Kagib Weteninhethart

Tao en geldelijk gewin, of welke wereldse belangen dan ook, het bijt elkaar bijna he, sluit elkaar uit. Het ego kan niks met Tao, voelt er niks bij. Het vindt dit zweverig, of het is er bang voor. Het Tao-pad gaan heeft juist als gevolg dat t ego verdwijnt. Daardoor verdwijnt ook de drive naar geldelijk gewin, concurreren, strijden. Je kijkt meer en meer dwars door alle spelletjes heen. Je doorziet alles, en gaat meer en meer relativeren. En ja, daardoor is er ook veel wat je gewoon niet meer kan doen. Er zit geen energie meer, het is tot niets geworden. Het heeft geen enkele betekenis meer waar zovele mensen zich druk over maken. Zo goed mogelijk speel je nog t spel mee, maar met spelletjes doe je niet meer mee. Mensen die het pad van Tao volgen, echt het pad van Tao volgen, met alle gevolgen, Weten wel beter. De ware rijkdom ligt binnenin. Daar ligt de vervulling. Buiten kan daar niks meer aan toevoegen. Meer en meer een gewoon Zijn. Geen opgeblazenheid, geen poeha, geen egospe...

Aan de prachtige rivier ligt een stad; hoge, brede treden voeren er omlaag tot aan de rand van het water, en het lijkt wel alsof heel het leven zich op die trappen afspeelt. Van 's morgens vroeg tot lang na donker, altijd is het er vol en rumoerig; op ongeveer gelijke hoogte met het wateroppervlak zijn kleine, vooruitspringende treden, waar mensen op zitten, verzonken in hun hoop en in hun hunkering, in hun goden en gezangen. Tempelbellen klinken, een muezzin roept op tot gebed, iemand zingt en er heeft zich een enorme menigte verzameld, die met stil ontzag luistert. Het is overal in de wereld hetzelfde. Omdat we een techniek willen leren, omdat we een betrekking willen hebben, een beroep, daarom ondergaan we het proces waarbij ons hoofd wordt volgestopt met feitenkennis, niet? Het is zonneklaar dat in de huidige wereld een goed vakman betere kansen heeft om in zijn onderhoud te kunnen voorzien; maar wat dan nog? Is iemand die technisch gespecialiseerd is beter in staat de in...

Na een tijdje stapten wij op en sloegen een weg in die langs de goed verlichte huizen van de rijken naar de zee leidde. Rijke mensen hebben een bijzondere, geheel eigen sfeer. Hoe welopgevoed, tactvol, ouderwets en beschaafd ze ook mogen zijn, de rijken beschikken over een ondoordringbare, zelfverzekerde gereserveerdheid. Die onaantastbare zekerheid en onbuigzaamheid die zo moeilijk te doorbreken is. Ze bezitten hun rijkdom niet, maar worden erdoor bezeten, wat erger dan de dood is. Hun hoogmoed uit zich in filantropie. Ze beschouwen zich als de beheerders vann hun rijkdom. Ze richten liefdadigheidsinstellingen op, ze doen schenkingen. Zij zijn de stichters, de bouwers, de schenkers. Ze bouwen kerken en tempels, maar hun god is de god van hun goud. Tegenover zo veel armoede en verwording moet je wel een dikke huid hebben om rijk te kunnen zijn. Sommigen van hen komen er toe vragen te stellen, te debatteren, te zoeken naar wat werkelijkheid is. Zowel voor de rijken als...

Tao en geldelijk gewin, of welke wereldse belangen dan ook, het bijt elkaar bijna he, sluit elkaar uit. Het ego kan niks met Tao, voelt er niks bij. Het vindt dit zweverig, of het is er bang voor. Het Tao-pad gaan heeft juist als gevolg dat t ego verdwijnt. Daardoor verdwijnt ook de drive naar geldelijk gewin, concurreren, strijden. Je kijkt meer en meer dwars door alle spelletjes heen. Je doorziet alles, en gaat meer en meer relativeren. En ja, daardoor is er ook veel wat je gewoon niet meer kan doen. Er zit geen energie meer, het is tot niets geworden. Het heeft geen enkele betekenis meer waar zovele mensen zich druk over maken. Zo goed mogelijk speel je nog t spel mee, maar met spelletjes doe je niet meer mee. Mensen die het pad van Tao volgen, echt het pad van Tao volgen, met alle gevolgen, Weten wel beter. De ware rijkdom ligt binnenin. Daar ligt de vervulling. Buiten kan daar niks meer aan toevoegen. Meer en meer een gewoon Zijn. Geen opgeblazenheid, geen poeh...