Kagib Weteninhethart

Dat is het grootste drama van het leven, we proberen buiten te vinden wat binnenin ligt te wachten. Daar is de hele wereld op gefundeerd op wat buiten is. Dat is normaal, daar leef je voor. Voor carriere, hoe je eruitziet, wat je kunt, hoeveel geld je hebt, macht, aanzien. Maar ja omdat we daar zo afhankelijk van zijn, zijn we eraan gehecht, en zijn we bang te verliezen. Een relatie, geld, carriere, mooie spulletjes. Daarom, daardoor zijn we gespleten. We bouwen muren om ons kwetsbaar hart, zetten maskers op om maar niets te voelen. Daardoor sijpelt meer en meer de ware bezieling, belevendiging weg. we weten niet meer beter, niemand zegt dat het anders is. We moeten meedoen met de ratrace. Waarnaartoe? Waarvoor? Is niet alles vluchtig? Wat niet vluchtig is, is binnenin. Dat is Eeuwig, dat draagt de tijd in LiefdeWeten. Maar, dat kunnen we pas ervaren als we ons hart openen. En ja, dat betekent kwetsbaar zijn. en dat willen we nu net niet. Dat wordt niet geaccepteerd, dat mag er niet zi...

Echte Liefde is van een totaal andere orde dan wat we over het algemeen onder liefde verstaan. Echte Liefde is de grootste Kracht, en die Liefde, is het zwaard dat de oorlog in jezelf veroorzaakt als je er voeling mee krijgt.  Die Liefde zal dwars door alles heen uiteindelijk de ware vrede kunnen brengen als je dit louteringsvuur in gaat. Dat is dus waar het om gaat. Een totaal andere Kracht moet bij de mens binnenbreken, dat is het zwaard. Dat is het Vuur, het Liefdesvuur dat  je kan louteren als je hiervoor open gaat, de confrontatie hiermee aangaat. Zonder dat Vuur is geen werkelijke verandering mogelijk. Zonder dat Vuur zal de oorlog blijven en we gevangen blijven in onszelf in ons dierzijn en de schijn waardoor we ons op eindeloze manieren laten betoveren. Alles op zijn kop, alles is anders, er is geen andere mogelijkheid. Dus de confrontatie met Het Licht met het Bewustzijn is het zwaard wat de oorlog en gespletenheid in jezelf zichtbaar maakt. Deze oorlog aangaan, dit v...

Levende stilte is een stilte die zinderend van leven is en vol mogelijkheden, onuitputtelijk van uitdrukking. Maar de basis blijft die stilte. Dan ben je leeg geworden van je ikje en kan je Wezen  in wat maar nodig is zich door jou heen uitdrukken/openbaren. Van hieruit leven is een heel onbevangen staat, je ziet gewoon, alles is een. Je bent niet bezig met nou kijk ik nou luister ik, nee je Wezen ervaart door jou heen in alles, in alles wat op je afkomt. Alles gebeurt spontaan, niet als een automatisme, echt spontaan een directe uitdrukking van je Essentie. Het is weer als een Kind worden. Het komt eropneer, het Eeuwige de Eeuwige Stilte vervuld wat tijdelijk is, alles is een geworden. Dan leef je in het Eeuwige moment. In het moment wordt opgeroepen wat nodig is, wat het moment vraagt. Je stroomt dan mee met de Eeuwigheid en de Eeuwigheid drukt zich dan uit in de tijd in alles. In alles wat je doet en zegt. In alles wat je Bent. Het is een heel onbevangen staat die ontstaat, opst...

De Beweging wil altijd verder, de Stroom wil altijd verder, zou altijd verder kunnen gaan in steeds weer nieuwe dimensies van beleven en Zijn. Alles voortdurend in verandering Als je met die Stroom meegaat, dan beweeg je mee, dan wordt je gedragen door het Al, door alles. Maar t komt minimaal voor dat we meebewegen. We hebben ons ingekapseld in een heel eigen wereld van beleven en zijn. Bijna altijd een heel beperkte wereld, ingekleurd bepaald, vervormd door het verleden. Dat is het ego. Het ego beweegt altijd tegen. Het ego zal dan ook steeds vroeg of laat opengebroken worden. Dan ligt er weer n nieuwe kans om de Beweging te voelen vanuit het hart die tijdloos is, die van de Eeuwigheid, de Verandering die in een spiraal naar boven gaat. Die Beweging, die Stroom valt te proeven in het nu, dit nu, en elk volgend nu. Dat is meestromen in het Eeuwige moment. Wil die Stroom ervaren kunnen worden zul je ook aanwezig moeten zijn, in aandacht in dat nu. Als je meebeweegt dan ben je waarlijk e...

De Waarheid wint. Hoopvol toch. De Waarheid zal altijd winnen, omdat de Waarheid heel is, niet gespleten. De waan is altijd gespleten en zal daar vroeg of laat aan ten onder gaan. De waan is ook afhankelijk van zoveel buiten, in de wereld. De Waarheid is. Dus wat de Waarheid schijnbaar ook aangedaan wordt uiteindelijk is de Waarheid onaantastbaar. In de voortdurende verandering van/in het leven, het leven dat we leiden/lijden, waarin steeds weer alles anders is wordt, blijft de Waarheid spreken. En eens zal er ontvankelijkheid zijn, er geluisterd kunnen worden. Dan begint het pas, de weg terug naar Huis. Het is dus zeker een weg, een hele weg, van vallen en opstaan, om tot de Waarheid te komen. Het is een gaan van waarheid tot waarheid, van ontluistering en verbijstering, jeetje is t toch weer anders. Het gaat hierbij om je intentie. Wil je werkelijk, met je hele wezen, de Waarheid vrijmaken, dat die zich kan openbaren? Dan zal de Waarheid er ook alles aan doen dat alle schijnwaarheden...

Uiteindelijk ben je leeg. Je wordt leger en leger door begrip door inzicht, door innerlijke bevrijding. Maar juist daardoor wordt je een vat van zoveel. Juist daardoor kun je meer en meer bevatten. Zoveel mogelijkheden tot uitdrukking komend in de meest subtiele lagen. Wat maar nodig is. Als je het werkelijk bevrijdt hebt van emoties, belangen, verlangen, beelden etc. Hiervan leeg geworden bent. Als het geen beladenheid meer heeft, geen enkele verbinding meer heeft met het ego, met het ikje. Dan kan het gebruikt worden. Dan wordt het opgeroepen als het moment het vraagt zonder dat je hierover nadenkt. Eigenlijk zonder enige gedachte. Geheel natuurlijk. Even wordt er iets meer ervaarbaar, Liefde, compassie, ontroering, betrokkenheid op wat voor vlak dan ook. Anders is er eigenlijk leegte, maar heel licht, een heel heldere leegte. Gewoon Zijn, in alle eenvoud. Je bent niet voortdurend in extase. Er is hier ook geen enkele behoefte toe, of gelukzaligheid. Dit heeft geen enkele toegevoegde...

De kern ligt eigenlijk erin dat t geluk niet buiten ligt maar binnenin. Als je het daar gevonden hebt, heb je alles. Want dat geeft weer vervulling aan alles om je heen. Je Weet het, als dit zo is. Er is vrede, lichtheid, een vervuld zijn. Je bent dan in harmonie met je Essentie, met je Kern, met je Bewustzijn. En dan hoef je slechts mee te stromen, met dat Bewustzijn, met het Zijn, van binnenuit. Is het niet het denken wat je hier steeds uit haalt? Waar je dan ook aan denkt, waar het ook mee gevuld is. Dat je uit het Zijn haalt en verstrikt laat raken in de dualiteit van het leven? De Afstemming verliest? Nu is er eigenlijk alles, wat is t wat ons hier dan steeds uit haalt? Geluk heeft geen oorzaak, geluk is. Het is uiteindelijk de enige Waarheid. Het is niets, het is alles. Het is thuiskomen. Het is thuis Zijn. In jezelf, en zo je overal thuis voelen en Zijn. Niets dat je hier meer uit kan halen. En als we thuisgekomen zijn, voelen we ons waarlijk thuis bij elkaar. Das t mooie, in di...

Veel woorden, zinnen, worden zo vanzelfsprekend geuit zonder diep te ervaren de betekenis. Bv de betekenis van de Geest, van het Weten in het hart, van de Essentie... Wat voor naam je er ook maar aan wil geven. Het staat buiten de tijd. En daarom is het paradoxaal genoeg nooit uit de tijd. Het is duizenden en duizenden jaren geleden wakker geworden en kan over 100.000 jaar weer wakker worden. Omdat het uiteindelijk hoe raar het ook klinkt niks is. Het is onafhankelijk van de zintuigen. Onafhankelijk van wat buiten is. Als het er is, als het vervuld is, dan is het er. Je hoeft er niks voor te doen om het te laten blijven. Geen technieken, geen methoden, geen oefeningen, geen visie. Want het is uiteindelijk niks. Gek hé. Het is gewoon. Er hoeft hierin niks meer, want Het is er. Dus als je 100.000 jaar geleden aan de wandel was, en je ont-moette iemand, dan zou je vanuit deze Geest meteen Verbinding gemaakt hebben. Misschien zelfs zonder iets te zeggen, je voelt het, je Weet. Een glimlach...

Liefde is niet van de tijd. Liefde is. Als de Liefde verdwenen lijkt te zijn is die er toch nog. We zijn er zelf tussenin gaan staan. Jaren kan de Liefde zo verborgen zijn, en een volgend moment kunnen we ineens in het Licht staan. In het Licht van de Liefde. Misschien is t maar een moment, stappen we weer uit het Licht, stappen we in andere lichten, maar het Licht blijft, met ons, in ons, om ons. Voor Eeuwig. Je Weet het wanneer je in de Liefde bent. Er is een volkomen vrede, vervuld in jezelf, en je voelt je licht. Want het Licht is licht, gedragen door het Licht, gedragen door de Liefde. En je hebt Lief omdat er niks anders meer is, over gebleven is, dan deze Liefde. Je hebt de ander Lief, je hebt het totale bestaan Lief. Liefde is Liefde. Maar zolang we deze Liefde niet in ons hebben mogen ervaren, of niet meer ervaren, zijn we dan niet uiteindelijk bewust of onbewust, in alles wat we doen, op zoek naar deze Liefde? Omdat we niet vervuld zijn? Omdat we iets missen? In al ons handel...

Een belangrijke reden waarom wij hier zijn is om waarlijk tot begrip te komen. Vanuit een doorleefde ervaring. Vanuit vele, vele, ervaringen, ook in andere levens, waarlijk tot begrip komen en compassie. Tot een ervaren komen dat je in alle eenvoud iedereen liefhebt. Niet als een beeld. Niet als een, dat behoor je te doen. Niet als iets waardoor je jezelf beter voelt, wat in totale tegenstrijd is met Liefde. Maar als een Weten, dat je dit Bent. Dat je zoveel ruimte in jezelf gemaakt hebt dat die Liefde alles kan opvullen en vervullen. Wat er dus eigenlijk op neer komt dat jij, jouw ikje, er niet meer is. Wel je persoonlijkheid. Je blijft een kanaal van deze Liefde maar je zet er niks tussenin. En dan kun je nog de verschillen zien. En je kunt reageren op die verschillen, of beter gezegd het Bewustzijn kan dan door jou heen reageren. Maar er is geen oordeel, geen veroordeling. Gewoon een zien wat is in alle helderheid. Je kijkt niet meer naar alle onderverdelingen die meestal gemaakt wo...

Er is een Liefde die alleen Liefde is, die is. Alles heeft zijn tijd binnen de Eeuwigheid zonder enige strijd. Voor alles is zijn tijd, al bestaat de tijd niet. En toch is voor alles zijn tijd. De Eeuwigheid heeft een overzicht op ons totale leven, Onze Essentie, uiteindelijk dat wat we werkelijk Zijn. Van daaruit geeft het ons prikkels, impulsen, wat zich elk moment wil ontvouwen. Als je hiermee voeling hebt voel je jezelf gedragen, licht, geen beladenheid, voel je Liefde. Eigenlijk zijn dat de aanduidingen, ja, t is goed nu, ik ben op mijn plek, in harmonie met het Al. Maar we kunnen daar steeds buiten stappen. Geen voeling hiermee hebben, voorbarig zijn, te vroeg iets baren, of te laat. Teveel treuzelen, teveel aarzelen, waardoor dat wat in potentie mogelijk was voorbij gaat, en nieuwe mechanismen in gang gaan. Om jou zo terug in die harmonie proberen te brengen.  Die voeling met die Essentie mag steeds tastbaarder worden, naarmate jij eigenlijk niet meer zoveel wil, je het over...

Willen we een radertje blijven binnen de onvolmaakte wereld die altijd een onvolmaakte wereld zal blijven? Of willen we iets in ons zelf wakker maken, dat eigenlijk niet van deze wereld is, maar van een totaal andere wereld. Dat de onvolmaaktheid tot volmaking, tot volmaaktheid kan voeren. Tot vervulling, tot heelwording. Met ons ikje kunnen we het niet, omdat die eigenlijk altijd vol zit met die onvolmaakte wereld. Die wil een radertje blijven, wil blijven doen, vechten, zich groot houden. Dit ikje wil niet overgeven, verstillen, leeg worden. Het wil niet verdwijnen, verzet zich daartegen met hand en tand. En toch ligt daar de Oplossing. In het wel overgeven, aan dat wat niet van deze wereld is. Dat wat diep in ons binnenste is, wat in ons hart is, wat Liefde is. Een Liefde die niet aangetast, niet besmeurd kan worden door deze wereld. Dat wat altijd Liefde is. Die Liefde die alles en iedereen omvat met begrip. Ook die onvolmaakte wereld, elk radertje binnen die wereld. Een volmaakt b...

We zijn allemaal onderweg. Alles ontvouwt zich wat bij ons van binnen opgeslagen ligt, wat we al gezaaid hebben. En nu is t aan ons, wat doen we, bij dat wat zichtbaar wordt. Wat voor onze ogen zichtbaar wordt, zich voor onze ogen ontvouwt, onze situatie, werk/privé, de mensen. Wat zegt het ons? Wat vertelt het over ons? Wat raakt het in ons? Het Hart spreekt zich uit over alles, elk moment, als we willen luisteren. Velen zijn er die vanuit de schijngeleerdheid leven, hun leven opgebouwd hebben. Maar vroeg of laat, eens binnen de tijd, zal het open gebroken worden, zal gezien worden wat is. Wat blijft erover. Wat blijft werkelijk van belang in het leven als je t bekijkt in het kader van de Eeuwigheid? Alles waar we ons druk over maken, aan vast willen houden, ons leven op bouwen, onze zekerheid, ons bestaan op grondvesten. Wat vervluchtigt niet in de tijd? Alles vergankelijk, maar wat blijft is de Liefde. Wat blijft is Zijn in deze Liefde, wat blijft is onvergankelijke Wijsheid, Weten....

  Ja, het is echt waar. Als je in harmonie bent met het Eeuwige moment, dan wordt je gedragen, voel je jezelf zo licht als een veertje. Je wordt dan gedragen door de Liefde. Je bent beschermd, geïnspireerd van binnenuit. Er is blijmoedigheid, onbevangenheid in gelijkmoedigheid, zachtmoedigheid. En er moet dan niks. Alles werkt dan voor jou, heel eenvoudig. Je hoeft slechts te volgen, in dit Eeuwige moment te blijven. Hierop afgestemd, naar deze Stem te blijven luisteren. En van daaruit gaat de ontvouwing verder, van heerlijkheid tot heerlijkheid. Schat na schat zal zich mogen openbaren van binnenuit, het levende Weten. De Weg gaat altijd verder, en je hoeft dus slechts te volgen. Er niet tussenin gaan staan met emotionele voor of afkeur, intense verlangens belangen, verwachtingen. Stil worden voor de Stem. En luisteren. Alles zal gegeven worden wat nodig is, wat je nodig hebt. Kagib

Er wordt veel van je gevraagd, als je werkelijk het bevrijdingspad wil gaan. Wat wil je? Wat wil je werkelijk? Dit ten diepste in jezelf proeven. Eerlijk ernaar kijken wat er dan naar boven komt. Wat wil je, in al je handelen, in al je doen, in al je woorden, in al je stappen. Wil je de eeuwigheid, of de tijd? De Eeuwigheid is nu, de klare heldere lucht, maar wij zijn de wolken, wij zijn de wolken. En achter de wolken is de Eeuwige zon. Het is de bedoeling dat we oplossen, zodat we weer kunnen versmelten met de Eeuwigheid. Dat oplossen is het zuiveren van t denken en het reinigen van het hart. Het laten verdwijnen van alle denkbeelden, van alle beelden, zodat niets overblijft zodat je Alles hebt. We zitten zo vol met zoveel. En wat we hebben willen we behouden. Maar uiteindelijk hebben we niets en zal wat we denken te hebben vroeg of laat weer uit onze handen geslagen worden. Maar als je Weet dat je niets hebt, heb je alles. Als je opgelost bent, ben je weer een. We staan zelf steeds t...

Wie ben ik? Wie ben jij? Wie zijn wij eigenlijk? Het gaat om zelfkennis. Het komt er uiteindelijk op neer dat je doorziet wat je niet bent. Dat wat allemaal boven op je gekomen is door het verleden, de betekenis hiervan. Je ouders, de opvoeding wat je geleerd is. En ook begrip, juist ook begrip, dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Dat ieder zijn best doet binnen de mogelijkheden gegeven, weer door de opvoeding, de ouders. We zijn allemaal geprogrammeerd, en van daaruit doen we wat we doen. Generatie op generatie. Daarin ligt de uitdaging dat jij dit kan doorbreken, door je te ontkoppelen van dat verleden. Niet in de weerstand, niet in oordeel, maar gewoon zien voor dat wat het is, wat het was. Nu is nu. En nu is er iets in jou in ieder, wat niet van de tijd is. het niet-zelf, het Tao, de Bron, de Liefde in de Eeuwigheid. Hier jezelf voor open stellen, zodat het verleden hier meer en meer in kan oplossen. Door te Zien te voelen wat is, wat de betekenis van alles is. Jezelf hie...

Het gaat om de verandering. De verandering zal nooit, maar dan ook nooit ophouden. Anders sterf je, al denk je nog te leven. En dat is juist hartstikke mooi. Steeds weer nieuwe poorten die kunnen open gaan. Nieuwe manieren van beleven/ervaren. Steeds meer inzicht/uitzicht. Stapje voor stapje, met vallen en opstaan. Het gaat niet om t eindpunt, het gaat om het proces. Stapje voor stapje de ontvouwing. Uiteindelijk kun je een afstemming vinden diep in jezelf op die Verandering. Dan Stroom je mee, volg je waar de Stroom ook heen gaat. Gedragen door de Eeuwigheid, in harmonie met de Eeuwigheid, in het Eeuwige moment. Veel mensen willen niet die voortdurende verandering. Ze willen vasthouden, tegenhouden. Ze willen rust, bieden weerstand. En zo stappen ze uit de Eeuwigheid in de oneindigheid,  en kristalliseren. Dan worden ze niet meer gedragen, maar proberen zelf te overleven. Vechten tegen zoveel...... Ben jij in gevecht met het leven? Kagib De uitgesproken woorden : http://we.tl/2Ow6...

Wat in je bloed zit, daar wordt je door geleefd. We zeggen dat toch soms tegen elkaar, het zit in zijn bloed, het zit in mijn bloed. Dit is natuurlijk een heel neutraal gegeven, van alles kan in je bloed zitten. Dus dan gaat t erom wat zit er dan in je bloed, waar wordt je door geleefd? Wat echt in het bloed zit daar kom je niet zo makkelijk vanaf. Pas als er iets nieuws iets echt nieuws het bloed in kan komen dan komen er mogelijkheden. Als de Gnosis door t hart naar binnen mag stromen, jou mag gaan leiden van binnenuit, inlichten, belichten, doorlichten. Dat deze Kracht alles kan verwijderen wat in je bloed zit waar je door geketend bent, waar je door geleefd wordt. Geleefd door het verleden. Gnosis is niet van het verleden, Gnosis staat buiten de tijd, en zal zo jou meer en meer een bewoner/ster kunnen maken van de Eeuwigheid. Dat is het ware reinmaken van het hart. Het gaat dus niet over een uiterlijke wet, geboden en regels. Dit gaat om de innerlijke wet, het innerlijke Geweten da...

Het gaat om jezelf volledig in het nu te brengen, totaal in het nu, wat nu om je heen is, wat nu is wat nu in je is. En als je daar bent, totaal, dan nogmaals bekijken doorvoelen waar je je nu zo druk over maakt, waar je vol van bent, dan kan dit alles een heel ander aangezicht, beleven krijgen.  Echt voeling krijgen met de Levende jou, wat waarlijk Levend is in jou, wat Eeuwig is in jou. Wat jou draagt, wat alles en iedereen draagt en omvat in Liefde. Dat wat Weet. Daar voeling mee krijgen Dat kan dus alleen in het nu. Dan zal alles waar je eerst zo vol mee was, zat, misschien heel anders gaan voelen, misschien wel veel verdwijnen, oplossen in dat voelen in dit Zien. Als je het eenmaal echt gevoeld hebt wat waarlijk Levend is in jou, dan Weet je ook als je er weer uit bent. Je enige verlangen is dan dat alles gezien mag worden wat er tussenin gekomen is, dat alles in het Licht mag komen zodat je weer op mag gaan in dat Licht. Want in dat Licht voel je je gedragen vervuld, voel je ...

Voor alle duidelijkheid, juist als je helemaal in het nu bent, kan intens zichtbaar voelbaar worden wat je ego is. Maar het wordt gedragen door dat nu, door dat moment, door dat wat waarlijk Liefde is, wat Weet. Het is de Eeuwigheid die zich dan kenbaar kan maken over wat is in de tijd. Die kan je emoties en gedachten ontmaskeren. Dat je er zo waarlijk inzicht in kan krijgen zodat ze mogen en zullen verdwijnen. Als je het echt Ziet verdwijnt het. Onze ware aard is niet van de tijd maar het omvat wel de tijd door alle tijden heen. Daarom Weet het ook zo goed dat wat nodig is, wat het moment vraagt.  Het gaat niet om iets handhaven, het gaat om te zien te voelen wat we doen, waar emotie wakker wordt, gedachten die je denkt, dat je hier intens alert op wordt in wat door je heen gaat. Het gaat niet om dat je er onpersoonlijk naar kijkt want dan haal je eigenlijk de energie er weer uit.  Als ik naar mezelf kijk, ja ik had altijd die waarnemer maar al had ik die waarnemer toch ginge...