Kagib Weteninhethart

Het fundamentele probleem van de wereld is dat de vrouw het vrouwelijke in de mens als minder beschouwd wordt als de man het mannelijke. Anders gezegd het hoofd is de meester van het hart. Het zou eigenlijk andersom moeten zijn. Het zou moeten beginnen met het hart. Het ware Leven begint pas met een open hart. Een open kwetsbaar hart waardoor ervaren kan worden wat onkwetsbaar is. wat onvoorwaardelijk in Liefde is, wat ons onvoorwaardelijk lief heeft. Wat echt Weet in ons, niet het denken te weten van de mind. Daarin moeten we heropgevoed worden. Dat moet al beginnen bij de geboorte. Niet kijken naar het geslacht maar naar het hart. Dat het hart, wat ik noem het Weten in het hart ruimte mag krijgen in dat prille leven. Wat het kind werkelijk is. Dat zou nog eens een ontvangst zijn van dat kind als het echt gezien wordt. Dat het op kan bloeien op kan groeien in de ware potentie. En wij, wij volwassenen die denken volwassen te zijn, we zouden ons eens grondig moeten herbezinnen waar het ...

Daarom zijn we hier, om fouten te maken. Deze wereld is geen harmoniemodel. Het is een school. We zijn hier om lesjes te leren, en ieder heeft daarin weer een ander lesje. Een andere achtergrond, een andere levensopdracht, andere aspecten die in het Licht willen komen. Het gaat er daarin niet om, dat we elkaar de les lezen. Maar van elkaar willen leren. Samen groeien, toelaten in jezelf wat de ander je wil zeggen. Het is zo makkelijk alles buiten jezelf te plaatsen. Hij, heeft het gedaan of zij, of die instantie, je familie, vrienden, die groep etc. etc. Dan hoef je niet meer in jezelf te kijken. In jezelf te kijken wat jouw aandeel hierin is. De ander is precies op de juiste plek voor jouw leven en voor die ander. Je hebt hem/haar je leven in gebracht of die situatie omdat hij/zij jou iets wil zeggen en andersom. Daarin is geen toeval, het valt op je toe. Je hebt het aangetrokken. Waarschijnlijk was het allemaal al bepaald voordat je hier kwam. Dat toen alles precies zo voorbereid is ...

De wereld waarin je leeft, de mensen om je heen, de situaties waarin je komt, dat is geen toeval. Dat valt op je toe, dat trek je aan. Het begint al bij je geboorte, je ouders, of de plek waar je geboren wordt ook dat is geen toeval. Dat wordt je fundament van waaruit alles zich ontvouwt. Als die basis niet goed is heeft dit natuurlijk grote gevolgen voor de rest van je leven. Er ontstaan trauma's en die geven zich dan vorm buiten jou. Zolang je hier niet echt iets mee/aan doet zal je leven ellendig zijn. Jijzelf kan hier niets aan doen want je handelt dan vanuit je trauma vanuit je ervaringen vanuit je misvorming. Onbewust, dus je weet eigenlijk niet echt waarom je doet wat je doet. Je zit gevangen, bent bevangen door het verleden. Self Fullfilling Prophecys ontvouwen zich, je trekt die mensen aan, die situaties, die passen bij jouw trauma jouw misvorming. Hoe hier uit te komen? De enige mogelijkheid is je te openen voor wat dieper binnenin is, je hart daarvoor te openen. Dat wat ...

Het ware levende Weten is alleen binnenin. Dat is geen kennis die je uit boeken kunt leren al kunnen bepaalde boeken geschriften het wel aanraken eventueel wakker maken, dat je het her-kent. Je wist het al maar het wilde nog even gezien worden. Dan zijn boeken heel kostbaar en kunnen ze van grote betekenis zijn. Die rol hebben ze zeker ook in mijn leven gehad. In deze tijd, in de overspoeling van informatie op het internet zijn hierin de mogelijkheden natuurlijk nog veel groter. Je kunt er natuurlijk ook helemaal versplinterd door raken omdat je niet werkelijk een innerlijke Kern hebt. Maar ook in het dagelijkse leven kan dat levende innerlijke Weten werken, als je je hart open hebt. Dan kan alles hierin van betekenis een teken zijn. Het mooie is dat in dat proces de echte Liefde die Weet door ons heen op aarde kan komen. Als alles waarlijk tot een doorleefd begrip wordt. Dan wordt je niet hoogmoedig juist niet. Want wat staat in de bijbel al sprak ik met de tongen der engelen maar ik ...

De natuur spreekt tot mij, in deze soms zo gruwelijke dans van leven, die toch ook zoveel schoonheid openbaart. Gedragen door de wind, het prille groene gras, een nieuw begin, een nieuwe mogelijkheid. Vogels zingen hun lied in vrijheid. En zo zijn we allemaal op weg naar vrijheid, bevrijding. We gaan de weg die we gaan, waar uiteindelijk de dood niet meer zal bestaan, de haat en kilte is vergaan, waar de ogen open zijn gegaan. Waar de zon eeuwig mag en zal schijnen, meer en meer verwarmen, waardoor de wolken meer en meer zullen verdwijnen. Waarin de Eeuwige Liefde vanuit het hart zal mogen spreken. En we gaan verder. We doen wat we doen., wat ons beweegt, volgend onze stroom. De beweging van vernietiging naar opstanding, van gevangenschap, naar bevrijding, tot de uiteindelijke Bevrijding, het vrijmaken van dat wat alles zal vrij maken. De Vrijheid van, vanuit, het hart. De Vrijheid van de Liefdekracht. Onaantastbaar, niet meer aan te tasten door de haat, het kille hart, verkilde hart, ...

Zo onvoorstelbaar het perspectief wat in ons menszijn verborgen ligt en de gemiddelde mens is nog niet eens begonnen met het proces daarnaartoe leeft zich helemaal uit in alle illusies die in het verleden ontstaan zijn. Laat ik eens kijken of ik nog wat wil toelichten over die vruchten van het proces. Mbt alle schuld delgen, als ik naar mezelf kijk is er een alomvattend begrip over alles en iedereen gekomen waardoor er geen sprake meer is van schuld ook niet over eventuele daden van mezelf in het verleden. En ja daarin herken ik zeker dat er steeds meer alleen nog maar nu is, het verleden verdwenen is, opgelost, eigenlijk ook geen betekenis meer heeft. Van daaruit openbaart zich wat vanuit het moment ontstaat, elk moment weer nieuw. Ja, het Weten, ik Weet wat nodig is maar ik heb nog steeds weinig verstand hoor hihihi die wereld blijft voor mij helemaal gesloten de wetenschap en zo. Heb ik ook niet nodig. En ja ik krijg ook de energie die ik nodig heb ook dat heb ik vaker ervaren. Ik k...

  Dat is het geweldige als je alles weggegeven hebt, alles opgelost is letterlijk en figuurlijk krijg je alles terug. Dat is de paradox. Je krijgt het veelvoudig terug maar eigenlijk hoef je er niks meer mee. Juist dan kan er Liefde zijn, echte pure ontvankelijkheid voor alles en iedereen. Eigenlijk kun je dan alles doen, je bent vrij te doen wat je maar wilt. Terug naar de ikvorm, ik ben vrij om te doen wat ik maar wil. Maar ik heb hier geen enkele behoefte meer aan, wat dan ook uit te leven, er zijn geen verlangens meer. Alles is vervuld in God, in het Goddelijke in een voelen dat het Goddelijke in mij me leidt inspireert waarin ik me helemaal vervuld voel. Het heeft te maken met alles is vluchtig behalve Dat, behalve God het Goddelijke. Het Goddelijke is Eeuwig, is niet van de tijd, Dat neem ik mee over dit leven hier heen. Het is vol-ledig worden. Leeg van jezelf leeg van mezelf en gevuld vervuld door God door het Goddelijke. En God is niet leeg van betekenis het Goddelijk...

Ja, is er geen tijd? Er is in ieder geval een stroom van veranderingen. Ook in de natuur is en blijft alles in verandering ook al zit er een cyclus in. Er vinden ook veranderingen plaats door ons handelen op deze wereld die de natuur aantast. Allerlei uitdrukkingen van die natuur krijgen het daardoor moeilijk, bepaalde soorten sterven uit maar de natuur vindt zijn weg wel en als alles echt goed uit balans geraakt is ruimt de natuur ons op. De natuur heeft ons niet nodig wij wel de natuur.  Dus ja, geen tijd wel verandering alles in verandering. Kloktijd is gewoon praktisch een systeem om hier dingen te organiseren te laten functioneren.  Maar er is dus ook nog een andere stroom die als het ware buiten de tijd staat buiten al die veranderingen, die het overzicht heeft op alles wat zich binnen de tijd ontvouwt. Die Stroom kan echt veranderingen in gang zetten, vicieuze cirkels doorbreken, en zelfs de natuur helpen. Want als wij echt van binnenuit veranderen nemen we de natuur da...

Er is een Plan, een Goddelijk Plan met ons zijn, ons mens zijn hier op aarde. Alleen het is niet aan tijd gebonden. Vroeg of laat zal het vervuld zijn, alles vervuld zijn. Dan zal alles weer één zijn, de afgescheidenheid voorbij zijn. Een deel in onszelf is al een. Het gaat er nu om dat wij hiermee uiteindelijk weer versmelten. Dit Plan omvat eindeloze stadia van ont-wikkeling, de verandering gaat altijd door. Het is mogelijk dat stadium na stadium zich in volledige harmonie ontvouwt en zo niet............. dan plukken we de vruchten van dit afwijken, van het uit de Stroom gevallen zijn. Totdat we tot bezinning komen, en weer vrijwillig hiernaar terugkomen, weer meestromen. Elke frictie in onszelf, alle beladenheid, geladenheid is een teken dat we uit het Plan zijn gestapt of daar dreigen uit te stappen. Alle eigenwilligheid, alle het zelf beter denken te weten, denken te kunnen. We breken los en plukken de vruchten van het losgebroken zijn. Tuurlijk mag je delen, in wat je beleeft, in...

Ja, heeft voor mij zeker tijd gekost, ook hierin tot begrip te komen. Ik kon niet begrijpen dat mensen door kunnen leven in deze waanzinnige wereld vol ellende, wanhoop, oorlogen, in het groot in het klein. Ik was hier zo intens verdrietig onder en dan vanuit dat verdriet weer boos, waarom, waarom. En om me heen, ging iedereen gewoon door, gaat iedereen gewoon door. Alsof er niks aan de hand is. De ene ramp na de andere, onvoorstelbare mensonterende dingen die plaatsvinden, massaslachtingen. Ja, niet in Nederland, in andere landen, andere continenten. Maar voor mij is het altijd zoiets geweest van we zijn één wereld. En deze wereld is ziek, doodziek, deze wereld verdrinkt in duisternis en wanhoop. Dit intense verdriet heeft uiteindelijk geresulteerd in dat de ommekeer kwam. Dat de antwoorden kwamen, dat het begrip kwam over alles en iedereen dat is. Het heeft uiteindelijk ook het vuur gedoofd van strijden voor die betere wereld, zeker op de manier van vechten tegen. Ja, de Liefde heeft...

Ja, waarom heb je dat jasje gekozen, een man een vrouw? Het heeft zo'n fundamentele gevolgen welke keuze je maakt. Nog meer in andere landen en bij meer starre geloven. Je hele leven bepaald door je geslacht. Van daaruit vormt zich alles om je heen. Al is het maar het fundamentele verschil dat een vrouw een kind kan baren en een man niet. En een vrouw heeft een maandelijkse cyclus en de man niet. En dan nog alle culturele verschillen in hoe naar een man een vrouw gekeken wordt. Dus ja je levensloop is totaal verschillend afhankelijk van of je voor het mannelijke of het vrouwelijke geslacht gekozen hebt. Dan heb ik het nog niet eens over als je liefde voelt voor je eigen geslacht. Of nog moeilijker als je voelt dat je niet in het juiste jasje zit. Allemaal ervaringen. Bepalende ervaringen. Heel interessant om er naar te kijken. Want ik weet zeker dat in ieder geval jij die dit leest, al vaker in andere jasjes rond gelopen hebt. Ligt dan niet een uitdaging erin om begrip te kweken tu...

Het is wel een thema wat in mijn wezen ronddanst. Alles wordt steeds meer tot Niets, de tijd vliegt voorbij, alles vluchtig vervluchtigt in het Niets in het Alles. Niets heeft zin alles heeft zin. Het is nietszeggend, alleszeggend. Ik kijk naar de wereld en die is zo vol van zoveel en uiteindelijk is het niets vervluchtigt weer tot niets. Zo vol van iets in het moment, misschien wat meer momenten en dan trekt weer een ander iets en zo gaat het door. En het is Niets. En het is Alles.  In ieder geval aan denkspelletjes hebben we niets.  Het gaat om wat levend is wat leeft wat je beleeft, wat levende werkelijkheid is voor jou, in een toelaten van het leven alles wat het leven bevat omvat.    Denkspelletjes vergaan tot niets, maar voegen niets toe aan t Niets, moeten uiteindelijk weer oplossen in het Niets.  Dat diep door je heen laten dringen, alles vervluchtigt, alles vervluchtigt in t Niets.  Niets is belangrijk alles is belangrijk.  De tijd-elijkh...

Als ik naar mijn leven kijk vind ik het zo'n geweldig mooi aspect van de betekenis van het leven, begrip. Geen begrip van het hoofd maar waarlijk een doorleefd begrip met je hele wezen, in het openstaan voor het Bewustzijn. Het heeft uiteindelijk ook alles met Liefde te maken dit begrip, met je medemens met het totale leven. Het werkt verbindend een-makend. Juist door de loutering van dat leven kon ik tot dat begrip komen en van daaruit kwam die Liefde vrij voor alles en iedereen. Begrip heeft dus verbinding met Weten het echt Weten. En Weten heeft weer verbinding met Zijn wat je Weet. Alles ineen. Wat je Weet, wat tot begrip gekomen is kun je dragen kun je waarlijk verantwoordelijkheid voor nemen. Ja, het Bewustzijn is. Dat hoeft niet meer tot begrip te komen. Maar wij in het openstellen voor dat Bewustzijn voor het Bewustzijn moeten tot begrip komen. Het Licht dat schijnt in de duisternis. Maar de duisternis wil er bijna nooit naar luisteren omdat ze denken dat ze helemaal niet d...

Als ik naar mijn leven kijk ben ik daarin door heel heel veel heen gegaan. Er dwars door heen gegaan, en het loste op, verdween, werd tot niets, loste op in Bewustzijn. Zelfs de laatste jaren bv het genieten vd natuur alles wat ik om me heen zie wat ik hoor etc. Het is allemaal bijzaak geworden en wordt meer en meer tot niets, lost ook meer en meer op in Bewustzijn. Dan vraag je jezelf af, wat is de zin hiervan..... Als de betekenis van alles wat we hier doen wat zich hier op aarde opbouwt zichtbaar wordt weer wordt tot niets. Ja stel die vraag in mezelf en t antwoord is Bewustzijn. Ik ben nu Bewust geworden van dit alles. Daardoor kan ik er ook nooit meer uitvallen. Het is gezien, doorZien, tot begrip geworden. Daarom kan de weg nu verder gaan vanuit het Niets vanuit alles. Het Bewustzijn gebruikt nu de vormen om hier mezelf te kunnen presenteren, om verbinding te kunnen blijven maken. Maar t is allemaal een extraatje geworden, uiteindelijk allemaal functioneel geworden. Om mens te bl...

Bepaalde manier her-ken ik het wel in mezelf, het voorbijganger zijn, het een voorbijganger geworden zijn. Maar dit betekent niet dat ik onverschillig geworden ben. Alleen er is een onthecht zijn, een gelijkmoedig zijn. Er is niet veel meer wat me uit mijn Zijnsstaat kan halen. Daar hoef ik niets voor te doen, dat is een vrucht van een innerlijk proces. Voorbijganger worden kun je dus ook niet doen, het is een vrucht van een proces. Het is een overzien van alles, doorzien van alles, een alomvattend begrip voor alles. En juist daarin kan dan Liefde zijn, is de Liefde. Wil je voorbijganger worden dan moet je juist niet zomaar voorbijgaan aan dat wat is. Dan zul je juist moeten voelen wat is, daarin aanwezig zijn, eerlijk en wakker. Dat het in het Licht komt te staan, zodat het uiteindelijk in dat Licht van waaruit het ware inZicht vrijkomt kan opgaan. Het gevaar van de advaita. Een uitspreken van alles is vluchtig alles is niets, je hoeft niks te veranderen. Wat is de zin daarvan? Als je...

Eigenlijk is, waar de wereld nu om draait algeheel omgekeerd aan wat werkelijk vervulling zou kunnen geven. En die vervulling ligt binnenin, in een jezelf daarvoor openen, voor wat al vervuld is. Zo zal alles tot vervulling kunnen komen. Maar bijna altijd is die Bron afgesloten en zo ontstaat het ego, vol afhankelijkheid en gespletenheid. Onbewust voelen we ons leeg dus we hebben steeds weer iets nieuws nodig om ons mee te vullen. Juist omdat we onbewust zijn, niet binnenin vervuld zijn, kunnen we op alle mogelijke manieren gemanipuleerd en geprogrammeerd worden, met wat voor cultuur, religie of modeverschijnsel dan ook. Als iedereen het doet ga jij het ook doen. En schijnbaar is er in het westen dan een cultuur van echt een individu worden, je onderscheiden, maar ook dat is schijn, want t moet wel passen binnen bepaalde richtlijnen, bepaalde inkadering. En iedereen doet mee om nog specialer te zijn nog cooler nog geweldiger en we verliezen wie we werkelijk Zijn. We worden dus opgejaag...

Uiteindelijk leef je van binnenuit. Je volgt de Stroom van binnenuit in het Eeuwige moment. Je weet dan niet wat het volgende moment brengt, want elk moment is weer nieuw. Je beweegt mee met de innerlijke Beweging, waar die beweging je ook maar heen brengt. Geen angst voor de gevolgen want je bent alleen maar trouw aan jezelf, aan jeZelf. Als je voelt dat het daarmee in harmonie is dan is t leven licht vol kracht vreugde, in vrede.  Voor de mens om je heen kan die Beweging heel vreemd lijken, kunnen er wonderlijke keuzes gemaakt worden, rare bokkesprongen, vreemde wendingen. Je in onzekerheden storten, schepen achter je verbranden, zekerheden loslaten. Maar je Weet dat t goed is en dat dit dan het enig juiste is om te doen. Tuurlijk wordt alles gedragen vanuit n bepaald Bewustzijn dus er zullen op een bepaald level ook geen onverwachtse dingen meer gebeuren tegenstrijdige dingen. Maar soms kan het tegenstrijdig lijken voor iemand die niet begrijpt, er zich niet voor opent, het niet...

Daar gaat het om, om heel te worden. Heilig zijn is heel zijn. Als je heel bent, dan doe je niets meer bewust of onbewust vanuit gemis. Dan draait het leven om geven, want binnenin heb je alles gevonden. Binnenin is het vervuld. Alle afhankelijkheid is verdwenen, alle hechting alle verlangens zijn verdwenen. Dus er kan ook niets meer van je afgenomen worden. Dus je bent vrij. Juist als je heel bent is er waarlijk Liefde. Juist als je heel bent is er waarlijk verbondenheid. Heel zijn is niet een geisoleerd leven. Dan stopt de beweging niet, dan ga je niet op je lauweren rusten. Uit liefde reik je dan uit naar de wereld, is er eindeloos ruimte en begrip voor die wereld. Je Ziet en Weet en doet wat nodig is. Je volgt in het Eeuwige moment de stroom van binnenuit. Dan komt de ware dienstbaarheid vrij vanuit het heel zijn. Dan ben je dienstbaar aan de innerlijke Bron aan je Essentie en doet wat het moment vraagt. In het heel zijn ben je een met alles en iedereen, waar je ook bent wat je ook...

Het totale leven mag meditatief worden. Dat je elke seconde van je leven in aandacht bent, aanwezig bent, in Verbinding bent. De ademhaling is een goeie manier om als je die Verbinding verloren hebt, weer te herverbinden. Terugkomen in/bij jezelf. Uiteindelijk is er een gelijkmoedigheid. Minder en minder kan je uit je midden halen, uit de stilte uit de vrede, uit de harmonie. Minder en minder aanrakingspunten die er zijn. Je Bent en daarin is het dan vervuld en in dat Zijn stroom je in alle eenvoud mee zonder speciale opwinding of extase. Dat is dus ook n proces waarin het Bewustzijn meer en meer alles mag bevruchten met dit Bewustzijn met de Liefde met het Weten met het Licht. Dat alles daarin vervuld is, alles bevrijd en geheeld is. Dat het Licht alles mag doorlichten van top tot teen van teen tot top. Dat alles gezien is doorzien is wat illusie was en de krachten hierin verborgen vrijgemaakt zijn. Weer die onbevangen staat. Je krijgt steeds meer energie. Hele heldere stromende energ...

Ja besef, t is ook beetje tweeledig. Je zou kunnen zeggen in t paradijs waren we dat onbevangen kind dat op en neer sprong zonder besef. Bepaalde manier worden we daar ook mee geboren, spontaan drukken we ons uit in deze wereld totdat de wereld reageert. Het besef komt, de eenheid verloren. Vaak raakt dit dan meer en meer verloren door alles wat verder op ons pad komt door opvoeding en alles wat in de maatschappij gebeurd. Maar op zich is besef wel belangrijk, het als t ware wakker worden he wat is toch t gevolg van al mijn springen. Een kind leeft zich uit en heeft vaak daarin geen besef van de gevolgen van dit uitleven. De uitdaging mag dan bestaan in toch in Verbinding blijven toch tot besef te komen van gevolgen. Maar ja, meestal gebeurd dit niet en komt het besef werkelijke besef pas veeeeel later of helemaal niet. Het Bewustzijnspad opgaan. Want uiteindelijk zijn de volwassenen de grote mensen gefrustreerde kindjes ieder met hun eigen achtergrond en beleven. Dat leven we weer uit...