Kagib Weteninhethart

Het ware levende Weten is alleen binnenin. Dat is geen kennis die je uit boeken kunt leren al kunnen bepaalde boeken geschriften het wel aanraken eventueel wakker maken, dat je het her-kent. Je wist het al maar het wilde nog even gezien worden. Dan zijn boeken heel kostbaar en kunnen ze van grote betekenis zijn. Die rol hebben ze zeker ook in mijn leven gehad. In deze tijd, in de overspoeling van informatie op het internet zijn hierin de mogelijkheden natuurlijk nog veel groter. Je kunt er natuurlijk ook helemaal versplinterd door raken omdat je niet werkelijk een innerlijke Kern hebt. Maar ook in het dagelijkse leven kan dat levende innerlijke Weten werken, als je je hart open hebt. Dan kan alles hierin van betekenis een teken zijn. Het mooie is dat in dat proces de echte Liefde die Weet door ons heen op aarde kan komen. Als alles waarlijk tot een doorleefd begrip wordt. Dan wordt je niet hoogmoedig juist niet. Want wat staat in de bijbel al sprak ik met de tongen der engelen maar ik ...

  Dat is het geweldige als je alles weggegeven hebt, alles opgelost is letterlijk en figuurlijk krijg je alles terug. Dat is de paradox. Je krijgt het veelvoudig terug maar eigenlijk hoef je er niks meer mee. Juist dan kan er Liefde zijn, echte pure ontvankelijkheid voor alles en iedereen. Eigenlijk kun je dan alles doen, je bent vrij te doen wat je maar wilt. Terug naar de ikvorm, ik ben vrij om te doen wat ik maar wil. Maar ik heb hier geen enkele behoefte meer aan, wat dan ook uit te leven, er zijn geen verlangens meer. Alles is vervuld in God, in het Goddelijke in een voelen dat het Goddelijke in mij me leidt inspireert waarin ik me helemaal vervuld voel. Het heeft te maken met alles is vluchtig behalve Dat, behalve God het Goddelijke. Het Goddelijke is Eeuwig, is niet van de tijd, Dat neem ik mee over dit leven hier heen. Het is vol-ledig worden. Leeg van jezelf leeg van mezelf en gevuld vervuld door God door het Goddelijke. En God is niet leeg van betekenis het Goddelijk...

De uitdaging mag bestaan dat je de Verbinding nooit meer verliest hoe tumulteus hoe intens hoe druk en chaotisch het ook om je heen is. Dat stuk kun je natuurlijk opbouwen als alles wat rustiger is, je bij jezelf bent, diep in jezelf komen. De Verbinding dieper en dieper maken zodat minder en minder je eruit kan halen als je weer het leven ingegooid wordt met alles erop en eraan. Dan wordt pas zichtbaar of er werkelijk innerlijke veranderingen hebben plaatsgevonden. Het komt eropneer dat je uiteindelijk alleen nog maar vertrouwt op je binnenste op je Essentie. Je hebt je daaraan totaal overgegeven in alles. Daar heb je rust in gevonden, vrede, daarin ben je vervuld. Van daaruit kun je als een eenheid de wereld tegemoet treden. Het heeft tijd nodig, ervaring dat deze Verbinding steeds meer geworteld raakt in je wezen in alles wat je doet en bent. Dat je de Verbinding voelt, Weet wat het is, ernaar luistert in hoe t spreekt, het Weten het Geweten van binnenuit. Zo kan de rust en vrede, d...

Het gaat er niet om, iets specifieks te beleven, iets specifieks op te wekken, een bepaalde golf van beleven. Het gaat erom dat alles meer en meer doordrenkt mag worden met het Leven, dat je dit mag beleven. Anders ontstaat er weer dualiteit, onderscheid, afhankelijkheid. Dan moet je eventueel iets doen of blijven doen om dezelfde ervaring terug te krijgen. Het gaat niet om bepaalde extatische ervaringen, geweldige beelden, noem maar op. Het gaat erom dat alle zintuigen bevrucht worden door de Liefde, dat je vervuld wordt door de Liefde, door het Leven. Dat is het einde van de dualiteit, de eindeloze strijd. Daar kun je dan niet meer uit vallen en je hoeft er niets meer voor te doen om het te verkrijgen om het te behouden. Het is uiteindelijk de enige Werkelijkheid die overblijft. Het is niks en toch is t alles. Dat wat voor alles is, voor alle invulling, puur indrinken wat is, zonder voor of afkeur. Dan mag uiteindelijk alles doorstraalt worden met Het met Liefde in helderheid het Lic...

Het leven is een reis. En het gaat erom om onderweg te blijven, in verandering te blijven. Als de reis verder gaat wordt dat wat vooraf ging in begrip in Liefde omvat dat is het mooie. Alles wordt getransformeerd tot iets anders, in de loutering van het leven. Niets is voor niets, alles is materiaal.  Als we nog vol zijn van het leven hier op aarde, is ook dat deel van de reis. Als we nog slapen, terwijl we denken wakker te zijn. Maar uiteindelijk gaat het erom dat de reis verder gaat, dat we wakker worden. Dat we ten diepste ervaren het leven heeft een veel diepere betekenis. Wat vooraf ging vervluchtigt dan steeds meer. Het krijgt een totaal andere betekenis, wordt veel relatiever. Dat is goed om te ervaren, als  je nog heel erg vol zit van deze wereld, alles wat hier plaatsvindt. Maak t niet te zwaar, verlies jezelf er niet in. Denk niet dat dit t is, dat je hiervoor  moet strijden.  Het gaat erom dat de reis verder gaat, dat jij verdwijnt, het ego, alles waar jij...

Wat is dat, ik? Het is niks. Een woordje. Het is maar wat je onder t ik verstaat, wat je eraan verbindt. Ontleen je er waarde aan, moet je er iets mee? Er is een groot verschil tussen ego en persoonlijkheid. De persoonlijkheid kan de Christuskracht uiteindelijk doorlaten, de persoonlijkheid uitgezuiverd van het ego. Je volgt nog slechts, de Stroom van binnenuit. Uiteindelijk is er een basis waarin het vervuld is, maar de Weg gaat altijd door in verdere ontvouwing, verdieping, verruiming. Maar je ego hoef er niks meer mee, die is verdwenen. Uiteindelijk ben je niets,  ben je alles.  Alles mag van je gemaakt worden, dat maakt voor wie je Bent niets uit, want dat Weet je Zelf. Daarin spreekt het Weten, waar nodig het Geweten. Daarom ben je uiteindelijk ook vrij in die Verbinding. Wat andere mensen ook over je zeggen. Je neemt verantwoordelijkheid voor je Bewustzijn, je Essentie, niet meer niet minder. Uiteindelijk ben je dan vol-ledig, dus leeg van je ikje van het ego en vervuld ...

Zonder liefde zal er nooit wezenlijke verandering komen. Zonder die liefde geen heilbegeren. Zonder die liefde geen ommekeer. Zonder die liefde geen overgave. Vanuit die liefde, aangeraakt door de Liefde wordt het iets heel natuurlijks dat je alles overgeeft. Dat je tot het niet mijn wil geschiede maar Uw Wil komt. Je ervaart dat dit de Oplossing is waarin alle vragen, alle verwarring, alle pijn en duisternis mag oplossen. Je staat nog aan t begin maar je voelt het je Weet het en je geeft je over. Dan is er een Verbinding gemaakt met Tao met het Licht met de Liefde. Een Verbinding die je niet meer kunt ontkennen. Een Kracht die in je werkt, op je inwerkt, tot je spreekt elk moment van de dag. Het Geweten dat tijdloos is. In deze Kracht, in deze Verbinding kun je dan meer en meer vrij worden van alles wat je aan deze aarde bindt, gevangen houdt. Het wordt doorzien, het krijgt geen kracht meer en verdwijnt. Naarmate dit proces vordert wordt het steeds eenvoudiger deze Verbinding te houde...

In eerste instantie zijn we veel te eigenwillig. We willen het zelf weten, we denken het te weten, zelf te kunnen. We willen het zelf doen. Geen overgave, geen leeg worden, maar vol blijven van dat wat we denken te zijn, denken te weten. Vol met gedachten hierover en emoties vanuit het verleden. Dit als er geen loutering heeft plaatsgevonden door het Bewustzijn. Zolang wij het zelf blijven doen, willen doen, zonder ontvankelijkheid voor het Andere, voor de Essentie zullen we daar ook de vruchten van blijven plukken en nooit kunnen terugkeren in het paradijs. Dan zullen we nooit waarlijk weer aan de hand van God lopen. Maar t leven zit dan zo mooi in elkaar dat uiteindelijk of de kracht vervliegt om dit te blijven doen, dat alles grijs wordt en leeg. Of dat er grote tegenslagen komen, dat je jezelf totaal ontworteld voelt, niets meer zin heeft, je totaal instort door ziekte of wat dan ook. Dat kan het begin zijn. Dan kan er enige ontvankelijkheid komen voor dat wat waarlijk Weet en Is. ...

Je kunt t niet doen. En uiteindelijk is dat de kern van het Taoïsme, het niet-doen. Dit betekent niet dat je niets doet maar dat je het niet met je ikje kunt doen. Wat dit ook is. Dat zorgt alleen maar voor verkramping, of onderdrukking, gespletenheid. Het enige wat je kunt doen is toelaten wat is. Wat dit ook is. Wat er maar leeft. Niet het wegdrukken maar tot je laten spreken. Tot je Bewustzijn laten spreken. Het eigenlijk in t Licht zetten, het voelen, het proeven. Wat spreekt eruit, wat wordt wakker in je, zonder oordeel. Gewoon dat wat is. Als iets uitgeleefd wil worden, leef t uit, tot t geen kracht meer heeft. Tot de zin om t uit te leven verdwenen is. Of leef t uit, beleef t, voel t, en laat je Bewustzijn erop schijnen, tot je spreken. Wat is de grond van dat wat gebeurd, wat er met je gebeurd, wat er in je geraakt wordt. Wat spreekt eruit? Zonder dat iets goed of slecht is. Het is wat het is. Zo mag er meer en meer verdwijnen waarmee we vol zitten. Zo mag meer en meer ruimte k...

Uiteindelijk ben je leeg. Je wordt leger en leger door begrip door inzicht, door innerlijke bevrijding. Maar juist daardoor wordt je een vat van zoveel. Juist daardoor kun je meer en meer bevatten. Zoveel mogelijkheden tot uitdrukking komend in de meest subtiele lagen. Wat maar nodig is. Als je het werkelijk bevrijdt hebt van emoties, belangen, verlangen, beelden etc. Hiervan leeg geworden bent. Als het geen beladenheid meer heeft, geen enkele verbinding meer heeft met het ego, met het ikje. Dan kan het gebruikt worden. Dan wordt het opgeroepen als het moment het vraagt zonder dat je hierover nadenkt. Eigenlijk zonder enige gedachte. Geheel natuurlijk. Even wordt er iets meer ervaarbaar, Liefde, compassie, ontroering, betrokkenheid op wat voor vlak dan ook. Anders is er eigenlijk leegte, maar heel licht, een heel heldere leegte. Gewoon Zijn, in alle eenvoud. Je bent niet voortdurend in extase. Er is hier ook geen enkele behoefte toe, of gelukzaligheid. Dit heeft geen enkele toegevoegde...

Als we meer en meer onze eigenwilligheid, het zelf willen doen, het  hart gesloten willen houden, achter ons laten, kan het Licht binnenstromen. Dan kan dit Licht dat in de duisternis schijnt de duisternis laten oplossen. Als we tot overgave willen komen. Als we met lege handen durven staan. Als we alles durven overgeven. Alles wat we denken te zijn, denken te moeten doen. Als we durven geconfronteerd te worden met alle illusies die we opgebouwd hebben over het leven. dan kan Zijn overnemen. Dit is niet voorbehouden aan bepaalde inspiratoren, Jezus, Boeddha, noem maar op. Daar mogen we ons niet meer achter verschuilen. Het gaat nu om ons allemaal. De ruimte is geschapen. De kerken zijn ingestort. Meer en meer storten alle starre systemen in of worden ontmaskert. Alles wordt blootgelegd, en nu is het aan ons om te antwoorden. Om die Vrijmakingsweg, Bevrijdingsweg te gaan, onder leiding van Zijn, onder leiding van het Licht, onder leiding van de Liefde, onder leiding van Dat wat alle...

Uiteindelijk ben je leeg. Je wordt leger en leger door begrip door inzicht, door innerlijke bevrijding. Maar juist daardoor wordt je een vat van zoveel. Juist daardoor kun je meer en meer bevatten. Zoveel mogelijkheden tot uitdrukking komend in de meest subtiele lagen. Wat maar nodig is. Als je het werkelijk bevrijdt hebt van emoties, belangen, verlangen, beelden etc. Hiervan leeg geworden bent. Als het geen beladenheid meer heeft, geen enkele verbinding meer heeft met het ego, met het ikje. Dan kan het gebruikt worden. Dan wordt het opgeroepen als het moment het vraagt zonder dat je hierover nadenkt. Eigenlijk zonder enige gedachte. Geheel natuurlijk. Even wordt er iets meer ervaarbaar, Liefde, compassie, ontroering, betrokkenheid op wat voor vlak dan ook. Anders is er eigenlijk leegte, maar heel licht, een heel heldere leegte. Gewoon Zijn, in alle eenvoud. Je bent niet voortdurend in extase. Er is hier ook geen enkele behoefte toe, of gelukzaligheid. Dit heeft geen enkele toegevoegde...

Afwezigheid van Liefde is het begin van elke vorm van menselijke nood . Maar dan ook echt met een hoofdletter. Komt al ons handelen, al ons vechten, ons wedijveren, onze strijd, ons groot willen zijn, of klein voelen. De competitie wie de mooiste is, de beste, het meeste geld heeft, de mooiste spullen heeft... Komt al ons verlangen, al onze verwachtingen niet voort uit dat deze Liefde er niet is? De Liefde die alleen Liefde is? Maar ja, we weten niet beter. Het is ons met de paplepel ingegoten dat we het buiten moeten zoeken, in mensen, in dingen, en niet binnenin. En daardoor gaan we steeds weg van de Kern. Verliezen we de Verbinding en zijn we daardoor diep, diep binnenin uiteindelijk niet heel eenzaam? Maar wordt deze eenzaamheid niet altijd zichtbaar omdat we zoveel hebben om ons mee te vullen, op te vullen? Waar we mee vol zitten, wat ons bezig houdt, ook ideeën, geloven. Alles waarmee ons denken vol zit, ons hoofd, ons hart. Zoveel mogelijkheden om te vluchten voor deze eenzaamhe...

Het is zo subtiel, wat wel of geen ego is. Het is eigenlijk jezelf in de gaten krijgen. In de gaten krijgen waar je ertussenin springt. Waar je associeert, reageert vanuit jouw bestaande denkwereld hoe mooi die denkwereld ook is. Hoe goed je t ook bedoeld, uiteindelijk is t dan jouw wereld. Dan wordt t heel moeilijk nog te proeven wat werkelijk is, en van daaruit wat werkelijk nodig is. Hoe hoogstaand je idealen ook zijn, als t een patroon is, een automatisme sla je misschien soms of vaker helemaal de plank mis. Het ego springt er zo snel tussen. Jouw achtergrond, jouw idee, dat wat je geleerd is, dat wat je goed vindt of niet goed, dat wat behoort te gebeuren, dat wat je als een ideale wereld ervaart, dat wat hoogstaand is, dat wat je denkt dat iemand nodig heeft.. Het is jouw verleden, jouw achtergrond, jouw beleven, jouw wereld. En juist daardoor kan de Essentie niet meer reageren. Jouw Kern, dat wat alles omvat. Dat wat precies Weet wat nodig is in dat moment. Dat en niets anders. ...

Stil zijn........ Waarom kan het niet gewoon stil worden binnenin? Eenvoudig stil zijn. Waarom is dit niet eenvoudig dit stil zijn? Gedachten. Gedachten hebben voeding nodig om te kunnen leven. Om aan vast te kunnen haken. Om van daaruit van alles uit te bouwen. Beelden, ideeën over het leven, de ander. Associaties vanuit het verleden. Dingen die heel belangrijk zijn voor jou, ehm voor je gedachten. Maar je bent toch veel meer dan je gedachten? Er is veel meer dan deze gedachten. Je gedachten hechten zich vast aan van alles en nog wat, mensen, dingen, ideeën. Ze wikkelen je helemaal in. Je raakt hier helemaal door verwikkelt in van alles en nog wat. We gaan elkaar te lijf met deze gedachten die we hebben over de ander. Onze ideeën over het leven. En zo zullen we nooit tot elkaar komen. Zal het altijd vechten blijven met elkaar, tegen jezelf, aanval en verdediging. Als er geen openheid is, ons hart niet open is. Als we eigenlijk alleen maar aan ons eigen standpunt willen vasthouden. Zo ...

Erkennen heeft verbinding met Weten. Dat wat je werkelijk erkent als Waarheid, Weet je, en Ben je met je hele Wezen. Dat is een geworden met je Bewustzijn. Dat kan niemand meer van je afpakken. Dat is je ademen geworden. dat is je Leven. Dat is het Leven. Het erkennen is onverwoestbaar. Je hoeft het niet te verdedigen. Je voelt je in het anders beleven door andere mensen niet aangevallen. Het is gewoon zo. Het is vlees en bloed. Je zult daarom zelf ook nooit meer aanvallen. Je leeft wat je Bent. Daarom maakt erkennen alles mogelijk. Alles wat nodig is. Geen dualiteit. De Kracht is één. Het brengt de Hemel op aarde door jou heen. In jouw bewustzijn. Het heeft niet met denken te maken. Het heeft niet te maken met emoties, met voor en afkeur. Het is. Het is leeg het is vol. Het is vervuld, vol-ledig. Je luistert met dat wat je erkent hebt, met dat wat een geworden is met jouw bewustzijn. Geen kleuring, puur dat wat is. Je raakt niet verblindt door t beeldenspel van dat wat je ziet. Je Zie...

Is dit niet de kern waar het hele leven om draait, dat we zo eenzaam zijn? Maar dat de vervulling kan komen in het all-een worden. Zijn er uiteindelijk niet heel, heel veel mensen eenzaam, maar wordt dit niet zo snel zichtbaar omdat we vol zitten met een heleboel doen, vol zitten met activiteiten? In het eenzaam zijn verlangen we naar een antwoord op iets wat in ons is, wat nog niet vervuld is, een leegte. Maar die proberen we dan op te vullen. We proberen het antwoord te vinden buiten onszelf. Maar dit zal altijd een afhankelijk antwoord zijn, een antwoord van zoveel afhankelijk. Een antwoord dat steeds weer veranderd. Wat we vast moeten/willen zetten, wat aan voorwaarden moet voldoen, en vaker hieraan niet voldoet. Daarom zijn we nooit werkelijk voldaan of slechts een korte tijd. Wat ons heen en weer gooit, verwart, waar we verstrikt in raken. En we doen zoveel bewust of onbewust om niet eenzaam te zijn, en verliezen daardoor dat waardoor we nooit meer eenzaam zullen zijn. De ommekee...

Leegte en ruimte.... Alles wat jij leeggemaakt hebt, kan je vervullen met eindeloze ruimte. Dit kan vervuld worden door de Liefde. Dan is alles leeg, en toch alles vol, vol-ledig. Overal waar jij nog bent, wat jij nog wil vasthouden, houdt deze vervulling tegen. Daardoor zul je tussen door een gevoel van leegte ervaren, wat je dan met allerlei andere dingen probeert op te vullen. Maar het zal nooit vervullen. Dit is eigenlijk de eenvoud van het leven. Overal waar wij nog zijn, krampachtig aan vast willen houden, meestal is dit met van alles buiten onszelf, houdt de waarlijke vervulling tegen. De vervulling door het Andere, de Liefde, dat wat is, was en altijd zal Zijn. Alles wat we nog moeten verdedigen, alles waar we afhankelijk van zijn. Alles wat ons nog moet opvullen, beperkt de ruimte van de ware vervulling. De innerlijke ruimte voor het totale leven kan oneindig zijn. Het draait erom die ruimte te scheppen, in onszelf. Alles op laten lossen in deze ruimte, in deze vervulling. En ...