Kagib Weteninhethart

Dat is belangrijk jezelf te realiseren, de wereld bestaat niet, we leven in een spiegelwereld. Het weerspiegelt wat in ons is en het weerspiegelt ook wat we hier meegenomen hebben naar de aarde. Zolang je niet echt Verbinding gemaakt hebt met wat niet van de aarde is ontkom je daar niet aan, hierin is geen blind toeval. Wat op je toevalt is gezaaid in dit verleden hier op aarde maar ook vele verledens van andere persoonlijkheden in andere levens. Steeds komen we hier om lesjes te leren. Geen oordeel maar rechtvaardigheid. Geen schuld maar verantwoordelijkheid. Die spiegel is hard zolang je geen intentie hebt tot innerlijke verandering, om je te openen voor wat echt Weet in jou. Dan bots je tegen die spiegel op als je je verzet en dat doet pijn. Die spiegel kan meedogenloos zijn. Soms of vaker breekt de spiegel, valt uit elkaar in eindeloze stukjes, raak je in jezelf helemaal gefragmenteerd. Niet makkelijk dat te helen. Maar nogmaals als je je opent je hart opent voor wat veel groter is...

Zo belangrijk die openheid en zo snel zetten we alles vast, kristalliseert alles. Vast in denkbeelden, emotiebeelden, zo is het en niet anders. Valt niet meer aan te tornen. Opgesloten in jezelf in je eigen gevormde wereld. Dan moet het heel hard gaan waaien wil dat nog open gaan. Dan moet t gaan stormen, orkaankracht. Om je heen, in jezelf. Waarom? Waarom niet van het begin af aan alles open houden? Onbevangen en puur als een kind. Het leven echt ont-moeten. Als nieuw. Nu kan het, en elk volgend nu weer. Dan hoeft t niet te gaan stormen en als er een storm komt wordt je niet meteen ontworteld. Dan kun je meebewegen, meestromen waar de storm je maar brengt. Dan is er niet alleen dat wat gebeurt maar blijft ook dat wat jou draagt. Wat jou door die storm heen zal brengen. Kagib De uitgesproken woorden: https://we.tl/t-Y4REI5OCtR

Er is hier vaker veel verwarring over, hoe kun je nou informatie opnemen zonder de mind. Juist als je alles op kunt nemen toe kunt laten kun je t meest zuiver waarnemen wat is. De gedachte gaat daar tussenin zitten in wat het denkt te zijn. Maar t Bewustzijn kan ook informatie indrinken dan wordt niet alles leeg, dan kun je echt nog wel naar iemand luisteren zonder de mind. Dan kun je juist naar iemand luisteren puur wat is, als de mind er niet tussenin schiet. Dan kun je juist puur opnemen je omgeving, alles dat is, tot in het meest subtiele. Daar is geen enkele gedachte voor nodig. Dan kun je juist in de schoenen van de ander gaan staan, want je gaat er niet tussenin staan, je staat er niet tussenin met wat jij denkt dat is, dat nodig is. Geen denk-beelden erover. En juist dan kun je heel zuiver intunen op iemands in iemands levensverhaal. In het nu is de Eeuwigheid. In het nu kan voeling zijn met wat alles draagt omvat binnen de tijd verleden en toekomst. Het nu Weet wat is. En dan ...

Wat is nieuw? Een nieuwe auto, een nieuw mobieltje, een nieuwe computer? Nieuwe kleren, een vernieuwd model dit en dat. Is dit niet allemaal snel verouderd? Maar, er liggen ook steeds weer nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden, nieuwe aanreikingen. Nieuwe prikkels. Nieuwe ervaringen, nieuwe momenten. Een nieuw begin. Steeds weer opnieuw beginnen. Opnieuw beginnen? Met wat? Kun je echt op-nieuw beginnen als je wat oud is meeneemt? Als je dit met je mee blijft dragen, jaar na jaar na jaar. Misschien meer en meer wordt oh zo zwaar. Of leger en leger van beleving, routinematig, afgestompt. Alles laat je onverschillig. Het nieuwe vernisje is er dan weer snel af. Je weet het wel. Maar wat weet je dan? Wat Weet je werkelijk? Alles open. Maar wie staat open? Open voor wat werkelijk nieuw en Vernieuwend is, binnenin. Dat wat in het hart is. Dat waarlijk alles Nieuw kan maken. Dat waarlijk Nieuw blijft, moment na moment na moment. Wat niet verouderd. Wat nooit uit de tijd is omdat het niet van de ...

Word ons niet voorgehouden dat we maar kippetjes zijn, terwijl de adelaar met zo'n onvoorstelbare mogelijkheden, de gouden adelaar in onszelf verborgen zit? Soms ontpoppen zich dan individuen die, die adelaar in zich vrijmaken. Dan ontstaat daar meestal een heel grote afstand mee, of we zijn er doodsbang voor, want die adelaars zetten alles op zijn kop wat de kippetjes dachten dat de realiteit was. De kippetjes willen in eerste instantie ook helemaal niet anders, dus ze gaan vechten om kippetje te blijven, en de kop gaat r af van die adelaar, is t geen kip zonder kop maar een adelaar zonder kop hihihi Maakt die adelaar niet uit die slaat zijn vleugels weer uit als hij van deze wereld is weggegaan. Er zijn er ook veel die denken dat ze adelaar zijn. Maar ja die adelaar is niet van binnenuit gegroeid, das n soort van jasje dat vroeg of laat uitgetrokken moet worden. De adelaar komt eigenlijk vrij als alle jasjes uit zijn. ;) De echte adelaar, die maakt geen ophef van zichzelf, dus ka...

Diep binnenin ieder is een lichte heldere Kracht die je draagt, waardoor het leven licht is. Dat is je draagvlak, daar ligt t fundament van je leven, daarin is t vervuld. Niets wordt dan meer gemist, alle verkramping en gespletenheid verdwenen. Van binnenuit, in die Verbinding kun je dan door t leven gaan met alles erop en eraan. In een ont-moeten van dit leven, als een uitdaging, als een grootse ont-dekkingsreis. Als je jezelf uiteindelijk overgegeven hebt aan Dat wat alles omvat. Daarin vindt je, je bedding, je drijfveer van leven. Alle eigenwilligheid verdwenen, en je volgt slechts. En je voelt, en je Weet dat t goed is. Dat het, het enig Goede is om te doen. Dat is het innerlijke richtsnoer waarmee je jezelf eigenlijk vrij maakt van de wereld om je heen. Je Weet wat is, elk nu, want Het spreekt altijd. Het is de meest harmonieuze Beweging die je kunt volgen. Het is een waarlijk meebewegen, al kan t soms lijken dat t tegen de stroom van de wereld ingaat. Maar uiteindelijk kan t niet...

Het gaat erom dat uiteindelijk waarlijk dat heilbegeren in jezelf vrijkomt. Dat is het enig waarlijk bevrijdende begeren waardoor de Ommekeer kan komen, de Verbinding gemaakt kan worden. Dan begint een totaal nieuw leven, breekt er een aspect in je Wezen in wat er eerst niet was. Je roept het op, als het enige verlangen is om te begrijpen. De reactie zal komen. De Geest zal je aan de hand nemen, en alles maar dan ook alles zal anders zijn. De Geest strijdt natuurlijk niet, de Geest is Licht en schijnt gewoon. Wij strijden in het blootgesteld worden aan dit Licht. Dat kan heel erg pijn doen, confronteren. Maar het is een louteringsbrand en je zult een Vrij mens worden, een waarlijk Liefdevol mens, vol Liefde, vervuld door de Liefde. Het is een loskomen van de dualiteit en ingaan in de Eeuwigheid. Het kan al heel vroeg beginnen. Wat geef je als ouder je kind mee? Wat leef je voor, wat laat je zien? Geef je ruimte in dit kind aan zijn ware ont-wikkeling, het vrijmaken en houden van die Es...

Het gaat er niet om dat je zomaar alles goed moet vinden wat gebeurd is. Iets kan je echt pijn gedaan hebben, verwond etc. en dat wegredeneren helpt niet. Maar hoeveel zetten we niet vast in beelden? Dat we ze bevriezen tot een starre realiteit. Je gedachten houden je daar dan in vast waardoor er niets nieuws meer binnenkan, niets je meer kan raken, tot een ander beleven en zien kan brengen. Eigenlijk ben je dan dood. Je leeft niet meer. Het verleden leeft door je heen, en alles wordt ingepast in dat wat in het verleden was. Daarom ont-moet het leven elk moment weer als nieuw. Laat t steeds weer nieuw op je afkomen, alsof je nog niets weet. Misschien is er wel iets veranderd in dat wat was in t verleden. Misschien is de ander wel veranderd. Misschien komt er nieuwe informatie binnen waardoor je idee over dat wat was veranderd. Dat je daardoor misschien tot begrip komt, misschien wel tot een bevrijding van dat wat was. Zo kan t bewustzijn steeds weer tot je spreken, elk moment nieuw, op...

Als er iets in jou is dat in de goede richting stroomt, schept het zijn eigen discipline zodra je wordt gebeten door het insect van bewustzijn. Die beet van bewustzijn, een Weten, ja dat is te vertrouwen, daaraan geef ik mijn vertrouwen, daar geef ik me aan over. Zo ontstaat er een innerlijk richtsnoer van waaruit je leven zich vorm geeft, tot uitdrukking komt. Je intuitie die je volgt, je Geweten, het Weten. En dit kan grote gevolgen hebben. Dat je stappen zet die voor andere vaak niet te begrijpen zijn, niet te vatten. Jezelf in het ongewisse storten, schepen achter je verbranden. En toch is t dan de enig juiste keuze, is t het enig juiste om te doen in dat moment wat de gevolgen ook zijn. Wat die gevolgen ook zijn, je blijft in harmonie. Als je dan vaker die keuzes gemaakt hebt dan kan dit vertrouwen rotsvast worden en kan niemand je hier meer uit halen. Dan ben je nog slechts trouw aan die intuitie aan dat Weten. En toch niet in een pantser, niet verstard, niet afgesloten. Juist to...

Als alle beelden verdwenen zijn, alle invullingen, en jij vervuld bent geraakt door dat Andere, door de Liefde, door de Essentie, dan heb je de ander lief, mag de ander totaal zijn die hij/zij is. In die Zijnsstaat kan de ander je dan ook niet kwetsen, want je hebt alles. Je hebt geen beeld van jezelf, hoeft niks te verdedigen, je Weet. Dit Weten is dus niet van het verstand, het is geen beeld, je Weet het, het is je bewustzijn. In die Zijnsstaat heb je in alle eenvoud lief. En dan nog, zonder weerstand geef je soms grenzen aan, beter gezegd de Essentie in jou geeft grenzen aan, is helder in wat nodig is. Het stroomt heel natuurlijk naar buiten als het moment dit vraagt. In dit alles is eigenlijk het denken de grote stoorzender. Daardoor ontstaan de beelden, de verwijdering tussen elkaar, de beladenheid, de verlangens, de angst, de onzekerheid. In het ont-moeten van de wereld, van de ander is geen enkel denken nodig, geen enkele gedachte. Alleen heel praktisch om naar de winkel te gaan...

Zien we elkaar wel? Of nog belangrijker, willen we elkaar wel zien? Laten we elkaar werkelijk toe, dat wat is, zonder invulling, zonder verbeelding. Werkelijk elkaar proberen te begrijpen, begrip voor elkaar te hebben. Echt je openstellen voor de ander, zonder bevooroordeeldheid. Echt elkaar ont-moeten, zonder moeten. Elke keer weer elkaar opnieuw, als nieuw ont-moeten. Alsof er niks gebeurd is. Niet vastgezet in een beeld, niet vastgezet in het verleden, maar steeds weer totaal de ander toelaten in dat wat is. Wat nu is. Waarin zijn we werkelijk onbevangen? Zijn we die onbevangenheid niet kwijtgeraakt? Het vertrouwen in de ander, in het leven? Zijn we het daarom zelf gaan doen. Hebben we ons daarom gepantserd, gevangen gezet in al die beelden over die ander, over het leven? Daarachter zijn we veilig, maar kan t daar ook niet heel koud zijn, geïsoleerd, afhankelijk? Afhankelijk van zoveel. Omdat het leven niet totaal door ons heen kan stromen. Omdat het Leven ons daardoor ook niet tota...

Er moet stilte zijn wil schepping kunnen losbarsten. Maar ja, das jammer, je kunt t niet doen. Die stilte komt na een proces van inzicht en begrip in jezelf. Als je bewustzijn, het Licht op dat wat is mag schijnen, en alles wat verward is, diffuus is, alle turbulentie, alle verwarring, alle beelden mogen verdwijnen. Als alles wat van het verleden is mag verdwijnen, alles wat oud is. Dan mag t leven, elk nieuw moment, als nieuw omarmt worden, ont-moet worden, ervaren, beleeft worden. Elke ont-moeting met een medemens alsof je hem/haar nog nooit ontmoet hebt. Steeds weer alles nieuw en sprankelend en bruisend. Steeds weer een proces van sterven en opstanding, elk volgend moment. Dan kan de Schepping losbarsten, en zich openbaren. De Eeuwige Schepping, de Eeuwig zich vernieuwende Schepping. Uiteindelijk blijft er een Stroom over, als alles verstild is. Alle beladenheid, alle voor en afkeur, alle eigenwilligheid verdwenen is. Dan blijft er een heldere richting waar de Stroom heen wil. En d...

De kern ligt eigenlijk erin dat t geluk niet buiten ligt maar binnenin. Als je het daar gevonden hebt, heb je alles. Want dat geeft weer vervulling aan alles om je heen. Je Weet het, als dit zo is. Er is vrede, lichtheid, een vervuld zijn. Je bent dan in harmonie met je Essentie, met je Kern, met je Bewustzijn. En dan hoef je slechts mee te stromen, met dat Bewustzijn, met het Zijn, van binnenuit. Is het niet het denken wat je hier steeds uit haalt? Waar je dan ook aan denkt, waar het ook mee gevuld is. Dat je uit het Zijn haalt en verstrikt laat raken in de dualiteit van het leven? De Afstemming verliest? Nu is er eigenlijk alles, wat is t wat ons hier dan steeds uit haalt? Geluk heeft geen oorzaak, geluk is. Het is uiteindelijk de enige Waarheid. Het is niets, het is alles. Het is thuiskomen. Het is thuis Zijn. In jezelf, en zo je overal thuis voelen en Zijn. Niets dat je hier meer uit kan halen. En als we thuisgekomen zijn, voelen we ons waarlijk thuis bij elkaar. Das t mooie, in di...

Het Oervertrouwen.... Totale overgave. Leeg van dat iets moet gebeuren. Geen beladenheid op wat dan ook. Gewoon Zijn. In vrede, in rust, ontspannen Zijn. Wordt dan niet de werkelijkheid zichtbaar, dat wat is? Heeft dit dan geen natuurlijke verbinding? Alles is helder, alles is klaar. Geen aanval en verdediging. Gewoon Zijn. En je stroomt door het leven heen, heel natuurlijk. Volgend de Stroom. Je overgegeven hebben aan de Stroom van binnenuit. Zonder weerstand, verzet, eigenwilligheid. Is het dan niet natuurlijk dat het Leven dan door jou heen kan kijken, door jou heen kan ervaren dat wat is? Omdat jij er niet bent? Een ware ont-moeting met het leven. Zo'n mooi woord... ont-moeting. Er moet niks. Er moet niks gebeuren. Niemand moet iets zijn. Alles mag er zijn, en de ander mag zijn die hij/zij is. Open en ontvankelijk voor het Leven, voor de ander. De ander werkelijk zien, helder zien omdat de ander mag zijn. Omdat de ander niets hoeft te zijn of te doen. Daarom de werkelijkheid va...

Zo belangrijk die openheid en zo snel zetten we alles vast, kristalliseert alles. Vast in denkbeelden, emotiebeelden, zo is het en niet anders. Valt niet meer aan te tornen. Opgesloten in jezelf in je eigen gevormde wereld. Dan moet het heel hard gaan waaien wil dat nog open gaan. Dan moet t gaan stormen, orkaankracht. Om je heen, in jezelf. Waarom? Waarom niet van het begin af aan alles open houden? Onbevangen en puur als een kind. Het levenecht ont-moeten. Als nieuw. Nu kan het, en elk volgend nu weer. Dan hoeft t niet te gaan stormen en als er een storm komt wordt je niet meteen ontworteld. Dan kun je meebewegen, meestromen waar de storm je maar brengt. Dan is er niet alleen dat wat gebeurt maar blijft ook dat wat jou draagt. Wat jou door die storm heen zal brengen. Kagib De uitgesproken woorden: http://we.tl/t-y50ArWKbG7

Juist als je jezelf heel, heel diep opent voor God om maar zo te zeggen kun je jezelf heel diep openen voor alles en iedereen om je heen. Dan kun je die Liefde voelen die jou draagt. Dan mag er een ervaren komen hoe wijs hoe volmaakt alles is. En zo in die Verbinding kan dan waarlijk die Liefde vrijkomen voor alles en iedereen om je heen. Dat is dan ook niet meer jouw liefde maar de Liefde die je vrijgemaakt hebt. Die Liefde is uiteindelijk in iedereen. Hoemeer je vervuld bent in die Liefde, kun je waarlijk de ander liefhebben omdat t niet meer vanuit gemis voortkomt. In dat proces betekent t tuurlijk niet dat je daarin menselijke genegenheid en warmte opzij moet schuiven. Juist belangrijk dat je dit ook toe kunt laten, kwetsbaar kunt zijn, je durft te openen hiervoor, hierin geraakt kan worden. Maar hoemeer dat Andere je vervuld hoemeer de behoefte wegvalt vanuit gemis die verbinding te maken. Meer en meer wordt t een waarlijk geven om die ander een overstromen zonder verlang...

De Stroom.. Als de verbinding met de Ziel gemaakt is, dan Weet je zelf als je daar weer uit treedt. Als er een stuk van ego, eigenwilligheid is. Als je jouw wil volgt, jouw zin doet. Dan stap je uit de Stroom. Dat voel je ook, dat Weet je, het voelt niet meer gedragen. Er begint iets te wringen, te wrikken. Maar zelfs dan is t niet makkelijk te luisteren. Soms wil zich dan toch iets uitleven, waarna weer stuk bezinning volgt. Daarna geef je jezelf, een stukje wijzer geworden, helemaal vrijwillig weer over aan de Ziel. Maar je kunt het niet doen. Daarmee zet je alleen maar andere krachten in gang, roep je andere werelden op, die niets met de Eeuwige Waarheid te maken hebben. Dan blijf je gevangen in de dualiteit van hemel en hel, al kan die hemel er nog zo mooi uitzien. Daarnaast kun je in dat wat je dan ziet niet helder Zien wat is, maar zal er interpretatie zijn vanuit eigen subjectieve achtergrond en beleven. Ook n gevoeligheid kan er zijn met alles wat in die werel...

Een van de hoogste posities die je kunt bereiken is onafhankelijk te zijn van de goedbedoelde mening van anderen. dr Wayne Dyer Dat is zeker waar. Betekent niet dat je je dan moet afsluiten voor die mening. Van, ik weet het wel, die ander kan vertellen wat ie wil. Het betekent niet dat je niet luistert naar die ander. Nee luisteren is juist een heel belangrijk aspect om tot dat punt te komen. Steeds alles en iedereen te blijven beluisteren met een open hart. Alsof je nog niets weet. Daarin is er dus iets in jou wat echt Weet. Daarnaar luisteren. En zo kun je tot het punt komen dat je het echt Weet. Weet wie je bent, van waaruit je iets zegt of doet. Je kent jezelf, ware zelfkennis daarin is zo'n grote vrijheid. Zo maak je je vrij van de wereld om je heen. Van de mens om je heen, zonder je af te sluiten. Dan is er er juist een warme open betrokkenheid en eindeloos ruimte en begrip voor alles en iedereen om je heen. lieve warme groet Kagib

Alles is energie. We kunnen wel van alles doen om iets te veranderen, bv positief denken of allerlei manieren bedenken om ons af te sluiten, en toch zal zo nooit ware bevrijding komen. De enige mogelijkheid ligt in werkelijk ons energiepeil te verhogen. Dit kan pas door onszelf open te stellen voor de Ziel, hier naar te luisteren. Kwetsbaar durven zijn, onze schaduw onder ogen durven zien. Durven geconfronteerd te worden met dat wat nog geen Liefde is, maar wel bevrucht wil worden, eventueel op wil lossen in die Liefde. Werkelijk verantwoordelijkheid nemen. Als dit proces meer en meer plaatsvindt dan hoeven we niet meer positief te denken of ons af te sluiten voor zogenaamde negatieve energieën. Zolang er 'negatieve' energieën zijn, is er iets in ons wat ze binnen laat komen, waardoor we erdoor beïnvloed kunnen blijven worden. Dan kunnen we die energie, die persoon, of die situatie wel de schuld geven, maar dan is het beter om in onszelf te kijken, waarom we ger...

Vergeet nooit dat het leven alleen zuiver geinspireerd en juist geleefd kan worden, als je moedig en galant bent, als in een spannend avontuur waarin je onbekend terrein verkend, en menig vreugd tegenkomt, menig vriend maakt en menig veldslag wint of verliest. Annie Besant Ja, het leven kan een spannend, boeiend avontuur worden, als je het als het ware niet vastzet in dit is het leven. Dit is waar het om gaat, carriere, geld, luxe, hobbies. Dit is eigenlijk allemaal helemaal niet zo belangrijk. Het gaat erom wat je doet met elk moment van je leven. Wat het je doet, wat het in je raakt, dat je hier ook open voor bent. Wil niet zeggen dat een carriere, geld, luxe vies is, en dat je geen hobbies mag hebben. Het gaat er alleen om dat je hierdoor niet geleefd wordt, er bevangen door raakt, gevangen in raakt, vaker bezeten door raakt. Dat het je als het ware in bezit neemt. Dat er niets anders dan dit bestaat. Nee, het gaat erom dat je in dit alles, wakker blijft, alert, ...