Kagib Weteninhethart

De splinter en de balk. Verblind door het leven door alles wat we denken te zien, denken te weten. Alle problemen liggen buiten, nog nooit naar binnen gekeken. Daar zijn de ogen nog gesloten. Het ware Zien nog niet begonnen. Zo blijft het gevecht, de strijd, met elkaar. Omdat we niet willen Zien. Omdat we verblind zijn door onszelf. Deze waarheid deze naakte waarheid hebben we bekleed met eindeloze beelden. Daardoor denken we dat we gekleed zijn. Ieder een eigen jasje of heel veel jasjes. En niemand mag dat jasje afnemen. In dat jasje voelen we onszelf veilig. In dat jasje kunnen we blijven ontkennen dat we uiteindelijk naakt voor onze innerlijke waarheid zullen staan. We vechten, bevechten, de wereld om dat jasje aan te houden. Alles en iedereen. Het paradijs is nog ver weg. De naakte onschuld. En als dan de dood hier komt. Dan ligt er een kans. Dan ligt er een mogelijkheid. Dat de ogen open gaan. Binnenin. Dat je ziet dat je altijd al naakt was. Dat zonder problemen je jasje wordt ui...

Het gaat er uiteindelijk om, je onschuld te hervinden. De pure onbeladen onbevangen onschuld. Je van geen kwaad bewust omdat er geen kwaad meer in je is. Alles vrij is gemaakt, leeg is gemaakt, is doorzien, opgelost, verdwenen. Alles van het verleden. Alles wat je belemmert om nu vrij en onbevangen, onbezwaard in het leven te staan. Hoe doe je dat? Je kunt t uiteindelijk niet doen. Je kunt alleen dingen doorzien, doorleven. Inzicht en begrip krijgen over dat verleden, over wat was, over het leven, over alles, en zo jezelf er vrij van maken. Maar het is wel zo, alles wat je geen voeding meer geeft, door je gedachten, zal uiteindelijk sterven. Van alles blijft in leven omdat we eraan blijven denken, nouja een beeld van dat wat was. We bouwen er denkbeelden over op. Die gaan een eigen leven leiden. Waar is dat kind in zovele mensen? Niet het misvormde, getraumatiseerde kind. Dat wordt overal zichtbaar al wordt t dan gezegd dat we volwassen geworden zijn. Maar dat pure onbevangen kind, dat...

Het werkelijke rijpingsproces gaat pas echt in gang als er overgave gekomen is. Als het verzet, de weerstand, het gevecht gestaakt is. Als er binnenin Verbinding is gemaakt met iets wat niemand meer van je af kan pakken, en vervulling geeft aan het totale leven. Als je hierin thuis mag komen, en je van daaruit overal thuis mag/kan/zal voelen. Thuiskomen in je hart. En in dit thuisgekomen zijn begint het rijpingsproces. Zonder dat je hiervoor iets hoeft/kan doen. Gewoon leven, reageren op de innerlijke impulsen. Doen wat gedaan wil worden, maar zonder daardoor in bezit genomen te worden. Dan gaat er binnenin een veranderings, een omzettingsproces in gang, met steeds weer nieuwe facetten, dimensies, mogelijkheden. Je Bent. En juist als je dit geworden bent, hoef je niets meer te zijn. Dan is de afhankelijkheid verdwenen, heb je geen bevestiging meer nodig. Je Bent wat je bent en dat is goed. In alle eenvoud. Het is stil geworden binnenin, alles is tot stilte gekomen. Er is vrede. Het is ...