Kagib Weteninhethart

In de eeuwigheid ligt alles besloten. In het onzichtbare. Wat binnen het kader van de tijd alles openbaart, wat in de eeuwigheid besloten ligt. Het juiste moment voor alles. Dwars door alles heen. Hiertegen heeft de mens geen enkel verweer. Boven alles staat de Kracht. Een reservoir met een onkenbare inhoud wat kenbaar wordt gemaakt in de tijd. Wanneer het tijd is. En als het reservoir leeg is dan is het tijd. Tijd voor een nieuw begin. Dan is het oude voorbij. Dan zal de keuze gemaakt moeten zijn. Tot die tijd heeft de mens tijd. Elk moment is er mogelijkheid tot ommekeer. Tot keuze. De keuze om verbinding te maken met de eeuwigheid. Dat wat van werkelijke betekenis is. Maar wie ziet nog wat is, wat werkelijkheid is? Zit niet iedereen gevangen in een beeltenis? Ziet niet iedereen slechts een afbeelding, een verbeelding waarachter de eeuwigheid verborgen is? Hebben we niet van alles en iedereen een beeld gemaakt? De zin van het leven? Ieder zijn eigen zin? De zin bepaalt door de cultuu...

We zijn meer dan dit fysieke lichaam. Het transformatieproces begint in de andere lichamen, het astraal lichaam, het mentaal lichaam het etherisch lichaam. Pas als dat in harmonie is gebracht profiteert het fysieke lichaam hiervan. Maar ja dat proces kan pas in gang gaan als je je opent voor het Licht het ware Bewustzijn, zodat het alles in het Licht kan zetten, doorLichten en uiteindelijk alles in dat Licht kan opgaan. In dat proces kan het Licht je ook leiden, inLichten, inzicht geven. Het echte Weten, geen verstandelijke hersenspinsels maar levend Weten. En hoe intenser dit kan spreken hoe beter. Dat je er niet meer onderuit kan, meteen Weet hier heb ik een misstap gedaan en dan kun je die rechtzetten. Dat is het innerlijke Pad gaan. Dat is het Zelfautoriteitsprincipe. Jij Weet het wat iemand ook zegt en als iemand de Waarheid vertelt zul je dit ook Weten. Voor mezelf was het al heel vroeg zo dat ik geen vrede kon vinden met deze wereld. Ik werd als het ware wakker rond mij...

Om uit eigen ervaring ervaren te putten. Ik zeg vaker, ik doe alleen nog wat ik wil. Maar dat ik is dus niet mijn ikje mijn ego. Dat ik wat het Goddelijke in mij wil. Daar heb ik me lang geleden aan over gegeven. Daar ben ik lang geleden mee op reis gegaan, alweer 36 a 37 jaar geleden toen de ommekeer kwam. Die afstemming was natuurlijk niet meteen geheel zuiver maar dat was juist ook al snel mijn diepste intentie om gezuiverd te worden. Dat alles aan/in het Licht mocht komen wat gezien wilde worden, dat wat duister in me was in het Licht mocht komen en zo daarin oplossen. Toen ben ik door vele stadia van innerlijke veranderingen gegaan. En toen heb ik uiteindelijk kunnen zeggen in een beleven mijn en de Wil zijn een. Ook dat was een stadium een proces om dat in mezelf toe te staan. Eigenlijk was het veel makkelijker om te volgen, niet mijn wil maar Uw Wil. Heerlijk. Nu is het veel subtieler, veel leger en toch heel helder stralend en doe ik wat ik wil. Wat God ...

Het gaat om een algehele ommekeer.  Echt het Pad gaan is algeheel omgekeerd aan alles waar de wereld om draait.  Echt het Pad gaan betekent dat je begint binnenin. Ja, dat je alleen staat, dat je hier uiteindelijk voor jezelf bent. Om jouw grootste ont-dekkingsreis te gaan. Om vrij te maken alles wat in jou verborgen is. Daar is zoveel. Zoveel.  Maar het blijft verborgen als die ommekeer niet komt.  Het blijft verborgen als je alles al denkt te weten.  Als je denkt te weten wat is, waar t om gaat, waar het  leven om draait, de zin van het leven.  Bijna alles is je aangepraat.  Dat in jezelf toelaten. Ten diepste voelen, doorvoelen, hoe weinig je echt Weet.  Dat je helemaal niet Weet wie je echt bent. Het betekent ook geen verschuilen meer.  Geen verschuilen achter wat voor geloof dan ook, wat voor cultuur dan ook, dat de ander het gedaan heeft. Nee de naakte waarheid is dat jij verantwoordelijk bent voor jouw nu.  Niet schuldig, wel...

Ja, heeft voor mij zeker tijd gekost, ook hierin tot begrip te komen. Ik kon niet begrijpen dat mensen door kunnen leven in deze waanzinnige wereld vol ellende, wanhoop, oorlogen, in het groot in het klein. Ik was hier zo intens verdrietig onder en dan vanuit dat verdriet weer boos, waarom, waarom. En om me heen, ging iedereen gewoon door, gaat iedereen gewoon door. Alsof er niks aan de hand is. De ene ramp na de andere, onvoorstelbare mensonterende dingen die plaatsvinden, massaslachtingen. Ja, niet in Nederland, in andere landen, andere continenten. Maar voor mij is het altijd zoiets geweest van we zijn één wereld. En deze wereld is ziek, doodziek, deze wereld verdrinkt in duisternis en wanhoop. Dit intense verdriet heeft uiteindelijk geresulteerd in dat de ommekeer kwam. Dat de antwoorden kwamen, dat het begrip kwam over alles en iedereen dat is. Het heeft uiteindelijk ook het vuur gedoofd van strijden voor die betere wereld, zeker op de manier van vechten tegen. Ja, de Liefde heeft...

Als ik naar mijn leven kijk vind ik het zo'n geweldig mooi aspect van de betekenis van het leven, begrip. Geen begrip van het hoofd maar waarlijk een doorleefd begrip met je hele wezen, in het openstaan voor het Bewustzijn. Het heeft uiteindelijk ook alles met Liefde te maken dit begrip, met je medemens met het totale leven. Het werkt verbindend een-makend. Juist door de loutering van dat leven kon ik tot dat begrip komen en van daaruit kwam die Liefde vrij voor alles en iedereen. Begrip heeft dus verbinding met Weten het echt Weten. En Weten heeft weer verbinding met Zijn wat je Weet. Alles ineen. Wat je Weet, wat tot begrip gekomen is kun je dragen kun je waarlijk verantwoordelijkheid voor nemen. Ja, het Bewustzijn is. Dat hoeft niet meer tot begrip te komen. Maar wij in het openstellen voor dat Bewustzijn voor het Bewustzijn moeten tot begrip komen. Het Licht dat schijnt in de duisternis. Maar de duisternis wil er bijna nooit naar luisteren omdat ze denken dat ze helemaal niet d...

We zijn hier om ervaring op te doen. De kern daarvan is dat we als t ware uit de eenheid gevallen zijn. Maar uiteindelijk komt er n moment dat alle wegen doodgelopen zijn en dan kan de ommekeer komen, de Verbinding gemaakt worden met het Eeuwige Bewustzijn. Dan ga je de weg terug naar Huis, terug naar die eenwording maar nu Bewust. Dan kun je er ook niet meer uitvallen. Voor dat Bewustzijn is niet zoveel belangrijk wat we hier doen. Uiteindelijk moeten we alles achterlaten lost alles op in dat Bewustzijn. En toch is alles belangrijk. Het belang daarin is dat ieder individu ooit tot die ommekeer komt de Verbinding maakt met dat wat niet van deze wereld is niet van de dualiteit is. Dat Bewustzijn is Liefde zonder tegenpool en die Liefde Weet omvat alles in dit Weten met Liefde. Die Liefde wil door ons heen op aarde komen van top tot teen in alles, alles met die Liefde bevruchten alles weer heel maken. In een openstellen van het hart kan het Hart gaan spreken waar de Liefde zich kenbaar m...

Ja, toen ik nog niet het spirituele pad op was gegaan was ik waarlijk een idealist. Grote idealen voor een betere wereld. Gestreden voor die betere wereld op alle mogelijke manieren. Gestreden tegen onrecht in die wereld. Als ik in die fase was blijven steken had ik nooit wezenlijk iets kunnen betekenen in deze wereld.  Maar dat voelde ik dus ook steeds dieper, ik bestrijd alleen symptomen, het lost niks op. Toen kwam dus ook de ommekeer na een intense crisis hierin, de verandering begint binnenin. Daar moet de oorlog uitgevochten worden daar moet de vrede komen pas dan kan de oorlog buiten verdwijnen. Alleen binnenin kan zonder forceren geweldloosheid vrijkomen zonder oefening of dwang. Alleen vanuit het tot inzicht en begrip komen.  Weer een harde waarheid, maar het is zo, je kunt jezelf verschuilen achter idealisme. Dan hoef je niet meer in jezelf te kijken, het probleem ligt buiten, buiten moet t paradijs komen het Utopia, niet het vrijmaken van het paradijs wat binnenin a...

Iets doen omdat het vreugde geeft. Dat kan ook in geven in delen wat in je is, in luisteren en er zijn voor de ander in troost in steun in een lach in stilte in alles wat je bent. Maar dat is pas natuurlijk als hierin geen afhankelijkheid is, als het echt vanuit een geven om de ander is zonder iets terug te verwachten zonder eigen verlangen. Ook met werk, niet alle werk is dus creatief in de specifieke betekenis van het woord maar alles kan een creatie zijn een uitdrukking van het Leven. Als je jezelf erin kan geven als t je vreugde geeft, als je ervan geniet om het te doen wat dit ook is. Eigenlijk algemeen in het leven. Betekent een totale ommekeer van alles waar t in de wereld omgaat. Binnenin ligt de vervulling, binnenin begint het. Als Het daar gevonden is heb je alles gevonden is alle afhankelijkheid verdwenen. Als je Het gevonden hebt geef je heel natuurlijk om iedereen en alles wat in je is. Iedereen heeft daarin weer andere kwaliteiten, gaven, talenten noem maar op. Belang...

We zijn allemaal onderweg in allerlei stadia van ontwikkeling. Het Licht is er daarin altijd voor ons, maar kan helaas lang niet altijd ontvangen worden, er is geen ontvangstkanaal voor. Ook dat is een fase. Mbt mezelf waarom kon ruim 35 jaar geleden bij mij die her-kenning plaatsvinden waardoor ik een soort ommekeer maakte en waarom bij n ander niet? Omdat t er al was, en een ander die zou hetzelfde boek lezen en totaal niks ermee kunnen. Er zou gewoon geen resonantie zijn. Het moet dan nog n keer beleefd gaan worden, wakker gemaakt worden. Bij vele is dat stadium nog niet aangebroken. En ook daar is niks mis mee, ook dat is wat t is.  We doen allemaal ervaringen op, en zo komen we tot n bepaald punt wanneer die ontvankelijkheid die mogelijkheid tot ontvangst er wel is. Het mooie is dat als t Bewustzijn groeit dat er een waarlijk begrip is en van daaruit Liefde is voor al die mensen die onderweg zijn in al die stadia van ontwikkeling. Het oordeel is verdwenen, de verwijten zi...

Echt op weg gaan, echt het spirituele pad op gaan is niet vrijblijvend. Het is bijna een kwestie van leven of dood. Dan doet t leven pijn. Dan doen die grootse levensvragen over de zin van het leven intens pijn, niet te dragen pijn. Dan moet er een antwoord komen. Maar dit is nog slechts t begin. Dit is de Ommekeer. Je Weet dan het Plan, je Weet dat Het zo is zoals het is, maar nu gaat t om de verwezenlijking. Dan zullen hierin allerlei facetten zichtbaar worden, oplichten, over t leven over de betekenis van het leven. De harde confronterende Waarheid over dat wat is. Zelfkennis is Godskennis, dat kerngegeven. Ten diepste Weten met je hele wezen dat het Koninkrijk in jou is. Dat omvat natuurlijk heel veel als je dit werkelijk Weet zonder enige twijfel. Dat je voelt in al je vezels, dat dit Koninkrijk dat niet van deze wereld is, in jou is. Je doorziet jezelf steeds meer, alle valstrikken, alle ego-spelletjes, komt meer en meer tot begrip. Zo gaat de weg verder.   Waar je eerst zo w...

Waar ligt het zwaartepunt van je leven? Dat kan een innerlijk onderzoek betekenen. Voor wie wil. :p Een heel diep in jezelf afdalen, en een voelen/proeven waar ligt nu werkelijk het zwaartepunt van je leven. Wat is de essentie van wat je drijft?, Wat weegt het allerzwaarste voor jou, wat drijft je, zet je aan tot handeling? Wat is de kern van alles? Vanuit die kern krijgt je leven dan vorm, roep je, je ervaringen op. De mensen die op je pad komen, de situaties waar je in terecht komt, alles wat je leven omvat. Dat is wat t is, maar dan is de vraag wil je dat dit zo blijft? Heb je hierin de ware vrede en vervulling gevonden? Of slaat t leven je hier steeds weer uit weg door dat zwaartepunt waar je leven om draait. Als t leven je keer op keer geslagen heeft je tot een uiterste wanhoop gebracht heeft kan er een Ommekeer komen. Dit kun je natuurlijk niet doen. Het kan wakker worden van binnenuit, als je eigenlijk gewoon genoeg hebt van alles wat je doet. Waar je leven om draait, waar je, j...

Zonder liefde zal er nooit wezenlijke verandering komen. Zonder die liefde geen heilbegeren. Zonder die liefde geen ommekeer. Zonder die liefde geen overgave. Vanuit die liefde, aangeraakt door de Liefde wordt het iets heel natuurlijks dat je alles overgeeft. Dat je tot het niet mijn wil geschiede maar Uw Wil komt. Je ervaart dat dit de Oplossing is waarin alle vragen, alle verwarring, alle pijn en duisternis mag oplossen. Je staat nog aan t begin maar je voelt het je Weet het en je geeft je over. Dan is er een Verbinding gemaakt met Tao met het Licht met de Liefde. Een Verbinding die je niet meer kunt ontkennen. Een Kracht die in je werkt, op je inwerkt, tot je spreekt elk moment van de dag. Het Geweten dat tijdloos is. In deze Kracht, in deze Verbinding kun je dan meer en meer vrij worden van alles wat je aan deze aarde bindt, gevangen houdt. Het wordt doorzien, het krijgt geen kracht meer en verdwijnt. Naarmate dit proces vordert wordt het steeds eenvoudiger deze Verbinding te houde...

De natuurgeboren mens is veel te persoonlijk om volstrekt onpersoonlijk te kunnen zijn. Klinkt wel heel koud he, het ideaal van onpersoonlijk worden. En toch is dit verre van koud. Want het ware onpersoonlijke heeft verbinding met de Liefde met ware wijsheid, de verbinding met het Goddelijke. Juist dan kun je waarlijk liefhebben omdat er geen egobelangen of verlangen meer is, geen angst. Je hoeft niemand meer te zijn, je Bent. In dat Zijn is het dan vervuld. En juist daardoor kun je onwankelbaar worden, kan niemand je daar meer uit halen. Je hebt het ware midden gevonden. Je bent dan gegrond in de Liefde. Een Liefde die alleen maar Liefde is, dus hoe kun je dan anders dan liefhebben? Je hebt de ware Liefde gevonden en die geeft vervulling aan het totale leven. In die Liefde ben je met alles en iedereen verbonden, zonder gebonden te zijn, zonder gehecht te zijn. Uiteindelijk is het vrij logisch dat je zo harmonie om je heen creeert. Het is zo binnen zo buiten, alles energie. Elke fricti...

Na een lange kindertijd werd ik als het ware wakker in deze wereld. Een om me heen kijken, en ervaren, jeetje wat n wereld, al die pijn, ellende, oorlogen. Een dieper binnenin voelen er is iets anders, maar hier zie ik t niet, en ik Weet zelf ook nog niet wat dan dat andere is. Ik omschreef t toen wel al met liefde, maar dat had zeker nog geen verbinding met wat ik nu Liefde noem. Daarvoor moest ik nog n hele weg gaan, door allerlei stadia. Die stadia heb ik al vaker beschreven. Je kunt t natuurlijk niet forceren. Na mijn pubertijd ging ik echt nog niet t spirituele pad op, had ik t antwoord op mijn vragen. Het was lang nog een vechten tegen, tegen van alles en nog wat. De wereld op mijn schouders, en de wereld was slecht. Ik wist t antwoord wel, n betere wereld, geen onrecht meer, geen oorlog meer, geen wapens meer. Maar ik wist t antwoord dus helemaal niet. Het antwoord lag in mezelf, maar daar zocht ik t in eerste instantie niet. Omdat ik t daar niet zocht ging ik hieraan bijna ten ...

Het gaat erom dat uiteindelijk waarlijk dat heilbegeren in jezelf vrijkomt. Dat is het enig waarlijk bevrijdende begeren waardoor de Ommekeer kan komen, de Verbinding gemaakt kan worden. Dan begint een totaal nieuw leven, breekt er een aspect in je Wezen in wat er eerst niet was. Je roept het op, als het enige verlangen is om te begrijpen. De reactie zal komen. De Geest zal je aan de hand nemen, en alles maar dan ook alles zal anders zijn. De Geest strijdt natuurlijk niet, de Geest is Licht en schijnt gewoon. Wij strijden in het blootgesteld worden aan dit Licht. Dat kan heel erg pijn doen, confronteren. Maar het is een louteringsbrand en je zult een Vrij mens worden, een waarlijk Liefdevol mens, vol Liefde, vervuld door de Liefde. Het is een loskomen van de dualiteit en ingaan in de Eeuwigheid. Het kan al heel vroeg beginnen. Wat geef je als ouder je kind mee? Wat leef je voor, wat laat je zien? Geef je ruimte in dit kind aan zijn ware ont-wikkeling, het vrijmaken en houden van die Es...

In eerste instantie zijn we veel te eigenwillig. We willen het zelf weten, we denken het te weten, zelf te kunnen. We willen het zelf doen. Geen overgave, geen leeg worden, maar vol blijven van dat wat we denken te zijn, denken te weten. Vol met gedachten hierover en emoties vanuit het verleden. Dit als er geen loutering heeft plaatsgevonden door het Bewustzijn. Zolang wij het zelf blijven doen, willen doen, zonder ontvankelijkheid voor het Andere, voor de Essentie zullen we daar ook de vruchten van blijven plukken en nooit kunnen terugkeren in het paradijs. Dan zullen we nooit waarlijk weer aan de hand van God lopen. Maar t leven zit dan zo mooi in elkaar dat uiteindelijk of de kracht vervliegt om dit te blijven doen, dat alles grijs wordt en leeg. Of dat er grote tegenslagen komen, dat je jezelf totaal ontworteld voelt, niets meer zin heeft, je totaal instort door ziekte of wat dan ook. Dat kan het begin zijn. Dan kan er enige ontvankelijkheid komen voor dat wat waarlijk Weet en Is. ...

De Ommekeer heeft wel gevolgen. Je zou kunnen zeggen dat alles wat in de duisternis is door het Eeuwige Licht in het Licht gezet wordt, belicht wordt. Dat je ingelicht, doorlicht wordt. Das fiks confronterend voor t ego, het kan niet meer vluchten. Steeds wordt gezien wat is. Dit betekent dus zeker niet dat je iets moet onderdrukken, maar gewoon het durven zien en de verantwoordelijkheid hiervoor nemen. In jezelf kijken wat de betekenis is van alles wat op je pad komt, wat in interactie met het leven in je wakker wordt. Overal waar eigenwilligheid is, het zelf willen weten, het zelf willen doen. Het dagelijkse gevecht vaak in t leven, meer n overleven. Het verlangen om t uiteindelijk toch buiten te vinden in wat je doet in wat je kunt. Je ego wordt ontmaskerd. Zo verdwijnt dit alles meer en meer in dit Licht in dit inzicht in begrip in dit Bewustzijn. Waardoor er meer en meer waarlijk rust op je neerdaalt, vrede, gewoon Zijn. Het leven kan je niet zoveel meer doen, het is wat het is. V...

Eigenlijk gaat het erom dat je op n punt komt dat je totaal met lege handen staat. Dat alles uit je handen geslagen is. Van daaruit geef je dan alles uit handen, geef je jezelf over. Het is een periode van helemaal op jezelf teruggeworpen worden. Het echt niet meer weten, en t ook niet meer geforceerd willen weten, een verwoed vechten om eruit te komen. Nee t is eerder een verstillen, tot stilte komen, tot rust komen. Alles losgelaten hebben, dan kan de Verbinding gemaakt worden, de aanraking plaatsvinden, waarna alles anders is. Je Weet dit dan. Er is iets in je wakker geworden wat je eigenlijk allang wist maar nu tot leven gekomen is. Een nieuwe weg ben je opgegaan. Een weg waar geen terugkeer meer op mogelijk is. Je enige verlangen is, in deze Verbinding, om verder te gaan. Eigenlijk is en blijft dit de voorwaarde. Daarom zeggen de Rozenkruisers ook altijd dat je pas bij de School komt als je ervaringsvol bent, alles geprobeerd hebt, maar dat dit vruchteloos was. Is dit Pad dan niet...

  Is het volgen van de Ziel moeilijk? Als ik naar mijn leven kijk ben ik toch altijd wel trouw geweest aan dat Zielepad. Dat wat ik van binnenuit ervaarde dat wilde gebeuren, zich wilde ontvouwen. Van daaruit heb ik vele radicale keuzes gemaakt, ben in het diepe gesprongen, heb bruggen achter me verbrand. Ongeacht wat mensen ervan zeiden, ervan vonden. Vaker hierin alleen gestaan, slechts nog mijn eigen innerlijke Verbinding die ik over had. Het Weten in mezelf, dat dit het enig juiste was om te doen, dat dit het antwoord was op mijn Ziel. Zo heeft mijn leven vele veranderingen gekend, en t blijft in verandering, in beweging. Heel belangrijk is dus wel, wat is die Zielestem? Wat volg je, welke energie zit erin? Ook dit is wel n groeiweg voor me geweest, en nu is t nog t enige waar ik trouw aan ben. Voelt het zuiver en vrij, in wat ik van binnenuit ervaar. Toch blijf ik daarbij open naar alle aanreikingen, prikkels van buitenaf. Elk moment is weer nieuw, kan weer n nieuw licht breng...