Kagib Weteninhethart

Liefde is natuurlijk. Je hoeft er niets voor te doen. Onvrede verstoort deze natuurlijkheid. Maar vroeg of laat keert het weer terug naar de vrede. Rust het weer in de Liefde. Daarom is Liefde Waarheid, En geen relatief begrip waar een selectieve groep naar streeft. Liefde verspilt ook geen energie en is onuitputtelijk. Daarom is het een natuurlijke zaak dat ieder op weg is naar deze Liefde. Dat dit de enige zin en betekenis is van het leven op aarde. Liefde is harmonie. Harmonie met het Al met Alles. Alles eindigt in de Liefde. Vanuit de basis van vrede, van Liefde is alles vrij. Zijn alle daden vrij. Is elke hartsopwelling in harmonie. In harmonie met het Al. Met Alles. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-ER2J3MHVp5

Echte Liefde is van een totaal andere orde dan wat we over het algemeen onder liefde verstaan. Echte Liefde is de grootste Kracht, en die Liefde, is het zwaard dat de oorlog in jezelf veroorzaakt als je er voeling mee krijgt.  Die Liefde zal dwars door alles heen uiteindelijk de ware vrede kunnen brengen als je dit louteringsvuur in gaat. Dat is dus waar het om gaat. Een totaal andere Kracht moet bij de mens binnenbreken, dat is het zwaard. Dat is het Vuur, het Liefdesvuur dat  je kan louteren als je hiervoor open gaat, de confrontatie hiermee aangaat. Zonder dat Vuur is geen werkelijke verandering mogelijk. Zonder dat Vuur zal de oorlog blijven en we gevangen blijven in onszelf in ons dierzijn en de schijn waardoor we ons op eindeloze manieren laten betoveren. Alles op zijn kop, alles is anders, er is geen andere mogelijkheid. Dus de confrontatie met Het Licht met het Bewustzijn is het zwaard wat de oorlog en gespletenheid in jezelf zichtbaar maakt. Deze oorlog aangaan, dit v...

Lijden is een vuur, maar er moet wel beweging in blijven, zodat t transformerend werkt, dat alles in verandering blijft. Dat het ergens naartoe brengt. Het is uiteindelijk een reinigend Vuur als je dit Vuur durft in te stappen. Het brandt alle illusies weg, alle schijn, alles wat voor de Waarheid voor de Liefde is gaan zitten. Het is de drijfkracht van het Leven. Daarom is t zo kostbaar. Daarom mag je uiteindelijk zo dankbaar zijn als dit ware lijden in je wakker wordt. Want als je t aangaat kan daardoor uiteindelijk een pure vrucht van Liefde vrijkomen, echte Vrijheid, echte vrede, vreugde. Alles wat je jezelf maar zou kunnen wensen, in jezelf aanwezig. Dat dit meer en meer in je op mag/kan staan in dit proces. Tuurlijk midden in t proces is t geen pretje. Je word ook niet begrepen omdat veruit de meeste mensen niet dit lijden voelen. Dus ze begrijpen je ook niet, waar maakt ie zich druk om, pas je maar aan. Je bent vreemd, je past niet, je bent confronterend. Je staat alleen, al kun ...

Jezelf vrijmaken betekent eigenlijk vrijkomen van t verleden. Vrijkomen van alles wat bovenop onze Essentie is gekomen, en ons eigenlijk gevangen heeft gezet. Wat ons bepaald in ons leven, bewust of onbewust in onze daden, onze keuzes. Alles wat we doen waar we voor gaan of niet. Wat we aantrekkelijk vinden, echt alles. Een belangrijk stuk van deze ont-wikkeling, af-wikkeling is inzicht krijgen in, begrip krijgen voor jezelf, maar ook voor de ander. Jezelf doorzien, je patronen, alles waar je vol van bent, en van waaruit. Dat wat eigenlijk door jou heen zich uitleeft, waardoor jij eigenlijk niet meer leeft. Zoveel stemmen die bewust of onbewust door jou heen spreken jou allerlei richtingen opduwen. Het gaat erom al die stemmen te laten verstommen, in het zien wat ze zeggen, van waaruit ze het zeggen. Vaak vanuit eigen verblindheid, bepaling, vanuit het verleden. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Maar er is iets in ons, wat hier totaal onafhankelijk van is, er eigenlijk buiten s...

Twijfel, vragen hebben....... In twijfel zit twee, niet een zijn. Niet met je hele wezen kunnen gaan voor iets, gespleten zijn. Welke kant op, links, rechts, rechtdoor? Zolang er twijfel is, is het niet verstandig om keuzes te maken. Pas als er duidelijkheid, helderheid is. Het antwoord ligt altijd binnenin, in het nu. In het nu wordt het antwoord uitgesproken. In het nu spreekt de Waarheid tot jou als je er enigszins gevoelig voor bent en er naar kunt/wil luisteren. Daarin spreekt het Geweten, het tijdloze Weten. Niet het geweten opgebouwd door cultuur, religie, de maatschappij. Nee geen oordelend geweten, dat oordelen doe je weer zelf. Nee gewoon een ervaren dat wat is. Als je met vragen zit, over jezelf, over de situatie waarin je zit, en je keert in jezelf, dan ligt daar altijd het antwoord, als je wil luisteren. Bij twijfel. Waarom deze twijfel, waarom geen duidelijk ja, geen duidelijk nee? Waarom niet in alle eenvoud tot een keuze kunnen komen. Wat zegt die twijfel jou? Welke ste...

Als je loslaat en overgeeft komen er mogelijkheden. Er groeit ruimte binnenin. Ruimte voor dat Andere. En hoemeer je dat Andere ervaart, destemeer alle forceren wegvalt, alle behoefte om iets te versnellen. Om iets anders te doen dan dat wat is. Hoemeer dat Andere je vervult, hoe meer er stilte komt, vrede. Het is goed. Het is dan goed. Goed in dat wat is. In dat wat is, is de mogelijkheid. De kans tot inzien, tot begrip, waar nodig. Vervulling vindend in dat wat is, en zo van moment tot moment gaan van binnenuit. In alle eenvoud, zonder forceren. Dat wat wil. Waarvan je meer en meer hebt mogen ervaren dat dit de Wil is. De Wil die alles Weet. Weet wat nodig is, wat past. En je volgt slechts, doet wat het moment vraagt. Er is inzicht. Er is begrip. In jezelf. In het Leven. De Verbinding. Zo binnen zo buiten. Weerspiegeling. En uiteindelijk ben je die je bent. En hoeft dan eigenlijk niet zoveel meer. Je Weet wie je bent, en dat is voldoende. In alle eenvoud, vervuld van binnenuit, volg ...

Echte Liefde is van een totaal andere orde dan wat we over het algemeen onder liefde verstaan. Echte Liefde is de grootste Kracht, en die Liefde, is het zwaard dat de oorlog in jezelf veroorzaakt als je er voeling mee krijgt.  Die Liefde zal dwars door alles heen uiteindelijk de ware vrede kunnen brengen als je dit louteringsvuur in gaat. Dat is dus waar het om gaat. Een totaal andere Kracht moet bij de mens binnenbreken, dat is het zwaard. Dat is het Vuur, het Liefdesvuur dat  je kan louteren als je hiervoor open gaat, de confrontatie hiermee aangaat. Zonder dat Vuur is geen werkelijke verandering mogelijk. Zonder dat Vuur zal de oorlog blijven en we gevangen blijven in onszelf in ons dierzijn en de schijn waardoor we ons op eindeloze manieren laten betoveren. Alles op zijn kop, alles is anders, er is geen andere mogelijkheid. Dus de confrontatie met Het Licht met het Bewustzijn is het zwaard wat de oorlog en gespletenheid in jezelf zichtbaar maakt. Deze oorlog aangaan, dit v...

Aan de boom van de stilte hangt de vrucht van de vrede. Blavatsky Wauw die is mooi, ook een mooi beeld. Een statige stille, verstilde Stilteboom en daar hangt dan vol vrede een vrucht, de vrucht van de vrede. Een grotere vrucht-baarheid is er niet als die vruchten van vrede gegroeid zijn. Gevoed vanuit wortels die reiken zover maar nodig is. Gevoed door de ware Liefde, het levende Weten. Onverwoestbaar die boom, en als het tijd is voor de vrucht van vrede om te vallen, dan wordt in volle overgave losgelaten in vrede. In vrede zijn is een heel diep begrip. Daar gaat heel veel aan vooraf. In de Vrede gekomen zijn, en niemand die je daar dan meer uit kan halen. Rusten in vrede krijgt dan ook een heel nieuwe uitdrukking. Daarvoor hoef je niet gestorven te zijn, en er zijn er zeer zeer weinigen die rusten in vrede als ze overgaan, zeker niet in die Vrede. Maar het is uiteindelijk wel waarom het hier gaat om die vrucht van vrede in je te laten groeien, in een voeling heb...

Het was een koele morgen en de zon kwam langzaam op achter het dichte geboomte; er vielen lange schaduwen en de zachte dauw lag nog op het gras. In de kleine vijver dreven twee blauwe waterlelies met een gouden hart; het was een lichtgouden kleur en het blauw was het blauw van de lentehemel. De bladeren waren rond en heel groen en een kleine kikvors met starende ogen zat bewegingloos op één ervan. De twee waterlelies waren de verrukking van de hele tuin, zelfs de grote bomen zagen zonder schaduw op hen neer; ze dreven teer, zacht en stil in hun vijver. Als je naar ze keek, hield ieder reageren op, je gedachten en gevoelens losten op en alleen die twee lelies bleven over in hun schoonheid en vrede. Ze waren intens, zoals alles wat leeft dat is, behalve de mens, die zo onophoudelijk met zichzelf bezig is. Terwijl je naar die twee keek, was de wereld veranderd, niet in een betere maatschappelijke orde, waarin minder tirannie en meer vrijheid was, of waarin de armoede wa...

Want je bent in God in de mate waarin je vrede hebt, en buiten God in de mate waarin je geen vrede hebt. Meester Echhart Vrede hebben heeft natuurlijk niks te maken met berusting. In iets berusten, daar zit dan heel vaak onvrede onder die dan vroeg of  laat weer naar de oppervlakte komt. Vrede hebben, betekent Vrede Zijn, in Vrede Zijn met Zijn, met het Al met alles. De ware innerlijke vrede. Dat is de Vrede van het Goddelijke, dan wordt je daardoor gedragen, vervuld. Die vrede is onverwoestbaar. Daarom is het zo belangrijk om alert te zijn, overal waar die ware vrede niet is. Niet dat weer naar onderen drukken, bagatalilliseren, niet ervoor vluchten, niet ontkennen. Het voelen, doorvoelen wat de betekenis hiervan is, van elke irritatie, verzet, weerstand, emotie, hoe klein ook. Overal waar triggers zijn, waarom, wat wordt in jou geraakt? Een werk van een heel leven, het enig belangrijke levenswerk. De vrucht hiervan zal zijn dat je waarlijk in vrede bent met G...

Er is een pad dat door het groene, glinsterende veld leidt, door een zonovergoten bos en verder. Er komt bijna niemand in deze bossen, vol licht en schaduwen. Het is er erg vredig, stil en afgelegen. Er zijn eekhoorns en af en toe een hert, verlegen, waakzaam en wegsnellend; de eekhoorns slaan je vanaf een tak gade en schelden je soms uit. Deze bossen hebben de geur van zomer en vochtige aarde. Er zijn enorme bomen, oud en bedekt met mos; ze verwelkomen je en je voelt de warmte van hun gebaar. Elke keer als je er zit en door de takken en bladeren naar de prachtige, blauwe lucht omhoog kijkt, word je door dit welkom en deze vrede opgewacht. Je liep met anderen door de bossen maar er was afstand en stilte; de mensen babbelden, onverschillig en zich niet bewust van de waardigheid en grootsheid van de bomen; ze hadden geen relatie met hen en daarom waarschijnlijk ook geen relatie met elkaar. De relatie tussen jou en de bomen was volmaakt en direkt; jij en zij waren vrienden en daarom ...