Kagib Weteninhethart

Er is iets in ons wat Weet. Maar die Verbinding is bij de meeste mensen afgesloten, of we vertrouwen er niet op. Daarom kan de informatie die in die Verbinding opgeslagen ligt zich ook niet kenbaar maken, en de Liefde die erin besloten ligt niet voelbaar worden. Die Verbinding ligt in het hart en kan alleen ervaarbaar worden met een open hart.  In die Verbinding, overal waar die vrijkomt, zijn we één zullen we weer waarlijk één familie zijn. Een ware mensenfamilie hoe die mens aan de buitenkant er ook uitziet. Alleen hier op aarde kan die Verbinding gemaakt worden. Na dit leven zal dat veel moeilijker zijn omdat je dan zozeer bent in je eigen domein en de mogelijkheid voor andere prikkels bijna onmogelijk wordt. Juist omdat hier alles door elkaar zit. Juist omdat de materie hard is, waar op je kunt botsen. Juist daardoor zijn er de grootste kansen om die Verbinding te maken.  Als de Verbinding echt gemaakt is, gevoeld is, dan is alles anders. Dan krijgt het leven waarlijk pers...

Die Christus hoeft natuurlijk niet een persoon buiten jezelf te zijn, het kan ook de innerlijke Christus in jou, dat wat Weet in jou zijn. Het heeft geen oordeel over jou maar Licht wel in over dat wat is, en vraagt jou om verantwoordelijkheid te nemen voor dat wat is. Verantwoordelijkheid is weer heel wat anders dan schuld. En ja, mensen om je heen kunnen ook als de christus fungeren als aanrakingspunt van iets wat in jou gezien wil worden, en als we het niet willen zien dan protesteren we, gaan we vechten, ons verdedigen. Het kan ook nog zijn dat je nog niet voldoende vertrouwd op je innerlijke Waarheid, ook dat is een proces. Maar hoe dan ook als er geen levende Verbinding is dan worden we geleefd door beelden, verbeeldingen, maken we van boeken en inspiratoren wat we zelf willen. Hoeft niet eens altijd heel makkelijk te zijn, misschien leggen we onszelf en vaker ook de ander van alles op wat wel en niet mag. Maar t blijft dood, er zit geen leven in, het is jouw invulling of de invu...

In deze tijd is alles mogelijk, kan alles worden uitgeleefd. Alles kan en mag, geen taboes of amper. Geen dogma's van zo moet je leven. Dus we moeten eigenlijk het leven opnieuw uitvinden hoe nu te leven. We kunnen eigenlijk niet meer leven naar allerlei geboden en regels van buitenaf. We moeten voor onszelf uitzoeken wat goed voelt wat goed is. Ook dit is nog relatief want ja bijna iedereen is uiteindelijk toch bepaald door een bepaalde cultuur, bepaald waarden en normensysteem al is relatief gezien alles daarin vrij, ook hier in Nederland. Toch worden daarin bepaalde dingen als belangrijk geacht en anderen weer veel minder. Ook dit alles is weer relatief, waar de meeste mensen door worden geleefd al hebben ze dit niet eens in de gaten. Zo hoort het, zo is het, is toch niet anders.... En iets anders doen, wow das heftig, dan val je buiten de groep buiten de norm, en dat is heel kwetsbaar. En toch is dit een heel fascinerende tijd met zoveel mogelijkheden en kansen. Mogelijkheid om...

Wat is dat, ik? Het is niks. Een woordje. Het is maar wat je onder t ik verstaat, wat je eraan verbindt. Ontleen je er waarde aan, moet je er iets mee? Er is een groot verschil tussen ego en persoonlijkheid. De persoonlijkheid kan de Christuskracht uiteindelijk doorlaten, de persoonlijkheid uitgezuiverd van het ego. Je volgt nog slechts, de Stroom van binnenuit. Uiteindelijk is er een basis waarin het vervuld is, maar de Weg gaat altijd door in verdere ontvouwing, verdieping, verruiming. Maar je ego hoef er niks meer mee, die is verdwenen. Uiteindelijk ben je niets,  ben je alles.  Alles mag van je gemaakt worden, dat maakt voor wie je Bent niets uit, want dat Weet je Zelf. Daarin spreekt het Weten, waar nodig het Geweten. Daarom ben je uiteindelijk ook vrij in die Verbinding. Wat andere mensen ook over je zeggen. Je neemt verantwoordelijkheid voor je Bewustzijn, je Essentie, niet meer niet minder. Uiteindelijk ben je dan vol-ledig, dus leeg van je ikje van het ego en vervuld ...

Tao is uiteindelijk alles en nog meer, dus je kunt het nooit bevatten met het denken. Het verstand is juist de grootste blokkade al kunnen gedachten je brengen tot de sprong naar Tao. Dat in een flits alles anders is. Als daarbij ook het hart open is. Maar alleen het verstand is machteloos, zal altijd buiten blijven en totaal niet kunnen begrijpen wat Tao is, wat de betekenis hiervan is. Hoe mensen leven die daardoor belevendigd zijn.  De wil is ook een grote blokkade om Tao te ervaren. Tao komt juist als je alles over gegeven hebt, met lege handen staat, tot totale overgave gekomen bent. Als je tot niet mijn wil maar Uw wil gekomen bent.  In deze overgave zal Tao je kunnen raken, een aspect van Tao en je van binnenuit kunnen gaan leiden. Dan is het begin gemaakt. Dan kan in je levend worden wat ook wel het niet-doen genoemd wordt. Het niet-doen betekent niet dat je daardoor niets meer doet, zeker niet. Het niet-doen betekent dat je het ankerpunt in Tao gelegd hebt, en de rest...

De Ommekeer heeft wel gevolgen. Je zou kunnen zeggen dat alles wat in de duisternis is door het Eeuwige Licht in het Licht gezet wordt, belicht wordt. Dat je ingelicht, doorlicht wordt. Das fiks confronterend voor t ego, het kan niet meer vluchten. Steeds wordt gezien wat is. Dit betekent dus zeker niet dat je iets moet onderdrukken, maar gewoon het durven zien en de verantwoordelijkheid hiervoor nemen. In jezelf kijken wat de betekenis is van alles wat op je pad komt, wat in interactie met het leven in je wakker wordt. Overal waar eigenwilligheid is, het zelf willen weten, het zelf willen doen. Het dagelijkse gevecht vaak in t leven, meer n overleven. Het verlangen om t uiteindelijk toch buiten te vinden in wat je doet in wat je kunt. Je ego wordt ontmaskerd. Zo verdwijnt dit alles meer en meer in dit Licht in dit inzicht in begrip in dit Bewustzijn. Waardoor er meer en meer waarlijk rust op je neerdaalt, vrede, gewoon Zijn. Het leven kan je niet zoveel meer doen, het is wat het is. V...

Eigenlijk gaat het erom dat je op n punt komt dat je totaal met lege handen staat. Dat alles uit je handen geslagen is. Van daaruit geef je dan alles uit handen, geef je jezelf over. Het is een periode van helemaal op jezelf teruggeworpen worden. Het echt niet meer weten, en t ook niet meer geforceerd willen weten, een verwoed vechten om eruit te komen. Nee t is eerder een verstillen, tot stilte komen, tot rust komen. Alles losgelaten hebben, dan kan de Verbinding gemaakt worden, de aanraking plaatsvinden, waarna alles anders is. Je Weet dit dan. Er is iets in je wakker geworden wat je eigenlijk allang wist maar nu tot leven gekomen is. Een nieuwe weg ben je opgegaan. Een weg waar geen terugkeer meer op mogelijk is. Je enige verlangen is, in deze Verbinding, om verder te gaan. Eigenlijk is en blijft dit de voorwaarde. Daarom zeggen de Rozenkruisers ook altijd dat je pas bij de School komt als je ervaringsvol bent, alles geprobeerd hebt, maar dat dit vruchteloos was. Is dit Pad dan niet...

Uiteindelijk is dat alles, Zijn of niet Zijn. In dit Zijn is alles. In dit Zijn is alles vervuld. Het is onafhankelijk van wat dan ook. Onafhankelijk van voor of afkeur van de buitenwereld. Onafhankelijk van status, geld, uiterlijke gedaante. Onafhankelijk van wat je doet, het is wat je Bent. Het is er altijd. Het was er altijd. En het zal er altijd zijn. Het is niet buiten te vinden. Het kan pas buiten gezien/ervaren worden als t binnenin gevonden is. Zo binnen zo buiten. Als je Liefde bent, zul je Liefde zien. In alles. In iedereen. Het is er nu. In jou. In mij. Daarin zijn we een. Daarin zullen we weer één worden. Dit ervaren heeft heel veel lagen. Het kan ook steeds intenser en versmeltender worden, totaal alles omvattend. Zoveel Liefde voor die ander voor alles. In dit samenzijn wordt je dan een met de Kosmos. Dit kan door de ander opgewekt worden. Alleen, op jezelf, is de energie, de essentie heel stil, heel leeg, maar toch vervuld, heel licht, als de verbinding open en stromend ...

Dat is het unieke van deze tijd, vooral de tijd sinds de jaren 50 De nieuwe fase die in de jaren 50/60 ingegaan is. Echt gaan leven, met alles erop en eraan. Niet volgens uiterlijke gebruiken/rituelen/groepsnormen/religieuze waarden en normen. Maar zelf die grootse ont-dekkingstocht van t leven aangaan met alles erop en eraan. Alles beleven door je heen laten gaan. Wat er ook is, en het zo vrij kunnen maken. Niets is slecht, alles is mogelijkheid en kans als je verantwoordelijkheid neemt voor dat leven. Als je ziet dat t leven je een spiegel aanbiedt waar je in kunt kijken. Kunt kijken naar alles wat die spiegel in je wakker maakt, en hierdoor inzicht en begrip kunt krijgen. De enig zekere Binding, Verbinding is de Christus in jezelf, Tao, de Bron, de Essentie en alles wat hier verbinding mee heeft. Die kan je leiden/inspireren van binnenuit. Heeft geen oordeel over jou, over niemand. Ziet helder wat is, wie jij bent wat je nodig hebt. Het brengt je wat nodig is om te zien, de plek waa...

Er is een Eeuwig beginsel. Iets wat buiten de tijd staat, er altijd is. Als we ons ervoor openen, eigenlijk ervoor rijp zijn, dan kan het ons raken/informeren, inzicht geven. Dat we t gewoon in ons hele Wezen Weten. Het is een hele stille Stem, zeker niet dwingend. Maar t kan meer en meer doordringend worden als je t toelaat, binnen laat komen. Dan kan het fiks gaan confronteren. Want alles wat schijn is, wat jij opgebouwd hebt, je waanbeelden, dat waarachter je jezelf verschanst hebt om te overleven, komt meer en meer in een helder Licht te staan. Je wordt doorlicht, alles wat in de schaduw ligt wordt belicht. Maar als dit je diepste verlangen is om weer naar Huis te gaan, naar je diepste Essentie dan zal Het hierbij ook helpen, ondersteunen, inspireren. Geschriften kunnen hierin van veel betekenis zijn, kunnen veel raken, in de zin van belichting van de schaduw en het perspectief dat er is. Het kan meer en meer een verlangen wekken om op dit Pad door te gaan. Want als je het echt aan...

Vader, Zoon en Heilige Geest omvat zoveel. De Vader is dus de aanraking met het Andere, met het Eeuwige. Het is de Stem. Het is de Verbinding die je naar huis zal brengen. Iets wat je in je binnenste kunt ervaren, misschien tussen een heleboel andere stemmen. Als er een heel diep verlangen hiervoor is, roep je deze Verbinding op. Als je jezelf helemaal overgeeft, niet mijn wil geschiede maar Uw Wil. Geef me antwoord op mijn vragen, breng me naar huis, ik wil naar Huis, ik wil Zien. Ik wil weer met de Bron versmelten, ik heb t wel gezien. Als die aanraking dus plaatsgevonden heeft, echt die overgave, het niets meer weten, met lege handen staan, dan wordt je aan de hand genomen. Dit is de fase van de Christus, van de Zoon. Dan mag je meer en meer inzicht, levend inzicht en begrip krijgen over het leven, over jezelf. Daarnaast vind er een omzettingsproces plaats zelfs in je lichaam waar je uiteindelijk niets aan toe kunt voegen of doen, slechts open blijven. Dat wat Johannes in de bij...

Ja, is dit niet gewoon Waarheid. Is niet het grote manco van deze tijd, van de westerse mens. Van juist de mens in de rijke landen dat we veel te vol zitten? Juist ook vaak de spirituele mens? Met zoveel programma's, technieken, kennis, ideeën, regels, normen, cultuurjasjes.... dat de Werkelijkheid hierachter verdwijnt. Echtheid? Onbevangenheid, eerlijke open vriendelijkheid, spontaniteit?  Onze ego's zo groot dat er gewoon geen ruimte meer is voor de Christus, voor de Liefde, voor Zijn. Echte deemoed, wat uiteindelijk ook een aspect van de Liefde is zonder dat je deemoedig hoeft te zijn. Als een vanzelfsprekendheid, echte warme hartelijkheid zonder ondergrond van iets terug verlangen. Een genieten, gewoon dat je leeft zonder dat er ook maar iets aan vast zit, een beeld, een idee, een achtergrond. Gewoon genieten van dat wat is zonder houding zonder idee van ja hier mag ik van genieten want dat past binnen de cultuur maar nee gewoon genieten van dat je Bent, gewoon Zijn. Steed...

Het leven gaat erom uiteindelijk tot het niet-doen te komen. Het is een weg van achterlaten, loslaten, doorzien. Meer en meer een Kracht in je voelen, een Bewustzijn waar je meer en meer op mag vertrouwen, wat je aan de hand neemt. Wat in de bijbel staat, dat Johannes zegt, ik moet minder worden en Hij, de Christus moet meer worden is het kernprincipe. Niet dat je dan niets doet, zekers niet, maar dat je in alles wat je doet hierdoor niet bezeten wordt maar ziet voor wat het is, alles wat buiten je gebeurd. Dat er meer en meer een stilte en gelijkmoedigheid in je ont-staat, opstaat, over alles wat in het leven gebeurd. Meer en meer een gewoon Zijn en volgen die Andere die jou leidt van binnenuit. Een vrede die misschien voor anderen soms moeilijk te begrijpen is. Doet dan niks jou meer iets is dan misschien een vraag die naar boven komt. Een in het midden zijn, geen ophef meer over wat dan ook, want je Weet dat dit het niet is. Het gaat verder en verder over soms ondoorgrondelijke wege...

Die Christus hoeft natuurlijk niet een persoon buiten jezelf te zijn, het kan ook de innerlijke Christus in jou, dat wat Weet in jou zijn. Het heeft geen oordeel over jou maar Licht wel in over dat wat is, en vraagt jou om verantwoordelijkheid te nemen voor dat wat is. Verantwoordelijkheid is weer heel wat anders dan schuld. En ja, mensen om je heen kunnen ook als de christus fungeren als aanrakingspunt van iets wat in jou gezien wil worden, en als we het niet willen zien dan protesteren we, gaan we vechten, ons verdedigen. Het  kan ook nog zijn dat je nog niet voldoende vertrouwd op je innerlijke Waarheid, ook dat is een proces. Maar hoe dan ook als er geen levende Verbinding is dan worden we geleefd door beelden, verbeeldingen, maken we van boeken en inspiratoren wat we zelf willen. Hoeft niet eens altijd heel makkelijk te zijn, misschien leggen we onszelf en vaker ook de ander van alles op wat wel en niet mag. Maar t blijft dood, er zit geen leven in, het is jouw invulling of de...

Dat is het unieke van deze tijd, vooral de tijd sinds de jaren 50 De nieuwe fase die in de jaren 50/60 ingegaan is. Echt gaan leven, met alles erop en eraan. Niet volgens uiterlijke gebruiken/rituelen/groepsnormen/religieuze waarden en normen. Maar zelf die grootse ont-dekkingstocht van t leven aangaan met alles erop en eraan. Alles beleven door je heen laten gaan. Wat er ook is, en het zo vrij kunnen maken. Niets is slecht, alles is mogelijkheid en kans als je verantwoordelijkheid neemt voor dat leven. Als je ziet dat t leven je een spiegel aanbiedt waar je in kunt kijken. Kunt kijken naar alles wat die spiegel in je wakker maakt, en hierdoor inzicht en begrip kunt krijgen. De enig zekere Binding, Verbinding is de Christus in jezelf, Tao, de Bron, de Essentie en alles wat hier verbinding mee heeft. Die kan je leiden/inspireren van binnenuit. Heeft geen oordeel over jou, over niemand. Ziet helder wat is, wie jij bent wat je nodig hebt. Het brengt je wat nodig is om te zien, d...

De Vader is dus de aanraking met het Andere, met het Eeuwige. Het is de Stem. Het is de Verbinding die je naar huis zal brengen. Iets wat je in je binnenste kunt ervaren, misschien tussen een heleboel andere stemmen. Als er een heel diep verlangen hiervoor is, roep je deze Verbinding op. Als je jezelf helemaal overgeeft, niet mijn wil geschiede maar Uw Wil. Geef me antwoord op mijn vragen, breng me naar huis, ik wil naar Huis, ik wil Zien. Ik wil weer met de Bron versmelten, ik heb t wel gezien. Als die aanraking dus plaatsgevonden heeft, echt die overgave, het niets meer weten, met lege handen staan, dan wordt je aan de hand genomen. Dit is de fase van de Christus, van de Zoon. Dan mag je meer en meer inzicht, levend inzicht en begrip krijgen over het leven, over jezelf. Daarnaast vind er een omzettingsproces plaats zelfs in je lichaam waar je uiteindelijk niets aan toe kunt voegen of doen, slechts open blijven. Dat wat Johannes in de bijbel zegt, ik moet minder worden en Hij...

Vanuit de duisternis weerklinkt de stem van de Mens weer. Dit is de duisternis die jullie gemaakt hebben. Het Licht had geen mogelijkheid om te schijnen, of het werd zo snel mogelijk gedoofd, of het was er, maar werd niet gezien, of men wilde het niet zien. Dit was jullie realiteit. Maar het had ook anders gekund. Het kan nog steeds anders. Ik geef jullie nog een laatste kans. Maak je keuze. Kies voor de hel die jullie nu veroorzaken, of maak wakker het Koninkrijk dat in jullie binnenste is. Dit Koninkrijk is niet van deze aarde. Dit Koninkrijk is in het hart. In dit Koninkrijk leef Ik. Er valt een stilte. Dan beginnen er vogeltjes te fluiten. Het zachte ruisen van de wind is hoorbaar. Het projectiescherm flitst weer aan. Beelden van de zonsopgang. Knoppen van bloemen, zich openend voor het prille licht. In deze oase van rust weerklinkt de Stem weer, nu vriendelijk en warm, maar zeer indringend: Laat een ommekeer in uzelf plaatsvinden. Het leven is een puz...

Gedachten zijn levende wezens. Die gedachten worden gebruikt door het ik-bewustzijn. Dit ik voedt zich met deze gedachten. Het is een cirkelgang die erg moeilijk te doorbreken valt. Maar als, door wat voor omstandigheid dan ook een breuk komt in deze cirkel, dan kan er iets wakker gemaakt worden van een totaal andere dimensie. Dit Andere kan dan gaan stralen. En als dit de juiste voeding krijgt dan kan het meer en meer gaan stralen, steeds krachtiger gaan stralen, totdat het voldoende Kracht heeft om de cirkelgang definitief te doorbreken. Dan kan uiteindelijk de Wil van de Christus de mens overnemen en gaat een heel nieuw groeiproces in gang. Meer en meer wordt dan werkelijk de oude mens afgebroken totdat uiteindelijk de Nieuwe Mens in de oude mens op kan staan. De Opstanding van de Heilige Geest. Je kunt dus niet van twee walletjes eten. Als je voeding blijft geven aan je ikje dan kan het Eeuwige Wezen ook niet steeds krachtiger gaan stralen, dan wordt het weer verdrukt, verduisterd....

Wie 's morgens werd geboren, is 's avonds al heengegaan. Zo is het leven: een dansende zeepbel Chomei (1154-1216) Ik vind het een mooi beeld. Heb eens heel intens naar zo'n dansende zeepbel gekeken. Zo heerlijk om van te genieten hoe die straalt in het zonlicht meegenomen door de wind. Binnenin die kleurschakeringen. Elk moment kan het leven van zo'n bel eindigen. Door aanraking met een boomtak, of een kind wat zo graag die bellen wil pakken. Sommigen mogen wat langer doordansen zonder dat ze in botsing komen met iets. Dan verijlt die zeepbel meer en meer, wordt intens doorzichtig, kleurtjes verdwijnen. En dan, plotseling, pats, weg. Weg dans. Weg zeepbel. Niets meer van te zien. Zijn we niet allemaal van die zeepbellen? En elk moment kan ons leven op deze aarde eindigen. Plotseling, als een schok, of langzaam verijlend tot het niets. Broos en breekbaar geworden. Heel dun nog de levenskracht die je voort laat gaan. Wat mooi zou het zijn, ...

Er zijn in dit nu twee werelden tegelijkertijd aanwezig.  De wereld van de voortdurende dualiteit, strijd, verandering, en de wereld van de Eeuwigheid, het koninkrijk van God. Elk moment kunnen we afstemming vinden, verbinding maken, met het Koninkrijk van God. Het spreekt in de Stilte, het is was en zal altijd Zijn. Elk moment kunnen we dus uit de tijd uit de strijd stappen en in het eeuwige Licht stappen. Als we ons overgeven, het Licht toelaten en door ons heen laten stromen. Elk moment kunnen we de vrede en vervulling vinden, want de vrede en vervulling is altijd daar, is altijd aanwezig. Zo mag er waarlijk begrip komen over dat wat zich binnen de tijd afspeelde. Zo kan verdwijnen de strijd, de verwarring, de gespletenheid, in het door je heen laten stromen, het laten spreken van de Eeuwigheid. Gnosis is niet alleen abstracte energie. Er zijn ons mensen voorgegaan, die ons willen helpen op de weg. Zij zijn de brug over gegaan naar de Eeuwigheid. Maar voor ons stappen z...