Kagib Weteninhethart

Waarlijk jeZelf zijn is dat mogelijk? Meestal raakt dit al snel verloren bedolven onder alle prikkels van buitenaf, een bepaald worden door de omgeving je ouders of gewoon een voegen daarnaar zonder enig protest. Elk kind is natuurlijk anders, heeft een andere achtergrond beleven. Wat doe je als je helemaal op jezelf teruggeworpen wordt, geen enkele steun stimulans van je omgeving, bekrachtiging, warmte? Hoe gaat een kind daarmee om? Een niet gezien worden een niet beleefd worden van wat je bent wat in je leeft wat je voelt. Geen mogelijkheid tot verbinding. Elk kind zal daar natuurlijk weer anders mee omgaan. Zoveel dat niet beleefd kan worden, niet wakker gemaakt wordt of onderdrukt of geforceerd wordt. Hoe dan in alle natuurlijkheid jezelf nog kunnen ont-wikkelen? Dan heb je alleen nog maar jezelf. Daar veiligheid vinden, een thuis in jezelf al valt dat om je heen niet te verbinden, daardoor geisoleerd. Als er niet werkelijk dat innerlijke Thuis is niet echt een duidelijke Verbindin...

Er wordt wel eens gezegd het volk verdient zijn leider. Maar wat mij betreft, waar begint het he. De cultuur is in eerste instantie bepaald door wie aan de macht zijn. Dat is wat het volk dan meekrijgt en wordt van daaruit gevormd, en helaas heel vaak bijna altijd misvormd. Ze weten niet anders, het is met de paplepel ingegoten. Ook onze cultuur, wat wij meekregen is heel relatief. We denken wel dit is t, maar uiteindelijk is t een heel kleine beperkte wereld waar deze cultuur voor staat. Is t uiteindelijk niet nog steeds brood en spelen? Zo grote plek voor t arbeidsethos en daarnaast het doorkomen van onze tijd? Dus ja van bovenaf zal nooit echte verandering komen. Die verandering kan alleen maar van onderaf komen. Als daar meer en meer mensen echt wakker worden. Wakker in de zin van Bewustzijn dan zal dit ooit zijn uitwerking hebben naar boven. Want uiteindelijk is dit de allergrootste Kracht. De Kracht van de Liefde, van eenheid, van begrip, alomvattend, ruim. Dat echt iets vrijgema...

Het is wat het is? Het is wat het is, als we het zo eens zouden kunnen ervaren. Niks is slecht, alles is uiteindelijk materiaal. Uiteindelijk wil alles bevrijd worden, gezien worden. Pas dan kan het verdwijnen, wat het ook is, welke emoties ook door je heen gaan, hoe donker die ook kunnen zijn, hoe confronterend. Als je ze met je wil probeert te onderdrukken, te verzaken, gaan ze alleen maar harder vechten. Of ze gaan zich in allerlei andere gedaanten vertonen waar je helemaal geen vat meer op krijgt. Alles waar je tegen vecht, vecht terug zo simpel is het. Alles waar je tegen bent kom je weer tegen. Dus het gaat erom alles te doorzien, totaal te proeven, door je heen te laten gaan. Dat wat is, dat wat in je is, wat in je leeft. Het niet daarbij laten maar het wel totaal toelaten en dan voelen wat het je wil zeggen, wat er speelt. Waarom worden die emoties wakker? Het antwoord ligt in jezelf. En als je het Ziet, werkelijk Ziet verdwijnt het, zo simpel is het. Als je het echt met je hel...

Zijn we niet een klein beetje gek? Of n beetje veel? Och ja, heb r geen probleem (meer) mee dat we beetje gek zijn. Maar toch, als je er goed naar gaat kijken proberen we met z'n allen iets te bereiken wat op deze manier nooit te bereiken valt. Het valt niet buiten onszelf te vinden, in van alles doen of niet doen, in een boel activiteiten daar ligt de kern. Maar ja, de hele wereld is zo geprogrammeerd dus t valt niet zo op dat we met z'n allen beetje gek bezig zijn. We hebben eindeloze theorieën dat t allemaal heel zinvol is wat we doen. We bevestigen elkaar hierin, bekrachtigen dat dit zo is, dat het heel zinvol is. Ieder heeft dan weer een ander programma, een ander geloof, een andere ideologie. Zo blijven we gescheiden in hokjes, eindeloze hokjes. Symptomen als dingen uit de hand lopen in onszelf of in de maatschappij worden bestreden. Maar er wordt niet echt gekeken daar waar de oplossing is. Die ligt in onszelf. Niet als een mooie nieuwe theorie, een nieuw denkbeeld, een ...

Wakker zijn, omvat een boel. Dan ben je eigenlijk Vrij, los van het spel, heb je het totaal doorzien. Juist daardoor kun je in Vrijheid het spel door blijven spelen zolang het nodig is. Je gebruikt erin wat er nodig is, maar je zit er niet meer aan vast. Het spel hier is tijdelijk, van de tijd, maar je hebt dan verbinding gemaakt met de Eeuwigheid. Dus t maakt je niet zoveel meer uit hier of daar, dood of leven, het is allemaal deel van het spel. Hoe dieper ik t leven beleef, of beter gezegd dat andere door mij heen alles kan beleven hoemeer ik zie hoe wonderlijk ons leven eigenlijk is. Gevangen in die tijd en alles wat zich daarin afspeelt. Het is allemaal heel vluchtig, en we zijn er zo bevangen door. Het mag allemaal, ieder mag zijn/haar spel spelen, en daar de vruchten van plukken. Maar soms kunnen wat krachtigere prikkels goed werken om kansen te geven wakker te worden zonder oordeel. Want ja, zou zeggen zolang je nog aangesproken wordt door bepaalde woorden, emoties wakker worden...

Het Pad gaan zonder de toeschouwer is heel moeilijk, eigenlijk onmogelijk. Wat je denkt, de emotie die je voelt dat is t toch, er is toch niet meer? Hoe daarin nog onderscheiding te kunnen maken? Dan is t heel makkelijk om toneel te blijven spelen, te volharden in wie je bent. Stellig volhouden want er is niks anders. Maar als de toeschouwer er is, dan kun je jezelf niet meer verstoppen. Het bewustzijn spreekt in t moment over jouw denken jouw emoties. Je doorziet jezelf, geen schijn. Dat is het innerlijke pad gaan. Je bent dan zelf eigenlijk de therapeut in interactie met de wereld. Je kijkt naar jezelf als n acteur op t wereldtoneel, wat die acteur allemaal uitvoert. Zo kun je jezelf in verbinding met de toeschouwer, in verbinding met t bewustzijn, van heel veel bevrijden. Eigenlijk begint de weg pas echt als de toeschouwer er is. Dan ben je wakker geworden. En als je eenmaal wakker geworden bent, kun je niet meer doen alsof je slaapt. Dit heeft grote gevolgen. Als je wakker bent...

  apartheid 03-02-22 Hi, Misschien een vreemde titel apartheid. Ik zal proberen uit te leggen wat ik hiermee bedoel. Lang lang geleden, ongeveer 35 jaar geleden las ik een boek wat grote indruk maakte. Het heette Een droog wit seizoen van Andre Brink. Het ging over een blanke in Zuid-Afrika waar apartheid toen nog de normaalste zaak van de wereld was. Door een bepaald voorval werd hij geconfronteerd met hoe de situatie in zijn land echt was. Hij had zich tot dat moment helemaal niet gerealiseerd hoe verschrikkelijk hoe afschuwelijk en mensonterend dat apartheidsregime was, de maatschappij waarin hij leefde. Dat een gekleurde mens totaal vernederend behandeld werd, gediscrimineerd en erger. Hij werd als het ware wakker. Dit had grote gevolgen want iedereen om hem heen sliep nog. Hij werd toen verstoten door zijn eigen familie, vrienden. Hij is toen het land uit gevlucht, mede doordat hij dat boek wilde uitgeven. Het gevolg van het lezen van zijn boek was dat ik ook als het ware wakk...

Zoveel dat zich achter gesloten deuren afspeelt. Door de situatie, door dat wat gebeurd is zijn er gesloten harten ontstaan waardoor niemand er vanaf weet. Wie nog in vertrouwen te nemen, alles zo kwetsbaar, teveel pijn om nog toe te kunnen laten. Er is teveel gebeurd. Voor jou die dit leest, realiteit? Meestal komen we niet zomaar op het spirituele pad. Meestal gaat er heel veel aan vooraf. Diepe wonden die geslagen zijn, zoveel pijn. En daardoor zo verwrongen dat leven geworden, een overleven. Zoveel dat opgesloten is geraakt. De onbevangenheid, het gewoon zijn, het gewoon mogen zijn die we zijn. Open het leven, de ander ontvangen. Er is vaak teveel gebeurd. Er is moed voor nodig het open te maken, beetje bij beetje. Niet teveel want dan wordt t overstelpend. Dan verdrink je erin. En ondertussen draait de aardbol gewoon door. Ondertussen doet iedereen net alsof ze heel gelukkig zijn. De massamedia doet hier hard aan mee om dit beeld hoog te houden. En waarschijnlijk zijn er heus ook ...

Hoe kom je vrij van de tegenstellingen? Bewustzijn, durven voelen ervaren wat het jou wil zeggen hoe je op de ander reageert op een bepaalde situatie reageert. Alles wat beladen is met emotie, geladen is met van alles en nog wat, wat niet vrij is dat wil bevrijd worden, geheeld worden, heel gemaakt worden. Door het te zien, te doorzien, het te laten doorlichten. De ander het andere speelt daarin precies de juiste rol die je nodig hebt. Alles wil in het licht komen, de schaduw wil uiteindelijk opgaan in het Licht daar komt het op neer. In je Essentie is geen schaduw is geen dualiteit, daar is echt Liefde zonder tegengestelde. Dan kom je in het midden, wordt je niet meer heen en weer gegooid, kom je in de ware vrede, de ware gelijkmoedigheid, zachtmoedigheid. Die vervulling de Oplossing kan niet buiten plaatsvinden, alleen binnenin, daar ligt de Oplossing, daar wil iets gezien worden. Als het daar gezien wordt zal alles om je heen veranderen, de mensen, de situaties alles. M...

Je kunt niks versnellen. Als je afgestemd bent op je Ziel zal alles zich precies op het juiste moment ontvouwen. Maar t ikje wil meestal zoveel, veel te veel, en verliest daardoor die afstemming. Stapt uit de Stroom, volgt zijn eigen weg. Zoveel spannends te ontdekken, juist ook in de spiri wereld. Eindeloze mogelijkheden, dingen te doen, fantastische beloften die gedaan worden. Maar niks kan hierin geforceerd worden. Het gaat niet om allerlei jasjes aan te trekken, het gaat erom dat alle jasjes uitgaan, doorzien worden. Dat je tot de naakte Kern komt. Niets is hierin slecht. Als je iets als slecht bestempelt ben je meteen gevangen in deze wereld van de dualiteit. Dan raak je hierin verstrikt, zet het je gevangen, raak je erdoor bevangen. En ook eigenlijk als je iets als goed beschouwd, als het eeuwigdurende goed. Alleen God is Go(ed). Maar alles wat in het leven gebeurd is wel kans, mogelijkheid, prikkel. Iets wil gezien worden, ervaren worden. Het zijn tekens, het heeft betekenis...

De kern ligt eigenlijk erin dat t geluk niet buiten ligt maar binnenin. Als je het daar gevonden hebt, heb je alles. Want dat geeft weer vervulling aan alles om je heen. Je Weet het, als dit zo is. Er is vrede, lichtheid, een vervuld zijn. Je bent dan in harmonie met je Essentie, met je Kern, met je Bewustzijn. En dan hoef je slechts mee te stromen, met dat Bewustzijn, met het Zijn, van binnenuit. Is het niet het denken wat je hier steeds uit haalt? Waar je dan ook aan denkt, waar het ook mee gevuld is. Dat je uit het Zijn haalt en verstrikt laat raken in de dualiteit van het leven? De Afstemming verliest? Nu is er eigenlijk alles, wat is t wat ons hier dan steeds uit haalt? Geluk heeft geen oorzaak, geluk is. Het is uiteindelijk de enige Waarheid. Het is niets, het is alles. Het is thuiskomen. Het is thuis Zijn. In jezelf, en zo je overal thuis voelen en Zijn. Niets dat je hier meer uit kan halen. En als we thuisgekomen zijn, voelen we ons waarlijk thuis bij el...

Stil zijn........ Waarom kan het niet gewoon stil worden binnenin? Eenvoudig stil zijn. Waarom is dit niet eenvoudig dit stil zijn? Gedachten. Gedachten hebben voeding nodig om te kunnen leven. Om aan vast te kunnen haken. Om van daaruit van alles uit te bouwen. Beelden, ideeën over het leven, de ander. Associaties vanuit het verleden. Dingen die heel belangrijk zijn voor jou, ehm voor je gedachten. Maar je bent toch veel meer dan je gedachten? Er is veel meer dan deze gedachten. Je gedachten hechten zich vast aan van alles en nog wat, mensen, dingen, ideeën. Ze wikkelen je helemaal in. Je raakt hier helemaal door verwikkelt in van alles en nog wat. We gaan elkaar te lijf met deze gedachten die we hebben over de ander. Onze ideeën over het leven. En zo zullen we nooit tot elkaar komen. Zal het altijd vechten blijven met elkaar, tegen jezelf, aanval en verdediging. Als er geen openheid is, ons hart niet open is. Als we eigenlijk alleen maar aan ons eigen standpunt...

Toch jammer, dat we niet allemaal als stromend water kunnen zijn. Het leven zou zo harmonieus zijn. Geen spraakverwarring, of minimaal. Open en onbevangen in het samen zijn, in het delen. Maar de realiteit is dat de meeste verstarren tot ijs. Waarom? Wat is het dat ons doet verstarren? Een vast willen houden wat we hebben ten koste van zoveel? Het leven is verdwenen, want niets of niemand kan meer werkelijk voeding geven. Angst. Angst waarvoor? Wat we kwijt zullen raken als we ons openen? Maar wat hebben we dan gevonden? Hebben we hierin waarlijk geluk gevonden, vervulling? Vrede, harmonie? Liefde die door niets of niemand af gepakt kan worden? Of zijn t slechts denkbeelden die we moeten verdedigen, waarachter we ons kunnen verschuilen. Waarin we naar bevestiging zoeken om ons heen. Dit ben ik, dit is mijn identiteit, mijn baan, mijn uiterlijk. De spullen die ik heb, de waarden en normen waarmee ik opgegroeid ben, of eventueel nieuwe jasjes die aangetrokken zijn. En dat is het...

Ik weet niets. Ik ben niets. Ik kan niets. Alles illusie. Alles afleiding. Verleiding. Misleiding. Alles verstrikking. Verstikking. En nu......... Met lege handen staan. Zonder doel verder gaan. Meer en meer leren verstaan. Van deze wereld neem ik afscheid. De verblinding, de verdwazing. De verlangens, de verwachtingen. Van deze wereld neem ik afscheid. Het rennen, het haasten. Het dromen, de nachtmerrie. Van deze wereld neem ik afscheid. De hechting, de ketens, de gevangenis. Ik luister. Stil. Laat alles verstillen. Ik luister. Een nieuw begin. Kagib  

Een ritueel sterft zo snel. Zeker, een ritueel kan heel krachtig zijn. Een ritueel kan een grote hulp zijn. Maar vaak is de ware betekenis, de ware achtergrond van een ritueel vergeten. Het wordt een gewoonte. Iets wat je moet doen. Iets wat God wil dat je doet. Maar je weet niet werkelijk meer, waarom je het doet. Kijk naar de kerk. Vaak worden rituelen geketend aan regels en dogma's. Ze worden misbruikt door de mensen aan de macht. Probeer daarom elk moment als nieuw te zien. Het leven is elk moment nieuw. Keten het leven niet Stop het niet in een doos. Stop het niet in een boek. Het wil vrij zijn. Rituelen worden vaak iets van het verstand. Iets van herinnering. Iets van automatisme. We zetten vast wanneer het tijd is voor een ritueel. Maar tijd bestaat niet. Velen zien niet meer dat wat is. Als je werkelijk gevoelig wordt voor het moment, dan kom je geheel natuurlijk in verbinding met de rituelen van het leven. Je bent dan in harmonie met Het. De natuur drukt een groot ritueel ...

Kleur, hoe helder ook, verbleekt. In de wereld leven wij vandaag nog, morgen niet meer. Heb ik overgestoken eenmaal de kloof van de schijn, zijn er geen dromen meer, de roes voorbij. Kobo Daishi (774-834) Ja, als je wakker wordt is alles anders. We worden eigenlijk heel erg verblind door alles wat hier is. Het lijkt allemaal zo helder en stralend en toch snel verbleekt het weer, totdat weer iets anders roept. En dat gaat maar door en door. Totdat het moment van afscheid waarin vaak al zoveel verbleekt, verdoofd is. Dit kan ook plotseling gebeuren door een ongeluk. en dan ben je weg, en wat neem je mee? Maar als je wakker wordt beleef je alles anders. Dan relativeer je steeds meer, wordt meer en meer werkelijk van belang wat binnenin op wil bloeien, groeien. Het Licht dat begint te stralen van binnenuit en dan gaat inLichten doorLichten. Tijd van ontmaskering. Geen vlucht meer mogelijk. Maar hoe meer het proces vordert hoe heerlijker de vruchten van ware bevrijding, heling, ve...

Voor ieder vasthouden aan een illusie, een hechting is spanning, kracht, nodig. Daardoor verslijt de mens zo door het psychische leven. Mellie Uyldert Ben hier zeker mee eens. Kijk eens naar een kind het kan zich helemaal opvouwen en de gezichtsuitdrukkingen zijn zo vol en open. Het heeft onuitputtelijke energie, rent op en neer, heen en weer zonder moe te worden. Zo soepel, het beweegt mee, geen weerstand. Zo lenig zonder oefening. Want ja dat doen volwassenen wel heel veel, oefeningen. Oefenen om het lichaam lenig te houden. Hup naar de sportschool, trimmen, of allerlei andere oefeningen. Maar echt relaxt is dit niet, er is hierin vaak een forceren, waardoor het lichaam het eigenlijk helemaal niet zo'n pretje vindt en gaat protesteren met spierpijn en nog erger. Want ja het lichaam is misschien wel soepel maar binnenin nu niet bepaald. Binnenin is vol weerstand, verkramping, strijd, groot houden. Aan de buitenkant bepaald schoonheidsideaal nastreven maar geen ...

Open uw ziel voor het Licht! In helderheid is geen duisternis. auteur onbekend Ja, dat zou mooi zijn als meer en meer mensen dit doen. Je ziel openen voor het Licht. Dat Licht kan geven waarlijk inZicht. In jezelf, in de ander, in het leven. Het echte Weten. Dan zul je het Weten. Het Licht is levend, is Bewustzijn. Het Licht is het ware Leven dat jou wil beLevendigen. Wakker wil roepen, op wil wekken. Het Licht schijnt in het hart, en kan alleen ervaren worden met een open hart. Via het hart kan dan het Licht deze wereld binnenkomen. En dat maakt alles helder. Brengt waarlijk verheldering, alles klaart op. De wolken verdwijnen die tussen het Licht in zitten. Alles mag dan meer en meer doorstraald worden door het Licht. Waar het Licht is kan geen duisternis meer zijn. Waar echt het Licht in heeft kunnen Lichten. Dat je het echt geZien hebt. Als je het echt Ziet verdwijnt de duisternis. Die zal dan niet meer terugkomen. Die heeft dan geen mogelijkheid meer om teru...

We raken allemaal iets bij elkaar, of we raken situaties, zetten situaties in beweging die weer gevolgen hebben voor anderen. Maar dan is t wat raak jij bij de ander, wat zet jij in beweging? Elk moment kan zo kostbaar zijn, voor iedereen, voor alles wat je ont-moet. In alles wat je zegt, in alles wat je doet. In dat wat je bent. Doe je er werkelijk iets mee, ben je aanwezig, durf je te zien, te voelen, wat dat moment werkelijk wil zeggen, en neem je hier verantwoordelijkheid voor? Of leef je op de automatische piloot, wordt je geleefd door t leven, door de ander. Maar wat voeg je dan werkelijk toe? Is er dan werkelijk iets nieuws onder de zon? In alle oprechtheid heel, heel veel mensen zijn slapende, slapen. Ze willen het liefste ook niet wakker gemaakt worden. Hoeft ook niet, slapen is een fase. Maar wil jij wakker worden, of wil jij in jouw aanrakingen in wat jij bent mensen wakker maken, voor hen die hiervoor nog enigszins ontvankelijk zijn? Niet dat je een verze...

Pijn zelf vernietigt pijn. Lijden zelf bevrijdt een mens van lijden. Krishnamurti Dit is natuurlijk niet altijd zo. Je kunt je heel erg verzetten tegen van alles en nog wat, en zo lijden. Pijn lijden. Fysieke en psychische pijn. Zolang dat verzet er is zal er weinig heling komen. Maar als je echt lijdt, pijn lijdt, weerloos, zonder verzet, het durft te voelen, wat is. Dan komen er mogelijkheden. Dan kan wat in de pijn besloten, opgesloten is, zich vrij maken. Wakker aanwezig zijn in de pijn, dan kan de pijn tot jou spreken. In dat wat is, in een alles voelen. In overgave aan de pijn. Dan mag inzicht komen in psychische pijn, in wat is, en zo, begrip, en zo heling van de pijn. En bij fysieke pijn hoeft nog niet eens de fysieke pijn te verdwijnen, eventueel ziek zijn maar als het verzet, de weerstand verdwenen is, dan kan ook hierin de louterende werking plaatsvinden. lieve warme groet Kagib