Kagib Weteninhethart

  Juist in deze tijd word je bedolven onder alle spirituele waarheden aanreikingen, prikkeltjes. En toch, bijna allemaal gaan ze aan je voorbij. Ze raken niet, ze verbinden zich niet met je, ze brengen geen werkelijke verandering teweeg. En dan ineens, bam, een flits, en jaaah, een aha-erlebnis, de doorbraak. En alles is anders. Ineens valt alles op zijn plek. Het juiste moment op de juiste plek, voor jou. Wanneer is dat moment? Ligt het vast, of kan het elk moment gebeuren? Hoe dan ook, het belangrijkste wat je kunt doen, voor dat moment, is open zijn. Is eerlijk zijn, dichtbij jezelf zijn, echt zijn. Vaker wordt het ook geforceerd hoor, nouja geforceerd, de doorbraak komt in een intense crisis. Dat alles uit je handen geslagen wordt, geen verweer meer. Het verstand kan het niet meer bij elkaar brengen, een barst in het ego-pantser. Dan kan het Licht naar binnen stromen, inLichten. Meestal werkt het zo he. Maar het hoeft niet, elk moment, zonder crisis, gewoon door wakker en alert...

Dat is de ommekeer. Het ankerpunt leggen in je binnenste. Daar iets ervaren waar je jezelf zonder angst meer en meer aan overgeeft, waar de Stroom ook heen gaat. Het dagelijkse leven krijgt een totaal andere betekenis naarmate dat Andere in jezelf meer en meer verankert raakt. Je hiermee verbinding voelt, je gedragen door voelt. Het slaat je minder en minder uit je evenwicht. Meer en meer een relativeren. Minder en minder een verblind raken door alles wat buiten jezelf zo belangrijk lijkt. Meer en meer ervaren dat er eigenlijk niet zoveel echt belangrijk is. Het allerbelangrijkste is om die Verbinding te behouden, in de Stroom te blijven, daar voeling mee te houden. Er groeit een gelijkmoedigheid van binnenuit. Je vindt het midden in jezelf, laat je niet meer heen en weer gooien. Er is ook steeds minder waardoor je heen en weer gegooid wordt, waar je gevoelig voor bent, wat je kan raken. Je hebt alles over gegeven, en keer op keer bleek dat dit het beste was wat je k...

Het is zo subtiel, wat wel of geen ego is. Het is eigenlijk jezelf in de gaten krijgen. In de gaten krijgen waar je ertussenin springt. Waar je associeert, reageert vanuit jouw bestaande denkwereld hoe mooi die denkwereld ook is. Hoe goed je t ook bedoeld, uiteindelijk is t dan jouw wereld. Dan wordt t heel moeilijk nog te proeven wat werkelijk is, en van daaruit wat werkelijk nodig is. Hoe hoogstaand je idealen ook zijn, als t een patroon is, een automatisme sla je misschien soms of vaker helemaal de plank mis. Het ego springt er zo snel tussen. Jouw achtergrond, jouw idee, dat wat je geleerd is, dat wat je goed vindt of niet goed, dat wat behoort te gebeuren, dat wat je als een ideale wereld ervaart, dat wat hoogstaand is, dat wat je denkt dat iemand nodig heeft.. Het is jouw verleden, jouw achtergrond, jouw beleven, jouw wereld. En juist daardoor kan de Essentie niet meer reageren. Jouw Kern, dat wat alles omvat. Dat wat precies Weet wat nodig is in dat moment. Dat en niet...

Het was heel vroeg in de morgen en nog donker. 's Nachts had het geonweerd en geregend; de ramen rammelden en de regen was de kamer binnengestroomd. Er was geen ster te zien, de hemel en de heuvels waren met wolken bedekt en het regende met furieus geweld. Bij het wakker worden had het regenen opgehouden; het was nog donker. Meditatie is niet de beoefening of het volgen van een systeem of methode; die leiden er alleen maar toe dat de geest vertroebeld raakt en bewegen zich altijd binnen de grenzen van het bekende; binnen het gebied van hun werkzaamheid liggen wanhoop en illusies. Het was heel rustig, zo vroeg in de morgen en geen blad of vogel roerde zich. Meditatie, die op onbekende diepten begon en met toenemende intensiteit en vaart doorzette, bracht het brein tot totale stilte, zuiverde de diepten van het denken, ontwortelde de gevoelens en ontledigde het brein van het bekende en zijn schaduw. Het was een operatie en er was niemand, geen chirurg, die haar...

Aan de ene kant kan in de diepste duisternis zo weer t Licht verschijnen, dat uiteindelijk nooit verdwenen was. Maar ook een andere kant kan zomaar ineens gebeuren. Je bent in de bloei van je leven, wauw te gek alles, genieten, goeie baan, fijn huwelijk/relatie, gezond, en dan bam stort alles in. Ernstige ziekte geconstateerd, huwelijk op de klippen, ontslagen noem maar op. Plotsklaps is t licht verdwenen en toch is t Licht er dan nog steeds. En juist dan liggen er geweldige mogelijkheden tot verruiming, tot verdieping, tot inzicht, tot begrip. Dit zijn juist de belangrijkste perioden van t leven, de uitdagingen die hierin liggen. Niet in t lekker doorhobbelen, ditjes en datjes, dag in dag uit gewoonterituelen, wel gezellig, en ja straks vakantie. Das misschien wel lekker gedurende dat korte bestaan hier op aarde, maar in t kader van de Eeuwigheid in het kader van waarom je hier bent, heb je r niks aan. Dus juist als de boel instort, je niet meer door kunt hobbelen,...

Wat de rups het einde noemt, noemt de rest van de wereld een vlinder . Lao Tse Dat heb ik altijd zo'n mooie symboliek gevonden de stadia van ontwikkeling bij de rups. Heb t zelf al vaker uitgewerkt. Ver veruit de meeste mensen denken dat ze alleen maar n rups zijn. Dit is het, daar moet ik t mee doen. Een aantal daarvan zeggen dan dat t met de dood eindigt. Het aspect van de vlinder kan daardoor nooit verwezenlijkt worden. De rups moet zich dus eerst realiseren dat er meer is, meer wat in potentie binnenin opgesloten is, wil ontpoppen, zichtbaar worden, transformeren. Maar daarvoor moet de rups verdwijnen, in de overgave gaan, zodat de rups meer en meer in die pop verandert. Steeds meer alles stil steeds meer alles leeg geworden van dat wat je voortdreef. Maar ook dat is nog niet t eindstadium, nog geen vlinder te bekennen. De pop moet zich ook weer openbreken, als de vlinder binnenin volgroeid is zal dit gebeuren. Hoef je niks voor te doen. Dit kan alleen vanuit ...

De zon is dikwijls voor mij verduisterd, maar ze is altijd weer voor me doorgebroken. Hoe vaker ze onderging des te lichter en laaiender ging ze weer op. Jacob Boehme Dit vind ik wel heel her-kenbaar. Ook de verbinding met als je als t ware echt de duisternis opgelost hebt in Licht, dat het doorLicht werd en de duisternis zo mocht verdwijnen. Dat geeft steeds meer vertrouwen, steeds meer een overgave aan dat Licht en steeds meer dat dat dan kan gaan stralen en je voelt je licht omdat je gedragen wordt door het Licht. lieve warme groet Kagib