Kagib Weteninhethart

Er zijn twee overkoepelende bewustzijnen. Het ene noem ik het hogere zelf en het andere het Eeuwige Zelf. Toch kun je redelijk eenvoudig her-kennen waar t hogere zelf zich 'uitspreekt' en waar het Eeuwige Zelf. Door het hogere zelf blijf je eigenlijk heel vol van jezelf, wordt je opgeblazen waar je maar opgeblazen kunt worden hihihi waar je maar gevoelig voor bent. Het hogere zelf wil ook heel veel doen, ook voor de wereld bv licht sturen en zo. Want ja binnen de spirituele beweging is eigenlijk het hogere zelf veel vaker aan het woord dan het Eeuwige Zelf. Maar dat is de duivel in het lichtgewaad het schijnlicht, en dat kan oh zo mooie gedaanten aannemen. Het hogere zelf wil ook liever de duisternis ontkennen alleen maar licht licht licht, visualiseren en zo. Het hogere zelf spreekt zich ook vaak uit binnen channeling. Het Eeuwige Zelf zal zich eigenlijk nooit op die manier uitdrukken of minimaal. Want het gaat erom dat jij het vrijmaakt, het Bewustzijn. Het hogere zelf wil zi...

Vanuit innerlijke leiding kunnen grootse projecten tot stand komen. Maar vaak begint t pas als die persoon niet meer kan doen, de confrontatie met wie ze werkelijk zijn, en de grond van hun handelingen. Dan komt er ineens een boel emotie vrij, verzet, boosheid, onmacht. Pas dan kan er ontvankelijkheid komen, werkelijk ontvankelijkheid komen voor de Heilige Geest, de Heiligende Geest, voor wie t niet zozeer te doen is om heel veel op aarde te bewerkstelligen maar uiteindelijk om zelf op aarde te komen, dwars door alles heen. Van daaruit kan in een waar vrij handelen nog heel veel moois tot stand komen op aarde. Maar de Heilige Geest, de Heiligende Geest is een heel stille Kracht, geen dwingende kracht, daaraan kun je het al her-kennen. Die Kracht gaat t erom dat je weer heel wordt, zodat je waarlijk alles heel kunt maken om je heen. De Heilige Geest heeft t motto verzonnen, verbeter de wereld begin bij jezelf. Vrede begint binnenin etc. Pas als jij werkelijk vrij bent van het verled...

De Rozenkruisers verbannen alles wat in ons aura zit naar de onwerkelijkheid, het spel van de dialectiek. Hoeveel daarin ook opgeslagen ligt aan kennis, aan talenten aan gaven en mogelijkheden. Dit alles is volgens hen het niet wezenlijke. Dat kom je minimaal tegen binnen de spirituele wereld. Hoeveel putten wel niet uit deze informatie? Geven van daaruit hun leven vorm, gaan daar voor staan. Ontwikkelen van daaruit allerlei activiteiten. Is dit dan allemaal onwerkelijk? Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar grotendeels deel ik wel deze conclusie. Het kan dus wel zijn dat je in een ander leven al n deel van de weg gegaan bent. Ook dit is dan opgeslagen in het aurisch wezen, waardoor je snel en makkelijk deze materie kunt vatten, bevatten, omvatten. Werkelijk begrijpen, omdat je het al wakker gemaakt hebt in een ander leven. Maar bij bijna iedereen gaat het erom te doorzien dat dit het niet is, alles wat je voortdrijft, tot handelen drijft. Je gaat dan onder leiding van je hogere zelf...

Het kan zo'n mooie gedaanten en uitdrukkingen krijgen, het aurische zelf, het hogere zelf, alles wat hierin opgeslagen ligt. Maar uiteindelijk is de kern bijna altijd dat het ik onaangetast blijft, in allerlei vermommingen toch aanwezig blijft, het ego. Dat zich van daaruit vaak opblaast door eventuele gaven die openbaar worden door oefening, technieken. Het is juist de bedoeling dat wij verdwijnen, tot niets worden, waardoor Alles mag/kan Zijn. Dat de Liefde vrijkomt. Dat is en blijft de kern waar je de ware Kracht in/aan kan her-kennen de Liefde. De Liefde die gewoon is, die gewoon liefheeft, onafhankelijk van wat de buitenwereld hiervan vindt hierover zegt. De Liefde die niet zozeer de wereld hoeft te redden, maar overal waar ontvankelijkheid is zal uitstromen. Het staat ook zo mooi in de bijbel, al sprak ik met de tongen der engelen enz. maar ik had de Liefde niet, ik was niets. Dat is en blijft de kern. Iedereen krijgt de verzoeking in de woestijn, ik heb m ook gehad. Van alle...

Eigenlijk is er sprake van twee centrale krachtbronnen. De bron van het hogere zelf en de Bron van de Eeuwigheid. De bron van het hogere zelf is alles wat binnen de tijd tot uitdrukking is gekomen. Dat is eigenlijk ook de verwarring die in jezelf hierover kan bestaan. Dat hogere zelf drijft je ook tot van alles. Het lijkt ook een soort innerlijk richtsnoer te zijn, een bepaald plan met je te hebben wat ten uitvoer gebracht wil worden. Het kan er allemaal heel mooi uitzien, en toch zal dit nooit bevrijdend werken. Toch zal dit nooit de uiteindelijke Vrijheid brengen. Het is vaak gericht om de hemel op aarde te brengen. Het aardse bestaan zozeer te veranderen dat t hemels wordt. Maar de waarlijke Bevrijding ligt binnenin. Dan maakt buiten eigenlijk niet zoveel meer uit. Dat is de prikkel van de Eeuwigheid. Een heel stille prikkel, maar naarmate er ontvankelijkheid hiervoor is ook heel doordringend en confronterend. Het roept niet op tot zoveel doen, tot actie, maar tot bezinning. Het wil...