Kagib Weteninhethart

Er is denk-kennis, en er is waarlijk Weten. Denk-kennis, de mind, intellectualiteit, daar voelt het ego zich sterk in. Achter die kennis kun je je verschuilen, ermee pochen, jezelf beter voelen. Je denkt het te weten, en je weet niet dat er meer is dan dat weten. Op dit weten zijn veruit de meeste mensen gegrondvest, daar leven ze uit. Dat is het ego. Maar het ware Weten, dat is iets levends. Dat is je ademen. Ok laat ik t persoonlijk maken, dat is mijn ademen. Ik weet echt niet wat ik vantevoren zeg of hier bv intik. Dat roept het moment op, wat in de lucht hangt, de resonantie. Dat bepaal ik niet. Ik adem als het ware mijn Bewustzijn uit. Zichtbaar wordt wat mijn Bewustzijn is. En dat is niet mijn Bewustzijn, dat is Het Bewustzijn. Alleen gaat het door mijn persoonlijkheid heen waardoor het een bepaalde uitdrukking krijgt. Het is een bepaalde afstemming met Leven, bepaalde resonantie van beleven. Het omvat heel veel, wat maar opgeroepen kan worden. Dat omvatten kan...

Het denken leid. Het denken leid af. Het denken misleid. Het denken splijt.   Het denken splijt de stilte. Splijt het Weten. Het geisoleerde denken heeft ons nog nooit bevrijd. Het denken zet ons gevangen in de tijd. We raken erdoor bevangen, en kunnen daardoor nooit het ware Weten ontvangen.   Het denken laat ons jagen. Maakt eindeloze vijanden die ons belagen, en die we weer denken te moeten verjagen.   Het denken zet ons vast in beelden. En er is zoveel dat we ons verbeelden. Maar de Waarheid wordt niet gezien.   Het denken brengt ons altijd uit het nu. En juist nu is er de mogelijkheid. Nu is aanwezig de Waarheid.   Ja, uiteindelijk zal het denken kunnen helpen. Maar pas dan als het niet meer onze meester is. Pas dan als alles in ons stilte is. Pas dan als er verbinding met het Hart is.   Dan zal het denken weer een instrument kunnen zijn. En behulpzaam kunnen zijn, bij het doorzien van alle schijn. Als er oo...

Regens hadden het stof en de hitte van vele maanden weggespoeld, de bladeren aan de bomen glansden stofvrij en jonge blaadjes begonnen voor de dag te komen. Heel de nacht was de lucht vervuld van het sonore gekwaak van de kikkers; even rustten ze en dan begonnen ze weer. de rivier stroomde snel door haar bedding en de lucht was mild. De regenperiode was nog allerminst voorbij. Donkere wolken stapelden zich op aan de hemel en verborgen de zon. Zowel de aarde als het geboomte, ja heel de natuur leek in afwachting van een nieuw reinigingsbad. Het bruin van de weg was nu donker en kinderen speelden in de plasen; ze bakten modderkoekjes of bouwden forten en huizen met muren eromheen. Na maanden van hitte hing er een sfeer van vreugde; de aarde werd geleidelijk weer met een waas van groen gras bedekt. Alles vernieuwde zich. Kennis werkt conditionerend. Kennis biedt geen vrijheid. Je weet dan misschien hoe je een vliegtuig moet bouwen om in een paar uur naar het andere eind van de were...

Aan de overzijde van de weg lag de plas in volle rust. Nog onlangs was het water onder een stevige bries heftig bewogen; nu lag het volkomen stil en weerspiegelde het de brede bladeren van een overhangende boom. Een of twee waterlelies dreven kalm op het wateroppervlak, een nieuwe knop kwam juist boven het water tevoorschijn. Langzamerhand vertoonden zich wat vogels, en een stuk of wat kikkers kwamen tevoorschijn en sprongen in de plas. Dan vervlakten zich weer de kringen en het water lag weer stil. In het hoogste topje van een boom zat een vogel zich de veren glad te strijken en te zingen; af en toe vloog hij in een grote boog rond en streek dan weer neer op zijn eenzame hoge zitplaats, zo gelukkig was hij met de wereld en met zichzelf. Vlakbij zat een dikke man met een boek in de hand, maar zijn gedachten waren duidelijk elders. We willen zo graag eerst uiterlijke orde scheppen; uiterlijk organiseren we ons leven aan de hand van onze genomen besluiten en van de innerlijke begi...

Stadsgedruis en steedse geuren woeien door het open raam naar binnen. In de ruime vierkante tuin zaten mensen in de schaduw in hun krant het laatste nieuws en de laatste roddelpraat van heel de wereld te lezen. Gewichtig stappend liepen duiven tussen hun voeten door naar lekkere hapjes te zoeken en op de groene gazons waren kinderen aan het spelen. De zon wierp fraaie schaduwpatronen over het terrein. Onze geest zit met zoveel kennis volgestopt, dat het vrijwel onmogelijk is ooit iets rechtstreeks te ervaren. Het ervaren van genot en pijn doen we rechtstreeks, maar ons begrip van die ervaring verloopt volgens het model dat we aan anderen ontlenen, aan religieuze of maatschappelijke gezaghebbers. We zijn het product van het denken en het overwicht van anderen; we zijn zowel door religieuze als door politieke propaganda geconditioneerd geraakt. De tempel, de kerk of de moskee oefent een eigenaardige schimmige invloed op ons leven uit, terwijl politieke ideologieën ons den...

Het draait niet om verstandelijke kennis. Met verstandelijke kennis blijf je altijd buiten in het kader van esoterie en Spirituele ont-wikkeling. Het verstand bouwt beelden. Daarmee trek je jasjes aan van verbeelding waarachter de Waarheid verdwijnt. Het werkelijke Weten is van een totaal andere orde, heeft verbinding met Bewustzijn. Wat je werkelijk Weet dat Ben je, dat is een. Weten is het Licht en waar Licht is, is geen duisternis. Juist de mens die zijn/haar leven gebouwd heeft op verstandelijke kennis, van daaruit zijn/haar wereld opgebouwd heeft, daar zijn/haar waarde aan ontleent, is het allermoeilijkste bereikbaar voor het ware Leven. Voor de levende Stroom, voor Tao, voor de Liefde. Dat zal eerst afgebroken moeten worden, doorzien moeten zijn, eer dat werkelijk de Weg opgegaan kan worden. Maar juist dit bolwerk is het allermoeilijkste af te breken omdat t schijnbaar veel stevigheid geeft, en algemeen door de maatschappij er ook veel waarde aan toegekend wordt. ...

Het leren van empathie is belangrijker dan het leren van de zijrivieren van de Rijn. Andries v. Dantzig Helemaal waar, dat zou het fundament moeten zijn van scholing, de innerlijke mens, vrijmaken van de innerlijke kwaliteiten en mogelijkheden. Dat hier zicht op komt, wie het kind werkelijk is, wat het blij maakt. Begrip kweken voor elkaar, ont-dekken van elkaar. Wie ben jij? Niet een eenheidsworst, niet allemaal hetzelfde. Ieder heeft weer iets anders te bieden, en het belangrijkste zijn die menselijke kwaliteiten, de ware menselijkheid, dat die ruimte krijgt. Dat straalt uit in alles. En op latere leeftijd als zichtbaar geworden is wat het kind wil gaan doen, dan kan hierin nog extra kennis worden aangedragen, daar dan bepaalde opleiding voor. Maar waarom zo vroeg? Laat het kind, kind zijn, in vrijheid ont-dekken vrijmaken wat het leven te bieden heeft. lieve warme groet Kagib

In het nastreven van kennis wordt elke dag iets verworven. In het nastreven van Tao wordt elke dag iets losgelaten. Lao Tse Spreekt voor zichzelf. Meestal raken we veel te veel vol met boekenkennis. Vol met wat we denken te weten en van daaruit reageren we op de wereld op mensen om ons heen. En ja bijna iedereen leeft zo dus t valt niet op. Kunnen we lekker tussendoor met elkaar discussieren over wat we denken te weten. Maar het ware Weten raakt hierdoor verborgen, het levende Weten. Het levende Weten is een vuur. Het brandt weg alles wat we denken te weten. Alle boekenkennis op de brandstapel hihihi in een louterend vuur. In die leegte kan dan Tao, het ware Weten spreken. lieve warme groet Kagib

Het was een streek zonder bomen, weilanden, rivieren, bloemen en vrolijkheid. Het was een door de zon verbrand land van zand en kale heuvels zonder een enkele boom of struik, een verlaten gebied, een eindeloos stuk verschroeide aarde; er was zelfs geen vogel. Het bewustzijn kon de verlatenheid niet bevatten en elke heuvel was een kale schaduw. Urenlang vlogen we over deze uitgestrekte leegte en tenslotte waren er besneeuwde bergtoppen, bossen en rivieren, dorpen en uitgestrekte steden. Je kunt een heleboel kennis hebben maar toch ontzettend arm zijn. Hoe armer je bent, hoe groter de hang naar kennis. Je verruimt je bewustzijn met grote hoeveelheden kennis, doet steeds meer ervaringen en herinneringen op en toch kun je reusachtig arm zijn. Het handig gebruik maken van kennis kan je welvarend maken, je aanzien en macht geven, maar toch kan er nog steeds armoede zijn. Deze armoede kweekt ongevoeligheid. Deze armoede versterkt het intellect nog meer of schenkt aan de emoties de zwakt...

We weten teveel, of denken te weten, waardoor het Weten niet meer kan spreken. Het Weten zit onder dat alles, onder al die kennis. Alles dat aangeleerd is, en wat ons meestal nogal misvormd heeft. Alles hierdoor beladen en gekleurd. Daardoor kunnen we niet meer Zien/ervaren wat is. Daardoor is alles gevangen geraakt in een beeld, in beelden. Het leven eruit, doods, mechanisch. We denken het wel gezien te hebben en zien niets meer. Het denken en voelen, de emoties, waardoor wij bevangen raken, gevangen raken in alle beelden, in ons verstand in zoveel. Waardoor de Liefde niet meer ervaren kan worden. Waardoor de afstemming hiermee verloren raakt. Terwijl die Liefde er toch altijd is, zonder oorzaak, zonder reden. Gewoon altijd stromend, eeuwig aanwezig, dwars door alles heen in wat wij doen. Uiteindelijk dit alles omvattend. We hebben die Liefde opgesloten in een kastje, en van daaruit zelf een wereld gevormd. Een denkwereld, een emotiewereld, meestal een heel kleine beperkte ...

Tel eens hoeveel gedachten van jezelf zijn, en je zult verbaasd zijn dat geen enkele gedachte van jezelf is. Ze komen allemaal voort uit andere bronnen, zijn allemaal overgenomen - of door anderen op je geladen, of domweg door jou aan jezelf opgelegd, maar niets is van jou. Onthoud één criterium: alles wat kostbaar is, is alleen maar dat wat jij Weet, en het is niet mogelijk dat je kwijtraakt wat je Weet. Alles wat je kunt kwijtraken en waaraan je je moet vastklampen, kan niet kostbaar zijn omdat je het kunt kwijtraken. Dat laat zien dat het niet jouw ervaring is. Osho Wat kortere stukjes vandaag. Hij maakt hier mooi zichtbaar wat het verschil is tussen de mind, denk-kennis en Weten. De mind is alleen de mind. Je kunt jezelf er helemaal mee volstoppen, achter verstoppen. Maar inderdaad, je kunt het ook weer kwijtraken. Je moet die kennis verdedigen, bewijzen etc. Het is geen geheel. Maar echt Weten is verweven met je hele wezen. Als je echt Weet, dan Ben je het....