Kagib Weteninhethart

Licht. Het zonnelicht. Warm, verwarmend. Spel van licht met schaduw. Liederen uitbundig gezongen uit vogelborstjes. Dans van leven en beweging. Kleurenspel, pril groen, bladerdans. De natuur spreekt tot mij, beweegt mijn hart. Voortdurende verandering van en in de levensstroom. Leven en dood, sterven en weer opstaan. Pijn en heling. Zwakte en kracht. Opgegeten worden en nieuwe baring. De vergankelijkheid oplossend in de Eeuwigheid. De mens speelt zijn spel. Soms of vaker een onmenselijk spel. Onmenselijke taferelen die zich afgespeeld hebben en zich blijven afspelen. De Ziel machteloos roepend, elk moment zich uitsprekend. Maar als er geen ontvankelijk hart of luisterend oor is, dan speelt zonder mededogen de haat vanuit een blind zijn, zijn spel. In onmacht en verbijstering een schreeuw van pijn, een niet begrijpen hoe een mens tot zoiets in staat kan zijn De dood zonder opstanding. Het doden van de ziel, In het bloed gesmoord. Het verliezen van de verbinding met het Hart, waardoor me...

Etty, toen ik je las, je mocht ont-moeten, in je woorden, jouw leven, hoe jij het hebt beschreven. Zo diep, de aanraking, de her-kenning, je weg, je doorleven. Doorleven van alles wat op je pad kwam. Daarin heb je me tot nu toe al zoveel gegeven. Alleen maar woorden. Maar daarin kom jij tot leven. Want ja, je leeft niet meer. De tijd dat je opvlamde, tot volle bloei kwam was een oorlogstijd. Een tijd die bepaald werd door een mensonterende leer. Juist toen ging jij aan de belangrijkste strijd. De strijd binnenin. Al was je niet vrij, je maakte je vrij. Je bevrijdde jezelf van jezelf. Vond binnenin de ware zin. De vrede die eeuwigdurend is, als de innerlijke oorlog gewonnen is. Waar haat en oordeel geen toegang meer heeft. Jij, een Joodse vrouw midden in een wereld vol haat en dreiging. Hebt in wat jij bent aangegaan, ingegaan, de antwoorden op alle wezenlijke levensvragen vrijgemaakt, voorgeleefd. Als ik je lees, dan lees ik je hart. Een hart, zo puu...

Licht. Het zonnelicht. Warm, verwarmend. Spel van licht met schaduw. Liederen uitbundig gezongen uit vogelborstjes. Dans van leven en beweging. Kleurenspel, pril groen, bladerdans. De natuur spreekt tot mij, beweegt mijn hart. Voortdurende verandering van en in de levensstroom. Leven en dood, sterven en weer opstaan. Pijn en heling. Zwakte en kracht. Opgegeten worden en nieuwe baring. De vergankelijkheid oplossend in de Eeuwigheid. De mens speelt zijn spel. Soms of vaker een onmenselijk spel. Onmenselijke taferelen die zich afgespeeld hebben en zich blijven afspelen. De Ziel machteloos roepend, elk moment zich uitsprekend. Maar als er geen ontvankelijk hart of luisterend oor is, dan speelt zonder mededogen de haat vanuit een blind zijn, zijn spel. In onmacht en verbijstering een schreeuw van pijn, een niet begrijpen hoe een mens tot zoiets in staat kan zijn De dood zonder opstanding. Het doden van de ziel, In het bloed gesmoord. Het verliezen van de verbinding met het Hart, waardoo...

Ik ben opgevoed met een doodsangst om afgevoerd en vergast te worden - wij moesten stil zijn, we mochten er eigenlijk niet zijn. Ik voelde mij, zoals Ischa Meijer ooit schreef, het jongetje dat alles goed moest maken. Waarom denk je dat ik al die dingen heb gedaan? Acteren, schilderen, regisseren! Presteren. Dat ik er ben is niet voldoende. Ik moet laten zien dat ik kan overleven, nee, meer nog dan dat: ik moet het onderste uit de kan halen. Dat begrijp je toch wel? Jeroen Krabbé Een eerlijke ontboezeming van Jeroen. Wel heel intens, dat werkt natuurlijk sterk door. En volgens mij verwoordt hij het beleven van heel veel VIPS. Wordt vaak zichtbaar dat ze eigenlijk heel onzeker zijn voelen dat ze er niet mogen zijn. En vanuit die onzekerheid presteren ze zich als heel zeker, verschuilen zich achter een masker, en als je daar bepaald talent voor hebt dan wordt je misschien wel beroemd. Dat je je kan verschuilen achter een talent. Komt eropneer als er geen nieuwe inner...

Licht. Het zonnelicht. Warm, verwarmend. Spel van licht met schaduw. Liederen uitbundig gezongen uit vogelborstjes. Dans van leven en beweging. Kleurenspel, pril groen, bladerdans. De natuur spreekt tot mij, beweegt mijn hart. Voortdurende verandering van en in de levensstroom. Leven en dood, sterven en weer opstaan. Pijn en heling. Zwakte en kracht. Opgegeten worden en nieuwe baring. De vergankelijkheid oplossend in de Eeuwigheid. De mens speelt zijn spel. Soms of vaker een onmenselijk spel. Onmenselijke taferelen die zich afgespeeld hebben en zich blijven afspelen. De Ziel machteloos roepend, elk moment zich uitsprekend. Maar als er geen ontvankelijk hart of luisterend oor is, dan speelt zonder mededogen de haat vanuit een blind zijn, zijn spel. In onmacht en verbijstering een schreeuw van pijn, een niet begrijpen hoe een mens tot zoiets in staat kan zijn De dood zonder opstanding. Het doden van de ziel, In het bloed gesmoord. Het verliezen van de verbinding met het Hart, waa...