Kagib Weteninhethart

Ja, daar staat of valt alles mee, een open hart. Het klinkt zo simpel, en is dat  eigenlijk ook. Het was al heel vroeg in mijn leven dat ik dat Pad op ging, ik kon niet anders. Ja, dit was heel kwetsbaar, maar alleen door kwetsbaar te zijn, gekwetst te kunnen worden kon ik worden die ik nu Ben. Er is geen andere weg. En waarom lijkt die weg dan zo moeilijk te zijn. Gewoon heel eerlijk heel puur zijn, geen schijn. Niet alles bij de ander leggen maar in je geraakt worden voelen, in jezelf voelen wat de betekenis hiervan is. Alles wat in je wakker wordt aan gedachten, emoties. Wat ze jou willen zeggen, niet het bij de ander leggen, de splinter en de balk. Echt het Pad gaan is heel concreet, geen zweverij mooie praatjes maar alledaagse harde realiteit. Het aangaan, ingaan wat is. Wat dit ook is. Dat hier niet ons grootste verlangen ligt dat is wat er mis is. Hoe is dit voor jou, kijk hier eens heel eerlijk naar. Kijk je open en eerlijk met een open kwetsbaar hart naar de wereld? Laat j...

Moet je zomaar alles uitleven? Tot op zekere hoogte is dit zo, Natuurlijk niet iemand vermoorden, pijn doen, verkrachten of wat dan ook. Maar als je een idee vast zet van dat mag niet dat kan niet dan komt er ook geen inzicht in. Dus hoe dan ook heel alert aanwezig zijn in wat is. Waar mogelijk durven te handelen maar het daar niet bij laten. Het gaat erom inzicht te krijgen in alles wat je doet. Echt inzicht. Dus dan moet het eerst onder ogen gezien worden, wat dit ook is. Acceptatie, daar begint het. Maar dit is pas het begin. Van daaruit gaat dan het onderzoek verder. Het is heel puur heel eerlijk zijn in dat wat is, open voor dat wat is. Daar begint het, met een open hart. Kan heel pijnlijk zijn maar dan kan er ook echt heling, transformatie komen. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-sDyXKSZKBx

Het gaat erom dat uiteindelijk waarlijk dat heilbegeren in jezelf vrijkomt. Dat is het enig waarlijk bevrijdende begeren waardoor de Ommekeer kan komen, de Verbinding gemaakt kan worden. Dan begint een totaal nieuw leven, breekt er een aspect in je Wezen in wat er eerst niet was. Je roept het op, als het enige verlangen is om te begrijpen. De reactie zal komen. De Geest zal je aan de hand nemen, en alles maar dan ook alles zal anders zijn. De Geest strijdt natuurlijk niet, de Geest is Licht en schijnt gewoon. Wij strijden in het blootgesteld worden aan dit Licht. Dat kan heel erg pijn doen, confronteren. Maar het is een louteringsbrand en je zult een Vrij mens worden, een waarlijk Liefdevol mens, vol Liefde, vervuld door de Liefde. Het is een loskomen van de dualiteit en ingaan in de Eeuwigheid. Het kan al heel vroeg beginnen. Wat geef je als ouder je kind mee? Wat leef je voor, wat laat je zien? Geef je ruimte in dit kind aan zijn ware ont-wikkeling, het vrijmaken en houden van die Es...

Is dit niet waar, dat alleen ons ego gekwetst kan worden en niet de Liefde? De Liefde is echt onkwetsbaar, is alleen Liefde, omvat alles met Liefde en begrip. Maar in ons ego kunnen we wel gekwetst worden. Dat mag ook allemaal, het is wat het is, maar de Liefde kan alle kwetsingen uiteindelijk laten verdwijnen. Alles wat wonden kan slaan, alles wat beladen is, geladen is, waar iets op zit, waar raakpunten zijn. Juist door eerlijk toe te laten dat dit alles er is, kan het verdwijnen, door het Licht erop te laten schijnen. Dit Licht heeft geen oordeel, het Weet, Ziet wat is, helemaal onpersoonlijk. En als we dit toelaten, dan kan er heling komen. Zolang het hart open blijft, leef je, kunnen dingen veranderen, kan er nieuw inzicht komen. Kan het Leven, kan de Liefde je inlichten. Heel kwetsbaar vaak. Het kan fiks pijn doen tussendoor, waar maar die aanrakingspunten zijn. Maar het is de enige mogelijkheid om weer heel te worden, waarlijk Vrij. Als we ons hart sluiten is dit proces voorbij....

Het gaat niet om wat we doen. Het gaat er om dat we oprecht zijn, eerlijk zijn, in wat we doen. Eerlijk zijn naar onszelf. En eerlijk zijn naar de ander. Dan zijn we vrij. Dan zijn we heel. Hoeveel pijn er eventueel ook is. Hoeveel verwarring. Hoeveel verdriet. Hoeveel angst er ook is. Als we t toelaten dat het er is, het door ons heen durven laten gaan. Als we het niet wegdrukken, niet ontkennen. Dan zijn we vrij. Voelen/zien wat is. Luisteren naar de innerlijke Stem hoe die elk moment spreekt. Want die spreekt elk moment zich uit over dat wat is. Zonder schuldgevoel maar met verantwoordelijkheid. Dat is de ware verantwoordelijkheid, het antwoorden op ons Wezen, op onze Zielestem, op onze Essentie. Daar antwoord op geven, daar naar luisteren. Dat is de enige verantwoordelijkheid die van belang is. Dan zijn we oprecht. We zullen dan niet gespleten zijn, verkrampt. We zullen niets hoog hoeven te houden. Gewoon laten zijn, voelen/ervaren wat is. Daar bij blijven, daarmee in verbinding bl...

Je komt uiteindelijk tot paradoxen in het leven, in de ontvouwing. Je kunt het beeld van de diamant gebruiken. De kern van een diamant zijn ligt in het onkwetsbaar zijn. Als jij er nog bent kun je gekwetst worden. Als je nog aan iets moet vasthouden, iets hoog te houden hebt, iets te verdedigen hebt. Dan ben je verkrampt, angstig, meestal onbewust, je moet groot zijn, sterk. Daarin schijnbaar onkwetsbaar zijn. Maar om een diamant te kunnen worden is juist de voorwaarde, kwetsbaar zijn, open zijn, eerlijk, het leven toelaten, de ander toelaten. Alles toelaten wat maar is. Wat maar door je heen gaat, welke emoties dan ook. Alles door je heen laten stromen, er niks tussenin zetten, geen verweer. Zo kan Het tot je spreken. De onkwetsbaarheid komt door kwetsbaar te kunnen zijn. Door totaal open te zijn totdat alles doorzien is. Totdat een alomvattend begrip ontstaan is, alles opgenomen is in het Bewustzijn. Wat kan je nog raken als je jezelf kent? Als je Weet de diepste intentie van je hand...

  Ja, heeft voor mij zeker tijd gekost, ook hierin tot begrip te komen. Ik kon niet begrijpen dat mensen door kunnen leven in deze waanzinnige wereld vol ellende, wanhoop, oorlogen, in het groot in het klein. Ik was hier zo intens verdrietig onder en dan vanuit dat verdriet weer boos, waarom, waarom. En om me heen, ging iedereen gewoon door, gaat iedereen gewoon door. Alsof er niks aan de hand is. De ene ramp na de andere, onvoorstelbare mensonterende dingen die plaatsvinden, massaslachtingen. Ja, niet in Nederland, in andere landen, andere continenten. Maar voor mij is het altijd zoiets geweest van we zijn één wereld. En deze wereld is ziek, doodziek, deze wereld verdrinkt in duisternis en wanhoop. Dit intense verdriet heeft uiteindelijk geresulteerd in dat de ommekeer kwam. Dat de antwoorden kwamen, dat het begrip kwam over alles en iedereen dat is. Het heeft uiteindelijk ook het vuur gedoofd van strijden voor die betere wereld, zeker op de manier van vechten tegen. Ja, de Liefde...

Ja waarom, waarom vraag je, je misschien soms wel eens af, waarom moet mij dit nu allemaal overkomen..... En toch, als ik daarnaar kijk, ook in mijn leven, en van alle levens waar ik van heb mogen 'proeven' even mee mogen maken, over gelezen heb, iets over gezien heb op tv, autobiografieën etc. is er geen blind toeval. Daarin wordt zichtbaar dat op een onvoorstelbare manier het leven zich precies vorm geeft in dat wat nodig is, wat deze persoon nodig heeft. Dat iets gezien wil worden en dat wordt dan getoond. En als het gezien is, kan het veranderen. Het is alsof alles al klaar ligt. Het hele toneel waarop zich alles af gaat spelen, zeker bij belangrijke thema's van het leven. Iedereen precies op de juiste plek, de hoofdpersonen, de figuranten, en zo wordt dan het spel uitgespeeld.  Het enige wat open is, al is dit ook heel vaak voorspelbaar, is jouw reactie, wat t in je raakt, wat het je doet, wat je ermee doet.  Dus wat doe je als de grond onder je voeten weggemaaid wordt...

Miskenning wat is dat? Jezelf mis-kennen, jezelf ont-kennen, eigen behoeften, verlangens, altijd de ander de ander, heel altruïstisch lijkt t.... Maar vaker, of bijna altijd, schijn bedriegt. Een periode gaat het goed. Iemand is heel gelukkig in deze rol. Iemand lijkt niets nodig te hebben, altijd klaar staan altijd helpen, altijd er zijn. Maar wat dan ontstaat is dat de omgeving zich hiernaar gaat voegen. Nee je wordt uiteindelijk niet meer beloond, het wordt als vanzelfsprekend geacht. Och dat doet zij wel, hij wel. Minder en minder zijn er bedankjes. Je zit vast in een rol van waaruit je benaderd en bekeken wordt. En dan gaat er iets schrijnen, want dan blijk je toch niet zo altruïstisch te zijn als je dacht. Je verlangt naar je complimentje naar een schouderklopje, wat goed dat je dat gedaan hebt, dank je wel. Je bent zo lief, ben zo blij dat jij er bent. Nee dit verdwijnt meer en meer, er ontstaat een soortement van onverschilligheid naar jou. Want je bent niet echt, het is schijn...

Het probleem is dat heel veel interactie onbewust is en automatismen zijn, zonder bewustzijn. Dat we elkaar vastzetten in wat we denken te weten over elkaar en hier meestal heel weinig verandering in plaats vindt. Dat heel weinig gekeken wordt naar de betekenis waarom iemand reageert zoals die reageert, is zoals die is.  Komt eropneer de wereld te weinig als spiegel gezien, beleefd wordt.  Dat die weerspiegeling vaak heel veel zegt over jezelf, hoe je op die wereld op die mens op die situatie reageert.  Heel vaak zitten we verborgen achter maskers en muren maar ook dat weer onbewust. We denken dat we dat zijn, dat het is zoals t is. En de ander is zoals die is hoe je denkt dat ie is. En zo houden we elkaar vast in rolpatronen waardoor zelfs vaak een selffullfilling prophecy ontstaat, dat je veroorzaakt wat je eigenlijk niet wil maar door dat wat in jou onbewust is uiteindelijk toch gebeurd. Dus in alles ligt de kans in Bewustzijn. Aanwezig zijn. Niets vanzelfsprekend acht...

Vaker wordt er gezegd we zijn maar mensen. Maar we zijn nog helemaal geen mens, de ware Mens is nog helemaal niet in ons opgestaan. We openen ons nog minimaal voor wat in potentie in onszelf verborgen is. En daarom komen we om in al die regeltjes geboden verboden dit mag niet dat wel. Maar de Ware Mens, als het Bewustzijn over heeft kunnen nemen op aarde, zich door ons heen zou kunnen openbaren, dan zijn al die regeltjes niet meer nodig. Dan is het na een innerlijk proces, een innerlijke zuivering, de meest natuurlijke zaak dat je een heleboel gewoon niet meer doet. Daar hoef je dan niks meer voor te doen, dat wordt je ademen. En och bepaalde praktische regeltjes zullen er altijd blijven, zoiets als een stoplicht, werkt gewoon het beste voor een rood stoplicht te stoppen. Maar de structuur van de samenleving zou natuurlijk totaal veranderen als het Bewustzijn zich uit kan spreken. Dan zullen we werkelijk verantwoordelijkheid nemen voor ons leven. Een antwoorden op het Bewustzijn zodat ...

Er zijn twee overkoepelende bewustzijnen. Het ene noem ik het hogere zelf en het andere het Eeuwige Zelf. Toch kun je redelijk eenvoudig her-kennen waar t hogere zelf zich 'uitspreekt' en waar het Eeuwige Zelf. Door het hogere zelf blijf je eigenlijk heel vol van jezelf, wordt je opgeblazen waar je maar opgeblazen kunt worden hihihi waar je maar gevoelig voor bent. Het hogere zelf wil ook heel veel doen, ook voor de wereld bv licht sturen en zo. Want ja binnen de spirituele beweging is eigenlijk het hogere zelf veel vaker aan het woord dan het Eeuwige Zelf. Maar dat is de duivel in het lichtgewaad het schijnlicht, en dat kan oh zo mooie gedaanten aannemen. Het hogere zelf wil ook liever de duisternis ontkennen alleen maar licht licht licht, visualiseren en zo. Het hogere zelf spreekt zich ook vaak uit binnen channeling. Het Eeuwige Zelf zal zich eigenlijk nooit op die manier uitdrukken of minimaal. Want het gaat erom dat jij het vrijmaakt, het Bewustzijn. Het hogere zelf wil zi...

Het is wel een thema wat in mijn wezen ronddanst. Alles wordt steeds meer tot Niets, de tijd vliegt voorbij, alles vluchtig vervluchtigt in het Niets in het Alles. Niets heeft zin alles heeft zin. Het is nietszeggend, alleszeggend. Ik kijk naar de wereld en die is zo vol van zoveel en uiteindelijk is het niets vervluchtigt weer tot niets. Zo vol van iets in het moment, misschien wat meer momenten en dan trekt weer een ander iets en zo gaat het door. En het is Niets. En het is Alles.  In ieder geval aan denkspelletjes hebben we niets.  Het gaat om wat levend is wat leeft wat je beleeft, wat levende werkelijkheid is voor jou, in een toelaten van het leven alles wat het leven bevat omvat.    Denkspelletjes vergaan tot niets, maar voegen niets toe aan t Niets, moeten uiteindelijk weer oplossen in het Niets.  Dat diep door je heen laten dringen, alles vervluchtigt, alles vervluchtigt in t Niets.  Niets is belangrijk alles is belangrijk.  De tijd-...

Als ik naar mijn leven kijk vind ik het zo'n geweldig mooi aspect van de betekenis van het leven, begrip. Geen begrip van het hoofd maar waarlijk een doorleefd begrip met je hele wezen, in het openstaan voor het Bewustzijn. Het heeft uiteindelijk ook alles met Liefde te maken dit begrip, met je medemens met het totale leven. Het werkt verbindend een-makend. Juist door de loutering van dat leven kon ik tot dat begrip komen en van daaruit kwam die Liefde vrij voor alles en iedereen. Begrip heeft dus verbinding met Weten het echt Weten. En Weten heeft weer verbinding met Zijn wat je Weet. Alles ineen. Wat je Weet, wat tot begrip gekomen is kun je dragen kun je waarlijk verantwoordelijkheid voor nemen. Ja, het Bewustzijn is. Dat hoeft niet meer tot begrip te komen. Maar wij in het openstellen voor dat Bewustzijn voor het Bewustzijn moeten tot begrip komen. Het Licht dat schijnt in de duisternis. Maar de duisternis wil er bijna nooit naar luisteren omdat ze denken dat ze hel...

Waarlijk jeZelf zijn is dat mogelijk? Meestal raakt dit al snel verloren bedolven onder alle prikkels van buitenaf, een bepaald worden door de omgeving je ouders of gewoon een voegen daarnaar zonder enig protest. Elk kind is natuurlijk anders, heeft een andere achtergrond beleven. Wat doe je als je helemaal op jezelf teruggeworpen wordt, geen enkele steun stimulans van je omgeving, bekrachtiging, warmte? Hoe gaat een kind daarmee om? Een niet gezien worden een niet beleefd worden van wat je bent wat in je leeft wat je voelt. Geen mogelijkheid tot verbinding. Elk kind zal daar natuurlijk weer anders mee omgaan. Zoveel dat niet beleefd kan worden, niet wakker gemaakt wordt of onderdrukt of geforceerd wordt. Hoe dan in alle natuurlijkheid jezelf nog kunnen ont-wikkelen? Dan heb je alleen nog maar jezelf. Daar veiligheid vinden, een thuis in jezelf al valt dat om je heen niet te verbinden, daardoor geisoleerd. Als er niet werkelijk dat innerlijke Thuis is niet echt een duidelijk...

We zijn hier om ervaring op te doen. De kern daarvan is dat we als t ware uit de eenheid gevallen zijn. Maar uiteindelijk komt er n moment dat alle wegen doodgelopen zijn en dan kan de ommekeer komen, de Verbinding gemaakt worden met het Eeuwige Bewustzijn. Dan ga je de weg terug naar Huis,terug naar die eenwording maar nu Bewust. Dan kun je er ook niet meer uitvallen. Voor dat Bewustzijn is niet zoveel belangrijk wat we hier doen. Uiteindelijk moeten we alles achterlaten lost alles op in dat Bewustzijn. En toch is alles belangrijk. Het belang daarin is dat ieder individu ooit tot die ommekeer komt de Verbinding maakt met dat wat niet van deze wereld is niet van de dualiteit is. Dat Bewustzijn is Liefde zonder tegenpool en die Liefde Weet omvat alles in dit Weten met Liefde. Die Liefde wil door ons heen op aarde komen van top tot teen in alles, alles met die Liefde bevruchten alles weer heel maken. In een openstellen van het hart kan het Hart gaan spreken waar de Liefde zich kenb...

Ben nu ongeveer sinds 2001 aan het internetten en heb daarbij ervaren dat het veel meer is dan woordjes. Dat je in die woordjes heel veel kunt ervaren, proeven, lezen. De energie erin, van waaruit mensen hun woorden delen. Dat dit heel veel kan raken, kan verbinden, ook heel veel wakker kan maken. Ok je kunt zo iemand niet aanraken, niet in de ogen kijken en toch kun je, als je open bent, heel iemands wezen voelen/proeven van dat moment. Heb vaker mogen  meemaken dat mensen die ik op t internet ont-moet had precies overeenstemde met real life. Internet en al die technische snufjes wordt gewoon n nieuwe wereld, past ook in deze tijd, heel veel mogelijkheden hierin. Dit betekent natuurlijk niet dat t dan een verschuilen wordt achter. Achter je computertje achter je desktop, je laptop. Dat je hier een schijnwereld opbouwt die niets met je dagelijkse realiteit te maken heeft. Dat je in real  life een totaal ander mens bent. Dit vind natuurlijk ook vaak plaats juist als mensen n...

Het is zooo belangrijk om trouw te zijn aan jezelf. Aan jouw pad wat voor jou goed voelt wat voor jou goed is. Dan blijf je bij jezelf, dichtbij jezelf. Dit betekent niet dat er dan geen verandering kan komen in hoe je dingen ziet ervaart. Dat is een ander stuk, het luisteren naar jezelf, het verantwoordelijkheid nemen voor jeZelf. Dit hoort eigenlijk bij elkaar als je het Pad gaat.  Dan zul je niet kristalliseren, kan alles open en stromend blijven de verandering voortgang vinden.  Maar niet zomaar iets aannemen, niet zomaar een jasje van iemand anders aantrekken zonder dat je hebt gevoeld dat het zo is. Bv in informatie die je over jezelf krijgt via wat voor kanaal dan ook, bv een medium of een channel, of wat iemand over jou denkt te weten. Of n boek dat je leest. Steeds voelen in jezelf, steeds het toetsen aan jezelf. Is dit mijn waarheid, voelt het goed is dit goed, klopt dit voor mij? En dan nog het bv onder ogen zien van weerstanden tov informatie die komt, wat is...

Lijden is een vuur, maar er moet wel beweging in blijven, zodat t transformerend werkt, dat alles in verandering blijft. Dat het ergens naartoe brengt. Het is uiteindelijk een reinigend Vuur als je dit Vuur durft in te stappen. Het brandt alle illusies weg, alle schijn, alles wat voor de Waarheid voor de Liefde is gaan zitten. Het is de drijfkracht van het Leven. Daarom is t zo kostbaar. Daarom mag je uiteindelijk zo dankbaar zijn als dit ware lijden in je wakker wordt. Want als je t aangaat kan daardoor uiteindelijk een pure vrucht van Liefde vrijkomen, echte Vrijheid, echte vrede, vreugde. Alles wat je jezelf maar zou kunnen wensen, in jezelf aanwezig. Dat dit meer en meer in je op mag/kan staan in dit proces. Tuurlijk midden in t proces is t geen pretje. Je word ook niet begrepen omdat veruit de meeste mensen niet dit lijden voelen. Dus ze begrijpen je ook niet, waar maakt ie zich druk om, pas je maar aan. Je bent vreemd, je past niet, je bent confronterend. Je staat alle...

Uit beheersen spreekt eigenlijk verkramping, onderdrukking. Maar toch heeft t ook nog n andere betekenis. Ze zeggen ook wel eens dat je bepaalde stof beheerst. Je kent t, je hebt t onder de knie, je hebt t begrepen, je kunt het. Dat is eigenlijk de betekenis van werkelijk iets beheersen in het leven. Als je die Verbinding hebt, die Ster in je binnenste is gaan stralen dan zal het Licht kunnen gaan schijnen. Dan zul je waarlijk ingelicht worden over dat wat is, en zo waarlijk tot begrip komen. Dan is er geen strijd meer, geen vechten, geen verkramping of verzet. Je Weet, en dit Weten maakt je vrij van wat je zolang in de macht had. Dat is de ware bevrijding. Als dit Licht in je gaat werken heeft dit natuurlijk grote gevolgen. Het breekt als het ware in, in een groot machtig systeem wat jou in eerste instantie totaal onder controle had. Waardoor je eigenlijk geleefd werd, al dacht je dat jij leefde. Maar je zat aan de touwtjes vast van een marionettenspeler. Dit Licht is heel gevaarl...