Kagib Weteninhethart

De natuur spreekt tot mij, in deze soms zo gruwelijke dans van leven, die toch ook zoveel schoonheid openbaart. Gedragen door de wind, het prille groene gras, een nieuw begin, een nieuwe mogelijkheid. Vogels zingen hun lied in vrijheid. En zo zijn we allemaal op weg naar vrijheid, bevrijding. We gaan de weg die we gaan, waar uiteindelijk de dood niet meer zal bestaan, de haat en kilte is vergaan, waar de ogen open zijn gegaan. Waar de zon eeuwig mag en zal schijnen, meer en meer verwarmen, waardoor de wolken meer en meer zullen verdwijnen. Waarin de Eeuwige Liefde vanuit het hart zal mogen spreken. En we gaan verder. We doen wat we doen., wat ons beweegt, volgend onze stroom. De beweging van vernietiging naar opstanding, van gevangenschap, naar bevrijding, tot de uiteindelijke Bevrijding, het vrijmaken van dat wat alles zal vrij maken. De Vrijheid van, vanuit, het hart. De Vrijheid van de Liefdekracht. Onaantastbaar, niet meer aan te tasten door de haat, het kille hart, verkilde hart, ...

Zoveel dat zich achter gesloten deuren afspeelt. Door de situatie, door dat wat gebeurd is zijn er gesloten harten ontstaan waardoor niemand er vanaf weet. Wie nog in vertrouwen te nemen, alles zo kwetsbaar, teveel pijn om nog toe te kunnen laten. Er is teveel gebeurd. Voor jou die dit leest, realiteit? Meestal komen we niet zomaar op het spirituele pad. Meestal gaat er heel veel aan vooraf. Diepe wonden die geslagen zijn, zoveel pijn. En daardoor zo verwrongen dat leven geworden, een overleven. Zoveel dat opgesloten is geraakt. De onbevangenheid, het gewoon zijn, het gewoon mogen zijn die we zijn. Open het leven, de ander ontvangen. Er is vaak teveel gebeurd. Er is moed voor nodig het open te maken, beetje bij beetje. Niet teveel want dan wordt t overstelpend. Dan verdrink je erin. En ondertussen draait de aardbol gewoon door. Ondertussen doet iedereen net alsof ze heel gelukkig zijn. De massamedia doet hier hard aan mee om dit beeld hoog te houden. En waarschijnlijk zijn er heus ook ...