Kagib Weteninhethart

Een belangrijk fundament is dat we mogen zijn die we zijn, wat ook in ons is. In onze kwetsbaarheid, in ons verdriet, in onze pijn en verwarring, ook in onze zachtheid en tederheid. Dat alles uiteindelijk er mag zijn.  Alles wat is, alles wat in ons is, is het materiaal dat omgezet wil worden. Tuurlijk die zachtheid en tederheid hoeft niet omgezet te worden. Heel belangrijk is dat dit als gelijkwaardig gezien wordt ook in de man, als heel kostbaar, het zacht en teder kunnen zijn, in kunnen voelen, een open onbevangen hart. Je zou kunnen zeggen, de maatschappij zou veel menswaardiger zijn als het vrouwelijke in de mens veel meer waardering zou krijgen.  Dan mogen emoties er zijn, dan mag er ook gevoel zijn, wordt het kunnen meeleven, invoelen, een open hart als even belangrijk gezien of misschien nog wel belangrijker dan alle verstandelijke prestaties of wat we met onze handen kunnen. Eigenlijk is dit alles toch zonder ziel en betekenis als het hart niet mee mag doen, als er ge...

Kritiek kan zo funest zijn, iemand helemaal onderuit halen. Vaak ontstaat dan ook de energie van aanval en verdediging. Geen enkele ontvankelijkheid, mogelijkheid tot ontvangen meer. Tuurlijk mag je delen, maar in wat je deelt goed erbij zijn van waaruit je deelt, wat voor energie erin zit. Wil je alleen maar je gelijk zonder enige ontvankelijkheid voor de ander? Is er dan nog sprake van gelijkwaardigheid? Voel je jezelf er beter door, zal je wel s even laten zien laten horen hoe t is. Zo kun je allerlei ego-drijfveren ontmaskeren, als je in aandacht bent, als je aanwezig bent. Constructieve kritiek is echt wel mogelijk. Als je echt de ander hebt proberen te begrijpen, met alles wat in je is, echt de ander helemaal op je in hebt laten werken. Dat je echt open bent geweest in het aandeel van de ander. Dan kun je eventueel aanvullingen geven, delen hoe je iets beleeft, hoe je iets ziet. Maar zelfs dan blijft het zo belangrijk dat je open blijft voor de reactie in hoe de ander reageert, w...

Het gaat erom dat uiteindelijk waarlijk dat heilbegeren in jezelf vrijkomt. Dat is het enig waarlijk bevrijdende begeren waardoor de Ommekeer kan komen, de Verbinding gemaakt kan worden. Dan begint een totaal nieuw leven, breekt er een aspect in je Wezen in wat er eerst niet was. Je roept het op, als het enige verlangen is om te begrijpen. De reactie zal komen. De Geest zal je aan de hand nemen, en alles maar dan ook alles zal anders zijn. De Geest strijdt natuurlijk niet, de Geest is Licht en schijnt gewoon. Wij strijden in het blootgesteld worden aan dit Licht. Dat kan heel erg pijn doen, confronteren. Maar het is een louteringsbrand en je zult een Vrij mens worden, een waarlijk Liefdevol mens, vol Liefde, vervuld door de Liefde. Het is een loskomen van de dualiteit en ingaan in de Eeuwigheid. Het kan al heel vroeg beginnen. Wat geef je als ouder je kind mee? Wat leef je voor, wat laat je zien? Geef je ruimte in dit kind aan zijn ware ont-wikkeling, het vrijmaken en houden van die Es...