Kagib Weteninhethart

Er is een juist moment voor alles. Zijn op het juiste moment op de juiste plek. Dit is niet iets relatiefs. Het ikje wil vaak vooruit terwijl eigenlijk het moment is om stil te staan. Of het wil stil staan als t moment is om in actie te komen. Dan sta je buiten het moment, buiten het eeuwige moment. Dan draag je jezelf, ga je op je eigen kracht, maar wordt je niet gedragen door de Oerkracht, door het Al. Dan mag je hiervan uiteindelijk de vruchten plukken en is er weer een mogelijkheid om terug in harmonie te komen met dit Eeuwige moment. Je Weet het ook als je hiermee in harmonie bent. Je voelt je vervuld, innerlijk vredig, heel licht, stil. Van binnenuit voel je dan de Kracht. Maar het is een stille Kracht. Als je hiermee verbinding hebt dan kun je alles aan, hoe woest de stroom ook wordt, hoezeer je ook heen en weer geslingerd wordt, het past in dat moment. De rivier is in een stroomversnelling. Totdat ie weer tot rust komt en je weer wat op adem kunt komen. Dus ja, uiteindelijk is ...

Ja, is er geen tijd? Er is in ieder geval een stroom van veranderingen. Ook in de natuur is en blijft alles in verandering ook al zit er een cyclus in. Er vinden ook veranderingen plaats door ons handelen op deze wereld die de natuur aantast. Allerlei uitdrukkingen van die natuur krijgen het daardoor moeilijk, bepaalde soorten sterven uit maar de natuur vindt zijn weg wel en als alles echt goed uit balans geraakt is ruimt de natuur ons op. De natuur heeft ons niet nodig wij wel de natuur.  Dus ja, geen tijd wel verandering alles in verandering. Kloktijd is gewoon praktisch een systeem om hier dingen te organiseren te laten functioneren.  Maar er is dus ook nog een andere stroom die als het ware buiten de tijd staat buiten al die veranderingen, die het overzicht heeft op alles wat zich binnen de tijd ontvouwt. Die Stroom kan echt veranderingen in gang zetten, vicieuze cirkels doorbreken, en zelfs de natuur helpen. Want als wij echt van binnenuit veranderen nemen we de natuur da...

Uiteindelijk leef je van binnenuit. Je volgt de Stroom van binnenuit in het Eeuwige moment. Je weet dan niet wat het volgende moment brengt, want elk moment is weer nieuw. Je beweegt mee met de innerlijke Beweging, waar die beweging je ook maar heen brengt. Geen angst voor de gevolgen want je bent alleen maar trouw aan jezelf, aan jeZelf. Als je voelt dat het daarmee in harmonie is dan is t leven licht vol kracht vreugde, in vrede.  Voor de mens om je heen kan die Beweging heel vreemd lijken, kunnen er wonderlijke keuzes gemaakt worden, rare bokkesprongen, vreemde wendingen. Je in onzekerheden storten, schepen achter je verbranden, zekerheden loslaten. Maar je Weet dat t goed is en dat dit dan het enig juiste is om te doen. Tuurlijk wordt alles gedragen vanuit n bepaald Bewustzijn dus er zullen op een bepaald level ook geen onverwachtse dingen meer gebeuren tegenstrijdige dingen. Maar soms kan het tegenstrijdig lijken voor iemand die niet begrijpt, er zich niet voor opent, het niet...

De Beweging wil altijd verder, de Stroom wil altijd verder, zou altijd verder kunnen gaan in steeds weer nieuwe dimensies van beleven en Zijn. Alles voortdurend in verandering Als je met die Stroom meegaat, dan beweeg je mee, dan wordt je gedragen door het Al, door alles. Maar t komt minimaal voor dat we meebewegen. We hebben ons ingekapseld in een heel eigen wereld van beleven en zijn. Bijna altijd een heel beperkte wereld, ingekleurd bepaald, vervormd door het verleden. Dat is het ego. Het ego beweegt altijd tegen. Het ego zal dan ook steeds vroeg of laat opengebroken worden. Dan ligt er weer n nieuwe kans om de Beweging te voelen vanuit het hart die tijdloos is, die van de Eeuwigheid, de Verandering die in een spiraal naar boven gaat. Die Beweging, die Stroom valt te proeven in het nu, dit nu, en elk volgend nu. Dat is meestromen in het Eeuwige moment. Wil die Stroom ervaren kunnen worden zul je ook aanwezig moeten zijn, in aandacht in dat nu. Als je meebeweegt dan ben je waarlijk e...

Wat is dat, ik? Het is niks. Een woordje. Het is maar wat je onder t ik verstaat, wat je eraan verbindt. Ontleen je er waarde aan, moet je er iets mee? Er is een groot verschil tussen ego en persoonlijkheid. De persoonlijkheid kan de Christuskracht uiteindelijk doorlaten, de persoonlijkheid uitgezuiverd van het ego. Je volgt nog slechts, de Stroom van binnenuit. Uiteindelijk is er een basis waarin het vervuld is, maar de Weg gaat altijd door in verdere ontvouwing, verdieping, verruiming. Maar je ego hoef er niks meer mee, die is verdwenen. Uiteindelijk ben je niets,  ben je alles.  Alles mag van je gemaakt worden, dat maakt voor wie je Bent niets uit, want dat Weet je Zelf. Daarin spreekt het Weten, waar nodig het Geweten. Daarom ben je uiteindelijk ook vrij in die Verbinding. Wat andere mensen ook over je zeggen. Je neemt verantwoordelijkheid voor je Bewustzijn, je Essentie, niet meer niet minder. Uiteindelijk ben je dan vol-ledig, dus leeg van je ikje van het ego en vervuld ...

De Kracht is de Liefde. De uitdaging  van het leven bestaat daaruit meer en meer ruimte te scheppen voor deze Kracht voor deze Energie. De zuivere pure Liefdesenergie. Energie die niet gekleurt is door bepaalde voor of afkeur, niet beladen of geladen is met emoties. Deze Kracht omvat het totale spel dat leven heet. Dus in deze Kracht ben je in waarlijk veilige handen. Je zult je gedragen weten, beschermd. In Verbinding zal deze Kracht je kunnen leiden, begeleiden van binnenuit. De ware Kracht in het hart. In deze Verbinding zullen er waarlijk harmonieuze verbindingen zijn om je heen, ware communicatie omdat jij er niet meer tussenin staat. De Kracht spreekt zich dan door jou heen uit, handelt door jou heen. Uiteindelijk ben je dan een instrument geworden van deze Kracht, een instrument van de Liefde. Het gaat om overgave, je uiteindelijk meer en meer overgeven aan deze Kracht. Dan hoef je nog slechts te volgen, de Stroom van binnenuit, elk moment proevend wat wil. Het ego staat hie...

Wie is er vrij van haat en liefde? Is er niet onvoorstelbaar veel waar we onze liefde aan geven, en wat vaak weer in haat of andere emoties kan omslaan? Is dit niet de uiteindelijke zin van het leven om daar vrij van te worden. Zodat waarlijk de Liefde die geen tegenpool heeft kan vrij komen? Het is een uitdaging om inzicht te krijgen in je voor en afkeuren, waar ze vandaan komen. Alles wat beladen is, geladen is, waar je vol van bent, waardoor er juist geen ruimte meer is voor dat wat is, de diepste zin der dingen. Waardoor je steeds weer uit je evenwicht wordt gehaald, heen en weer wordt geslingerd. Tuurlijk moet je daarin tussendoor keuzes maken, maar t gaat erom van waaruit die keuzes? Wie maakt de keuze? Uiteindelijk is elk moment n keuze wat je doet en niet doet. Maar juist als je als t ware tot n soort van keuzeloosheid gekomen bent, alles stil geworden is van binnen. Als alle kleuring verdwenen is, alle invulling vanuit het ego, juist dan zal steeds in alle eenvoud de enig juis...

We zijn allemaal onderweg in allerlei stadia van ontwikkeling. Het Licht is er daarin altijd voor ons, maar kan helaas lang niet altijd ontvangen worden, er is geen ontvangstkanaal voor. Ook dat is een fase. Mbt mezelf waarom kon ruim 35 jaar geleden bij mij die her-kenning plaatsvinden waardoor ik een soort ommekeer maakte en waarom bij n ander niet? Omdat t er al was, en een ander die zou hetzelfde boek lezen en totaal niks ermee kunnen. Er zou gewoon geen resonantie zijn. Het moet dan nog n keer beleefd gaan worden, wakker gemaakt worden. Bij vele is dat stadium nog niet aangebroken. En ook daar is niks mis mee, ook dat is wat t is.  We doen allemaal ervaringen op, en zo komen we tot n bepaald punt wanneer die ontvankelijkheid die mogelijkheid tot ontvangst er wel is. Het mooie is dat als t Bewustzijn groeit dat er een waarlijk begrip is en van daaruit Liefde is voor al die mensen die onderweg zijn in al die stadia van ontwikkeling. Het oordeel is verdwenen, de verwijten zi...

Uiteindelijk zit je in een Stroom die 'goed gaat'  die in harmonie is met Het, met het Al met de Kracht, de Liefde. Dan ben je overal op het juiste moment op de juiste plek. Dan zahet al je juist handelen en juist spreken. Het komt eropneer dan handel en spreek jij niet meer. Dan kan dat Andere door jou heen spreken en handelen. Dan wordt je gedragen, beschermd, geleid en geïnspireerd van binnenuit door de Kracht die alles omvat. Als je in die bedding komt en blijft zal dan eventueel karma dat er nog lag verdwijnen. Want je hebt een ontkoppeling gemaakt. Je hebt het doorzien en begrepen. Je bent vrijgekomen van alle vicieuze cirkels en gaat nu in een spiraal omhoog. Karma is eigenlijk alleen maar correctie. Correctie en belichting van dat wat in het verleden gebeurd is. Daarin liggen juist steeds geweldige mogelijkheden tot zien en begrip. Elke keer weer kansen. Niemand kunnen we hiervan de schuld geven. We doen het allemaal zelf of hebben het allemaal zelf gedaan. We oogsten w...

Kijk naar je leven, naar wat de ander, het leven, in je opwekt, wakker maakt. Is hierin stilte, gelijkmoedigheid, vrede? Heeft je Essentie werkelijk mogelijkheid gekregen om zich te openbaren door jou heen? Heb je Het die ruimte gegeven? Zolang jij blijft, vol blijft van jezelf, zal er nooit werkelijk deze staat kunnen ontstaan. Alles wat jij niet meer bent, waar je echt de wortel van uitgetrokken hebt, allerlei emoties, verwarringen, verlangens, verwachtingen, kan je niet meer raken. Het zal je niets meer doen. Je Ziet heel helder wat is, heel onpersoonlijk maar zeer betrokken en verbonden. Je leeft van binnenuit zonder eigen voor of afkeur, eigenwilligheid. Je volgt de Stroom en die brengt je precies daar waar je nodig bent. Dus je wordt aangetrokken waar bewegingsmogelijkheden zijn, waar ontvankelijkheid is, waar oproepende kracht is. Het is tuurlijk niet zo dat de andere jou niet waard zijn, ieder is even waardevol. Maar niet iedereen kan iets met jou als je vanuit de Ziel leeft, d...

De Stroom.. Als de verbinding met de Ziel gemaakt is, dan Weet je zelf als je daar weer uit treedt. Als er een stuk van ego, eigenwilligheid is. Als je jouw wil volgt, jouw zin doet. Dan stap je uit de Stroom. Dat voel je ook, dat Weet je, het voelt niet meer gedragen. Er begint iets te wringen, te wrikken. Maar zelfs dan is t niet makkelijk te luisteren. Soms wil zich dan toch iets uitleven, waarna weer stuk bezinning volgt. Daarna geef je jezelf, een stukje wijzer geworden, helemaal vrijwillig weer over aan de Ziel. Maar je kunt het niet doen. Daarmee zet je alleen maar andere krachten in gang, roep je andere werelden op, die niets met de Eeuwige Waarheid te maken hebben. Dan blijf je gevangen in de dualiteit van hemel en hel, al kan die hemel er nog zo mooi uitzien. Daarnaast kun je in dat wat je dan ziet niet helder Zien wat is, maar zal er interpretatie zijn vanuit eigen subjectieve achtergrond en beleven. Ook n gevoeligheid kan er zijn met alles wat in die werelden zich afspeelt ...

We oogsten wat we zaaien of gezaaid hebben in een ander leven. Ja, of r dan uiteindelijk een val aan dit alles is vooraf gegaan, hou ik zelf open, t is een uitdaging zou ik zeggen. Maar uiteindelijk is alles energie. En die energie die heeft gevolgen. Je uitstraling, je gedachten, je emoties, eindeloze schakeringen van energie. Die verbinden zich met andere energietjes waar resonantie is, en dat krijg je weer terug. Zo krijg je van alles weer terug, hoop ellende, misschien ook veel plezier, genieten van je geld, een huwelijk, je bezittingen, macht, seks, noem maar op. Maar zolang niet werkelijk de vervulling binnenin plaatsgevonden heeft. Zolang er geen groei van dat Andere is, er afhankelijkheid is van wat buiten zich afspeelt, zal het vroeg of laat weer van je afgenomen worden, uit je handen geslagen worden. En daarin zit het Plan dan zo goed in elkaar. Omdat vroeg of laat dat moment komt, dat Karma-Nemesis je zozeer verwond heeft, je om de oren heeft geslagen met van alles en nog wa...

Oorspronkelijk was/is het de bedoeling dat het denken, het voelen en het doen, de wil onafhankelijk van elkaar kunnen werken. Waar is dit nog zo? Neemt bv het denken niet meteen het voelen mee, of de wil, zonder dat we er iets aan kunnen doen? Dat we hier meteen door meegevoerd worden? Of kunnen we niet pas iets willen als we eraan denken, of het voelen? En heeft het voelen/emoties toch niet bijna altijd verbinding met het denken? Is t niet heel herkenbaar mensen die vooral helemaal geleefd worden door hun wil. Dat alles daardoor bepaald wordt. Dat hun leven helemaal ingevuld wordt door dat willen, gevoed door t denken? Of mensen die het totale leven benaderen vanuit het denken, alles beredeneren en van daaruit hun wil zich ontplooid, ze tot daden komen? Of mensen die vol zitten met hun gevoel, maar dit zonder werkelijk begrip, begrijpen. Dus ja is t dan niet n geweldig perspectief dat dit ooit weer mogelijk zal zijn, vrij kunnen denken, voelen en willen. Meester zijn over je gedachten...

Je kunt niks versnellen. Als je afgestemd bent op je Ziel zal alles zich precies op het juiste moment ontvouwen. Maar t ikje wil meestal zoveel, veel te veel, en verliest daardoor die afstemming. Stapt uit de Stroom, volgt zijn eigen weg. Zoveel spannends te ontdekken, juist ook in de spiri wereld. Eindeloze mogelijkheden, dingen te doen, fantastische beloften die gedaan worden. Maar niks kan hierin geforceerd worden. Het gaat niet om allerlei jasjes aan te trekken, het gaat erom dat alle jasjes uitgaan, doorzien worden. Dat je tot de naakte Kern komt. Niets is hierin slecht. Als je iets als slecht bestempelt ben je meteen gevangen in deze wereld van de dualiteit. Dan raak je hierin verstrikt, zet het je gevangen, raak je erdoor bevangen. En ook eigenlijk als je iets als goed beschouwd, als het eeuwigdurende goed. Alleen God is Go(ed). Maar alles wat in het leven gebeurd is wel kans, mogelijkheid, prikkel. Iets wil gezien worden, ervaren worden. Het zijn tekens, het heeft betekenis. Al...

Je durft jezelf niet zomaar totaal over te geven? Waarom niet? Dat onderzoeken. Het gaat om heel bewust aanwezig te zijn in dat wat je doet. Niet iets onderdrukken maar t er ook niet bij laten. Allerlei stemmetjes die in je spreken. Van wie zijn die stemmetjes, wat zeggen ze jou? Overal waar verkramping is, emoties zitten, waarom? Alles wat beladen, geladen is, niet zomaar kan zijn. Iemand die je niet zomaar kan laten zijn, waarom niet? Overal waar je jezelf klein voelt, angstig, onzeker, waarom? En waar je, je eventueel eerder de meerdere voelt, wat is de grond hiervan? Wat ik ermee wil uitdrukken is, er is een Stroom die Weet, die t overzicht heeft, die precies Weet wat t moment vraagt. Dat is niet je ego, dat is je Essentie. Als je verbinding voelt met die Stroom en m toch niet volgt, dan is dat jouw verantwoordelijkheid. Ook dit kan n groeiproces zijn om jezelf hieraan over te durven geven. Om echt te kunnen voelen hierin ben ik totaal vertrouwd, dit is de meest zekere weg die ik k...

  Is het volgen van de Ziel moeilijk? Als ik naar mijn leven kijk ben ik toch altijd wel trouw geweest aan dat Zielepad. Dat wat ik van binnenuit ervaarde dat wilde gebeuren, zich wilde ontvouwen. Van daaruit heb ik vele radicale keuzes gemaakt, ben in het diepe gesprongen, heb bruggen achter me verbrand. Ongeacht wat mensen ervan zeiden, ervan vonden. Vaker hierin alleen gestaan, slechts nog mijn eigen innerlijke Verbinding die ik over had. Het Weten in mezelf, dat dit het enig juiste was om te doen, dat dit het antwoord was op mijn Ziel. Zo heeft mijn leven vele veranderingen gekend, en t blijft in verandering, in beweging. Heel belangrijk is dus wel, wat is die Zielestem? Wat volg je, welke energie zit erin? Ook dit is wel n groeiweg voor me geweest, en nu is t nog t enige waar ik trouw aan ben. Voelt het zuiver en vrij, in wat ik van binnenuit ervaar. Toch blijf ik daarbij open naar alle aanreikingen, prikkels van buitenaf. Elk moment is weer nieuw, kan weer n nieuw licht breng...

Het is een thema wat vaker terugkomt de Stroom. En wat wil die Stroom dan? Die Stroom die Weet. Die Weet precies wat nodig is. Die Stroom, die Rivier heeft n eindeloos geduld met ons. Laat ons doen. Laat ons doen wat we doen. Laat ons ook uit de Stroom vallen, maar laat ons dan niet vallen. Elk moment krijgen we de mogelijkheid om terug te keren in de Stroom. De Stroom naar meer en meer ruimte voor iets wat eigenlijk niet van deze wereld is. Wat waarlijk Liefde is, wat Weet. Dat we het meer en meer zelf zullen Weten. Als we tot die overgave kunnen komen dan zal dit proces meer en meer voortgang kunnen vinden. En tuurlijk we mogen onze eigen wegen banen, als we t zelf beter denken te weten, zelf te moeten doen. Als we ons verplicht voelen tot, tot zoveel, allerlei stemmen die in ons spreken volgen. Het mag allemaal. We mogen alle kanalen graven die we maar willen. Helemaal uit de Stroom raken, verder en verder weg, in een doolhof van eigen stroompjes. Eigenlijk zolang wij t willen doen ...

Je kunt je leven in een bepaald kader zetten, een bepaald doel nastreven, voor iets gaan. Ook Tao, je Essentie kan die intentie hebben, jou daartoe aanzetten om dit te doen, omdat dit gewoon in de Stroom past, het moment dit vraagt. Maar terwijl je hiervoor gaat blijft het van fundamenteel belang open te blijven voor alle nieuwe prikkeltjes. Je er niet op te fixeren, je er niet in vast te bijten. Helemaal vol ervan zijn, erin verdrinken, waardoor de ruimte voor Tao voor je Essentie verdwijnt. Een volgend moment kan alles anders zijn, iets anders gevraagd worden. Misschien zelfs om te stoppen, of een wending een andere aanpak, alles loslaten. Ook dit dan toelaten, dit Zien, dit Weten. Zo blijf je in de Stroom. En toch alles geven wat in je is. Het is heel subtiel, vraagt om grote subtiliteit, afstemming. Het ego kan die Stroom niet ervaren, die Stem. Die is vol van zichzelf, daar is geen ruimte voor het Tao. Dus uiteindelijk kan die Stroom pas meer en meer ervaren worden als alle belang...

Uiteindelijk ben je leeg. Je wordt leger en leger door begrip door inzicht, door innerlijke bevrijding. Maar juist daardoor wordt je een vat van zoveel. Juist daardoor kun je meer en meer bevatten. Zoveel mogelijkheden tot uitdrukking komend in de meest subtiele lagen. Wat maar nodig is. Als je het werkelijk bevrijdt hebt van emoties, belangen, verlangen, beelden etc. Hiervan leeg geworden bent. Als het geen beladenheid meer heeft, geen enkele verbinding meer heeft met het ego, met het ikje. Dan kan het gebruikt worden. Dan wordt het opgeroepen als het moment het vraagt zonder dat je hierover nadenkt. Eigenlijk zonder enige gedachte. Geheel natuurlijk. Even wordt er iets meer ervaarbaar, Liefde, compassie, ontroering, betrokkenheid op wat voor vlak dan ook. Anders is er eigenlijk leegte, maar heel licht, een heel heldere leegte. Gewoon Zijn, in alle eenvoud. Je bent niet voortdurend in extase. Er is hier ook geen enkele behoefte toe, of gelukzaligheid. Dit heeft geen enkele toegevoegde...

Er moet stilte zijn wil schepping kunnen losbarsten. Maar ja, das jammer, je kunt t niet doen. Die stilte komt na een proces van inzicht en begrip in jezelf. Als je bewustzijn, het Licht op dat wat is mag schijnen, en alles wat verward is, diffuus is, alle turbulentie, alle verwarring, alle beelden mogen verdwijnen. Als alles wat van het verleden is mag verdwijnen, alles wat oud is. Dan mag t leven, elk nieuw moment, als nieuw omarmt worden, ont-moet worden, ervaren, beleeft worden. Elke ont-moeting met een medemens alsof je hem/haar nog nooit ontmoet hebt. Steeds weer alles nieuw en sprankelend en bruisend. Steeds weer een proces van sterven en opstanding, elk volgend moment. Dan kan de Schepping losbarsten, en zich openbaren. De Eeuwige Schepping, de Eeuwig zich vernieuwende Schepping. Uiteindelijk blijft er een Stroom over, als alles verstild is. Alle beladenheid, alle voor en afkeur, alle eigenwilligheid verdwenen is. Dan blijft er een heldere richting waar de Stroom heen wil. En d...