Kagib Weteninhethart

Moet je zomaar alles uitleven? Tot op zekere hoogte is dit zo, Natuurlijk niet iemand vermoorden, pijn doen, verkrachten of wat dan ook. Maar als je een idee vast zet van dat mag niet dat kan niet dan komt er ook geen inzicht in. Dus hoe dan ook heel alert aanwezig zijn in wat is. Waar mogelijk durven te handelen maar het daar niet bij laten. Het gaat erom inzicht te krijgen in alles wat je doet. Echt inzicht. Dus dan moet het eerst onder ogen gezien worden, wat dit ook is. Acceptatie, daar begint het. Maar dit is pas het begin. Van daaruit gaat dan het onderzoek verder. Het is heel puur heel eerlijk zijn in dat wat is, open voor dat wat is. Daar begint het, met een open hart. Kan heel pijnlijk zijn maar dan kan er ook echt heling, transformatie komen. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-sDyXKSZKBx

Ja, daar begint het jezelf zijn. Dus niet het masker, niet de schijn, niet iets ophouden wat niet is. Geen muur ervoor, geen overstijgen, niet er iets anders van maken. Maar voeling krijgen met jouw pure zijn hoe het nu is. Hoe schijnbaar lelijk het ook is wat er in je leeft, wat je denkt, de emoties die door je heen gaan. Het wil gevoeld worden. Het wil doorvoeld worden. Zo kan het ontmaskerd worden. Zo kan het geheeld worden. Zo kan het bevrijd worden van de zwaarte het juk. Zo kan het oplossen in wat alles draagt en Weet. Wat Liefde is. Als je dan uiteindelijk jeZelf bent geworden. Het Zelf. Wat een schoonheid, wat een sprankeling, echt alles nieuw, onverwachts. Een onbevangen staat, eindeloos ruimte voor leven beleven. Afgestemd op het Leven. De Dans van de Kosmos Kagib De uitgesproken woorden: http://we.tl/1B8RmfO4XW

Het draait niet om verstandelijke kennis. Met verstandelijke kennis blijf je altijd buiten in het kader van esoterie en Spirituele ont-wikkeling. Het verstand bouwt beelden. Daarmee trek je jasjes aan van verbeelding waarachter de Waarheid verdwijnt. Het werkelijke Weten is van een totaal andere orde, heeft verbinding met Bewustzijn. Wat je werkelijk Weet dat Ben je, dat is een. Weten is het Licht en waar Licht is, is geen duisternis. Juist de mens die zijn/haar leven gebouwd heeft op verstandelijke kennis, van daaruit zijn/haar wereld opgebouwd heeft, daar zijn/haar waarde aan ontleent, is het allermoeilijkste bereikbaar voor het ware Leven. Voor de levende Stroom, voor Tao, voor de Liefde. Dat zal eerst afgebroken moeten worden, doorzien moeten zijn, eer dat werkelijk de Weg opgegaan kan worden. Maar juist dit bolwerk is het allermoeilijkste af te breken omdat t schijnbaar veel stevigheid geeft, en algemeen door de maatschappij er ook veel waarde aan toegekend wordt. Het geeft ons st...

De eerste tempel is die van het geloof: van inzicht en zelfovergave. Dat is een proces. Het proces waarin je steeds meer tot dat inzicht gebracht wordt waardoor je door de poort kunt van de eerste tempel. Niet eerder dan dat, kun je het proces van de tweede tempel aangaan. Werkelijk tot het zuivere begrip komen, tot het Weten wat de bedoeling, wat het doel is. Pas dan kun je verder. Je kunt niet anders dan je overgeven aan dit proces, want je enige verlangen is inzicht, is begrijpen. De tweede tempel is die van de hoop: van heiliging en herschepping. Dan ga je in Verbinding met dat Weten, dat hierin je ankerpunt gekomen is, het proces van zuivering in, reinigen van het hart, bevrijden van je schaduw. Dit is natuurlijk ook weer een heel proces met allerlei stadia, waarin van alles op je pad komt. Maar t kernpunt blijft die heiliging, het alles heel maken heilig maken wat verdeeld was. De derde tempel is die van de Liefde: van vervulling En tuurlijk uiteindelijk draait t om die Liefde, d...

Je kunt niks versnellen. Als je afgestemd bent op je Ziel zal alles zich precies op het juiste moment ontvouwen. Maar t ikje wil meestal zoveel, veel te veel, en verliest daardoor die afstemming. Stapt uit de Stroom, volgt zijn eigen weg. Zoveel spannends te ontdekken, juist ook in de spiri wereld. Eindeloze mogelijkheden, dingen te doen, fantastische beloften die gedaan worden. Maar niks kan hierin geforceerd worden. Het gaat niet om allerlei jasjes aan te trekken, het gaat erom dat alle jasjes uitgaan, doorzien worden. Dat je tot de naakte Kern komt. Niets is hierin slecht. Als je iets als slecht bestempelt ben je meteen gevangen in deze wereld van de dualiteit. Dan raak je hierin verstrikt, zet het je gevangen, raak je erdoor bevangen. En ook eigenlijk als je iets als goed beschouwd, als het eeuwigdurende goed. Alleen God is Go(ed). Maar alles wat in het leven gebeurd is wel kans, mogelijkheid, prikkel. Iets wil gezien worden, ervaren worden. Het zijn tekens, het heeft betekenis. Al...

De wortel, de wortel, dat is de kern. Als je de wortel vindt van een probleem, van een stuk verwarring, van een stuk pijn, van dat wat zich afspeelt tussen jou en een ander, een situatie waar je in zit, dan kan de wortel eruit getrokken worden. De verwarring verandert in begrip en harmonie. De pijn wordt geheeld, je voelt je weer met de ander verbonden, je begrijpt de situatie. De wortel, de wortel daar gaat t om. Als je de wortel vindt, als je de wortel blootlegt dan komen er geweldige mogelijkheden. Als je het Ziet, als je het Weet, dan kan de Bevrijding komen. Nu een ander stuk. Waarin ben jij geworteld? Waarin ben jij gegrond? Wat is jouw bestaansbasis? Kan die makkelijk ontworteld worden, zijn de wortels niet diep en wijds? Geworteld in de angst of geworteld in Liefde? Als de wortels van de Liefde zich in jou mogen wortelen en groeien en groeien. Als ze meer en meer alles mogen omvatten zul je minder en minder ontworteld kunnen raken. Dan zul je groot, groot kunnen groeien. Een re...

De Rozenkruisers noemen t eenheid van hart en hoofd. Voor mij is t eigenlijk het Bewustzijn. En dit Bewustzijn spreekt door het hart. Daarin bestaat de eenheid. Als t hart op zichzelf blijft zal er niks veranderen. Dan blijven we vol van zoveel emoties zoveel beelden over het leven. Als we niemand toelaten in dit hart. Dus hoe dan ook, het hart zal open moeten zijn voor informatie. Vanuit t denken, informatie die om ons heen op ons afkomt, wat we lezen, wat iemand zegt. Dan kan t hart geraakt worden door deze informatie en kan er verandering komen en begrip. Als t verstand op zichzelf blijft is t ook steriel, zal er ook niks veranderen, zijn het gewoon verstandelijke spelletjes. Dan kunnen we misschien een heleboel weten maar echt iets Weten doen we dan niet. Dan zitten we vol van kennis wat alles kleurt wat we zien. Het geïsoleerde verstand kan nooit bevrijding brengen. Dus er zal n bevruchting moeten plaatsvinden, wederzijds van hart en hoofd. Maar t begint in t hart. Wat voor inform...

Wat verlang je in het leven? Wat verlang je werkelijk? Uiteindelijk komt er een verlangen vrij om helemaal puur te zijn. Niet om je beter te voelen dan anderen, niet uit schuldgevoel maar gewoon uit liefde. Er is een liefde vrijgekomen voor dat Andere voor je Essentie voor het Licht waardoor je niet anders meer wil dan om zuiver te zijn, puur en oprecht. Niet om een resultaat, niet om een beloning. Dit ervaren is vrijgekomen na alle ervaringen die je gehad hebt, waarin zichtbaar geworden is hoe onvoorstelbaar het Levensplan is. Hoeveel Liefde en begrip en mededogen en wijsheid hieruit spreekt. Hoe alles in elkaar past en uiteindelijk alles helemaal rechtvaardig is. Niets liever wil je dan dat het Licht alles in je blootlegt, zichtbaar maakt wat geen Liefde is, wat tussen jou en dit Licht staat. Niets liever wil je dan keer op keer sterven, verdwijnen. Dat alles mag verdwijnen wat jij opgebouwd hebt wat je dacht te zijn, de beelden over het leven. Dit wil je vanuit een ontzag voor het L...

Dat is de kern, in ons diepste Wezen zullen we all-een zijn, zijn we all-een maar nooit eenzaam. Dus als we die Kern vrijmaken is eenzaamheid van de verleden tijd. Dan ben je verbonden, een, met alles en iedereen. Dit vrijmaken gaat natuurlijk niet vanzelf. Er is geen wonderformule voor, het is geen denkspelletje, het is iets van ont-dekken. Het heeft ook met begrip te maken. Over je medemens, dat we allemaal gewoon heel lieve mensen zijn maar door omstandigheden, ervaringen uit het verleden, vaak heel misvormd geraakt zijn, onszelf kwijt geraakt zijn. Maskers opgezet, muren opgebouwd, ons verschanst achter bepaalde zekerheden. Maar dit is niet de hele mens. De ware Mens zit daaronder. De kwetsbare mens vaak, het gevoel verstopt, de pijn verstopt, of niet meer weten dat t anders is omdat het zo weggestopt is dat je er niet meer bijkan. Dit is natuurlijk ook nog niet de ware Mens. Maar deze mens, de kwetsbare mens, de verwonde mens kan pas geheeld worden als zij deze wonden mogen laten ...

Er zijn bepaalde natuurwetten. We kunnen daar heel lang tegenin gaan maar vroeg of laat zal het zich corrigeren. Is het niet in dit leven, dan in een ander leven. Uiteindelijk zullen we toch oogsten wat we gezaaid hebben. Dit is zonder oordeel. Gewoon een stuk energie dat we wakker gemaakt hebben en weer terug krijgen. Aan de oppervlakte lijkt t misschien wel dat mensen zo gelukkig zijn in hun misstappen. In stappen zetten ten koste van mensen, van zoveel. In machtsmisbruik, in geweld, fysiek, psychisch. Maar er is altijd een deel wat huilt, een deel wat geen geluk hierin vindt, dat schreeuwt, luister naar mij. Dat uitreikt voor liefde, dat naar heling verlangt. Nooit zal er zo een volledige gelukservaring zijn. Er zal altijd gespletenheid zijn, of bv groot wantrouwen, angst, paranoia, afhankelijkheid. Of bv het niet kunnen slapen omdat nachtmerries je achtervolgen. Dus vroeg of laat zal er een stuk van bezinning komen, berouw. Het huidige leven niet meer volgehouden kunnen worden....

Het heeft uiteindelijk allemaal met elkaar verband. Omdat we vast willen houden aan van alles en nog wat, kunnen we nooit echt vriendjes worden met iedereen. Zullen we altijd afhankelijk blijven van bekrachtiging van beeldjes, van ideeën, van gedachten, instemming krijgen etc. etc. Je gaat in gevecht met andere die andere beeldjes hebben. Je moet je verdedigen, gaat aanvallen, tegen alle vormen, ideeën. Je legt de schuld bij t verleden, je ouders, je opvoeding. Zij hebben van alles gedaan en daarom is je leven nu zo ellendig. Maar zitten we niet allemaal in hetzelfde schuitje? Zaten je ouders ook niet verstrikt in allerlei beelden, zo moest het en niet anders. Dat waar ze aan moesten beantwoorden? En zo zitten we aan elkaar vast in de dans van liefde en haat om t maar heel algemeen te stellen. Ik hou van jou, want..... je bevestigd mijn beelden, mijn ideeën, mijn idealen, mijn emoties. Ik haat je want je ontkracht mijn beelden, je ziet me niet, je oordeelt over me....etc. etc. Maar de ...

Echt luisteren. Het verbindt zich een beetje met een bezoeker die Krishnamurti bezocht had. Door dat bezoek schudde zijn wereld op zijn grondvesten, werd dat wat hij in 25 jaar opgebouwd had, zijn leven op gebouwd had ontmaskerd. Zo moest hij, durfde hij in zijn wezen toe te geven, ja het was illusie. Dit kon alleen maar gebeuren omdat hij luisterde. Echt totaal luisterde, met zijn hele wezen, zijn totale zijn. Zo kon de aanraking plaatsvinden. Maar kunnen wij zo luisteren? Willen wij zo luisteren, naar een ander, naar het leven? Willen wij wel echt veranderen? Of uiteindelijk toch vooral liever bekrachtigt worden in ons leven, onze wereld, ons wereldbeeld? Echt luisteren betekent de ander toelaten, naar binnen laten, er niks tussenin zetten. Het helemaal indrinken tot de laatste druppel, en zo het tot je laten spreken. Dan kan er een verandering optreden waar nodig. Als we werkelijk de ander toelaten, werkelijk tot ons durven laten spreken, tot in ons diepste wezen durven laten raken,...

De natuur spreekt tot mij, in deze soms zo gruwelijke dans van leven, die toch ook zoveel schoonheid openbaart. Gedragen door de wind, het prille groene gras, een nieuw begin, een nieuwe mogelijkheid. Vogels zingen hun lied in vrijheid. En zo zijn we allemaal op weg naar vrijheid, bevrijding. We gaan de weg die we gaan, waar uiteindelijk de dood niet meer zal bestaan, de haat en kilte is vergaan, waar de ogen open zijn gegaan. Waar de zon eeuwig mag en zal schijnen, meer en meer verwarmen, waardoor de wolken meer en meer zullen verdwijnen. Waarin de Eeuwige Liefde vanuit het hart zal mogen spreken. En we gaan verder. We doen wat we doen., wat ons beweegt, volgend onze stroom. De beweging van vernietiging naar opstanding, van gevangenschap, naar bevrijding, tot de uiteindelijke Bevrijding, het vrijmaken van dat wat alles zal vrij maken. De Vrijheid van, vanuit, het hart. De Vrijheid van de Liefdekracht. Onaantastbaar, niet meer aan te tasten door de haat, het kille hart, verkilde hart, ...

  Ja, daar begint het jezelf zijn. Dus niet het masker, niet de schijn, niet iets ophouden wat niet is. Geen muur ervoor, geen overstijgen, niet er iets anders van maken. Maar voeling krijgen met jouw pure zijn hoe het nu is. Hoe schijnbaar lelijk het ook is wat er in je leeft, wat je denkt, de emoties die door je heen gaan. Het wil gevoeld worden. Het wil doorvoeld worden. Zo kan het ontmaskerd worden. Zo kan het geheeld worden. Zo kan het bevrijd worden van de zwaarte het juk. Zo kan het oplossen in wat alles draagt en Weet. Wat Liefde is. Als je dan uiteindelijk jeZelf bent geworden. Het Zelf. Wat een schoonheid, wat een sprankeling, echt alles nieuw, onverwachts. Een onbevangen staat, eindeloos ruimte voor leven beleven. Afgestemd op het Leven. De Dans van de Kosmos Kagib De uitgesproken woorden: http://we.tl/1B8RmfO4XW

  Ouders spelen zo'n grote rol in of ons ware verantwoordelijkheidsgevoel vrij kan komen. Meestal raakt dit al snel verloren bedolven onder alle prikkels van buitenaf, een bepaald worden door je ouders, de omgeving of gewoon een voegen daarnaar zonder enig protest. Elk kind is natuurlijk anders, heeft een andere achtergrond beleven. Wat doe je als je helemaal op jezelf teruggeworpen wordt, geen enkele steun stimulans van je omgeving, bekrachtiging, warmte? Hoe gaat een kind daarmee om? Een niet gezien worden een niet beleefd worden met wat je bent wat in je leeft wat je voelt. Geen mogelijkheid tot verbinding. Elk kind zal daar natuurlijk weer anders mee omgaan. Zoveel dat niet beleefd kan worden, niet wakker gemaakt wordt of onderdrukt of geforceerd wordt. Hoe dan in alle natuurlijkheid jezelf nog kunnen ont-wikkelen? Dan heb je alleen nog maar jezelf. Daar veiligheid vinden, een thuis in jezelf al valt dat om je heen niet te verbinden, daardoor geisoleerd. Als er niet werkelijk d...