Kagib Weteninhethart

De maatschappij is een gestructureerde vorm waarin een groep mensen samenleeft. Meestal zijn er veel regels bepalingen, en de gemiddelde maatschappij wil het liefste dat we brave burgers zijn en niet luisteren naar wat in ons diepste binnenste is. Eigenlijk ontkennen alle maatschappijen dat er zoiets is als een opperste intelligentie. Die is eigenlijk heeeel gevaarlijk voor de huidige maatschappijen dus die wordt het liefst ontkent, onderdrukt. Geen echte innerlijke verantwoordelijkheid maar braaf de regeltjes volgen. Als die opperste intelligentie de leiding zou mogen nemen, als dat het fundament zou worden van een maatschappij, zou de maatschappij een totaal andere vorm en uitdrukking krijgen. Dan wordt levend een ander woord voor maatschappij, een samenleving. Echt samen-leven verbonden zijn in die opperste intelligentie, samen daarin onderweg zijn. Dat is dus mijn pleidooi al van vele jaren, de Sleutel dus. Ik reik hem al zolang aan maar er zijn teveel die slapen en t...

Stilte is niet leeg, als die door inzicht ontstaan is. Als alles als t ware verstild is. Die stilte is vibrerend met sprankelend leven in vele dimensies. Heel subtiel, maar toch heel vol en heel rijk. In die Stilte kun je ook waarlijk meebewegen met het Leven, wat het Leven vraagt wat het moment vraagt. Als die Stilte ontstaan is, betekent het eigenlijk dat het ego verdwenen is, want het ego kan niet stil zijn. Het ego is vol van zichzelf en moet zichzelf in stand houden. Daarom blijft er gespletenheid/strijd, omdat er iets overeind gehouden moet worden, iets vol gehouden moet worden. Dit betekent vaak dat er iets onderdrukt naar onderen gedrukt moet worden. Dan kan r nog een soort van stilte ontstaan zijn door oefening/techniek. Maar dan is r afhankelijk van iets om die stilte in stand te houden. Die stilte is ook niet vibrerend met het Leven, niet afgestemd, niet verbonden, niet Een met het Leven. In die stilte ben je geïsoleerd, opgesloten in je eigen wereldje. Stilte kun je niet do...

Ik vind t een erg mooi beeld een membraan. Het doorlaatbaar zijn, het doorlaatbaar worden. Het membraan raakt verstopt omdat er zoveel is wat we verstoppen. Wat we naar onderen drukken en daardoor een eigen leven gaat leiden, ons leven gaat inkleuren. Van waaruit we gaan reageren en leven. De zuivere boodschap vanuit de Essentie wordt niet meer gehoord, of raakt vervormd, of overstemt. We laten het niet meer door, onze oren verstopt, doof voor de stem van de Eeuwigheid van onze Essentie. Te vol van ons zelf, wat we denken te zijn waardoor dat wat is niet meer ervaren kan worden. Maar als we ons open gaan stellen, ons hart, durven kwetsbaar te zijn, dan kan de Essentie gaan spreken aan de andere kant van t membraan. Meer en meer door ons heen stromen, zich door ons heen openbaren. Meer en meer dat de verstoppingen weggehaald worden, als t verstoppertje spelen voorbij is en we durven toe te laten wat is. Meer en meer dat dan zuiver door ons heen kan stromen wat is, en wat ons kan zui...