Kagib Weteninhethart

Diep binnenin ieder is een lichte heldere Kracht die je draagt, waardoor het leven licht is. Dat is je draagvlak, daar ligt t fundament van je leven, daarin is t vervuld. Niets wordt dan meer gemist, alle verkramping en gespletenheid verdwenen. Van binnenuit, in die Verbinding kun je dan door t leven gaan met alles erop en eraan. In een ont-moeten van dit leven, als een uitdaging, als een grootse ont-dekkingsreis. Als je jezelf uiteindelijk overgegeven hebt aan Dat wat alles omvat. Daarin vindt je, je bedding, je drijfveer van leven. Alle eigenwilligheid verdwenen, en je volgt slechts. En je voelt, en je Weet dat t goed is. Dat het, het enig Goede is om te doen. Dat is het innerlijke richtsnoer waarmee je jezelf eigenlijk vrij maakt van de wereld om je heen. Je Weet wat is, elk nu, want Het spreekt altijd. Het is de meest harmonieuze Beweging die je kunt volgen. Het is een waarlijk meebewegen, al kan t soms lijken dat t tegen de stroom van de wereld ingaat. Maar uiteindelijk kan t niet...

Uiteindelijk zit je in een Stroom die 'goed gaat'  die in harmonie is met Het, met het Al met de Kracht, de Liefde. Dan ben je overal op het juiste moment op de juiste plek. Dan zahet al je juist handelen en juist spreken. Het komt eropneer dan handel en spreek jij niet meer. Dan kan dat Andere door jou heen spreken en handelen. Dan wordt je gedragen, beschermd, geleid en geïnspireerd van binnenuit door de Kracht die alles omvat. Als je in die bedding komt en blijft zal dan eventueel karma dat er nog lag verdwijnen. Want je hebt een ontkoppeling gemaakt. Je hebt het doorzien en begrepen. Je bent vrijgekomen van alle vicieuze cirkels en gaat nu in een spiraal omhoog. Karma is eigenlijk alleen maar correctie. Correctie en belichting van dat wat in het verleden gebeurd is. Daarin liggen juist steeds geweldige mogelijkheden tot zien en begrip. Elke keer weer kansen. Niemand kunnen we hiervan de schuld geven. We doen het allemaal zelf of hebben het allemaal zelf gedaan. We oogsten w...

We denken dat we een meer zijn. Maar we zijn een oceaan diep binnenin, al houden we vast dat we n meer zijn. En dat meer droogt uit als t geen nieuwe voeding krijgt. Dus we hebben meer en meer nodig om ons meer in stand te houden. En dat meer moeten we ook nog verdedigen want anderen willen ook meer van jouw meer, want hun meer willen ze ook in stand houden. En de ene heeft een groter meer, en vind zich dan geweldig. Maar ja dan komt weer angst om de hoek kijken, moet hij dat meer dus weer verdedigen. Voor anderen is t ook heel verleidelijk dat meer aan te vallen, zo opgeblazen. En andere meertjes zijn heel klein, voelen zich ook heel klein en drogen meer en meer uit. Ze verpieteren helemaal, hebben moeite zich in stand te houden. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ondertussen zijn we dus die grote oceaan. Maar ja als we vasthouden aan dat meer zullen we nooit die oceaan kunnen ervaren. Nooit gevuld, vervuld zijn, altijd afhankelijk. Binnenin is die Eeuwige Levende vervullende Bron. A...

Er is een juist moment voor alles. Zijn op het juiste moment op de juiste plek. Dit is niet iets relatiefs. Het ikje wil vaak vooruit terwijl eigenlijk het moment is om stil te staan. Of het wil stil staan als t moment is om in actie te komen. Dan sta je buiten het moment, buiten het eeuwige moment. Dan draag je jezelf, ga je op je eigen kracht, maar wordt je niet gedragen door de Oerkracht, door het Al. Dan mag je hiervan uiteindelijk de vruchten plukken en is er weer een mogelijkheid om terug in harmonie te komen met dit Eeuwige moment. Je Weet het ook als je hiermee in harmonie bent. Je voelt je vervuld, innerlijk vredig, heel licht, stil. Van binnenuit voel je dan de Kracht. Maar het is een stille Kracht. Als je hiermee verbinding hebt dan kun je alles aan, hoe woest de stroom ook wordt, hoezeer je ook heen en weer geslingerd wordt, het past in dat moment. De rivier is in een stroomversnelling. Totdat ie weer tot rust komt en je weer wat op adem kunt komen. Dus ja, uiteindelijk is ...