Kagib Weteninhethart

Er is een Plan, een Goddelijk Plan met ons zijn, ons mens zijn hier op aarde. Alleen het is niet aan tijd gebonden. Vroeg of laat zal het vervuld zijn, alles vervuld zijn. Dan zal alles weer één zijn, de afgescheidenheid voorbij zijn. Een deel in onszelf is al een. Het gaat er nu om dat wij hiermee uiteindelijk weer versmelten. Dit Plan omvat eindeloze stadia van ont-wikkeling, de verandering gaat altijd door. Het is mogelijk dat stadium na stadium zich in volledige harmonie ontvouwt en zo niet............. dan plukken we de vruchten van dit afwijken, van het uit de Stroom gevallen zijn. Totdat we tot bezinning komen, en weer vrijwillig hiernaar terugkomen, weer meestromen. Elke frictie in onszelf, alle beladenheid, geladenheid is een teken dat we uit het Plan zijn gestapt of daar dreigen uit te stappen. Alle eigenwilligheid, alle het zelf beter denken te weten, denken te kunnen. We breken los en plukken de vruchten van het losgebroken zijn. Tuurlijk mag je delen, in wat je beleeft, in...

Waarlijk jeZelf zijn is dat mogelijk? Meestal raakt dit al snel verloren bedolven onder alle prikkels van buitenaf, een bepaald worden door de omgeving je ouders of gewoon een voegen daarnaar zonder enig protest. Elk kind is natuurlijk anders, heeft een andere achtergrond beleven. Wat doe je als je helemaal op jezelf teruggeworpen wordt, geen enkele steun stimulans van je omgeving, bekrachtiging, warmte? Hoe gaat een kind daarmee om? Een niet gezien worden een niet beleefd worden van wat je bent wat in je leeft wat je voelt. Geen mogelijkheid tot verbinding. Elk kind zal daar natuurlijk weer anders mee omgaan. Zoveel dat niet beleefd kan worden, niet wakker gemaakt wordt of onderdrukt of geforceerd wordt. Hoe dan in alle natuurlijkheid jezelf nog kunnen ont-wikkelen? Dan heb je alleen nog maar jezelf. Daar veiligheid vinden, een thuis in jezelf al valt dat om je heen niet te verbinden, daardoor geisoleerd. Als er niet werkelijk dat innerlijke Thuis is niet echt een duidelijke Verbindin...

Juist in deze tijd wordt steeds meer zichtbaar dat het toch vooral de vrouw is die, de Weg op wil gaan en de man die achterblijft. Dat de man toch vooral alles bij het oude wil laten, omdat we uiteindelijk ook (nog) in een patriarchaat leven.  Wat te doen als de ander niet mee kan gaan in jouw innerlijke ont-wikkeling.  Heel belangrijk is dat er ruimte blijft voor die ont-wikkeling, dat je jezelf daarin vrij kan blijven ont-wikkelen in een trouw zijn aan dat innerlijke Pad. Daarin zul je altijd een uitwerking hebben op je partner al wordt dit misschien niet eens zichtbaar.  Als dit niet zo is, als de partner als t ware jou wil beknotten zijn levenswaarden wil opleggen, geen ruimte geeft, geen respect heeft voor jouw pad dan worden weer andere thema's zichtbaar. Dan is het, wat betekent deze relatie nog werkelijk als openheid totaal ontbreekt, als je terug geduwd wordt in je ont-wikkeling niet vrij kan volgen hoe je Hart spreekt. Heb je elkaar nog werkelijk iets te geven? ...

Je kunt het niet doen, het groeit van binnenuit, als een vrucht van een innerlijke ont-wikkeling. Je kunt niet goed zijn. Helemaal niet in de meest diepe betekenis van dat woord, Go(e)d zijn. Je bent goed of je bent het niet. Als jij verdwijnt, als alles wat van jouw ego is, waar jij vol van bent, wat jouw ego wil of denkt te kunnen verdwijnt. Als alles waarmee jij geprogrammeerd bent verdwijnt dan kan de ware goedheid in jou zichtbaar worden, geheel natuurlijk, als een vanzelfsprekendheid. Hetzelfde met liefde. Liefde kun je niet doen. Liefde wordt wakker van binnenuit, groeit op van binnenuit naarmate wij verdwijnen. Onze liefde verdwijnt, waar wij met ons ikje van houden, vol van zijn, en dit omvat heel veel. Je hoeft er niks meer voor te doen als die Liefde vrijgekomen is. Die is er dan en die kan niet meer verdwijnen. Die Liefde is er voor alles en iedereen, daar hoeft niemand iets voor te doen, voor te bewijzen. Je hebt lief, er is Liefde. Daarin ligt de sleutel van de ware spiri...