Kagib Weteninhethart

Laat dit eens tot je doordringen. Alles wat jij doet, alles wat jij denkt dat je bent, alles wat jij wil alles wat is, is van deze wereld. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Ik zeg ook wel eens, alles is vluchtig behalve Dat. Wat Dat is, mag je een eigen naam gegeven. Als je dit echt door je heen laat dringen, wordt dan alles waar je vol van bent niet heel relatief? Wat is nu echt belangrijk? Er is niet zoveel belangrijk. Het enige wat van belang is in het leven is de diepste intentie hebben dat je Verbinding mag maken in jezelf met wat niet van deze wereld is. Wat niet besmet is door deze wereld. Wat echt Weet. Weet wie jij bent, Weet wat is, Weet wat Wil. Wat echt Liefde is. Geen Liefde die om kan slaan in haat of andere emoties. Liefde die altijd Liefde is. Die Verbinding kan alleen gemaakt worden met een open hart. Want in het hart is dat Weten. Het Weten in het hart. Het LiefdeWeten in het hart. En dat is dus het fundamentele probleem in de wereld. Er is geen open hart. Geen o...

Dat is het grootste drama van het leven, we proberen buiten te vinden wat binnenin ligt te wachten. Daar is de hele wereld op gefundeerd op wat buiten is. Dat is normaal, daar leef je voor. Voor carriere, hoe je eruitziet, wat je kunt, hoeveel geld je hebt, macht, aanzien. Maar ja omdat we daar zo afhankelijk van zijn, zijn we eraan gehecht, en zijn we bang te verliezen. Een relatie, geld, carriere, mooie spulletjes. Daarom, daardoor zijn we gespleten. We bouwen muren om ons kwetsbaar hart, zetten maskers op om maar niets te voelen. Daardoor sijpelt meer en meer de ware bezieling, belevendiging weg. we weten niet meer beter, niemand zegt dat het anders is. We moeten meedoen met de ratrace. Waarnaartoe? Waarvoor? Is niet alles vluchtig? Wat niet vluchtig is, is binnenin. Dat is Eeuwig, dat draagt de tijd in LiefdeWeten. Maar, dat kunnen we pas ervaren als we ons hart openen. En ja, dat betekent kwetsbaar zijn. en dat willen we nu net niet. Dat wordt niet geaccepteerd, dat mag er niet zi...

Bijna altijd, kijk maar eens heel eerlijk in jezelf zoeken we het geluk buiten onszelf. En dat is afhankelijk geluk. Geluk door een bepaald uiterlijk, een baan, geld, aanzien, of misschien helpen van andere mensen, altijd bezig zijn. Noem maar op, het kan zo veranderen. En juist dan komen er kansen. Bv is niet alles vluchtig? Eigenlijk houdt alleen het denken de tijd vast, herinneringen en het denken houdt ook jou vast in dat je niet goed genoeg bent niet mooi bent er niet mag zijn alleen als je dit of dat doet. Zie dat in jezelf. vooral voel het echt. Dit is het drama wat we met z'n allen uitspelen. En dit drama wordt bespeeld door de media door geloof cultuur wat dan ook. Als jij geen kern hebt kun je eindeloos gemanipuleerd worden, als jij niet jezelf kent kan je zoveel wijs gemaakt worden. Hoe lang wil je hiermee doorgaan? Elk moment kun je stoppen en verbinding maken met wat hier niet door besmet is, wat jou onvoorwaardelijk lief heeft geen oordeel heeft over jou. Wat jou echt...

Alle streven wil verdwijnen alle doen, wat we dan ook doen, willen doen. En heel belangrijk wat we met dat doen willen wat er aan vast zit. Status, veiligheid, je meer voelen, aardig gevonden worden, och zoveel strategieën, bijna altijd onbewust. Stop ermee, eigenlijk stop met alles wat zo belangrijk lijkt. Komt eropneer, alles is belangrijk en niks is belangrijk. Alles is vluchtig behalve Dat, Het, wat voor naam je er maar aan wil geven. Het gaat om in Verbinding te zijn, dat je hart voeling heeft met wat alles draagt en omvat in Weten in Liefde. Dat je hiernaar leert luisteren in alles dat is. Dat dit op de eerste plek komt. Het gevolg kan niet anders zijn dan dat waar je eerst zo vol van was meer en meer verdwijnt, relatief wordt. Dat bovenaan staat de Liefde die alles draagt. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-ry8bTrdnSu

Ik zeg vaker God omvat en draagt alles in Liefde in Weten. God is niet wat wij hier allemaal in de tijd uitvoeren dit in meerdere betekenissen. Daarin is God niet, dat zijn wij, dat is ons spel. Meestal of bijna altijd is God hierin buitenspel gezet. Mag niet meedoen. Dus wij spelen ons spel uit hoe dit ook eruit ziet. Dus het begint eigenlijk pas als we dit gaan zien, inzien, doorzien. Hoe vluchtig eigenlijk alles is wat wij hier met elkaar doen. Dat dit alles vervluchtigt in de tijd. Hierin is niet de Eeuwigheid. De Eeuwigheid is niet van de tijd. Dit betekent niet dat je alles wat vergankelijk en tijdelijk is moet ontkennen. Het betekent dat je je mag gaan openen voor wat niet tijdelijk en vergankelijk is zodat dit je aan de hand kan gaan nemen in een proces. Dat is waarom we hier zijn, maar die opdracht zijn we vergeten en we hebben ons opgesloten in deze schepping die we met zijn allen maken. Hoe eerder we gaan voelen hoe vluchtig en nietszeggend onze schepping is hoe eerder we on...

  Dat is het geweldige als je alles weggegeven hebt, alles opgelost is letterlijk en figuurlijk krijg je alles terug. Dat is de paradox. Je krijgt het veelvoudig terug maar eigenlijk hoef je er niks meer mee. Juist dan kan er Liefde zijn, echte pure ontvankelijkheid voor alles en iedereen. Eigenlijk kun je dan alles doen, je bent vrij te doen wat je maar wilt. Terug naar de ikvorm, ik ben vrij om te doen wat ik maar wil. Maar ik heb hier geen enkele behoefte meer aan, wat dan ook uit te leven, er zijn geen verlangens meer. Alles is vervuld in God, in het Goddelijke in een voelen dat het Goddelijke in mij me leidt inspireert waarin ik me helemaal vervuld voel. Het heeft te maken met alles is vluchtig behalve Dat, behalve God het Goddelijke. Het Goddelijke is Eeuwig, is niet van de tijd, Dat neem ik mee over dit leven hier heen. Het is vol-ledig worden. Leeg van jezelf leeg van mezelf en gevuld vervuld door God door het Goddelijke. En God is niet leeg van betekenis het Goddelijk...

Het is wel een thema wat in mijn wezen ronddanst. Alles wordt steeds meer tot Niets, de tijd vliegt voorbij, alles vluchtig vervluchtigt in het Niets in het Alles. Niets heeft zin alles heeft zin. Het is nietszeggend, alleszeggend. Ik kijk naar de wereld en die is zo vol van zoveel en uiteindelijk is het niets vervluchtigt weer tot niets. Zo vol van iets in het moment, misschien wat meer momenten en dan trekt weer een ander iets en zo gaat het door. En het is Niets. En het is Alles.  In ieder geval aan denkspelletjes hebben we niets.  Het gaat om wat levend is wat leeft wat je beleeft, wat levende werkelijkheid is voor jou, in een toelaten van het leven alles wat het leven bevat omvat.    Denkspelletjes vergaan tot niets, maar voegen niets toe aan t Niets, moeten uiteindelijk weer oplossen in het Niets.  Dat diep door je heen laten dringen, alles vervluchtigt, alles vervluchtigt in t Niets.  Niets is belangrijk alles is belangrijk.  De tijd-elijkh...

Het gaat er niet om, iets specifieks te beleven, iets specifieks op te wekken, een bepaalde golf van beleven. Het gaat erom dat alles meer en meer doordrenkt mag worden met het Leven, dat je dit mag beleven. Anders ontstaat er weer dualiteit, onderscheid, afhankelijkheid. Dan moet je eventueel iets doen of blijven doen om dezelfde ervaring terug te krijgen. Het gaat niet om bepaalde extatische ervaringen, geweldige beelden, noem maar op. Het gaat erom dat alle zintuigen bevrucht worden door de Liefde, dat je vervuld wordt door de Liefde, door het Leven. Dat is het einde van de dualiteit, de eindeloze strijd. Daar kun je dan niet meer uit vallen en je hoeft er niets meer voor te doen om het te verkrijgen om het te behouden. Het is uiteindelijk de enige Werkelijkheid die overblijft. Het is niks en toch is t alles. Dat wat voor alles is, voor alle invulling, puur indrinken wat is, zonder voor of afkeur. Dan mag uiteindelijk alles doorstraalt worden met Het met Liefde in helderheid het Lic...

Echt op weg gaan, echt het spirituele pad op gaan is niet vrijblijvend. Het is bijna een kwestie van leven of dood. Dan doet t leven pijn. Dan doen die grootse levensvragen over de zin van het leven intens pijn, niet te dragen pijn. Dan moet er een antwoord komen. Maar dit is nog slechts t begin. Dit is de Ommekeer. Je Weet dan het Plan, je Weet dat Het zo is zoals het is, maar nu gaat t om de verwezenlijking. Dan zullen hierin allerlei facetten zichtbaar worden, oplichten, over t leven over de betekenis van het leven. De harde confronterende Waarheid over dat wat is. Zelfkennis is Godskennis, dat kerngegeven. Ten diepste Weten met je hele wezen dat het Koninkrijk in jou is. Dat omvat natuurlijk heel veel als je dit werkelijk Weet zonder enige twijfel. Dat je voelt in al je vezels, dat dit Koninkrijk dat niet van deze wereld is, in jou is. Je doorziet jezelf steeds meer, alle valstrikken, alle ego-spelletjes, komt meer en meer tot begrip. Zo gaat de weg verder.   Waar je eerst zo w...

Het gaat heel ver de Gnostieke bewustwording. Zelfs het neutraliseren, reinigen van de zintuigen. Dus dat wat we zien, horen, proeven, tasten. Dat we hier niet meer vol mee zijn, ons niet meer gevangen kan nemen, dat we er niet meer bevangen door raken. Want er is zoveel waar we in de ban van kunnen raken, en zo vrijblijvend lijkt. En toch kunnen we daardoor t omzettingsproces tegenhouden. Eigenlijk betekent dit het onthecht worden van alles. Dan kun je er nog vrijblijvend van genieten, van dat wat je ziet, hoort, proeft maar je Weet/ervaart dat t allemaal heel vluchtig is. Je speelt het spel nog zo goed mogelijk mee maar je zit er niet meer aan vast, je hoeft er niks meer mee. Radicaal gezien als een zintuig uitvalt, je ziet niet meer, je hoort niks meer, je proeft niks meer, zelfs dan kan er niks van je afgenomen worden, je blijft die je Bent. Dat is dan onaantastbaar. Het frappante is dat de energie wegvalt om je zintuigen te laden, de behoefte valt weg. In wat je hoort, in wat je z...

Het komt erop neer door alles kun je bevangen, gevangen raken, kan je afhankelijk maken. Maar als je er gewoon van kunt genieten, van dat wat is, dan is er niks mis. Als dat Andere in je wakker geworden is, en vrij in je door kan stromen, dan geniet je gewoon van alles. Dan geniet je van dat je leeft. Meer is dan eigenlijk niet meer nodig. Gewoon Zijn. Dit geeft werkelijk vervulling aan alles als het binnenin vervuld is. De rest wordt dan zo vluchtig. Je kunt er wel intens van genieten, van al die mooie momenten die je gegeven worden, maar t vervliegt weer en kan uiteindelijk niks toevoegen aan dat Zijn. Het gewoon Zijn, het licht zijn, blijmoedig zijn. Je kunt er dan in ieder geval vrij van genieten, je zit er niet aan vast. Je ontvangt het, laat het door je heen stromen en laat t weer los. Dit kan uiteindelijk alles zijn, ook mensen, hoe dierbaar ze ook zijn. Er treden weer veranderingen op en je stroomt weer verder. Geen angst om iets kwijt te raken, want je hebt alles. Ook mbt ding...

Bewustzijn is bewustzijn. Liefde is Liefde. Overal waar dit vrij mag/kan komen zal dit een zelfde gedaante hebben. Een zelfde uitdrukkingskracht, een zelfde sfeer. Uiteindelijk onpersoonlijk, maar overal waar t een wat meer persoonlijke sfeer nodig heeft zal ook dit zichtbaar worden. In dit Bewustzijn zijn we één, zullen we weer één zijn, daar komt het op neer. Een in Liefde. Een in het Weten. Alomvattend, alles bevattend, de ware verbondenheid, het ware verbonden Zijn. Geen afgescheidenheid, geen eilandjes. Een grote zee van bewustzijn, van Liefde, dat zullen we uiteindelijk Zijn. Bewustzijn kan zo'n kracht hebben, is niet van t denken, al kan t denken je soms naar dat punt toebrengen. Het is energie die alles weg kan branden, door het Licht van het inzicht. Als je het wil toelaten. Aandacht is voorwaarde, intense aandacht. Dat is de Vlam, in het moment totaal het leven toelaten, binnen laten. Zonder er iets tussenin te zetten, het helemaal door je heen laten gaan, totaal, alles. ...

Het is eigenlijk het principe van, vindt het Koninkrijk Gods en de rest zal u gegeven worden. Het Koninkrijk Gods is Essentie. De paradox is dan, hoemeer, hoe dieper je met Essentie versmelt, hoe minder je nodig hebt. En toch krijg je alles wat je maar nodig hebt. Je krijgt wat je echt nodig hebt, wat echt nodig is. Dit kan buiten/boven verwachting zijn op het materiële vlak want Essentie heeft uiteindelijk alle touwtjes in handen ook die van de materie. Maar eigenlijk is t overbodig. Als je de Essentie hebt gevonden, dan heb je alles, dan wordt de rest bijzaak. Is het leven niet heel erg vluchtig? Als we tussendoor van die kicks hebben, hoogtepunten, wauw een superauto, wauw dit, wauw dat, kun je dat toch niet vasthouden en kukel je weer naar beneden en verlang je weer naar n volgend hoogtepunt. Essentie is eigenlijk één groot hoogtepunt. Hoemeer je echt diep erin verankerd raakt hoe moeilijker je er nog ooit uit kunt kukelen. Het is allemaal heel stil. Helemaal niet opwindend, extati...

Afwezigheid van Liefde is het begin van elke vorm van menselijke nood . Maar dan ook echt met een hoofdletter. Komt al ons handelen, al ons vechten, ons wedijveren, onze strijd, ons groot willen zijn, of klein voelen. De competitie wie de mooiste is, de beste, het meeste geld heeft, de mooiste spullen heeft... Komt al ons verlangen, al onze verwachtingen niet voort uit dat deze Liefde er niet is? De Liefde die alleen Liefde is? Maar ja, we weten niet beter. Het is ons met de paplepel ingegoten dat we het buiten moeten zoeken, in mensen, in dingen, en niet binnenin. En daardoor gaan we steeds weg van de Kern. Verliezen we de Verbinding en zijn we daardoor diep, diep binnenin uiteindelijk niet heel eenzaam? Maar wordt deze eenzaamheid niet altijd zichtbaar omdat we zoveel hebben om ons mee te vullen, op te vullen? Waar we mee vol zitten, wat ons bezig houdt, ook ideeën, geloven. Alles waarmee ons denken vol zit, ons hoofd, ons hart. Zoveel mogelijkheden om te vluchten voor deze eenzaamhe...

De Liefde is uiteindelijk de enige realiteit. Dat wat overblijft als de rest verdwenen is, als wij verdwenen zijn. Als dat verdwenen is waar we nu zo vol van zijn. Dit diep in jezelf voelen, toelaten, wat is nu werkelijk, werkelijk belangrijk? Alles wat je leven nu bevat, omvat? Wat vervluchtigt niet in de tijd? Wat kun je meenemen als je hier weg gaat, als de dood je begroet? Het gaat er niet om dat je, je leven verwaarloost. Nee helemaal niet, maar dat je jezelf hierin niet verliest, hierin niet verdrinkt. Alleen dit nog maar ziet en dat Eeuwige perspectief uit het oog verliest. Want uiteindelijk gaat t niet om jou. Uiteindelijk gaat het erom dat jij verdwijnt en ruimte schept voor die Liefde. Dat dit vroeg of laat mag gebeuren. En tuurlijk dit kun je niet forceren, het mag een groeiproces zijn. Het mag een ervaren worden. Goh, er is iets in mij wat werkelijk Weet, alles Weet. Er is iets in mij wat onvoorwaardelijk van mij houdt. Er is iets in mij dat onvoorwaardelijk steunt en besch...

Is het leven niet heel vluchtig? Vervliegt alles niet in de tijd? Zoveel waar we ons op korte termijn zo ontzettend druk over maken. Wat blijft er over op langere termijn? Als je dit tot je diepste Essentie kunt laten doordringen, jij bent de Hemel, en jij slaat het spel van de wolken gade. Het spel van verdichting, regen, donderwolken, schapenwolken, noem maar op. Maar jij bent die wolken niet. Die wolken lossen weer op nadat hun spel uitgespeeld is, en jij blijft over. Als je zo weer de wereld, het leven benadert, vanuit het ankerpunt van het de Hemel zijn? Dan doe je nog dat wat het moment vraagt, met volle aandacht, met volle overgave, maar je verliest jezelf niet in de wolken. Je geeft niet teveel aandacht aan die wolken. Bouwt van daaruit niet teveel uit in verbinding met wat je zou zijn in je handelen, in verbinding met die wolken die je maakt. Je doet jouw ding. Je doet wat het moment vraagt. Wat binnen jouw aandachtsgebied ligt, je werk, je gezin, wat dan ook. Maar daar ligt n...

Is dat niet de kern, dat alles vluchtig is? Maar het denken staat hier liever niet bij stil dus blijft het liefste vol van zoveel, beelden, ideeën. Wat schijnbaar belangrijk is om voor te leven, om voor te gaan, om te doen. Ja willen we niet het liefste doen, doen, doen, maar Zijn? Is daarom iets als yoga niet heel populair, want dan kun je doen, regels volgen, structuur, systeem. Of andere stromingen met plaatjes, etiketten, waar je aan kunt beantwoorden, aan kunt voldoen. Wat je kunt volgen, wat resultaten zal opleveren. Heerlijk voor t denken, houdt zich hier lekker mee bezig. Maar gewoon Zijn? In het niks? En toch ligt uiteindelijk de vervulling binnenin. Niet in wat je doet, in waar het denken vol van is, maar in wat je Bent. Je hoeft hier dan niets meer voor te doen, je bent Dat. Je bent vervult in Dat. Dan maakt het niet meer uit wat je doet. Al ben je aan het eten, loop je over straat, praat je met iemand, maakt contacten, verbindingen. Het is vervuld, je bent vervuld in jezelf...

Welke stem wil je volgen? Zijn r niet een heleboel stemmen waar je voor kunt gaan? Waarvan je in de ban bent. Waar je jezelf door laat leiden. Dus ja, is er dan ook nog een echte innerlijke Afstemming die Weet, die verbinding heeft met de Waarheid. Dat wat werkelijk past op jouw levenspad, in harmonie is met jouw innerlijke ontvouwing? Mijn antwoord is ja. Maar die Stem kan pas werkelijk gaan spreken als enig verlangen, fixatie op het geluk vinden buiten jezelf, in de wereld. Of algemeen het geluk vinden in iets doen, al is t maar zelfverlichting door meditatie/yoga, allerlei technieken, wat dan ook, verdwenen is, gedoofd is. Als het diepe verlangen gegroeid is om naar Huis te gaan. Vervulling te vinden in jezelf, thuis te komen in je hart. Als eigenlijk niets meer buiten jezelf nog echt bevrediging schenkt. Dat het geen kracht meer krijgt, alles leeg is geworden. Eigenlijk kan pas dan werkelijk deze Stem gaan spreken, je van binnenuit gaan leiden. Als alle wegen doodgelopen zijn. Dan ...

In de kern komt het eropneer dat alles maar dan ook alles wat we doen heel vluchtig is. In het moment is het heel belangrijk, lijkt het heel belangrijk. Misschien een paar dagen dat t blijft, maar dan is het weer verdwenen. Wat is er over na een jaar? Wat blijft over na een leven? Ook in ons handelen naar buiten, welke wezenlijke diepe innerlijke verandering brengen we daarin teweeg. Wat blijft daarin werkelijk hangen of zorgt voor een doorbraak? Maar wat niet vluchtig is, en daarom van zo'n groot belang, is ons bewustzijn. Dat meer en meer het Bewustzijn van Liefde mag/kan vrijkomen. Want het bewustzijn dragen we met ons mee over dit leven heen. Welke veranderingen zijn hierin opgetreden bij het overgaan, bij het sterven. Wat heeft er mogen open gaan? Dus de zin van het leven ligt in het zoveel mogelijk open maken van wat in potentie in ons verborgen is. Dat meer en meer de Liefde, het Weten vrij mag komen. Dit betekent niet dat je een kluizenaar moet worden, juist niet. Maar wel ...