Kagib Weteninhethart

De berg is best wel een goed beeld voor de Spirituele weg. In eerste instantie raak je verder en verder af van het normale dagelijkse leven. Door alle inzichten, door alles wat zichtbaar wordt. Een steeds meer dat ankerpunt in jezelf. Steeds meer doorzien van jezelf, en jezelf afvragen waar ben ik in hemelsnaam mee bezig geweest. Dit kan pijnlijk zijn, confronterend. Je kunt niet meer meedoen, zomaar meedoen, raakt geisoleerd. Er is zelfs misschien verzet, weerstand tegen dat normale leven. Het Andere is in eerste instantie nog niet echt sterk, het is nog niet gegrond. Dat wat binnenin steeds meer zichtbaar wordt, ervaarbaar wordt. Daar zijn veel ervaringen voor nodig. Een groeien van vertrouwen om dit te wortelen. Een totaal anders de wereld inkijken en mensen kijken jou bevreemdend aan. Misschien ben je zelfs erg confronterend in jouw blik, in jouw zien. Maar dat Andere is uiteindelijk de Liefde. En als die Liefde meer en meer binnenin groeit dan wordt die alomvattend, wordt dat het ...

Het Oervertrouwen.... Totale overgave. Leeg van dat iets moet gebeuren. Geen beladenheid op wat dan ook. Gewoon Zijn. In vrede, in rust, ontspannen Zijn. Wordt dan niet de werkelijkheid zichtbaar, dat wat is? Heeft dit dan geen natuurlijke verbinding? Alles is helder, alles is klaar. Geen aanval en verdediging. Gewoon Zijn. En je stroomt door het leven heen, heel natuurlijk. Volgend de Stroom. Je overgegeven hebben aan de Stroom van binnenuit. Zonder weerstand, verzet, eigenwilligheid. Is het dan niet natuurlijk dat het Leven dan door jou heen kan kijken, door jou heen kan ervaren dat wat is? Omdat jij er niet bent? Een ware ont-moeting met het leven. Zo'n mooi woord... ont-moeting. Er moet niks. Er moet niks gebeuren. Niemand moet iets zijn. Alles mag er zijn, en de ander mag zijn die hij/zij is. Open en ontvankelijk voor het Leven, voor de ander. De ander werkelijk zien, helder zien omdat de ander mag zijn. Omdat de ander niets hoeft te zijn of te doen. Daarom de werkelijkheid va...

Echt het Pad gaan is niet vrijblijvend. Als je hierin oprecht wil zijn, echt je diepste verlangen is om dit Pad te gaan. Als je diepste verlangen is, om puur en zuiver te worden in Zijn en intentie. Als je diepste verlangen is om, Thuis te komen, weer een te worden met de Essentie, met de Liefde. Hiermee weer te versmelten. Dan is er een Verbinding, de Verbinding in je hart om je hierin te leiden. Het Geweten dat  spreekt, spreekt elk moment, en over alles. Dit kan zeer confronterend werken voor je ikje, als je tussendoor heel helder de waarheid over jezelf, over je situatie te zien, te ervaren krijgt, zonder oordeel. Onder ogen durven zien je schaduw. Dat er geen enkel probleem buiten jezelf is, slechts mogelijkheid tot zien. Het kan een onfeilbaar richtsnoer worden, deze Verbinding vanuit het hart, als je de durf hebt deze Stroom te volgen. Het Weet wat nodig is, waar de Weg heen wil, wat de Weg is in harmonie met het Al en met Je-zelf. Het heeft een totaal overzicht. Het Ziet wi...

De potentie die in ons verborgen ligt kan zich op dit moment mini, minimaal ontplooien binnen de huidige wereld, niet alleen in Nederland maar de hele wereld. Bijna altijd raakt het individu gevangen in, bevangen door eindeloze programma's die in de loop van een leven ontstaan. Cultuurprogramma's, geloofsprogramma's, wetenschapsprogramma's noem maar op. De eigenheid helemaal verloren, en iedereen is zo, dus waarom zou je moeilijk doen. Dus de meeste doen niet moeilijk of zijn al zo geïndoctrineerd dat ze niet meer weten dat ze hun programma zijn. En het ware potentieel, in iedere mens verborgen kan zo nooit opbloeien, wordt niet gezien niet gevoeld niet begrepen. Het is niet eenvoudig trouw te zijn aan je Hart, aan je gevoel, trouw te zijn aan jezelf. Niet schoppen tegen van alles, al kan dat ook een authentieke fase zijn vanuit pijn niet begrijpen. Maar trouw zijn aan een Verbinding die je voelt, dat je voelt dit is Waar. Een verantwoordelijkheid nemen, echt verantwoor...

Afscheid nemen.  Niet altijd makkelijk.  Zoveel dat was.  zoveel dat zo mooi was zo lief was zo fijn was.  Zo intens en vreugdevol.  Zoveel dat pijn was dat verdriet was dat verwarring was dat boosheid was.  Ook dat is vaak niet makkelijk los te laten. Afscheid nemen van de tijd.  Afscheid nemen van wat binnen de tijd plaats heeft gevonden.  Is dat mogelijk?  Een leven vol beleven, emoties en verlangens.  Vol ontmoetingen en moetingen.  Vol van werk en leven.  Vol van kinderen en relaties.  Vol van bezig zijn met zoveel.  Zo vol hiervan zijn.  Zoveel dat zich opgebouwd heeft binnen situaties waar verwarringen ontstaan zijn in intermenselijke relaties, spraakverwarring. Niet meer tot elkaar kunnen komen.  Een leven gevuld met zoveel. En nu mag je afscheid nemen.  Een kans.  Alsof er niets was.  Afscheid nemen met een hart van liefde.  Dat het toch goed was.  Dat het was wat t was....

Als de Verbinding gemaakt is, dat je die echt voelt, dat ware Licht ervaart in jezelf, dan geef je jezelf hieraan over. En dan ben je uiteindelijk alleen hier nog maar trouw aan, hoe dit spreekt, wat je hierin ervaart. Dan ligt daar het ankerpunt, het fundament en de rest komt op de tweede plaats. Dan Weet je ook wat wil. Dan Weet je wat is. Dat volg je, het zijn op de juiste plek op het juiste moment. Van daaruit doe je dan bepaalde dingen wel en andere dingen weer niet. Dit kan steeds zuiverder ervaren worden als alle eigenwilligheid verdwenen is, jouw wil, wat jij wil. In de weg daarnaar toe kan het Licht hier dan inzicht in geven waar jouw wil uit bestaat, waarom je iets wil of niet wil.  Luister naar je binnenste. En als je dan niet volledig voor iets kunt gaan, als er weerstanden zijn, dan is t altijd goed om binnenin te kijken wat de betekenis hiervan is. Zijn er aspecten binnen die situatie die willen veranderen? Is er iets in jou waardoor je misschien dingen anders kunt ...

Is toch weer een interessant prikkeltje, tijd bestaat niet? Verandering bestaat, maar tijd niet. We hebben de verandering alleen vastgezet in ons tijdsysteem. Tuurlijk is het praktisch ook wel makkelijk mbt afspraken en zo, blijft t allemaal wat overzichtelijk. Maar als je geleefd wordt door de tijd dan ben je gevangen, als je geleefd wordt door de klok. Als je geen verbinding voelt met dat wat niet van de tijd is, wat is, wat nu is, en elk volgend nu weer nieuw is. In die Verbinding blijft het leven levend, vibrerend, vol avontuur en mogelijkheid tot ont-dekking, verdieping, verruiming. Dan mag t leven vol verwondering zijn, spannend, levendig, niets wat vast staat. Dan zal er nooit verveling zijn, zal het leven niet saai zijn. Dan zullen we elkaar blijven zien in het eeuwige moment. Dan zullen we elkaar steeds weer als nieuw zien. Niet elkaar vastgezet hebben in beelden vastgezet in de tijd, vastgezet in wat was, in het verleden. Nee elkaar Zien met open en onbevangen og...

De uitdaging mag bestaan dat je de Verbinding nooit meer verliest hoe tumulteus hoe intens hoe druk en chaotisch het ook om je heen is. Dat stuk kun je natuurlijk opbouwen als alles wat rustiger is, je bij jezelf bent, diep in jezelf komen. De Verbinding dieper en dieper maken zodat minder en minder je eruit kan halen als je weer het leven ingegooid wordt met alles erop en eraan. Dan wordt pas zichtbaar of er werkelijk innerlijke veranderingen hebben plaatsgevonden. Het komt eropneer dat je uiteindelijk alleen nog maar vertrouwt op je binnenste op je Essentie. Je hebt je daaraan totaal overgegeven in alles. Daar heb je rust in gevonden, vrede, daarin ben je vervuld. Van daaruit kun je als een eenheid de wereld tegemoet treden. Het heeft tijd nodig, ervaring dat deze Verbinding steeds meer geworteld raakt in je wezen in alles wat je doet en bent. Dat je de Verbinding voelt, Weet wat het is, ernaar luistert in hoe t spreekt, het Weten het Geweten van binnenuit. Zo kan de rust en...

De Beweging wil altijd verder, de Stroom wil altijd verder, zou altijd verder kunnen gaan in steeds weer nieuwe dimensies van beleven en Zijn. Alles voortdurend in verandering Als je met die Stroom meegaat, dan beweeg je mee, dan wordt je gedragen door het Al, door alles. Maar t komt minimaal voor dat we meebewegen. We hebben ons ingekapseld in een heel eigen wereld van beleven en zijn. Bijna altijd een heel beperkte wereld, ingekleurd bepaald, vervormd door het verleden. Dat is het ego. Het ego beweegt altijd tegen. Het ego zal dan ook steeds vroeg of laat opengebroken worden. Dan ligt er weer n nieuwe kans om de Beweging te voelen vanuit het hart die tijdloos is, die van de Eeuwigheid, de Verandering die in een spiraal naar boven gaat. Die Beweging, die Stroom valt te proeven in het nu, dit nu, en elk volgend nu. Dat is meestromen in het Eeuwige moment. Wil die Stroom ervaren kunnen worden zul je ook aanwezig moeten zijn, in aandacht in dat nu. Als je meebeweegt ...

Het gaat er niet om, iets specifieks te beleven, iets specifieks op te wekken, een bepaalde golf van beleven. Het gaat erom dat alles meer en meer doordrenkt mag worden met het Leven, dat je dit mag beleven. Anders ontstaat er weer dualiteit, onderscheid, afhankelijkheid. Dan moet je eventueel iets doen of blijven doen om dezelfde ervaring terug te krijgen. Het gaat niet om bepaalde extatische ervaringen, geweldige beelden, noem maar op. Het gaat erom dat alle zintuigen bevrucht worden door de Liefde, dat je vervuld wordt door de Liefde, door het Leven. Dat is het einde van de dualiteit, de eindeloze strijd. Daar kun je dan niet meer uit vallen en je hoeft er niets meer voor te doen om het te verkrijgen om het te behouden. Het is uiteindelijk de enige Werkelijkheid die overblijft. Het is niks en toch is t alles. Dat wat voor alles is, voor alle invulling, puur indrinken wat is, zonder voor of afkeur. Dan mag uiteindelijk alles doorstraalt worden met Het met Liefde in helderheid ...

Het begint met zoekt en je zult vinden. Maar ja wat zoek je en wat vindt je dan? Zolang je zoekt zul je Het eigenlijk niet vinden. En toch is t een onderdeel van de weg die je niet over kunt slaan. Je zoekt van alles in van alles, bezeten van, van alles in deze zoektocht. En meestal ga je dan voorbij aan waar je Het kunt vinden. In jezelf. Als je dan uiteindelijk uitgeput bent van deze zoektocht dan komen de mogelijkheden. Dan kan de overgave komen, het alles overgeven. Het met lege handen staan. Het vanuit je hele wezen kunnen zeggen, ik geef me over, niet mijn wil geschiede maar Uw wil. En dan kan het antwoord komen, mag uiteindelijk de vervulling komen, al is dit dan nog slechts het begin van een nieuwe fase. Echt bij jezelf zijn. Echt in aandacht zijn, in het nu zijn, open en ontvankelijk. Aanwezig zijn. Voelen wat is. Dan kan het antwoord in jezelf gegeven worden op alle vragen die je hebt. Dan kan waarlijk het Bewustzijn gaan spreken over alles wat is, wat s...

Het Pad gaan heeft grote gevolgen. Ja je leven verliezen, alles wat je denkt te zijn, denkt wat is, denkt wat je moet doen. Alles waar je vol van bent in emoties en gedachten. Het moet allemaal verdwijnen. En de Kracht zal er alles aan doen dat het verdwijnt. Er gaat meestal heel veel vooraf voordat je werkelijk je over geeft aan dat Andere. Zonder voorbehoud, zonder terughouding. Je bent daarin dan al tot een beleven gekomen hoe onvoorstelbaar wijs het Plan is, hoe alles in elkaar past, hoeveel Liefde in dit Plan is. In dit beleven van die Liefde kom je dan tot de overgave en je wil niets liever dan alles overgeven aan deze Liefde. Dat alles op mag lossen in deze Liefde. Je wil dan niets liever dan je leven geven zodat het Leven in je op mag staan. Maar je kunt dit niet doen, niet met je ikje. Je kunt wel het toelaten dat het gebeurd, open zijn, in die overgave. Jezelf durven laten raken, durven laten veranderen, durven inzicht toe te laten hoe t spreekt. Durven kwetsbaar zijn....

Geloof je, beleef je, met je hele wezen, dat er een onaantastbaar Goddelijk Plan is? Dat het uiteindelijk mogelijk is om daarin mee te resoneren? Steeds in jezelf toetsen, voelen, vibreer ik nu echt mee, ben ik nu echt afgestemd op dat wat mij omvat of zet ik mezelf vast in mijn ikje, in wat ik wil, wat ik denk dat er is en moet gebeuren? Uiteindelijk draait het in het leven om, om tot meebewegen te komen. Vele levens zitten we op wat voor manier dan ook in het tegen-bewegen, eigenwilligheid, het zelf willen bepalen, het zelf willen doen, vol blijven van jezelf, je talenten je emoties wat dan ook, helemaal vol. Dan kan er geen afstemming zijn met het mee-bewegen, het meeresoneren. Maar het Plan voorziet daarin, wacht rustig af, blijft rustig stralen, Weet dat eens t moment komt....... Eens het moment komt dat er geluisterd gaat worden, vrijwillig, zonder voorbehoud naar dat wat is was en altijd zal Zijn. Hier gaat meestal heeeeeeeeeel veel aan vooraf. Bv al het centrale thema van ...

Uiteindelijk heb je alleen nog maar jezelf. Maar dit betekent niet dat je een gesloten bolwerk bent waar niks in kan, waarin je niks toelaat, je door niks laat raken. Het betekent juist open en ontvankelijk zijn. Juist wel jezelf durven laten raken. Durven emoties toe te laten. Maar t hier niet bij laten. Ze proeven, alles proeven, alles tot je laten spreken. Het bewustzijn laten spreken heeft grote gevolgen. Geen schijn meer, geen spelletjes, want t bewustzijn doorziet alles. Je Weet t als je niet eerlijk bent, jeZelf verloochend, als je niet luistert. Want dan ben je niet meer heel, niet meer in harmonie. Dan is de Verbinding verloren en hoe helderder het bewustzijn kan spreken hoe eerder je het zult ervaren. Mensen om je heen spreken misschien iets heel anders uit. Dan is t niet makkelijk om trouw te blijven. Trouw te blijven aan je bewustzijn, aan je Essentie. Je kunt helemaal alleen komen te staan. Niemand meer die je begrijpt, die in je gelooft, die de zin zi...

Het is eigenlijk het principe van, vindt het Koninkrijk Gods en de rest zal u gegeven worden. Het Koninkrijk Gods is Essentie. De paradox is dan, hoemeer, hoe dieper je met Essentie versmelt, hoe minder je nodig hebt. En toch krijg je alles wat je maar nodig hebt. Je krijgt wat je echt nodig hebt, wat echt nodig is. Dit kan buiten/boven verwachting zijn op het materiële vlak want Essentie heeft uiteindelijk alle touwtjes in handen ook die van de materie. Maar eigenlijk is t overbodig. Als je de Essentie hebt gevonden, dan heb je alles, dan wordt de rest bijzaak. Is het leven niet heel erg vluchtig? Als we tussendoor van die kicks hebben, hoogtepunten, wauw een superauto, wauw dit, wauw dat, kun je dat toch niet vasthouden en kukel je weer naar beneden en verlang je weer naar n volgend hoogtepunt. Essentie is eigenlijk één groot hoogtepunt. Hoemeer je echt diep erin verankerd raakt hoe moeilijker je er nog ooit uit kunt kukelen. Het is allemaal heel stil. Helemaal niet op...

Lief eikeltje, wat lig je daar onder de grond begraven. Gevangen in de duisternis. Gevangen in je harde karkas. Laat vallen je levengevende vocht, zuster wolk. Moeder aarde, ontvang dit zilte nat met dankbaarheid. Laat jezelf hiermee doordrenken, zodat je vrucht kan dragen. Ja eikeltje, dat doet goed. Kom op, breek uit je harde omhulsel. Bevrijd jezelf, ga de strijd aan. Laat je worteltjes zoeken naar het ware voedsel. Ja, het is nog duister om je heen eikeltje, maar heb vertrouwen. Er staat je nog heel wat te wachten. Groei, groei, heb geduld. Het is allemaal niet voor niets. Probeer boven deze duisternis uit te groeien. Laat jezelf er niet door verblinden. Jaaaaaa je hebt het bereikt. Is het niet overweldigend; de overspoeling van licht en leven, de tedere zonnestralen die je eerste blaadjes strelen, de vreugdevolle begroeting van al dat leven om je heen. Nieuwe geluiden, nieuwe geuren. Kleuren die je nog nooit gezien hebt. Een niet te bevatten schoonheid. ...

Ja, hier en nu kan er ook de hel zijn, en dan wil je liever weg uit dat nu. En toch zit dan onder die hel de Hemel. Die is er altijd, onder alles, door alles heen. Die verdwijnt nooit is nooit verdwenen. Alleen wij staan er tussenin. Ik wil hier geen pleidooi houden om wat er tussenin staat te ontkennen. Nee, die hel kan een intense, intense werkelijkheid voor je zijn. Die kun je niet zomaar weghalen door een gedachte van, het is illusie, het is een illusie die ik zelf gekweekt heb. Als je letterlijk in brand staat is dat ook echt geen illusie om het duidelijk te maken wat ik wil zeggen. Dat doet pijn. En ook een innerlijke hel kan intens pijn doen. Maar in dit alles blijft onder dit alles, zelfs als je fysiek in brand staat, de Hemel. Die blijft onaangetast, die blijft wat die is. Dat mag je voelen, in alles dat is. Niet door de hel te ontkennen. Niet door de pijn te ontkennen, de psychische pijn en verwarring. Maar om daarin open te blijven, open te blijven voor elk nieuw mom...

Spring! Spring maar. Waarom spring je niet? Durf je niet? Er ligt zoveel in het verschiet. Spring maar. Je bent misschien bang. Maar er is zoveel wat je nu nog niet ziet. Hoe alles zijn kan. Spring dan. Weet dat je opgevangen zult worden, met open armen. Een Kracht die je hele hart zal verwarmen. Waardoor je het hele leven zult omarmen. Durf het. Laat maar los. Geef je over.   Duik. Duik maar naar beneden. Pas dan zul je vinden de ware vrede. Het Hart dat je zal leiden. Het Hart dat je op een totaal ander pad zal leiden. Een achter laten wat je eerst nog kon verleiden. En werkelijk, je zult zijn zo dankbaar. Het Ware Weten zal opborrelen, helder en klaar. Dus spring maar. Geef je over. Geef je aan het ware Leven over. Niets kan je dan meer van dat wat Werkelijk is beroven. Je zult jezelf dan realiseren, dat de wereld je alleen maar wil verdoven.   Dus spring. Er wacht je een totaal nieuwe openbaring. Het zal zijn een algehele verand...