Kagib Weteninhethart

Ja, psychiatrie, hulpverlening. Ik heb heel veel gesprekken gehad, gedeeld met mensen die in dit circuit terecht gekomen zijn. Belangrijkste wat steeds terug kwam is dat waar invoelingsvermogen, echt luisteren ontbrak. Dat heb ik wel altijd gedaan, heel natuurlijk zonder bedoeling. Ik ben er als het ware mee geboren. Ik heb ook een opleiding gedaan maar niet zozeer voor therapeut maar meer groepswerk. Achteraf gezien was ik daar waarschijnlijk meer op mijn plek geweest maar het lot had anders besloten. Op de opleiding waar ik zat ontbrak ook dit zelfkennis stuk dat echt openstellen voor de ander. Heb daar alles geprobeerd hier verandering in te brengen, de school hierin uit te dagen, de leerkrachten en mijn medestudenten. Het was ook het prille begin van mijn spirituele pad. Natuurlijk kan bepaalde kennis van belang zijn maar zo snel duikt de mind ertussen zet alles vast en de Verbinding is verloren. Dus voorop zou moeten staan in alle opleidingen die zelfkennis, het zelfonderzoek het ...

De wereld waarin je leeft, de mensen om je heen, de situaties waarin je komt, dat is geen toeval. Dat valt op je toe, dat trek je aan. Het begint al bij je geboorte, je ouders, of de plek waar je geboren wordt ook dat is geen toeval. Dat wordt je fundament van waaruit alles zich ontvouwt. Als die basis niet goed is heeft dit natuurlijk grote gevolgen voor de rest van je leven. Er ontstaan trauma's en die geven zich dan vorm buiten jou. Zolang je hier niet echt iets mee/aan doet zal je leven ellendig zijn. Jijzelf kan hier niets aan doen want je handelt dan vanuit je trauma vanuit je ervaringen vanuit je misvorming. Onbewust, dus je weet eigenlijk niet echt waarom je doet wat je doet. Je zit gevangen, bent bevangen door het verleden. Self Fullfilling Prophecys ontvouwen zich, je trekt die mensen aan, die situaties, die passen bij jouw trauma jouw misvorming. Hoe hier uit te komen? De enige mogelijkheid is je te openen voor wat dieper binnenin is, je hart daarvoor te openen. Dat wat ...

Wie ben jij? Vaker gaan we ervanuit dat wie we nu zijn dat we dat zijn. Maar nog veel vaker is dit helemaal niet zo. Waar komt jouw drive vandaan? Jouw invulling van het leven, waar je voor gaat? Ben jij dit echt zelf? Heel vaak zit er iets onder, worden we gedreven door het verleden, door ervaringen, door opvoeding, onze cultuur of bv geloof. Heel vaak hebben we wie we werkelijk zijn onderweg verloren. Leven we eventueel op de automatische piloot, geen eigenheid hierin geen authenticiteit. Niet werkelijk een beZield zijn. Dag in dag uit dezelfde routine. Ja, dan is er ook niet werkelijk iets nieuws onder de zon. Dan ben je zoals de meeste en zo ga je dood. Wil je dit? Wil je hier tot je dood mee doorgaan? Als je m nog niet gehoord hebt, er is een roep in jou. Je wordt geroepen door wie je werkelijk Bent. Geroepen om op weg te gaan, een ont-dekkingstocht. Ont-dekken wat bedekt is geraakt onderweg, op jouw levensweg. Maar die reis kan alleen gegaan worden in een open zijn, je hart opene...

Zoals zoveel in het leven, ook overgave kun je niet doen. Het gaat om een beleven, het beleven. En zoiets als, waar geef je je aan over? Overgeven aan iets wat niet zichtbaar is, alleen voelbaar. Dus voorwaarde is openheid, een open hart. Zonder open hart kan er geen wezenlijke overgave zijn. Je kunt je overgeven als je niets te verbergen hebt. Dat is al zo belangrijk. Als je je overgeeft aan wat onzichtbaar is, wat jou draagt, wat echt Weet in jou, dan kom je in het Licht te staan. Kan soms schijnbaar onbarmhartig zijn, koud, gevoelloos, confronterend. Maar in dat Licht is geen koude, gevoelloosheid. In dat Licht is grote warmte en betrokkenheid. Maar het Ziet en kan daarin nietsontziend zijn. Zelfkennis. Jezelf kennen, dat is een hele weg. Zoals het een hele weg is om tot een onvoorwaardelijke overgave te komen. Gaat eigenlijk samen. Het is een weg om meer en meer echt tot kennis tot Weten te komen, over jezelf, het leven. Alles wat het omvat. Eerst wordt eigenlijk vooral zichtbaar w...

Het lijkt makkelijk je eigen weg gaan maar echt je eigen weg gaan daar gaat veel aan vooraf. Dan moet je eerst jezelf kennen en ontdekken waar je de weg ging van anderen, en uit de weg ging wat je voelde wat wilde. Ja, mijn weg is beetje anders geweest, eigenlijk ben ik altijd mijn weg gegaan, niet uit de weg gegaan hoe mijn hart sprak, wat het wilde. Ik kon t ook nooit ontkennen, het sprak te krachtig. Kon geen masker op, geen muur bouwen. Was daardoor heel kwetsbaar maar bleef wel heel dichtbij mezelf. Al veel jaren zeg ik nu, ik luister alleen nog naar mezelf, wat in me is, heeft in alles het laatste woord. Dat is de toetssteen, dat is mijn fundament, mijn Zijn. Daar neem ik verantwoordelijkheid voor. Dat is mijn Bewustzijn. En al is in dit Bewustzijn een éénheid van Zijn, waarin je elkaar her-kent er blijft een unieke wijze van uitdrukking. Wat ik nu Ben en deel, is mijn uitdrukking door mijn persoonlijkheid heen. Maar als je dus gaat staan voor wat je voelt dat je wil, wat wil, da...

Hoe vrij zijn we werkelijk? We kunnen op zo ontzettend veel manieren gemanipuleerd worden, ja ook door onze gedachten. Het is maar waar we gevoelig voor zijn. Daar wordt ook op in gespeeld, mee gespeeld, je wordt bespeeld, heen en weer gegooid. Daarom is zelfkennis zo ontzettend belangrijk dat je ziet, doorZiet overal waar je manipuleerbaar bent, ziet waar je gevoelig voor bent en wat de reden hiervoor is. Wat is echt van jouzelf? Bijna altijd speelt het verleden door het heden heen. Alles wat nog zit in je onbewuste. Met wat nog onbewust in jou is daarmee kan gespeeld worden, daar komt het op neer. Allerlei touwtjes waar aan getrokken kan worden en jij volgt gewillig en denkt dat het jouw wil is jouw gedachte. Breng het in het Licht, laat het daar verbranden door inzicht, dat je Ziet. Alleen zo kun je waarlijk vrij worden, door je vrij te maken van dat verleden. En dan nog is er een Stroom, een Beweging, wat Wil, waar je meer en meer mee samenkomt samen vloeit, in meebeweegt. Maar hie...

Echt op weg gaan, echt het spirituele pad op gaan is niet vrijblijvend. Het is bijna een kwestie van leven of dood. Dan doet t leven pijn. Dan doen die grootse levensvragen over de zin van het leven intens pijn, niet te dragen pijn. Dan moet er een antwoord komen. Maar dit is nog slechts t begin. Dit is de Ommekeer. Je Weet dan het Plan, je Weet dat Het zo is zoals het is, maar nu gaat t om de verwezenlijking. Dan zullen hierin allerlei facetten zichtbaar worden, oplichten, over t leven over de betekenis van het leven. De harde confronterende Waarheid over dat wat is. Zelfkennis is Godskennis, dat kerngegeven. Ten diepste Weten met je hele wezen dat het Koninkrijk in jou is. Dat omvat natuurlijk heel veel als je dit werkelijk Weet zonder enige twijfel. Dat je voelt in al je vezels, dat dit Koninkrijk dat niet van deze wereld is, in jou is. Je doorziet jezelf steeds meer, alle valstrikken, alle ego-spelletjes, komt meer en meer tot begrip. Zo gaat de weg verder.   Waar je eerst zo w...

Het kan goed zijn om eens te kijken naar alles wat je meeneemt, meesjouwt vanuit het verleden. Alle beelden die ontstaan zijn door alles wat op je pad gekomen is. Wat andere gezegd hebben wat de realiteit is, hoe alles in elkaar zit, waar het om gaat. Waarin ben jij hierin nog werkelijk aanwezig en wat is er allemaal bovenop je gelegd, van waaruit je bent gaan leven? Misschien is alles ook nog verwrongen geraakt door weerstand, door wonden die geslagen zijn, tegenreactie. Van alles in het onbewuste gestopt maar toch door jou heen zich uitwerkt. De centrale vraag blijft, wie ben jij? Wie ben jij werkelijk? Het gaat erom dat je doorziet, ontmaskert, alles wat je niet bent. Alles wat je denkt te zijn, denkt te moeten zijn. Alle automatische reacties, eventueel ook emoties die wakker worden. Wat is de reden hiervan? Vaak zijn we gestopt met innerlijk te groeien, lang geleden, jaren geleden. Alles wat daarna gebeurd voegt zich naar dat wat jaren geleden gevormd is, vaak misvormd is. Alles i...

In het minnaar van het Leven zijn is er totale overgave. Geen voorbehoud, geen jamaars, de stroom van binnenuit volgen. Weer onbevangen als een kind, spontaan. Maar niet blind voor de ander, niet blind voor jezelf. Juist een puur aanvoelings/invoelingsvermogen van dat wat is, wat in de ander is, wat in jezelf is, wat nodig is. Omdat er geen denken tussen zit. Het is het bewustzijn dat alles omvat. Omdat er geen belangen zijn, geen versplintering, geen verschillende stemmen die spreken. Het is één, het is heel. Je bent vol-ledig. Je Weet, je Bent. En ja, op een bepaalde manier ben je zo heel kwetsbaar, omdat je geen buffer hebt van het denken. Dus alles komt direkt naar binnen. Toch kan uiteindelijk niets meer je eruit halen, uit de Liefde omdat elke eventuele aanval afketst of geabsorbeerd wordt in het Weten, in de Liefde. Je Weet wat is, je kent jezelf. Zelfkennis, ware doorleefde Zelfkennis is Godskennis. Vertrouwen speelt geen rol meer, want er is niets meer van je af te pakken. Hoe...

Het is zo subtiel, wat wel of geen ego is. Het is eigenlijk jezelf in de gaten krijgen. In de gaten krijgen waar je ertussenin springt. Waar je associeert, reageert vanuit jouw bestaande denkwereld hoe mooi die denkwereld ook is. Hoe goed je t ook bedoeld, uiteindelijk is t dan jouw wereld. Dan wordt t heel moeilijk nog te proeven wat werkelijk is, en van daaruit wat werkelijk nodig is. Hoe hoogstaand je idealen ook zijn, als t een patroon is, een automatisme sla je misschien soms of vaker helemaal de plank mis. Het ego springt er zo snel tussen. Jouw achtergrond, jouw idee, dat wat je geleerd is, dat wat je goed vindt of niet goed, dat wat behoort te gebeuren, dat wat je als een ideale wereld ervaart, dat wat hoogstaand is, dat wat je denkt dat iemand nodig heeft.. Het is jouw verleden, jouw achtergrond, jouw beleven, jouw wereld. En juist daardoor kan de Essentie niet meer reageren. Jouw Kern, dat wat alles omvat. Dat wat precies Weet wat nodig is in dat moment. Dat en niets anders. ...

Alles heeft invloed. We stralen allemaal iets uit en dat krijgen we terug. En Liefde, in zijn meest pure vorm, is daarin de allergrootste Kracht. Heeft de grootste inwerking, uitstraling, bewust of onbewust bij degene die t ontvangt. We kunnen alleen zien/ervaren wat we zelf zijn, ons eigen bewustzijn. Van daaruit kijken we naar de ander. Maar dit bewustzijn dit Licht, kan meer en meer omvattend worden. De ander kan jou dan vaker niet omvatten wat weer gevolgen kan hebben in oordeel, invulling, bepaling, of nog extremere gevolgen. Toch kan dit weer n stukje opgeheven worden, niet helemaal. Want je kunt nu eenmaal alleen dat bevatten wat je bent. Slechts dat kan je raken, daar kan her-kenning plaatsvinden met heel je wezen. Maar t kan n beetje opgeheven worden als er openheid is, vertrouwen. Dat iemand echt zijn/haar hart opent voor die ander met n meer omvattend bewustzijn. Dan kan in ieder geval diep ervaren worden de intentie van waaruit de ander handelt en die intentie is slechts Li...

Juist als je jezelf kent ken je jezelf niet. Ben je niet meer bezig met wat je bent, wat je doet. Je Bent gewoon, je doet gewoon. Het is allemaal vrij en stromend, onbevangen. Je bent leeg geworden van jezelf, dus alle verkramping is verdwenen. Alle fixatie alle gerichtheid op jezelf. Elk moment roept iets op, en van daaruit komt een reactie. Maar jij reageert niet meer, Tao reageert door jou heen. Het Leven, de Stroom, de Liefde, in alle eenvoud en harmonie. Je bent niet bezig met, wat zal het effect zijn, hoe kom ik hierin over, zullen ze me niet afvallen, word ik niet aangevallen verstoten. Er is geen reactie van, goh wat ben ik goed dat ik dit weet dat ik dit kan, wat weet ik toch veel, of juist, ik ben niks ik kan niks ik ben niks waard. Allemaal het spel van de dualiteit, waardoor je altijd heen en weer gegooid zult worden. Want hoe dan ook, je denkt te weten wie je bent, of heel goed of heel slecht. Maar het is jouw beeld, jouw idee. Je bent dan ziek, gewond, en je behoeft genez...

Wie ben ik? Wie ben jij? Wie zijn wij eigenlijk? Het gaat om zelfkennis. Het komt er uiteindelijk op neer dat je doorziet wat je niet bent. Dat wat allemaal boven op je gekomen is door het verleden, de betekenis hiervan. Je ouders, de opvoeding wat je geleerd is. En ook begrip, juist ook begrip, dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Dat ieder zijn best doet binnen de mogelijkheden gegeven, weer door de opvoeding, de ouders. We zijn allemaal geprogrammeerd, en van daaruit doen we wat we doen. Generatie op generatie. Daarin ligt de uitdaging dat jij dit kan doorbreken, door je te ontkoppelen van dat verleden. Niet in de weerstand, niet in oordeel, maar gewoon zien voor dat wat het is, wat het was. Nu is nu. En nu is er iets in jou in ieder, wat niet van de tijd is. het niet-zelf, het Tao, de Bron, de Liefde in de Eeuwigheid. Hier jezelf voor open stellen, zodat het verleden hier meer en meer in kan oplossen. Door te Zien te voelen wat is, wat de betekenis van alles is. Jezelf hie...

Zoals zoveel in het leven, ook overgave kun je niet doen. Het gaat om een beleven, het beleven. En zoiets als, waar geef je je aan over? Overgeven aan iets wat niet zichtbaar is, alleen voelbaar. Dus voorwaarde is openheid, een open hart. Zonder open hart kan er geen wezenlijke overgave zijn. Je kunt je overgeven als je niets te verbergen hebt. Dat is al zo belangrijk. Als je je overgeeft aan wat onzichtbaar is, wat jou draagt, wat echt Weet in jou, dan kom je in het Licht te staan. Kan soms schijnbaar onbarmhartig zijn, koud, gevoelloos, confronterend. Maar in dat Licht is geen koude, gevoelloosheid. In dat Licht is grote warmte en betrokkenheid. Maar het Ziet en kan daarin nietsontziend zijn. Zelfkennis. Jezelf kennen, dat is een hele weg. Zoals het een hele weg is om tot een onvoorwaardelijke overgave te komen. Gaat eigenlijk samen. Het is een weg om meer en meer echt tot kennis tot Weten te komen, over jezelf, het leven. Alles wat het omvat. Eerst wordt eigenlijk vooral zichtbaar w...

Hoe vrij zijn we werkelijk? We kunnen op zo ontzettend veel manieren gemanipuleerd worden, ja ook door onze gedachten. Het is maar waar we gevoelig voor zijn. Daar wordt ook op in gespeeld, mee gespeeld, je wordt bespeeld, heen en weer gegooid. Daarom is zelfkennis zo ontzettend belangrijk dat je ziet, doorZiet overal waar je manipuleerbaar bent, ziet waar je gevoelig voor bent en wat de reden hiervoor is. Wat is echt van jouzelf? Bijna altijd speelt het verleden door het heden heen. Alles wat nog zit in je onbewuste. Met wat nog onbewust in jou is daarmee kan gespeeld worden, daar komt het op neer. Allerlei touwtjes waar aan getrokken kan worden en jij volgt gewillig en denkt dat het jouw wil is jouw gedachte. Breng het in het Licht, laat het daar verbranden door inzicht, dat je Ziet. Alleen zo kun je waarlijk vrij worden, door je vrij te maken van dat verleden. En dan nog is er een Stroom, een Beweging, wat Wil, waar je meer en meer mee samenkomt samen vloeit, in meebeweegt. Maar hie...

Het lijkt makkelijk je eigen weg gaan maar echt je eigen weg gaan daar gaat veel aan vooraf. Dan moet je eerst jezelf kennen en ontdekken waar je de weg ging van anderen, en uit de weg ging wat je voelde wat wilde. Ja, mijn weg is beetje anders geweest, eigenlijk ben ik altijd mijn weg gegaan, niet uit de weg gegaan hoe mijn hart sprak, wat het wilde. Ik kon t ook nooit ontkennen, het sprak te krachtig. Kon geen masker op, geen muur bouwen. Was daardoor heel kwetsbaar maar bleef wel heel dichtbij mezelf. Al veel jaren zeg ik nu, ik luister alleen nog naar mezelf, wat in me is, heeft in alles het laatste woord. Dat is de toetssteen, dat is mijn fundament, mijn Zijn. Daar neem ik verantwoordelijkheid voor. Dat is mijn Bewustzijn. En al is in dit Bewustzijn een éénheid van Zijn, waarin je elkaar her-kent er blijft een unieke wijze van uitdrukking. Wat ik nu Ben en deel, is mijn uitdrukking door mijn persoonlijkheid heen. Maar als je dus gaat staan voor wat je voelt dat je wil, wat wil, da...

  We zijn oud zo oud. We weten het alleen niet. We zijn ver-ouderd. We zijn uit de tijd. Hoe mooi en flitsend ons vernisje ook is. We zijn heel goed in camoufleren. Camoufleren dat we eigenlijk heel leeg zijn. Geen eigenheid geen eigen beZieling, beLeving. Elkaar napraten, wat in de mode is, wat in is. Zo moet je je kleden. Zo moet je je gedragen. Dat kan niet hoor, dat staat niet. Maar eigenlijk niet echt voor iets staan. Met de laatste mode meegaan. Camoufleren, verbergen, achter maskers die steeds makkelijker te handhaven zijn, zelfs meer en meer met ons vergroeien. Facelifts en zo, een nieuwe neus no problem, dat wat oprekken, zie je er weer stralend jong uit. Maar we zijn zo oud. Niets nieuws onder de zon. Steeds weer hetzelfde in een nieuw jasje. Steeds makkelijker de leegte verbergen die eronder zit. Wie ben jij? Wie ben jij werkelijk? Zo voorspelbaar voor wie Ziet. DoorZiet jouw spel. Het spel wat we met elkaar spelen. Uiteindelijk inwisselbaar. Daardoor zo makkelijk progra...

Ja waarom, waarom vraag je, je misschien soms wel eens af, waarom moet mij dit nu allemaal overkomen..... En toch, als ik daarnaar kijk, ook in mijn leven, en van alle levens waar ik van heb mogen 'proeven' even mee mogen maken, over gelezen heb, iets over gezien heb op tv, autobiografieën etc. is er geen blind toeval. Daarin wordt zichtbaar dat op een onvoorstelbare manier het leven zich precies vorm geeft in dat wat nodig is, wat deze persoon nodig heeft. Dat iets gezien wil worden en dat wordt dan getoond. En als het gezien is, kan het veranderen. Het is alsof alles al klaar ligt. Het hele toneel waarop zich alles af gaat spelen, zeker bij belangrijke thema's van het leven. Iedereen precies op de juiste plek, de hoofdpersonen, de figuranten, en zo wordt dan het spel uitgespeeld.  Het enige wat open is, al is dit ook heel vaak voorspelbaar, is jouw reactie, wat t in je raakt, wat het je doet, wat je ermee doet.  Dus wat doe je als de grond onder je voeten weggemaaid wordt...

Miskenning wat is dat? Jezelf mis-kennen, jezelf ont-kennen, eigen behoeften, verlangens, altijd de ander de ander, heel altruïstisch lijkt t.... Maar vaker, of bijna altijd, schijn bedriegt. Een periode gaat het goed. Iemand is heel gelukkig in deze rol. Iemand lijkt niets nodig te hebben, altijd klaar staan altijd helpen, altijd er zijn. Maar wat dan ontstaat is dat de omgeving zich hiernaar gaat voegen. Nee je wordt uiteindelijk niet meer beloond, het wordt als vanzelfsprekend geacht. Och dat doet zij wel, hij wel. Minder en minder zijn er bedankjes. Je zit vast in een rol van waaruit je benaderd en bekeken wordt. En dan gaat er iets schrijnen, want dan blijk je toch niet zo altruïstisch te zijn als je dacht. Je verlangt naar je complimentje naar een schouderklopje, wat goed dat je dat gedaan hebt, dank je wel. Je bent zo lief, ben zo blij dat jij er bent. Nee dit verdwijnt meer en meer, er ontstaat een soortement van onverschilligheid naar jou. Want je bent niet echt, het is schijn...

Juist door de technische vooruitgang, dat we niet meer van s morgens vroeg tot s avonds laat hoeven te zwoegen op het land, uitgeput thuis komen en dat er dan geen energie meer is voor wat dan ook. Daardoor hebben we nu ruimte voor spirituele ont-wikkeling, innerlijke ont-wikkeling, bewustwording.  Daarom beschouw ik de westerse wereld ook als mogelijkheid om balans te brengen in de rest van de wereld. Als die rol opgepakt zou worden.  Als door dat proces de innerlijke rijkdom meer en meer ervaarbaar zou worden, zou dit in alle eenvoud uitstralen naar de rest van de wereld. Om een cliché aan te halen, er is genoeg voor wat we nodig hebben maar niet genoeg voor onze hebzucht.  Maar op dit moment hebben we dit nog minimaal opgepakt. We verliezen onszelf in onze rol binnen de maatschappij, met al onze speeltjes en de voeling echte voeling met de rest van de wereld verdwijnt. We brengen geen balans, nee we brengen alles nog veel meer uit balans door onze wegwerpmaatschappij m...