vrijdag 19 mei 2017

god duivel



Uiteindelijk is t leven zo eenvoudig.
Waarom doen we zo moeilijk?
Waarom hebben we het zo moeilijk gemaakt?
Ja, allemaal ontstaan in het verleden.
Van alles dat we met ons meeslepen aan bagage, herinneringen, angsten, beelden, onvervulde verlangens, verwachtingen, hoop.
Van alles dat bovenop ons gelegd is door opvoeding, maatschappij, noem maar op.
Dit leeft allemaal in ons door.
En daarom is t allemaal zo moeilijk.

Alles is wat het is, en in dat wat het is ligt de mogelijkheid tot zien.
Ontkennen wat is, er iets anders van maken, helpt niet, krijgt alleen een nieuw beeld, een nieuwe gedaante, verbergt zich.
Dus beter klaar en helder zien/voelen/ervaren wat is.
Ook als je de 'duivel' in jezelf ervaart, die zo tussen door de kop opsteekt.
Ook dit voelen/ervaren, door je heen laten gaan, zodat het tot je kan spreken. Dat wat het je wil zeggen, wat de wortel hiervan is.
Het is allemaal materiaal.
Dus niet zomaar alles blijven uitleven, ik ben nu eenmaal zo, je moet me maar nemen zoals ik ben, dit is mijn karakter.
Maar er bewust bij zijn. Niet onderdrukken, gewoon jouw pure realiteit onder ogen zien zonder jezelf hierdoor de grond in te boren.
Open blijven.

Ontvankelijk blijven voor alle nieuwe prikkels die op je afkomen. Dit alles door je heen laten gaan, hoe dit tot je spreekt, wat het raakt.
Niets vastzetten.
Maar open blijven stromen, stromend blijven.
Durven jezelf te laten raken.
Al kan dit een aardverschuiving teweeg brengen voor je ego.
Geen vooropgezette mening, en van daaruit alles benaderen, maar steeds alles weer nieuw. Steeds weer opnieuw het leven proeven.
Dan kan het lage het hoge worden.
Dan lost het lage op in het hoge.
Want het lage is illusie, er is alleen maar het hoge.
Er is alleen maar Liefde. De Liefde blijft over als de 'duivel' verdwenen is. De 'duivel' lost op in de Liefde in God.
Geen onderdrukking, geen verborgen werking meer, de duivel, gewoon verdwenen.
Het leven is niet moeilijk.
We maken het zelf moeilijk door weerstand, verzet, vasthouden.
Als je loslaat, toelaat, overgeeft, kan het hart werken, kan de Liefde de Oplossing brengen, zal alles oplossen in de Liefde.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/7C4Pz2VAkE

dinsdag 16 mei 2017

wat is waarheid?



Wat is waarheid?
Is er een uiteindelijke waarheid?
Wat mij betreft wel.
Die kan zich pas openbaren, naarmate wij meer en meer leeg worden van onszelf.
Van wat we willen, willen zijn, willen doen.
De Waarheid zit daaronder.
Ligt niet de kern daarin dat de mens het geluk wil vinden in doen, in handelen, terwijl het uiteindelijk ligt in Zijn?
Steeds naar buiten gericht, wat daar allemaal is, wat daar belangrijk is, wat daar moet gebeuren. Wat wil gebeuren, terwijl de Oplossing, de vervulling binnenin ligt, in Zijn.
Gewoon Zijn.
Waarom kunnen we niet gewoon Zijn?
Waarom worden we dan onrustig, wordt t saai als er niks is om te doen?
Omdat we nooit thuisgekomen Zijn, nooit echt thuisgekomen in onsZelf.
En ja, als we daar niet echt ons thuis voelen, rust vinden, vrede en vervulling, waar dan wel?
Terwijl Het er nu is.
En elk moment weer.
Dat voelen diep, diep binnenin.
Dat nu, dit moment, Het, de vervulling er is.
De vervulling in gewoon Zijn.
En daar stopt de beweging niet.
Maar dan ben je in harmonie met de Beweging, de Stroom.
Dan hoef je nog slechts te volgen.

Dus de kern van het probleem ligt in onze eigenwilligheid. Wij willen van alles doen, denken van alles te moeten doen, en zo stappen we uit de Stroom uit de Waarheid. Uit de Verbinding uit de harmonie, en voelen ons niet vervuld.
Maar als we meer en meer stil kunnen worden binnenin. Meer en meer kunnen verstillen, leeg worden van zoveel dat in eerste instantie belangrijk leek, dan kan de Waarheid meer en meer gaan spreken. Het tijdloze, het Eeuwige, over dat wat is, wat nodig is, wat wil.
Niet iets opvullen, een gevoel van leegte, maar een leeg durven worden, en zo vervuld worden door het Al door de Waarheid.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/cNLeEkxo3H

vrijdag 12 mei 2017

er wordt voor ons gezorgd




Er wordt voor ons gezorgd.
Misschien is je reactie, en al die ten hemel schreiende ellende en wanhoop die gaande is. Oorlogen, en bv aids waar miljoenen mensen mee te maken hebben, vergelijkbaar met de pest in de middeleeuwen.
Wat is dit eigenlijk voor wereld?

Als ik naar mezelf kijk, vele jaren geleden, voordat ik t bewustzijnspad opging, was ik zo boos en verdrietig over deze wereld. Alle ellende, alle onrecht, armoede, honger, onderdrukking.
En nu.......
Nu is al jaren alle emotie verdwenen.
En de wereld is niet veranderd.
Het lijkt allemaal zelfs erger en erger te worden, meer en meer te escaleren.
Ben ik onverschillig geworden?
Een koud, kil mens die niks meer voelt?
Is Bewustzijn koud en onverschillig?
Nee.
Wat dat betreft, vond ik wel erg goed een reportage op t journaal, waarom mensen zo gul geven voor een ramp. Dat er eigenlijk veel minder betrokkenheid is bij andere rampen in de wereld. Die ook zo onze hulp nodig hebben, die ook nu plaatsvinden, hongersnood, geweld.
Het raakt ons in t hart als we identificaties hebben. Dan staat het dichter bij ons, Het heeft allerlei verbindingen met onze eigen zijnsstaat.

Maar ja wordt er voor ons gezorgd.
Ondanks bovenstaande zeg ik ja, ja er wordt voor ons gezorgd.
Er kan voor ons gezorgd worden in alles.
Als wij ons aan deze zorg over willen geven.
Als wij ons voor deze zorg willen openen.
We zijn hier op de wereld gekomen om ervaring op te doen, om wakker te maken, uiteindelijk, wat tijdloos en universeel is.
Maar hier gaan vele stadia aan vooraf.
Stadia van gewoon veel ervaringen opdoen, omdat er nog veel ervaren wil worden.
Zodat uiteindelijk er een rijpheid kan ontstaan, een verlangen van binnenuit, er is iets anders, ik verlang naar iets anders, wat buiten is, vervult me niet meer.

Er wordt voor ons gezorgd.
Er kan voor ons gezorgd worden,
door het Leven.
Als wij de touwtjes uit handen willen geven,
ons over willen geven,
onze eigenwilligheid willen opgeven.
En zolang we dit niet doen, zullen we steeds de vruchten plukken van onze daden.
We oogsten wat we zaaien.
Het Leven geeft ons die vrijheid.
Het Leven heeft hierin een eeuwig geduld.
Door deze ervaringen worden we gelouterd.
Totdat waarlijk van binnenuit opstaat, ervaarbaar is, na eindeloze ervaringen, slagen, niet mijn wil geschiede maar uw Wil.
Toon me het pad.
Ik geef me over.
Ik weet het niet.
Ik weet niets.
Ik kan het niet.
Ik kan niets.
Dan gaat bovenstaande in werking.
Dan wordt verbinding gemaakt met dat wat het meest zekere is, wat je jezelf voor kan stellen.
Het Leven kan je dan gaan leiden, en zal je beschermen, zal je dragen, inspireren van binnenuit.

En hoemeer jij stil wordt van binnen, hoemeer het Leven hierin ervaarbaar mag/kan worden.
En wie weet kan het leven dan nog alles op zijn kop zetten, maar meer en meer wordt in jou iets wakker. Je voelt jezelf hierin gegrond, vervuld, gedragen. Iets wat niet meer te schokken is, waar je niet meer uitgehaald kan worden, waar je een onaantastbare Zekerheid in gevonden hebt, begrip.
Dan kan het Leven zich door jou heen openbaren.
Dan kan het Leven zich door jou heen laten zien.
Dan heb je vervuld, de reden en betekenis waarom we hier zijn.
En je doet dat wat het moment vraagt.
Je doet dat wat nodig is.
In Vrijheid.
In Verbondenheid.
In eenheid.
gedragen en vervuld door de Liefde.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/splOg5itXR

dinsdag 9 mei 2017

tijdloze Liefde




Liefde is niet van de tijd.
Liefde is.
Als de Liefde verdwenen lijkt te zijn is die er toch nog. We zijn er zelf tussenin gaan staan.
Jaren kan de Liefde zo verborgen zijn, en een volgend moment kunnen we ineens in het Licht staan. In het Licht van de Liefde. Misschien is t maar een moment, stappen we weer uit het Licht, stappen we in andere lichten, maar het Licht blijft, met ons, in ons, om ons.
Voor Eeuwig.
Je Weet het wanneer je in de Liefde bent. Er is een volkomen vrede, vervuld in jezelf, en je voelt je licht. Want het Licht is licht, gedragen door het Licht, gedragen door de Liefde.
En je hebt Lief omdat er niks anders meer is, over gebleven is, dan deze Liefde. Je hebt de ander Lief, je hebt het totale bestaan Lief.

Liefde is Liefde.
Maar zolang we deze Liefde niet in ons hebben mogen ervaren, of niet meer ervaren, zijn we dan niet uiteindelijk bewust of onbewust, in alles wat we doen, op zoek naar deze Liefde?
Omdat we niet vervuld zijn?
Omdat we iets missen?
In al ons handelen, in de relaties die we aangaan, een verlangen naar deze Liefde?
Terwijl de Liefde er altijd is.
Een einde van alle eenzaamheid is, met mensen of zonder mensen.
Slechts alle beelden op laten lossen in de Liefde.
Alle strijd en verzet.
Alle verkramping.
Loslaten, overgeven.
Overgave.
Met lege handen.
Kwetsbaar, met een open, een ontvankelijk hart.
Hier ben ik Liefde.
Vervul me, vul me.
Zodat ik waarlijk Lief kan hebben.
Zodat ik overstroom van Liefde.
Zodat ik waarlijk geef om de ander zonder verlangen, zonder houding, zonder bedoeling.
De Liefde is er.
En elk moment kan Het gebeuren als er ontvankelijkheid is.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/sdXXsIWOdM

dinsdag 2 mei 2017

inzicht



Inzicht, werkelijk inzicht kan pas komen als je open bent.
Als je open bent, om je door inzicht te laten raken.
Iets wat op je pad komt, iemand die iets zegt, iets wat je leest, een ervaring in de natuur.
Als het binnen mag/kan komen dan kan er iets gebeuren. Dan kan die wezenlijke ervaring komen waarna alles anders is.
En uiteindelijk kan het elk moment gebeuren, en elk volgend moment weer.
Als die openheid er is.
Je hart open staat, zodat het inzicht tot je kan spreken, het Bewustzijn.
Geen denkbeelden.
Geen zo zou het kunnen zijn.
Maar het Weten, voelen/ervaren wat is, wat gezegd is, wat getoond is.
De durf om kwetsbaar te zijn.
De durf om jezelf te laten raken.

Dan gaat de verandering door. Dan verstar je niet in beelden, maar geef je mogelijkheid dat beelden opgeruimd worden, weggehaald, opgelost in dit inzicht.
Daardoor kun je meer en meer leeg worden van jezelf, en komt er ruimte voor het Eeuwige Bewustzijn.
Alles in verandering, alles blijft in verandering.
En als we in deze verandering mee kunnen gaan,
als we elk moment weer het leven als nieuw proeven, steeds weer opnieuw door ons heen laten gaan, dan kunnen we in harmonie blijven met de Verandering, dat wat nodig is. Dan kan het Leven ons helpen om waarlijk vrede en vervulling te vinden.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/bz6KX9At6w

vrijdag 28 april 2017

man/vrouw



Het vrouwelijke is de afstemming in het hart met de Essentie, met de Bron, met de Liefde, met het Weten.
Vanuit deze afstemming, deze Verbinding, kan meer en meer Licht komen in de duisternis. Zo kan meer en meer werkelijke Kracht vrijkomen wat het mannelijke aspect is.
In afstemming op de Bron, dit tot vervulling brengen. Dat we waarlijk van binnenuit kunnen gaan staan voor dat wat in het innerlijk tot bloei gekomen is. Staan voor/in de Waarheid, staan voor/in de Liefde.
Dan is het mannelijke/vrouwelijke weer een, de zoektocht voorbij. Je bent weer heel, weer in harmonie, weer in het paradijs. Het paradijs hervonden maar nu bewust.
Daarom ben je dan ook werkelijk Vrij.
Vrij om verder te ontvouwen, verder te groeien, bloeien, want dit proces houdt nooit op.
Het gaat dus ook niet om geslachten, maar dat iedereen een pool mist. Dit kan dus ook gezocht worden in liefde voor hetzelfde geslacht. Ook hierin komen steeds die polen terug. De ene is meer mannelijk, en de ander meer vrouwelijk.
Uiteindelijk kunnen we dus de vervulling ook niet buiten vinden. Die ligt binnenin, en zal dan alles buiten vervullen.

Maar we kunnen wel elkaar helpen om tot die heelheid te komen. Waarin we spiegels van elkaar zijn, allerlei in elkaar raken, opwekken.
Dit is in meest positieve zin een liefdesrelatie. Elkaar tot heelheid brengen, zicht brengen op onze blinde vlekken. De ander is een spiegel een kans tot Zien.
Meestal raakt het heel verwrongen, omdat we liever niet willen zien. Dat we niet die uitdaging aan willen gaan in wat de ander aanreikt. Of de een overheerst en de ander is heel onderdanig.  Weer die mannelijke en vrouwelijke pool.
Maar uiteindelijk gaat t erom dat we beide in de Kracht gaan staan, de ware zachtmoedige Kracht wat ik wel een mooi woord vindt van de versmelting van het mannelijke/vrouwelijke. Het is uiteindelijk de allergrootste Kracht maar zal nooit iets forceren, en de draagKracht is de Liefde.



Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/2IMollYyY2

dinsdag 25 april 2017

zelfbewustzijn en Zijn



Juist als je jezelf kent ken je jezelf niet.
Ben je niet meer bezig met wat je bent, wat je doet. Je Bent gewoon, je doet gewoon.
Het is allemaal vrij en stromend, onbevangen.
Je bent leeg geworden van jezelf, dus alle verkramping is verdwenen. Alle fixatie alle gerichtheid op jezelf.
Elk moment roept iets op, en van daaruit komt een reactie. Maar jij reageert niet meer, Tao reageert door jou heen. Het Leven, de Stroom, de Liefde, in alle eenvoud en harmonie. Je bent niet bezig met, wat zal het effect zijn, hoe kom ik hierin over, zullen ze me niet afvallen, word ik niet aangevallen verstoten. Er is geen reactie van, goh wat ben ik goed dat ik dit weet dat ik dit kan, wat weet ik toch veel, of juist, ik ben niks ik kan niks ik ben niks waard.
Allemaal het spel van de dualiteit, waardoor je altijd heen en weer gegooid zult worden. Want hoe dan ook, je denkt te weten wie je bent, of heel goed of heel slecht.
Maar het is jouw beeld, jouw idee.

Je bent dan ziek, gewond, en je behoeft genezing al hebben vele dit niet in de gaten en zoeken onbewust de genezing de vervulling buiten zichzelf.
Maar zo zul je altijd ziek blijven, afhankelijk blijven, en kan de wond elk moment weer open gereten worden. Dan is er niks zeker, waar je jezelf dan weer tegen probeert te verdedigen te beveiligen. Waardoor je nog zelfbewuster, nog meer verkrampt raakt in jezelf en Tao, de Stroom helemaal uit het oog verliest.
Maar de Stroom is.
Niks is belangrijk.
Slechts verbinding houden met de Stroom.
Waar die ook heen gaat, heen wil.
In alle eenvoud volg je.
En als je hierin een prominente zichtbare positie krijgt maakt dit geen verschil voor je met dat je altijd onzichtbaar blijft. Je volgt gewoon de innerlijke Stroom, bent in die Stroom in dit Zijn vervuld. Groot, klein, belangrijk onbelangrijk heeft geen vat meer op je, je doet wat het moment vraagt, en dat is helemaal goed.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/sdGtbBdlCQ