dinsdag 19 september 2017

de Eeuwigheid




Het Bewustzijn tot je laten spreken.
Het Bewustzijn dat één is.
Dat niet gescheiden is.
Dat onafhankelijk van alles is.
Dat is.
Dat niet hoeft te groeien, het is vervuld.
Dat is vervuld.
Dus uiteindelijk ben jij ook vervuld.

Alleen we gaan zelf tussen deze vervulling in staan.
We scheiden onszelf af.
We willen groeien op alle mogelijke manieren.
Alleen daardoor kunnen we juist niet groeien naar, ruimte geven aan die vervulling.
Omdat die vervulling niet buiten ligt.
Maar binnenin.
En als t binnenin vervuld is zal t vervulling geven aan alles buiten jou.
En die vervulling ligt uiteindelijk in het Eeuwige.
En uiteindelijk kan alleen dit Eeuwige ons helpen.
Het Eeuwige Bewustzijn.
Dit voelen in onszelf.
Nu, dit moment, en elk moment weer.
Het is binnenin ons.
En natuurlijk kan de ander om ons heen ons helpen.
Misschien juist door de illusie te laten zien?
Dat we ons uiteindelijk daarin zullen doorzien, het spel dat gespeeld wordt.
Dus leer uit je zintuiglijke gewaarwordingen, ben er bewust bij aanwezig. Kijk wat ze met je doen, wat het leven in je raakt, waarom. Die mens, die situatie, wat wordt er wakker?
Zo kun je jezelf leren kennen.

Maar aan t Eeuwige kun je niks toevoegen.
Daar kun je alleen meer en meer jezelf voor openstellen, ruimte voor maken. Dat je ten diepste voelt, dit is het, daar vrede in vinden.
Meestal kan die Eeuwigheid toch vooral spreken, ervaren worden, als r een stuk van vrede in je gevonden is.
Het spreekt in de Stilte.
In die Stilte kan er een innerlijk groeiproces plaatsvinden zonder dat je hiervoor iets hoeft te doen. Steeds meer poorten die zo kunnen opengaan.
Bv het eerstehands Weten. Meer en meer Weet je dan gewoon zonder dat je t gelezen hebt of het iemand je gezegd heeft.
Meer en meer zal er een helder zien zijn. Gewoon zien en ervaren wat is, omdat de Eeuwigheid door jou heen ziet.
Juist de wil, het geforceerd willen blokkeert dit proces. Dan gaat je ego ermee aan de haal, blaast het zich hiermee op.
Maar dat ego moet juist verdwijnen, het ikje, oplossen in t Bewustzijn.
Het betekent overgave, vertrouwen, in het niets stappen, niets meer zijn.
Onafhankelijk worden van wat mensen van je vinden, daar geen waarde in vinden.
Die waarde ligt in jezelf, in het in harmonie zijn met het Zijn.
Daarin ligt de beloning en de vervulling.
Het vervuld zijn door de Eeuwigheid, door de Liefde.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/tjQ3TGCniX

vrijdag 15 september 2017

onvoorspelbaar



Hoe vrijer dat je binnenin wordt hoe onvoorspelbaarder
Je weet dan echt niet wat elk moment weer oproept, wat wakker wordt van binnenuit, waar de stroom heen gaat. Elk moment is weer fris en nieuw.
Tuurlijk t komt voort uit een bepaald bewustzijn, een bepaald beleven en Zijn. Van daaruit ontvouwt zich het leven. Maar hoe meer de kaders verdwenen zijn, hoe je zou moeten leven, wat je zou moeten doen, waar het om zou gaan, wat de wereld wil wat de ander wil, wat je behoort te doen, des te meer het waarlijk een vrije dans wordt. Heeeeeel levendig en blij.
Maar er wordt hierin niemand geschaad al kan t prikkelen, raken, eventueel confronteren. De acties die je onderneemt, wat door jou heen tot uitdrukking komt. Dan is het deel van het spel. Je hoeft niets in dit spel. Er zijn geen belangen, geen fixatie, geen beladenheid, geen verwachtingen. Gewoon het spel spelen dat leven heet.
Een waarlijk Vrij Spel.
Juist omdat je er niet meer tussenin staat. Juist omdat er ruimte gekomen is voor de Stroom. En die Stroom is in volledige harmonie met de Kosmos, de Dans, het Spel van de Kosmos. Zolang je deze Kosmische Dans volgt blijf je gedragen worden, beschermd. Dan is het een onaantastbaar richtsnoer van binnenuit.

Over het algemeen zijn er zoveel beelden van waaruit we leven. Van waaruit we het leven vormgeven, reageren, dat we heel voorspelbaar zijn geworden.
Leven we dan nog?
Leven we dan nog zelf, of zitten we helemaal vast aan de touwtjes van het verleden?
Het gaat erom dat we vrij komen van die touwtjes. Dat we deze touwtjes doorzien en zo door kunnen knippen.
Dan komen we pas waarlijk tot leven, gaat het leven pas echt beginnen.
Als we echt Leven, zijn we open, ontvankelijk, laten we de ander binnen. Dan voelen we ons verbonden met het totale Leven. Dan voelen we Liefde voor dat leven, voor elkaar.
En juist omdat er die Liefde is, die alleen maar Liefde is, zal in deze vrijheidsdans nooit iemand geschaad worden. In die openheid is er een volledige afstemming op die ander. Je staat er niet meer tussenin met voor of afkeur. Je deelt, je stroomt, je luistert. Luistert naar de Stroom binnenin en je stroomt uit. En buiten roept iets op, de ander roept iets op, maar ook dit is niet voorspelbaar. Ieder roept weer iets anders op wat dat moment maar oproept, wakker maakt. Uiteindelijk krijgt zo ieder een ander deel van jou te zien, en toch ben je dat allemaal. Hoe de afstemming is, van daaruit reageert het Bewustzijn. Wat maar nodig is, wat maar mogelijk is.
Elk moment is weer nieuw, dus elk moment vraagt iets nieuws. Dus elk moment kan een verrassing zijn. En juist daardoor blijft het sprankelend, levendig. Vrij en onbevangen als een kind beweeg je jezelf door t leven heen. Je Weet wie je bent en daarom ben je Vrij.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/PZdzQmGq8O

dinsdag 12 september 2017

gewoon Zijn



Konden we maar eenvoudig zijn he.
Echt eenvoudig zijn, en daarin dan ook echt gelukkig zijn, in wat we zijn, in wat we dan ook maar doen.
Dan zouden we het elkaar niet zo moeilijk maken, zou het allemaal niet zo moeilijk zijn.
Maar ja, de realiteit is anders.
Het komt er eigenlijk op neer, we hebben het eenvoudige zijn, Zijn, verloren. Daarom proberen we bv buitengewoon te zijn, om er zo te mogen zijn? Uitblinken, presteren, kijk s hoe goed ik ben, nu vind je me wel aardig he, nu hou je wel van me....
En daardoor een verkrampt zijn, nooit ontspannen zijn, nooit gewoon zijn, jezelf zijn.
Want wie ben je dan?
Een niemand, en een niemand zijn is heeeeeeeel confronterend.

We hebben onszelf verloren en proberen het terug te vinden buiten onszelf Maar we zullen het daar nooit vinden. Nooit het geluk, nooit vervulling, nooit ware blijvende vreugde, vrede, Liefde.
En de maatschappij blijft ons bevestigen dat we het daar moeten vinden, buiten. In een carriere, in een fantastische vakantie, in het vergaren van geweldige superproducten, in bezig zijn, bezig zijn, je tijd vol maken met..... met wat?
En aan het eenvoudige zijn gaan we voorbij. Het gaat steeds met ons mee, overal waar we zijn, wat we doen. Het laat misschien een bepaald geluid horen, een bepaald stemmetje zonder woorden. Ok ik zal er even woorden aan geven

Heee hallo ik ben hier, hier binnenin jou. Alles wat je nodig hebt. Je draagt me overal met je mee. Ik hou van jou onvoorwaardelijk. Je hoeft je alleen maar voor me te openen en ik kan in je stromen en je de gelukkigste mens maken op aarde. Ik ben ook buiten jou, ik ben overal. Daar hoef je niks voor te doen voor te zijn, ik ben er voor jou. Je hoeft je niet voor me te bewijzen, je hoeft je niet voor me uit te sloven. Gewoon jezelf zijn, eerlijk zijn. Ik kan je n boel vertellen, inzicht geven, begrip als je wil. Over jezelf over de ander het leven...

Dus ja, alles is dus heel eenvoudig in onszelf. Als we t daar echt gevonden hebben, ons daar echt thuis voelen. Als we echt open en stromend onszelf kunnen zijn. Onbevangen en vrij, dan zal t leven ook meer en meer eenvoudig kunnen zijn. Een gewoon genieten omdat je Bent. En er is zoveel om van te genieten.
Niemand kan dit van je afpakken, als je Het gevonden hebt. Het is binnenin jou en binnenin iedereen. De Liefde heeft dan mogelijkheid gekregen om zich door jou heen uit te drukken. En de Liefde heeft in alle eenvoud iedereen lief, alles lief, inclusief jezelf.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/tsNSslZ43W

vrijdag 8 september 2017

Bewustzijn



Het draait steeds om bewustzijn, het bewust Zijn.
En het gaat er eigenlijk om dat dit Bewustzijn krachtiger en krachtiger mag worden. Dat Het meer en meer intens op je in mag werken. Op wat je bent, of wat je denkt te zijn, denkt te moeten doen. Meer en meer dit Licht op alles mag schijnen. Het Bewustzijn dat niet van deze wereld is, dat niet van de dualiteit is. Dat dwars door alles heen kijkt, Ziet wat is.
Zoals de zon. Als die meer en meer kracht krijgt zullen meer en meer de wolken oplossen. Zo kan t Bewustzijn als t sterker en sterker wordt meer en meer jouw innerlijke bewolking oplossen. Alles wat tussen de heldere hemel in zit, de klare heldere lucht, het heldere Zien.
Eigenlijk niet alle facetjes onder de loep nemen, maar meer de eenheid van alles zien. Hoe alles met elkaar verbonden is, beter gezegd gebonden is, geketend is, verstrikt is geraakt door zoveel.
Dat dit Licht helderder en helderder mag schijnen op alles wat jij bent en doet. Waardoor je er gewoon niet meer onderuit kan. Dat je t zo helder ziet dat t op mag lossen, dat je t over geeft. Dat je jezelf overgeeft, met lege handen durft te staan. Dat er waarlijk begrip zal mogen zijn.
Als die Kracht zich op heeft mogen bouwen, en hier gaat veel aan vooraf, dan kun je door de Poort gaan. Als alles opgelost is in t Bewustzijn, in de Eeuwige Liefde.

Door de poort gaan, in dit proces zitten, kan heel bevreemdend werken voor jezelf, voor de omgeving, omdat je meer en meer een geheel wordt. Niet meer geraakt wordt door individuen, emotionele betrokkenheid hierin hebt. Dat je meer en meer in alle eenvoud alles en iedereen liefhebt als een vanzelfsprekendheid. Geen voor en afkeur meer. Ieder die zijn/haar hart voor je opent kan je geven alles wat in je is.
Je verbindt je met een Kracht die niet van de dualiteit is. Dus je zal ook niet veel energie besteden aan t bekrachtigen van die dualiteit, vechten tegen de dualiteit, of voor iets zijn. Je wordt meer en meer een Licht dat dwars door de dualiteit heenkijkt. Geen koninkrijk op aarde en alle energie besteden om dit te bewerkstelligen maar t Koninkrijk binnenin meer en meer opbouwen. Ruimte hiervoor scheppen. Slechts een helder Licht zijn voor ieder die ontvankelijk is, en verstrikt zit in die dualiteit.
Een spiegel, een heldere zuivere, stille spiegel worden, als alle emoties verstild zijn, alles leeg geworden is.
Juist daardoor kun je vervuld worden door t Bewustzijn.

Het Bewustzijn dat niet van deze wereld is, waardoor jij ook niet meer van deze wereld zult zijn. Nog wel op de aarde maar niet meer van de aarde.
Je hebt jezelf vrijgemaakt van de aarde.
Dan heb je Verbinding gemaakt met de Kracht die uiteindelijk alle touwtjes in handen heeft. Alles zal zich hiernaar moeten voegen, wat t moment vraagt, wat nodig is.
Daar gaat t in t leven om, dat die Kracht weer vrij mag komen. De Kracht die niet van deze wereld is. Niet eten van de boom van kennis van goed en kwaad, maar de Boom des Levens, de Boom van de Eeuwigheid. Dat wat staat buiten de tijd, van de tijd bevrijd, een einde aan alle strijd.
Harmonie, vrede zal er zijn, vervulling.
Terug in het paradijs van waaruit een nieuwe ont-wikkeling verder mag gaan.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/mtWfsXrLQS

dinsdag 5 september 2017

geluk



De kern ligt eigenlijk erin dat t geluk niet buiten ligt maar binnenin.
Als je het daar gevonden hebt, heb je alles.
Want dat geeft weer vervulling aan alles om je heen.
Je Weet het, als dit zo is. Er is vrede, lichtheid, een vervuld zijn.
Je bent dan in harmonie met je Essentie, met je Kern, met je Bewustzijn.
En dan hoef je slechts mee te stromen, met dat Bewustzijn, met het Zijn, van binnenuit.

Is het niet het denken wat je hier steeds uit haalt?
Waar je dan ook aan denkt, waar het ook mee gevuld is.
Dat je uit het Zijn haalt en verstrikt laat raken in de dualiteit van het leven?
De Afstemming verliest?
Nu is er eigenlijk alles, wat is t wat ons hier dan steeds uit haalt?
Geluk heeft geen oorzaak, geluk is.
Het is uiteindelijk de enige Waarheid.
Het is niets, het is alles.
Het is thuiskomen.
Het is thuis Zijn.
In jezelf, en zo je overal thuis voelen en Zijn.
Niets dat je hier meer uit kan halen.

En als we thuisgekomen zijn, voelen we ons waarlijk thuis bij elkaar.
Das t mooie, in dit thuis zijn ben je een met elkaar.
Dan hoeft er eigenlijk niks meer gezegd te worden. Dan kan een blik, een aanraking, een glimlach alles zeggen.
Een einde aan alle spraakverwarring.
Een waarlijk samen Zijn.
En eigenlijk kan dit elk moment plaatsvinden omdat het er altijd is. Als alle barriéres omlaag gehaald zijn, we ons durven laten zien in onze pure kern, open en eerlijk. Werkelijk een openheid van hart tot hart, zonder houding, zonder iets groot te houden, zonder verkramping.
In deze ont-moeting waar dan ook, zal er dan die eenheid zijn en waarlijk begrip. Dan zal waarlijk de Liefde tussen elkaar kunnen stromen.
Als alle oorzaken verdwenen zijn en we nog slechts hoeven/durven/willen Zijn.
Dan stappen we buiten de tijd, en omarmen de Eeuwigheid.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/PH6sBQMxWW

vrijdag 1 september 2017

het innerlijk richtsnoer



Uiteindelijk is dit het innerlijke Pad gaan.
Het vinden van het innerlijk richtsnoer in je hart.
Je hoeft alleen maar naar jezelf te luisteren.
Maar dat omvat juist zo heel veel.
Je bent dan vrij van de buitenwereld, in een juist totaal open en eerlijk zijn naar die buitenwereld.
Door je heen laten gaan wat de buitenwereld, de wereld om je heen in je raakt, in beweging brengt.
De betekenis hiervan.
Dat is Bewustzijn. Als het Bewustzijn hierin kan/mag spreken.
En dan kan de ander de Waarheid spreken over jou. Als je voelt dat dit zo is, mag je dit binnenlaten, tot je laten komen. Zonder jezelf hiervoor de grond in te trappen, of te gaan vechten, je verdedigen. Er dankbaar voor zijn dat die persoon jou geholpen heeft zicht te krijgen op een stuk in jou wat eerst onzichtbaar was, in het duister was.
Ook zul je dan Weten of iets niet waar is, het de spiegel van de ander is. Zo kun je t weer van je af laten glijden, kan t door je heenstromen zonder dat het iets raakt, en zullen deze woorden weer terugkomen bij de ander.

Daarom ben je in dit Bewustzijn onafhankelijk en vrij.
Het is het meest zekere om je hieraan over te geven, aan dit Bewustzijn.
Het zal je dragen, beschermen, helpen in alles. Je inspireren, prikkelen waar nodig, confronteren waar nodig, maar dit alles als deel van het proces.
Het Bewustzijn Weet, omvat, heeft t overzicht, ziet helder wat is. Niet beïnvloed door egobelangen.
Jij Weet, jouw Essentie Weet, en jouw Essentie doet er alles aan om je te helpen.
Zonder Verbinding, ben je losgelaten, overgeleverd aan de voor en afkeur van je ikje. Je beelden, je verbeeldingen, je angsten, je vooroordelen, je verlangens, je verwachtingen, de dans van de emoties.
Er zal dan altijd verwarring zijn, of een geforceerde vrede die je moet verdedigen, waarin je moet aanvallen.
Want het ego wil niet loslaten, overgeven, het wil op de troon zitten.
De omgekeerde wereld, kijk naar de wereld en het gevolg.
Het gevolg van als we het zelf willen doen, en niet willen luisteren naar ons Zelf.
De Ommekeer bestaat dan daarin om dit wel te gaan doen.
Het begin van de weg naar Huis.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/Wa20udV2MJ

dinsdag 29 augustus 2017

schoonheid



Eigenlijk is uiteindelijk alles schoonheid.
Maar door de vele beelden van waaruit we de wereld inkijken, die vastgezet zijn, zo is t en niet anders, valt de sprankeling weg. Sijpelt het leven weg uit dat wat je ziet.
Je ziet alles vanuit die beelden, reageert van daaruit. Vanuit dat wat al vaststaat, waar je al een beeld van gevormd hebt.
Hoe doffer en ongevoeliger je in je binnenste bent hoe meer dit het geval is.
Van daaruit komen de associaties. Het ene beeld is mooi, een ander beeld is lelijk. Het ene beeld stoot af een ander beeld trekt aan, etc. etc.
Maar dat wat is, zie je dan niet.
Je ziet beelden.
Beelden gevormd uit het verleden, vaak met labels, woordjes eraan, om het helemaal vast te zetten.
Van daaruit wordt je steeds heen en weer gegooid door al die beelden. Het ene maakt je blij, van een ander baal je, weer een ander beeld verveeld je, volgend beeld oh daar weet je alles van.
Nooit gewoon Zijn.
Nooit gewoon genieten van dat wat is.

En er is, er is zoveel.
Als je van die beelden vrij mag komen.
Zoveel te zien, te proeven, te beleven, te ervaren.
Als het innerlijk conflict verdwenen is.
Als je niets meer groot hoeft te houden, gewoon bent die je bent.
Dan kunnen de ware ogen opengaan, kun je werkelijk gaan Zien.
Kun je werkelijk gaan genieten van alles.
Kan alles vervuld worden door de Liefde. Overal waar jij niet meer bent met invulling en bepaling, met beelden.
Dan kan het leven weer een onbevangen dans worden.
Kunnen we weer waarlijk genieten van elkaar, omdat we niets meer van elkaar moeten. Werkelijk elkaar laten zijn, en echt elkaar Zien, zonder invulling, zonder beeld. En juist daardoor ook weer de schoonheid mogen/kunnen zien van elkaar, in openheid.
Liefde is.
En alles zal Liefde Zijn.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/0fqo4zms8x