Kagib Weteninhethart

  Dat is het geweldige als je alles weggegeven hebt, alles opgelost is letterlijk en figuurlijk krijg je alles terug. Dat is de paradox. Je krijgt het veelvoudig terug maar eigenlijk hoef je er niks meer mee. Juist dan kan er Liefde zijn, echte pure ontvankelijkheid voor alles en iedereen. Eigenlijk kun je dan alles doen, je bent vrij te doen wat je maar wilt. Terug naar de ikvorm, ik ben vrij om te doen wat ik maar wil. Maar ik heb hier geen enkele behoefte meer aan, wat dan ook uit te leven, er zijn geen verlangens meer. Alles is vervuld in God, in het Goddelijke in een voelen dat het Goddelijke in mij me leidt inspireert waarin ik me helemaal vervuld voel. Het heeft te maken met alles is vluchtig behalve Dat, behalve God het Goddelijke. Het Goddelijke is Eeuwig, is niet van de tijd, Dat neem ik mee over dit leven hier heen. Het is vol-ledig worden. Leeg van jezelf leeg van mezelf en gevuld vervuld door God door het Goddelijke. En God is niet leeg van betekenis het Goddelijk...

Er zijn twee overkoepelende bewustzijnen. Het ene noem ik het hogere zelf en het andere het Eeuwige Zelf. Toch kun je redelijk eenvoudig her-kennen waar t hogere zelf zich 'uitspreekt' en waar het Eeuwige Zelf. Door het hogere zelf blijf je eigenlijk heel vol van jezelf, wordt je opgeblazen waar je maar opgeblazen kunt worden hihihi waar je maar gevoelig voor bent. Het hogere zelf wil ook heel veel doen, ook voor de wereld bv licht sturen en zo. Want ja binnen de spirituele beweging is eigenlijk het hogere zelf veel vaker aan het woord dan het Eeuwige Zelf. Maar dat is de duivel in het lichtgewaad het schijnlicht, en dat kan oh zo mooie gedaanten aannemen. Het hogere zelf wil ook liever de duisternis ontkennen alleen maar licht licht licht, visualiseren en zo. Het hogere zelf spreekt zich ook vaak uit binnen channeling. Het Eeuwige Zelf zal zich eigenlijk nooit op die manier uitdrukken of minimaal. Want het gaat erom dat jij het vrijmaakt, het Bewustzijn. Het hogere zelf wil zi...

Het gaat er eigenlijk om dat God het Goddelijke door ons heen weer op kan staan, zich door ons heen kan openbaren uitdrukken, uitstralen. In alles, in ons hele zijn, handelen, spreken noem maar op. Dat er meer en meer ruimte in ons komt hiervoor omdat wij verdwijnen, alles waar wij vol van zijn. Dan ook een meer en meer ervaren in jezelf wat Eeuwig is wat onveranderlijk is niet te verwoesten is, wat je in Essentie eigenlijk bent. Wat overblijft als t ego verdwenen is. Dan nog blijft er een eigenheid omdat jij een geheel unieke persoonlijkheid bent waar t Goddelijke gebruik van kan maken, eigen kwaliteiten en mogelijkheden. We worden geen eenheidsworst alleen onze Essentie is één, één Bewustzijn. Meer en meer kan dit ervaren in je opstaan, het ervaren van dat Andere van God van je Essentie, helderder en helderder, krachtiger en krachtiger. Minder en minder kan vat op je krijgen, kan je hier nog uithalen, uit deze Verbinding halen, wat er ook om je heen gebeurd. Het is de ware stille all...

Het begint met zoekt en je zult vinden. Maar ja wat zoek je en wat vindt je dan? Zolang je zoekt zul je Het eigenlijk niet vinden. En toch is t een onderdeel van de weg die je niet over kunt slaan. Je zoekt van alles in van alles, bezeten van, van alles in deze zoektocht. En meestal ga je dan voorbij aan waar je Het kunt vinden. In jezelf. Als je dan uiteindelijk uitgeput bent van deze zoektocht dan komen de mogelijkheden. Dan kan de overgave komen, het alles overgeven. Het met lege handen staan. Het vanuit je hele wezen kunnen zeggen, ik geef me over, niet mijn wil geschiede maar Uw wil. En dan kan het antwoord komen, mag uiteindelijk de vervulling komen, al is dit dan nog slechts het begin van een nieuwe fase. Echt bij jezelf zijn. Echt in aandacht zijn, in het nu zijn, open en ontvankelijk. Aanwezig zijn. Voelen wat is. Dan kan het antwoord in jezelf gegeven worden op alle vragen die je hebt. Dan kan waarlijk het Bewustzijn gaan spreken over alles wat is, wat speelt, wat in je omgaa...

Blijft een boeiend thema he, de dood, wat is dat de dood. Zijn we echt niet meer dan een klok die plotseling stilstaat? Niemand is terug gekomen, al zijn er natuurlijk eindeloze beschrijvingen van bijna dood ervaringen. Allerlei doorgevingen, inspiraties hoe t hierna is. Vele mensen die de gestorvenen zien. En toch zelfs daarin kan t verstand zeggen, dat t allemaal te maken heeft met wanen met stofjes in de hersenen etc. Dus je kunt t niet overbrengen, geen harde bewijzen geven. Zelfs niet door wat Osho zegt, wie is de toeschouwer die naar je ademhaling 'kijkt'? Och ja waarom zou die toeschouwer ook niet wegvallen als die ademhaling stopt? Wat blijft over? Je eigen ervaren. En ook dat kan rotsvast zijn, en hoeft niet meer bewezen te worden. Je Weet het gewoon. Maar dat Weten kun je niet overbrengen, je kunt er slechts uit leven. Dat die dood niet bestaat, omdat je t zo beleeft, omdat er geen angst is voor die dood, om wat voor reden dan ook. Een gewoon Weten dat t leven eeuwig ...

Tao is Het. Dat wat alles omvat. Dat wat het totale overzicht heeft op alles. Het staat buiten de tijd maar Weet toch wat nodig is binnen de tijd, dat wat zich binnen de tijd afspeelt. Het is onpersoonlijk en omvat alles en iedereen met Liefde. Het is de Vervulling. Dat waar iedereen naar op weg is, hiermee weer samen te smelten. Maar voordat het zover is kunnen we er verbinding mee maken, ons ervoor open stellen. Zodat we die stille Kracht in onszelf kunnen ervaren. En in die ontvankelijkheid kan het ons verstillen. Dan kunnen we Het voelen, kan Het ons vervullen, kunnen we ervaren die Liefde die was die is en die altijd zal Zijn. In het Licht van Tao kan alle verwarring, alle duisternis oplossen, verdwijnen, zonder dwang. Gewoon het toelaten van dit Licht en we zullen Zien, inzien, begrijpen. Uiteindelijk is het niets, en toch geeft het vervulling aan alles. In die Verbinding hoeft ook eigenlijk niets meer. Het is helemaal leeg en toch vervuld. En toch vanuit dat niets, vanuit die le...

Uiteindelijk is er nog maar een verlangen. Het verlangen weer waarlijk Thuis te komen. Dat Thuis ligt binnenin en van daaruit zul je overal thuis zijn. Meestal gaat hier heel veel aan vooraf voordat dit verlangen werkelijk wakker wordt, dat dit nog maar het enige verlangen is. Het is niet het verlangen van het ego. Het is de roep van het Eeuwige dat je hoort. Je enige verlangen wordt dan om hier weer mee te versmelten en alles te laten verdwijnen wat ertussenin staat. Dit proces heeft gevolgen, maakt heel veel wakker, maakt zichtbaar alles wat eerst verborgen was. Dit is het reinmaken van het hart. Het hart zuiveren van zoveel waardoor uiteindelijk God zich mag openbaren door het hart heen, in diepste Wezen. Dat God, het Goddelijke zich vrij mag/kan uitdrukken. En eigenlijk is dit niks, en daardoor alles. Het is helemaal leeg en daardoor vervuld. Vanuit het niets, vanuit die leegte, als alles stil geworden is, verstild is, gaat de Stroom verder, de verandering, de transformatie. Want d...

Uiteindelijk ben je leeg. Je wordt leger en leger door begrip door inzicht, door innerlijke bevrijding. Maar juist daardoor wordt je een vat van zoveel. Juist daardoor kun je meer en meer bevatten. Zoveel mogelijkheden tot uitdrukking komend in de meest subtiele lagen. Wat maar nodig is. Als je het werkelijk bevrijdt hebt van emoties, belangen, verlangen, beelden etc. Hiervan leeg geworden bent. Als het geen beladenheid meer heeft, geen enkele verbinding meer heeft met het ego, met het ikje. Dan kan het gebruikt worden. Dan wordt het opgeroepen als het moment het vraagt zonder dat je hierover nadenkt. Eigenlijk zonder enige gedachte. Geheel natuurlijk. Even wordt er iets meer ervaarbaar, Liefde, compassie, ontroering, betrokkenheid op wat voor vlak dan ook. Anders is er eigenlijk leegte, maar heel licht, een heel heldere leegte. Gewoon Zijn, in alle eenvoud. Je bent niet voortdurend in extase. Er is hier ook geen enkele behoefte toe, of gelukzaligheid. Dit heeft geen enkele toegevoegde...

We zitten vaak te vol met onszelf met beelden, veronderstellingen waardoor we elkaar niet meer zien, niet meer zien wat is. Dat is t grote manko van de hulpverlening. Zoveel geleerd, alles in hokjes gezet van zo is het, en dat moet gebeuren maar de client wordt niet meer gezien. Er wordt niet meer gevoeld en ervaren wat is. Er is zoveel meer maar dit is niet te bevatten met het brein, met het verstand. Die blijft er altijd buiten in interpretatie en invulling. Ook algemeen vaak in interactie met elkaar, we zitten te vol, zetten elkaar vast in beelden. Er is een reservoir aan Leven aan beleven dat onuitputtelijk is, maar dit gaat buiten het brein om. Het heeft niets met het brein te maken. Het is levend, vibrerend, steeds weer nieuw, echt het Weten, het Bewustzijn. De Ziel is daarin een soort van tussenkanaal die zich open kan stellen voor de Geest, voor wat in de Geest is, zodat de Geest, het Eeuwige zich in de Ziel kan uitgieten, zoveel de Ziel maar kan bevatten. Het is de uitdaging v...

Het Bewustzijn tot je laten spreken. Het Bewustzijn dat een is. Dat niet gescheiden is. Dat onafhankelijk van alles is. Dat is. Dat niet hoeft te groeien, het is vervuld. Dat is vervuld. Dus uiteindelijk ben jij ook vervuld.  Alleen we gaan zelf tussen deze vervulling in staan. We scheiden onszelf af. We willen groeien op alle mogelijke manieren. Alleen daardoor kunnen we juist niet groeien naar, ruimte geven aan die vervulling. Omdat die vervulling niet buiten ligt. Maar binnenin. En als t binnenin vervuld is zal t vervulling geven aan alles buiten jou. En die vervulling ligt uiteindelijk in het Eeuwige. En uiteindelijk kan alleen dit Eeuwige ons helpen. Het Eeuwige Bewustzijn. Dit voelen in onszelf. Nu, dit moment, en elk moment weer. Het is binnenin ons. En natuurlijk kan de ander om ons heen ons helpen. Misschien juist door de illusie te laten zien? Dat we ons uiteindelijk daarin zullen doorzien, het spel dat gespeeld wordt? Dus leer uit je zintuiglijke gewaarwordingen, ben er ...

  Is dat niet de kern van de val uit het paradijs? We zijn t buiten gaan zoeken, terwijl alles binnenin is te vinden en daar de vervulling ligt. Vanuit die val geven we nog steeds het leven vorm met alle gevolgen van dien. De val in de dualiteit. De val van t denken? Want is t niet juist het denken wat ons uit die vervulling haalt, alle denkbeelden? Het denken dat altijd ergens anders is, vooruit, achteruit. Het denken dat nooit tevreden is, het denken dat t altijd buiten zoekt, het denken dat angstig maakt, dat invult hoe de ander is, hoe het leven is. Denken, denken, denken. Het denken kan niet Zijn. Het denken kan niet in alle eenvoud Zijn. Het denken is nooit vervuld. Het denken brengt scheiding, conflict, versplintering. Het denken veroorzaakt eenzaamheid, och was ik maar daar, was ik maar bij haar, bij hem etc. We hebben ons Zelf niet gevonden en daardoor zal nooit de ware vervulling komen, hoe we ook zoeken buiten ons zelf. Terug in het paradijs betekent, weer een Zijn. Verv...

Er is een Eeuwig beginsel. Iets wat buiten de tijd staat, er altijd is. Als we ons ervoor openen, eigenlijk ervoor rijp zijn, dan kan het ons raken/informeren, inzicht geven. Dat we t gewoon in ons hele Wezen Weten. Het is een hele stille Stem, zeker niet dwingend. Maar t kan meer en meer doordringend worden als je t toelaat, binnen laat komen. Dan kan het fiks gaan confronteren. Want alles wat schijn is, wat jij opgebouwd hebt, je waanbeelden, dat waarachter je jezelf verschanst hebt om te overleven, komt meer en meer in een helder Licht te staan. Je wordt doorlicht, alles wat in de schaduw ligt wordt belicht. Maar als dit je diepste verlangen is om weer naar Huis te gaan, naar je diepste Essentie dan zal Het hierbij ook helpen, ondersteunen, inspireren. Geschriften kunnen hierin van veel betekenis zijn, kunnen veel raken, in de zin van belichting van de schaduw en het perspectief dat er is. Het kan meer en meer een verlangen wekken om op dit Pad door te gaan. Want als je het echt aan...

Vader, Zoon en Heilige Geest omvat zoveel. De Vader is dus de aanraking met het Andere, met het Eeuwige. Het is de Stem. Het is de Verbinding die je naar huis zal brengen. Iets wat je in je binnenste kunt ervaren, misschien tussen een heleboel andere stemmen. Als er een heel diep verlangen hiervoor is, roep je deze Verbinding op. Als je jezelf helemaal overgeeft, niet mijn wil geschiede maar Uw Wil. Geef me antwoord op mijn vragen, breng me naar huis, ik wil naar Huis, ik wil Zien. Ik wil weer met de Bron versmelten, ik heb t wel gezien. Als die aanraking dus plaatsgevonden heeft, echt die overgave, het niets meer weten, met lege handen staan, dan wordt je aan de hand genomen. Dit is de fase van de Christus, van de Zoon. Dan mag je meer en meer inzicht, levend inzicht en begrip krijgen over het leven, over jezelf. Daarnaast vind er een omzettingsproces plaats zelfs in je lichaam waar je uiteindelijk niets aan toe kunt voegen of doen, slechts open blijven. Dat wat Johannes in de bij...

Het draait steeds om bewustzijn, het bewust Zijn. En het gaat er eigenlijk om dat dit Bewustzijn krachtiger en krachtiger mag worden. Dat Het meer en meer intens op je in mag werken. Op wat je bent, of wat je denkt te zijn, denkt te moeten doen. Meer en meer dit Licht op alles mag schijnen. Het Bewustzijn dat niet van deze wereld is, dat niet van de dualiteit is. Dat dwars door alles heen kijkt, Ziet wat is. Zoals de zon. Als die meer en meer kracht krijgt zullen meer en meer de wolken oplossen. Zo kan t Bewustzijn als t sterker en sterker wordt meer en meer jouw innerlijke bewolking oplossen. Alles wat tussen de heldere hemel in zit, de klare heldere lucht, het heldere Zien. Eigenlijk niet alle facetjes onder de loep nemen, maar meer de eenheid van alles zien. Hoe alles met elkaar verbonden is, beter gezegd gebonden is, geketend is, verstrikt is geraakt door zoveel. Dat dit Licht helderder en helderder mag schijnen op alles wat jij bent en doet. Waardoor je er gewoon niet meer onderui...

Ja, angst. Ontstaat de angst niet vanuit het hebben van een zelfbeeld? Een beeld hebben van onszelf. een mooi beeld, een lelijk beeld, een goed beeld, een slecht beeld, een zeker beeld, een onzeker beeld enz. Wat als al deze beelden verdwijnen, verdwijnt dan ook de angst? Als we gewoon Zijn? Zijn die we zijn. Je kunt dus een heel onzeker beeld van jezelf hebben, waardoor je jezelf steeds moet verdedigen, bang bent dat je pijn gedaan wordt. Je voelt je minderwaardig en de ander is je meerdere. Angst om gewoon jij te zijn. Maar komt dit weer niet voort uit dat je allerlei beelden over de anderen hebt, wat zij zijn, hoe ze zijn, en wat ze zouden moeten zijn? Of je zelfbeeld is heel sterk. Je past, goeie baan, volwaardig lid van de maatschappij, volle agenda, vakantie hier, vakantie daar. Gewoon geen tijd om onzeker te worden. Maar liggen er dan ook geen angsten op de loer, die misschien onbewust werken? Bv angst voor de stilte, angst om gewoon te mogen zijn, niks te doen, niet nuttig te z...

Wat is waarheid? Is er een uiteindelijke waarheid? Wat mij betreft wel. Die kan zich pas openbaren, naarmate wij meer en meer leeg worden van onszelf. Van wat we willen, willen zijn, willen doen. De Waarheid zit daaronder. Ligt niet de kern daarin dat de mens het geluk wil vinden in doen, in handelen, terwijl het uiteindelijk ligt in Zijn? Steeds naar buiten gericht, wat daar allemaal is, wat daar belangrijk is, wat daar moet gebeuren. Wat wil gebeuren, terwijl de Oplossing, de vervulling binnenin ligt, in Zijn. Gewoon Zijn. Waarom kunnen we niet gewoon Zijn? Waarom worden we dan onrustig, wordt t saai als er niks is om te doen? Omdat we nooit thuisgekomen Zijn, nooit echt thuisgekomen in onsZelf. En ja, als we daar niet echt ons thuis voelen, rust vinden, vrede en vervulling, waar dan wel? Terwijl Het er nu is. En elk moment weer. Dat voelen diep, diep binnenin. Dat nu, dit moment, Het, de vervulling er is. De vervulling in gewoon Zijn. En daar stopt de beweging niet. Maar dan ben je ...