kunnen  wonderen gebeuren, kan de Christus zich door ons heen werkelijk openbaren. Daar is geen methodiek, techniek, systeem voor nodig. Dit staat er juist vaak tussenin, blaast op, maakt jou vol terwijl jij juist moet verdwijnen.
Maar wij hebben vaak ons leven volgepropt met zoveel en zien elkaar niet echt meer. We zien slechts het beeldenspel, het ingevoegd worden in een vakje. We worden hierdoor geleefd, door alles wat we zo belangrijk zijn gaan vinden, waarmee we overvoerd worden door de media. Het ene modeverschijnsel na de andere, ook binnen de New Age. Steeds wordt weer iets nieuws gezocht om de mens in te palmen. Weer een nieuw wondermiddel, techniek, methode voor zelfverlichting.
Maar leven we nog zelf?
Is er nog ruimte voor het werkelijke Leven?
Is er nog ruimte voor die Liefde die niet van deze wereld is?

Kagib

En de uitgesproken woorden:

http://we.tl/ZSSqZSigVr

dinsdag 7 maart 2017

verruimen



Zo belangrijk open te zijn,  open voor het leven, de ander. Meestal gaat daar wel veel rijping aan vooraf,  loutering.
In eerste instantie willen we toch vooral vasthouden aan ons kleine wereldje, en wordt alles ingepast binnen dit wereldje?
Het heeft dan ook nog niet zoveel schokken ondergaan, dus t blijft nog een beetje vrijblijvend.  Zo kunnen we ons wereldje, onze belevingswereld, onze denkwereld, hoe we in het leven staan, overeind houden.
Totdat het leven werkelijk toeslaat, zekerheden die zo vast leken onderuit haalt. Dan wordt er een bres geslagen in je wereld. Uit wanhoop reik je uit, open je jezelf voor iets wat misschien groter is, dieper, rijker. Snak je naar antwoorden.
Dan ben je rijp om dit binnen te laten, jezelf hierdoor te laten raken, eventueel veranderen. Je hierdoor werkelijk te laten inspireren.

Maar als je nog vast zit in je kleine wereldje, dan is vaak elke aanslag daarop een gevaar. Er  komt  teleurstelling als bv waar we zo op gehoopt hadden niet uitkomt, als onze dromen uiteenspatten, als het leven saai en monotoon wordt niet echt bevrediging geeft, als we gewoon niet begrijpen het waarom. Waarom moet mij dat nou overkomen, je verliest je baan, je relatie, geld. En je sluit je in jezelf op, gaat in de weerstand, probeert nog te houden wat je hebt. Je raakt verbitterd, legt het probleem buiten jezelf, de wereld, de ander heeft het gedaan.
Ja, als het bewustzijn ondanks alle slagen dan nog niet kan/mag spreken, als je hier nog niet rijp voor bent, dan wordt het leven heel triest. Dan verdwijnt alle Licht hieruit, en gunnen we vaak ook het licht niet in iemand anders ogen. In plaats dat we dan ruimer en ruimer, veelomvattender worden, krimpen we steeds meer. Dan wordt onze belevingswereld steeds kleiner, smaller, is het vechten, vechten. Tot je aan het eind van je leven uitgeput bent en misschien zelfs dan nog het gevecht doorgaat omdat er angst is voor de dood. Geen ruimte voor overgave, vrede.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/xtX5qdNSHK

vrijdag 3 maart 2017

wat is belangrijk?



Wat is nu werkelijk belangrijk?
We zijn natuurlijk heel veel belangrijk gaan vinden, waar we belang aan hechten, wat belangwekkend is.
Maar is dit allemaal zo belangrijk.
Als je diep in jezelf kijkt?
Worden we niet vaak door wat we zo belangrijk zijn gaan vinden geleefd?  Leven we daardoor eigenlijk nog wel?
Ons werk, al onze hobby's, alles waarmee we ons leven volplannen, waar we ons leven op bouwen.
Alles waarmee we ons leven overeind houden, de spullen die we kopen, waar we aan gehecht zijn. Zoveel om naar toe te leven, maar weer ja, echt leven?
Is er dan nog wel echt leven?

En toch kunnen we elke dag weer momenten maken, kiezen, ruimte scheppen, om echt bij onszelf te zijn. Om echt te proeven van het leven. Het door je heen te laten gaan, hoe het tot je spreekt, wat het raakt.
Zoveel mogelijkheden om te genieten.
Zelfs als we een volle baan hebben of andere verplichtingen kun je toch zo leven dat je niet de Verbinding verliest met Jezelf, met je Essentie.
Dat is een keuze.
Om bij jezelf te blijven.
Eigenlijk alles niet zo zwaar te maken wat we doen, want is het allemaal wel zo belangrijk?
En toch paradoxaal genoeg je uiterste best doen, maar in aandacht, in rust. Gewoon doen wat gedaan wil worden, wat het moment vraagt.
Ja, deze tijd is er altijd, als je het jezelf toestaat.
Toch?

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/ulvgeyN1WU

dinsdag 28 februari 2017

het innerlijk richtsnoer



Echt het Pad gaan is niet vrijblijvend. Als je hierin oprecht wil zijn, echt je diepste verlangen is om dit Pad te gaan.
Als je diepste verlangen is, om puur en zuiver te worden in Zijn en intentie.
Als je diepste verlangen is om, Thuis te komen, weer een te worden met de Essentie, met de Liefde. Hiermee weer te versmelten.
Dan is er een Verbinding, de Verbinding in je hart om je hierin te leiden.
Het Geweten dat  spreekt, spreekt elk moment, en over alles.
Dit kan zeer confronterend werken voor je ikje, als je tussendoor heel helder de waarheid over jezelf, over je situatie te zien, te ervaren krijgt, zonder oordeel.
Onder ogen durven zien je schaduw. Dat er geen enkel probleem buiten jezelf is, slechts mogelijkheid tot zien.
Het kan een onfeilbaar richtsnoer worden, deze Verbinding vanuit het hart, als je de durf hebt deze Stroom te volgen.

Het Weet wat nodig is, waar de Weg heen wil, wat de Weg is in harmonie met het Al en met Je-zelf. Het heeft een totaal overzicht. Het Ziet wie jij bent, werkelijk bent, niet wat je denkt te zijn.
In overgave, zal het je in die situaties brengen, met die mensen in contact brengen, die nodig zijn om je te bevrijden van alles wat je belemmerd om waarlijk Vrij te zijn. Mensen die je helpen om vrij te komen van de gevangenschap van het verleden.
Durven in de spiegel te kijken.
Maar naarmate je meer en meer bevrijd bent van zovele ketenen, mag je ook meer en meer een ware Gronding, vervulling vinden in Je-zelf. Mag het vertrouwen groeien in het Leven, in de betekenis van het Leven.
Alles mag dan meer en meer eenvoudig worden, naarmate alle weerstanden opgelost zijn. Dat het Leven je niet meer hoeft te confronteren, er eigenlijk niets meer is dat je kan confronteren.
Je Bent die je bent, en gaat verder op de Weg, waar de Weg ook heen gaat.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/zmlTEKmKI7

vrijdag 24 februari 2017

Eeuwige Liefde



Er is een Liefde die alleen Liefde is, die is.
Alles heeft zijn tijd binnen de Eeuwigheid zonder enige strijd.

Voor alles is zijn tijd, al bestaat de tijd niet. En toch is voor alles zijn tijd. De Eeuwigheid heeft een overzicht op ons totale leven, Onze Essentie, uiteindelijk dat wat we werkelijk Zijn. Van daaruit geeft het ons prikkels, impulsen, wat zich elk moment wil ontvouwen. Als je hiermee voeling hebt voel je jezelf gedragen, licht, geen beladenheid, voel je Liefde. Eigenlijk zijn dat de aanduidingen, ja, t is goed nu, ik ben op mijn plek, in harmonie met het Al. Maar we kunnen daar steeds buiten stappen. Geen voeling hiermee hebben, voorbarig zijn, te vroeg iets baren, of te laat. Teveel treuzelen, teveel aarzelen, waardoor dat wat in potentie mogelijk was voorbij gaat, en nieuwe mechanismen in gang gaan. Om jou zo terug in die harmonie proberen te brengen.

Die voeling met die Essentie mag steeds tastbaarder worden, naarmate jij eigenlijk niet meer zoveel wil, je het over gegeven hebt. Dat er niets meer aan vast zit, geen belangen, geen beladenheid. Dat er geen emotie meer op zit. Naarmate jij meer en meer vrede binnenin gevonden hebt, alles verstild is.
Dan kun je in volledige harmonie meestromen met het moment. In het Eeuwige moment, waar de Stroom je ook maar wil brengen. Het komt eropneer, alle eigenwilligheid is dan opgelost in de Liefde. Je bent dan weer terug in het paradijs, maar nu bewust.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/6ULzHeyyrc