Kagib Weteninhethart

Er is een juist moment voor alles. Zijn op het juiste moment op de juiste plek. Dit is niet iets relatiefs. Het ikje wil vaak vooruit terwijl eigenlijk het moment is om stil te staan. Of het wil stil staan als t moment is om in actie te komen. Dan sta je buiten het moment, buiten het eeuwige moment. Dan draag je jezelf, ga je op je eigen kracht, maar wordt je niet gedragen door de Oerkracht, door het Al. Dan mag je hiervan uiteindelijk de vruchten plukken en is er weer een mogelijkheid om terug in harmonie te komen met dit Eeuwige moment. Je Weet het ook als je hiermee in harmonie bent. Je voelt je vervuld, innerlijk vredig, heel licht, stil. Van binnenuit voel je dan de Kracht. Maar het is een stille Kracht. Als je hiermee verbinding hebt dan kun je alles aan, hoe woest de stroom ook wordt, hoezeer je ook heen en weer geslingerd wordt, het past in dat moment. De rivier is in een stroomversnelling. Totdat ie weer tot rust komt en je weer wat op adem kunt komen. Dus ja, uiteindelijk is ...

Het heldere Zijn, daarin is het vervuld. Heel helder intens aanwezig zijn in wat is. Zo levend in het Eeuwige moment. Dat heldere Zijn is Liefde.  Dat is dus niet iets van buiten, dat is iets van binnenin. En tuurlijk straalt dat wat binnenin is naar buiten, in alles wat is. Het bevrucht de zintuigen. Maar hierin is dan geen afhankelijkheid meer. Het is een extraatje, meegenomen. En tuurlijk ben je ook in dit heldere zijn heel helder afgestemd op wat is. Want je staat er niet meer tussenin. Het heldere Zijn Weet. Het ware Weten is altijd verbonden met de Liefde. Omdat dat heldere Zijn er niet is, maken wij deze wereld. Maken wij deze wereld heel gespleten, complex verwarrend. Omdat dit heldere Zijn er niet is, is de wereld vol conflict. Er is afhankelijkheid, hechting, aan mensen, dingen, verwachtingen, verlangens, noem t maar op. We hebben het fundament verloren, als we het al ooit gehad hebben. Het heldere Zijn is zou je kunnen zeggen, het Licht in de duisternis. Met dat heldere ...

Uiteindelijk leef je van binnenuit. Je volgt de Stroom van binnenuit in het Eeuwige moment. Je weet dan niet wat het volgende moment brengt, want elk moment is weer nieuw. Je beweegt mee met de innerlijke Beweging, waar die beweging je ook maar heen brengt. Geen angst voor de gevolgen want je bent alleen maar trouw aan jezelf, aan jeZelf. Als je voelt dat het daarmee in harmonie is dan is t leven licht vol kracht vreugde, in vrede.  Voor de mens om je heen kan die Beweging heel vreemd lijken, kunnen er wonderlijke keuzes gemaakt worden, rare bokkesprongen, vreemde wendingen. Je in onzekerheden storten, schepen achter je verbranden, zekerheden loslaten. Maar je Weet dat t goed is en dat dit dan het enig juiste is om te doen. Tuurlijk wordt alles gedragen vanuit n bepaald Bewustzijn dus er zullen op een bepaald level ook geen onverwachtse dingen meer gebeuren tegenstrijdige dingen. Maar soms kan het tegenstrijdig lijken voor iemand die niet begrijpt, er zich niet voor opent, het niet...

Levende stilte is een stilte die zinderend van leven is en vol mogelijkheden, onuitputtelijk van uitdrukking. Maar de basis blijft die stilte. Dan ben je leeg geworden van je ikje en kan je Wezen  in wat maar nodig is zich door jou heen uitdrukken/openbaren. Van hieruit leven is een heel onbevangen staat, je ziet gewoon, alles is een. Je bent niet bezig met nou kijk ik nou luister ik, nee je Wezen ervaart door jou heen in alles, in alles wat op je afkomt. Alles gebeurt spontaan, niet als een automatisme, echt spontaan een directe uitdrukking van je Essentie. Het is weer als een Kind worden. Het komt eropneer, het Eeuwige de Eeuwige Stilte vervuld wat tijdelijk is, alles is een geworden. Dan leef je in het Eeuwige moment. In het moment wordt opgeroepen wat nodig is, wat het moment vraagt. Je stroomt dan mee met de Eeuwigheid en de Eeuwigheid drukt zich dan uit in de tijd in alles. In alles wat je doet en zegt. In alles wat je Bent. Het is een heel onbevangen staat die ontstaat, opst...

Er is iets in ons wat de toekomst weet. Maar dat geeft die niet prijs. Het zal zich in volledige harmonie ontvouwen als we willen luisteren vanuit het moment, levend in het eeuwige moment. Uiteindelijk kunnen we niks versnellen of tegenhouden, al denken we dit vaak wel. In de grote lijnen bestaat toeval gewoon niet. Maar als we die Verbinding gemaakt hebben dan zijn we een harmonieus deeltje van het spel, en zal alles zich steeds precies op het juiste moment openbaren. Dan is er vaker sprake van synchroniciteit. Dan hoeven we slechts mee te gaan, luisterend naar ons hart en voor alles wordt gezorgd. Van binnenuit voelen we ons gedragen. Zo kan het leven een groots, een geweldig avontuur worden, als er niks moet. Als je niks wil vasthouden, je nergens aan vastklampt. Dan kan het een ont-dekkingstocht worden en wordt t zeker nooit saai als elk moment gewoon vol leven is, vibrerend en stralend. Als steeds alles nieuw en in verandering is. Het gaat niet om buiten, het gaat om wat binnenin ...

Het zonder beelden zijn. Meestromen in het Eeuwige moment dat zich voegt in dat wat in dat moment, en dat moment alleen, nodig is. Een ander moment misschien weer iets anders. Geen inbeelding, geen bevooroordeling, geen vastzetten vastgezet hebben, maar echt meestromen met dat moment. En hoe vaak vindt dit plaats? Echt elkaar zien/voelen/ervaren, geen enkel beeld ertussen? Dat zijn de meest kostbare momenten in het leven, waarin je elkaar zoveel kunt geven. Dan ben je eigenlijk één Wezen, één Ziel en kunt elkaar hierin aanvullen, verrijken, inspireren, bekrachtigen. Wat maar nodig is. In communicatie. Wanneer is er niet sprake van vastgezette beelden? Is t slechts een gevecht tussen beelden. Een schimmenspel, maar werkelijk leven zit er niet in. Het leven bevroren in dat beeld.  Alles wat daarna komt kleeft zich eraan vast, bevestigd t beeld. Of er moet gevochten worden om t beeld overeind te houden, het moet verdedigd worden. Op deze manier zullen we nooit tot elkaar komen. Pas al...

Er zijn zoveel visies over voeding/opvoeding bij kinderen. Maar bewustzijn is het allerbelangrijkste. Elk moment is weer nieuw. Elk moment vraagt weer iets anders. De uitdaging ligt erin om afgestemd te blijven op dat Eeuwige moment. Hoe elk nieuw moment het bewustzijn spreekt.  Dit niet alleen bij opvoeding van kinderen, maar bij alles. Alles wat er op ons pad komt. Wat zich ook bv ontwikkelt in de maatschappij, de technische ontwikkeling. Meer en meer mogelijkheden. Meer en meer kunnen ingrijpen in het leven. Meer en meer dat de techniek ons leven bepaald. Niks is goed of slecht, alles is wat het is. De uitdaging ligt in dat bewustzijn. Het Waarheidsorgaan in onszelf. Dat Weet wat elk moment nodig is, wat gevraagd wordt, wat in dat moment past. Het antwoord dat in dat moment past. Geen verschuilen achter verboden en regels, waarden en normen. Wat het ook is, er is altijd een antwoord in onszelf wat het juiste antwoord is. Daar voeling mee houden en krijgen. Niks vastzetten in bee...

Het ligt niet in niets doen, het niet doen. Als er niet-doen is bruis je over van energie ook al doe je niks. Je doet niks overtolligs, niks om de tijd op te vullen. Het ergens geen zin in hebben speelt dan ook helemaal geen rol. Je doet gewoon wat het moment vraagt, wat echt nodig is, dat is het niet-doen. Dat niet-doen kun je dus ook toepassen in je dagelijkse werk, in alles wat je doet. Maar dan bruis je ook van energie. En je bruist ook van energie als je gewoon in je stoel zit, gewoon Bent. Als je lui bent zit de energie verstopt. Misschien is er wel een deel van je wat allerlei wil doen, maar om wat voor reden dan ook, het komt er maar niet van. Je stopt het weg, duwt het weg, of je bent r bang voor. Zo zak je weg in een spiraal omlaag en kom je tot niets meer, raakt afgestompt, verveeld. Niets kan je meer boeien, tot leven brengen. Alle vitaliteit verdwijnt, altijd moe. Dus ja, dan is r werk aan de winkel, wat is hier aan de hand, hoe ben ik hierin terecht gekomen? Maar is dit n...

Er is een juist moment voor alles. Zijn op het juiste moment op de juiste plek. Dit is niet iets relatiefs. Het ikje wil vaak vooruit terwijl eigenlijk het moment is om stil te staan. Of het wil stil staan als t moment is om in actie te komen. Dan sta je buiten het moment, buiten het eeuwige moment. Dan draag je jezelf, ga je op je eigen kracht, maar wordt je niet gedragen door de Oerkracht, door het Al. Dan mag je hiervan uiteindelijk de vruchten plukken en is er weer een mogelijkheid om terug in harmonie te komen met dit Eeuwige moment. Je Weet het ook als je hiermee in harmonie bent. Je voelt je vervuld, innerlijk vredig, heel licht, stil. Van binnenuit voel je dan de Kracht. Maar het is een stille Kracht. Als je hiermee verbinding hebt dan kun je alles aan, hoe woest de stroom ook wordt, hoezeer je ook heen en weer geslingerd wordt, het past in dat moment. De rivier is in een stroomversnelling. Totdat ie weer tot rust komt en je weer wat op adem kunt komen. Dus ja, uiteindelijk is ...