Kagib Weteninhethart

Ik heb altijd een pad gevolgd dat voor anderen heel moeilijk te begrijpen is. Van daaruit heb ik wonderlijke keuzes gemaakt, radicale keuzes, ik ben voor gek verklaard in die keuzes. Maar achteraf kan ik zeggen, het waren de enig juiste keuzes. Juist daardoor omdat het leven me keer op keer bekrachtigde in de keuzes die ik maakte is dat vertrouwen in een innerlijke Verbinding onverwoestbaar geworden. Dus ja niets is belangrijker dan dat je enige voeling hebt met wat je echt wil, wat echt goed voelt voor jou, blijf er trouw aan. Dit betekent niet dat je jezelf opsluit in jezelf. Heel belangrijk open te blijven. Maar toets het aan je eigen gevoel, hoe het voor jou is, en als het niet voor jou is doe het niet. Zo, blijf je het dichtste bij jezelf. En dan nog, kan ineens blijken dat het anders is. Niks mis mee. Ook dat toelaten en van daaruit je weg vervolgen. Maar niets belangrijker in het leven is om echt voeling te krijgen met je hart het Weten in het hart. Dan krijgt je leven echt zin ...

Ja, waarom die val uit het paradijs? Ik zeg vaker, niks mis met de val want als je dit ongedaan gemaakt hebt kun je nooit meer vallen.  Maar toch, als ik naar de wereld kijk, we zijn zover verdwaald er is zo weinig voeling met dat ware innerlijke Plan. En wat vooraf gaat heeft eigenlijk niet zoveel zin. Eigenlijk moet alles eerst doodlopen zodat de Verbinding gemaakt wordt, de Verbinding met dat Plan.  En ja daarin beleef ik toch dat er iets fout is gegaan. Het leven krijgt pas echt zin in die Verbinding. Dan nog kun je misstappen maken maar in Verbinding kun je er snel inzicht in en begrip voor krijgen. En dat is volgens mij ook de oorspronkelijke bedoeling geweest.  Maar ja, het is wat het is.  Maar als er echt een Verbinding is, zijn er stadia en toetsingen. In Verbinding is er een Weg een Plan een proces, van het ene stadium na het andere. En voordat je naar een nieuw stadium kan is er een toetsing, beproeving of je het echt doorzien hebt, begrepen hebt etc....

Er is een Plan, een Goddelijk Plan met ons zijn, ons mens zijn hier op aarde. Alleen het is niet aan tijd gebonden. Vroeg of laat zal het vervuld zijn, alles vervuld zijn. Dan zal alles weer één zijn, de afgescheidenheid voorbij zijn. Een deel in onszelf is al een. Het gaat er nu om dat wij hiermee uiteindelijk weer versmelten. Dit Plan omvat eindeloze stadia van ont-wikkeling, de verandering gaat altijd door. Het is mogelijk dat stadium na stadium zich in volledige harmonie ontvouwt en zo niet............. dan plukken we de vruchten van dit afwijken, van het uit de Stroom gevallen zijn. Totdat we tot bezinning komen, en weer vrijwillig hiernaar terugkomen, weer meestromen. Elke frictie in onszelf, alle beladenheid, geladenheid is een teken dat we uit het Plan zijn gestapt of daar dreigen uit te stappen. Alle eigenwilligheid, alle het zelf beter denken te weten, denken te kunnen. We breken los en plukken de vruchten van het losgebroken zijn. Tuurlijk mag je delen, in wat je beleeft, in...

De Alchemische Bruiloft is een verhaal waarin alle stadia uitgewerkt zijn die je op het Pad tegenkomt tot de uiteindelijke innerlijke Bruiloft zelf Na vele voorfases komt dan de heel belangrijke fase van het gewogen worden. Allerlei individuen vanuit allerlei achtergronden zijn samengekomen en nu worden ze gewogen. Bijna iedereen wordt hierbij te licht bevonden en dit heeft dan bepaalde gevolgen, soms hele grote. Het mooie van dit systeem van het gewogen worden is dat het ene voorwaarde is voor het ander, en dat het allemaal sluitend is. Eigenlijk zou je kunnen zeggen, als je niet het eerste gewicht omhoog kunt trekken dat je dan vroeg of laat ook bij de andere gewichten te licht bevonden wordt. Als je dus onderweg bent, echt op het Pad bent, ben je steeds bezig met het gewogen worden.  Keer op keer krijg je de kans, nadat je je wonden gelikt hebt om t nog n keer te proberen. Als niet de ware Verbinding gemaakt wordt loopt ook de rest fout. Pas als je die Verbinding gemaakt hebt en...

Er is een Plan, een Goddelijk Plan met ons zijn, ons mens zijn hier op aarde. Alleen het is niet aan tijd gebonden. Vroeg of laat zal het vervuld zijn, alles vervuld zijn. Dan zal alles weer één zijn, de afgescheidenheid voorbij zijn. Een deel in onszelf is al een. Het gaat er nu om dat wij hiermee uiteindelijk weer versmelten. Dit Plan omvat eindeloze stadia van ont-wikkeling, de verandering gaat altijd door. Het is mogelijk dat stadium na stadium zich in volledige harmonie ontvouwt en zo niet............. dan plukken we de vruchten van dit afwijken, van het uit de Stroom gevallen zijn. Totdat we tot bezinning komen, en weer vrijwillig hiernaar terugkomen, weer meestromen. Elke frictie in onszelf, alle beladenheid, geladenheid is een teken dat we uit het Plan zijn gestapt of daar dreigen uit te stappen. Alle eigenwilligheid, alle het zelf beter denken te weten, denken te kunnen. We breken los en plukken de vruchten van het losgebroken zijn. Tuurlijk mag je delen, in wat je beleeft, in...

Het Pad gaan heeft grote gevolgen. Ja je leven verliezen, alles wat je denkt te zijn, denkt wat is, denkt wat je moet doen. Alles waar je vol van bent in emoties en gedachten. Het moet allemaal verdwijnen. En de Kracht zal er alles aan doen dat het verdwijnt. Er gaat meestal heel veel vooraf voordat je werkelijk je over geeft aan dat Andere. Zonder voorbehoud, zonder terughouding. Je bent daarin dan al tot een beleven gekomen hoe onvoorstelbaar wijs het Plan is, hoe alles in elkaar past, hoeveel Liefde in dit Plan is. In dit beleven van die Liefde kom je dan tot de overgave en je wil niets liever dan alles overgeven aan deze Liefde. Dat alles op mag lossen in deze Liefde. Je wil dan niets liever dan je leven geven zodat het Leven in je op mag staan. Maar je kunt dit niet doen, niet met je ikje. Je kunt wel het toelaten dat het gebeurd, open zijn, in die overgave. Jezelf durven laten raken, durven laten veranderen, durven inzicht toe te laten hoe t spreekt. Durven kwetsbaar zijn....

Alles energie? Zekers. En uiteindelijk is Bewustzijn veel krachtiger als t denken. Pure aandacht, echt jezelf totaal tot dit nu, tot het nu brengen. Jouw nu, wat nu is, wat je nu voelt, met je hele wezen. Alles door je heen laten gaan, zonder er iets tussen te zetten. Dat is veel sterker dan welke gedachte ook. Dat is uiteindelijk het Licht in de duisternis. Niet het licht van de dualiteit. Een gespleten licht, jouw gekleurde blik. Maar het pure witte Licht, dat alle duisternis kan oplossen, kan doorzien, kan doorzien in dat wat het is. Een totale bundeling van energie in het nu. En alles kan verbranden in het Zien. Als je durft te zien. Als je durft te voelen. Als je durft toe te laten wat is. Er is alleen maar nu. En elk volgend nu kan weer helemaal nieuw zijn. Stralend, vibrerend, sprankelend, dansend, vrij. De Eeuwige dans in het Eeuwige nu, als jij verdwenen bent. Alle spelletjes, afleidingen door het denken. Alles wat zo'n beladenheid kan krijgen, hierdo...

Eigenlijk is t te laat als je het nu nog wil doen, iets wel of niet wil doen, of hoe je t doet. Dat nu is een vrucht van het verleden. Van daaruit ga je om met dingen zoals ze gevormd zijn door dat verleden. Bewustzijn gaat om het vrijmaken, vrijworden van dat verleden. Jezelf doorzien. Zo kun je vele krachten vrijmaken die in het nu 'gebruikt' kunnen worden. Dus door dingen te onderdrukken, weg te drukken, of iets anders ervan te maken, dat werkt niet. Allerlei emoties die je hebt, hoe je naar dingen, naar mensen kijkt. Maar pas door dit te zien, door je heen te laten gaan, dat wat is kun je de emotie bevrijden. Zo kun je de kracht vrijmaken die erin verborgen zit. Bv agressiviteit, kan assertiviteit worden. Een grote kracht die soms nodig is, helder en direct zijn. Koppigheid kan vastberadenheid worden, een rots zijn. Staan voor je innerlijke Kracht waar nodig. Verdriet, kan zachtmoedigheid worden, medeleven, compassie. En zo verder. En het moment is dan h...

Nee zeggen vanuit je diepste overtuiging is beter dan ja zeggen om te behagen, of erger nog, om moeilijkheden te vermijden. Gandhi Ja, heb dit al vaker uit gewerkt. T gaat om van waaruit je nee en ja zegt. Je kunt een volledig ja zeggen tegen een nee. De kern is dat t nee en ja niet gespleten is. Als t gespleten is zal de uitwerking, de uitstraling ook gespleten zijn, uitwerken in alles. Dan verlies je de Verbinding met jezelf steeds meer. Dan verloochen je wie je Bent, wat voelt als goed. Of gewoon een trouw zijn aan wat is, wat nu ook is. Dat hoeft dan nog niet eens de Verbinding te zijn maar je bent wel eerlijk en puur en blijft contact houden met jezelf. Dan hou je contact met je hart, wat in je hart is, daar komt het op neer. En dat hart, wat in dat hart is wil gezuiverd worden wil gezien worden gevoeld worden. Dus daar gaat het om, bewust, alert, blijven, van waaruit zeg je nee, en dan weer ja. En als je moeilijkheden wil vermijden of wil behagen, onderzoek he...

Wees zelf onderdeel van de verandering die je in de wereld wilt zien. Gandhi Is een bekende uitspraak he. Maar zo'n belangrijke. En eigenlijk gaan we bijna altijd hieraan voorbij. Kijk eens heel eerlijk in jezelf, in alles wat op je af komt, hoe je in de wereld staat, hoe je reageert op die wereld, op mensen.... Is daarin je basisintentie dat er misschien verandering kan komen in die wereld in je beleven van die wereld in hoe die wereld hoe die mens is? Dat je hiervoor open staat, elk moment van de dag? Of toch, gewoon, dat het al vast staat, dat het al vast staat hoe t is, en dat je van daaruit de wereld in gaat met die mens om je heen praat je ervaringen meemaakt. Dat het oordeel vast staat. Zo is het, niet anders. Kijk eens heel eerlijk in jezelf? Dat je alleen maar zelfbevestiging zoekt? Zodat er niets aan jou zelf hoeft te veranderen? Ook als je dit leest? lieve warme groet Kagib

Een gedachte kan niet ontwaken zonder andere te wekken. Marie von Ebner Dit is een heel belangrijke observatie. Daarom is inzicht ook zo belangrijk. Als je iets echt gezien hebt, doorZien hebt mbt een situatie waar je in zit, hoe je naar iets kijkt, dat je er begrip voor gekregen hebt. Dan kunnen ook een heleboel gedachten jou niets meer doen, want het thema is doorzien, het is begrepen. Ze zullen dan ook niet meer komen. Maar zolang dit niet gebeurd is blijft een bepaalde kerngedachte een kernidee ervoor zorgen dat er zich eindeloze gedachten omheen vormen, samen klonteren, aaneenrijgen, de ene steekt de ander aan, en de illusie bouwt zich verder en verder uit, op. Minder en minder kan ervaren worden wat eronder zit, het Bewustzijn wat door heel die gedachtebrei heen kijkt, en Weet waar ze vandaan komen. Daarom, sta eens stil bij je gedachten hoe je over iets over iemand denkt, wat is hierin nog Werkelijkheid? lieve warme groet Kagib

Sinds ik meer en meer vertrouwen in het bestaan kon gaan stellen, verloopt alles zo gemakkelijk, zo mild, zo fantastisch.... Het verschijnsel vertrouwen moet je een beetje duidelijker begrijpen. Ten eerste moet vertrouwen onvoorwaardelijk zijn, niet enkel dat de natuur in je behoeften blijft voorzien, dat het bestaan je hulp blijft bieden, je bijstaat... Wat nu als het je niet bijstaat? wat nu als het belemmeringen op je pad creëert? dan verdwijnt je vertrouwen. Dit vertrouwen is niet erg authentiek. Nog iets om te onthouden: vertrouwen in het bestaan kan alleen echt zijn, als je op jezelf vertrouwt, omdat jij de dichtsbijzijnde ervaring van het bestaan bent. Bovendien, wanneer de dingen goed verlopen, heb je vertrouwen; wanneer de dingen niet goed verlopen, begint het vertrouwen te verdwijnen. Het fundamentele vertrouwen moet niet in het bestaan zijn, het moet in je binnenste zitten. Jij moet leren bewuster en alerter te worden, om jezelf te vertrouwen. Vertrouw je jezelf? Als...