Kagib Weteninhethart

Moet je zomaar alles uitleven? Tot op zekere hoogte is dit zo, Natuurlijk niet iemand vermoorden, pijn doen, verkrachten of wat dan ook. Maar als je een idee vast zet van dat mag niet dat kan niet dan komt er ook geen inzicht in. Dus hoe dan ook heel alert aanwezig zijn in wat is. Waar mogelijk durven te handelen maar het daar niet bij laten. Het gaat erom inzicht te krijgen in alles wat je doet. Echt inzicht. Dus dan moet het eerst onder ogen gezien worden, wat dit ook is. Acceptatie, daar begint het. Maar dit is pas het begin. Van daaruit gaat dan het onderzoek verder. Het is heel puur heel eerlijk zijn in dat wat is, open voor dat wat is. Daar begint het, met een open hart. Kan heel pijnlijk zijn maar dan kan er ook echt heling, transformatie komen. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-sDyXKSZKBx

Mbt het Geweten. Aan het begin van mijn bewustzijnsweg was het een zeer intense tijd, waarin het Geweten elk moment sprak, in alles wat ik deed. Me terugriep, me confronteerde met mezelf. Slechts klaarhelder het Licht over dat wat was. Het viel niet te ontkennen, te verloochenen. In korte tijd ben ik toen door heel veel heen gegaan. Ik moest er wel doorheen want anders kon ik niet verder, dan stopte alles. Naarmate het proces vorderde sprak het Geweten minder en minder want het hoefde niet meer te spreken, het was in harmonie gebracht, in het Licht gebracht. Uiteindelijk breekt een ander Krachtveld je leven in en haalt daarin alles overhoop. Als je daartegen gaat vechten ja dan wordt t nog erger, wat dan natuurlijk vroeg of laat niet meer lukt, je wel tot overgave moet komen. Als die Kracht nog niet in je kan werken, kun je een relatief rustig leventje leiden, tuurlijk met zijn ups en downs. Die ups en downs hebben dan te maken met dat er iets tegen zit, dat je teleurgesteld b...

Twee handen. De ene kant als symbool van t 'slechte' en dit in de meest ruime zin van t woord. Wat goed lijkt kan toch slecht zijn voor jou of de ander. Je zou kunnen zeggen in de ene hand alles wat nog niet opgegaan is in t Licht, in de Liefde tot begrip is geworden en doorleefd inzicht. En de andere hand als symbool van dat Licht, van de Liefde, van het Eeuwige Zijn. Als er dan geen bevruchting plaatsvindt van beide handen dan zal er nooit werkelijke verandering, bevrijding plaatsvinden. Als we ons helemaal ingekapseld hebben, helemaal vol zitten van ons ikje, geen ruimte voor het Licht. Maar t Licht, de Liefde blijft eigenlijk ook een beetje steriel als t niet bevrucht mag/kan worden door de duisternis, door dat wat nog in het duister is. Dus uiteindelijk is het ongelooflijk vruchtbaar voor beide kanten voor beide handen als er een openheid is, een open stroom. Dan kan er een transformatieproces plaatsvinden, een verruiming, een verdieping. Wat schijnbaar slecht was kan bevr...

Voor alle duidelijkheid, juist als je helemaal in het nu bent, kan intens zichtbaar voelbaar worden wat je ego is. Maar het wordt gedragen door dat nu, door dat moment, door dat wat waarlijk Liefde is, wat Weet. Het is de Eeuwigheid die zich dan kenbaar kan maken over wat is in de tijd. Die kan je emoties en gedachten ontmaskeren. Dat je er zo waarlijk inzicht in kan krijgen zodat ze mogen en zullen verdwijnen. Als je het echt Ziet verdwijnt het. Onze ware aard is niet van de tijd maar het omvat wel de tijd door alle tijden heen. Daarom Weet het ook zo goed dat wat nodig is, wat het moment vraagt.  Het gaat niet om iets handhaven, het gaat om te zien te voelen wat we doen, waar emotie wakker wordt, gedachten die je denkt, dat je hier intens alert op wordt in wat door je heen gaat. Het gaat niet om dat je er onpersoonlijk naar kijkt want dan haal je eigenlijk de energie er weer uit.  Als ik naar mezelf kijk, ja ik had altijd die waarnemer maar al had ik die waarnemer toch ginge...