Kagib Weteninhethart

Volgens mij groeien de meeste mensen scheef. Ze zijn door ervaringen uit het verleden misvormd geraakt en dit werkt zich daarna verder uit. Allerlei ervaringen die dan daarna komen verbinden zich hiermee, vaak een self-fullfilling prophecy. Het trauma komt steeds terug, de wond die geslagen is, op alle mogelijke manieren. De meeste mensen groeien steeds verder af van hun ware Kern, voelen hier geen enkele echte verbinding meer mee en worden slechts door het leven om de oren geslagen waar ze zich dan doorheen proberen te worstelen. Andere mensen hebben t in t leven eigenlijk vrij rustig, hobbelen gezellig door t leven heen, krijgen daarin ook niet zoveel klappen maar groeien daardoor innerlijk ook niet echt verder. Echte groei komt wat mij betreft pas als je bewust in het leven gaat staan, daar verantwoordelijkheid voor gaat nemen. Daar gaat meestal veel aan vooraf. Meestal gaan daarvoor veel wegen dood, zijn er geen uitwegen meer behalve terug naar jezelf, bezinning. Vrede geluk begint...

Het kan goed zijn om eens te kijken naar alles wat je meeneemt, meesjouwt vanuit het verleden. Alle beelden die ontstaan zijn door alles wat op je pad gekomen is. Wat andere gezegd hebben wat de realiteit is, hoe alles in elkaar zit, waar het om gaat. Waarin ben jij hierin nog werkelijk aanwezig en wat is er allemaal bovenop je gelegd, van waaruit je bent gaan leven? Misschien is alles ook nog verwrongen geraakt door weerstand, door wonden die geslagen zijn, tegenreactie. Van alles in het onbewuste gestopt maar toch door jou heen zich uitwerkt. De centrale vraag blijft, wie ben jij? Wie ben jij werkelijk? Het gaat erom dat je doorziet, ontmaskert, alles wat je niet bent. Alles wat je denkt te zijn, denkt te moeten zijn. Alle automatische reacties, eventueel ook emoties die wakker worden. Wat is de reden hiervan? Vaak zijn we gestopt met innerlijk te groeien, lang geleden, jaren geleden. Alles wat daarna gebeurd voegt zich naar dat wat jaren geleden gevormd is, vaak misvormd is. Alles i...