Kagib Weteninhethart

Meestromen. Het is geen mystiek zweverig gepraat. Het is, het kan alledaagse concrete realiteit zijn, worden. Een onfeilbaar innerlijk richtsnoer van waaruit je het leven vorm kunt geven. In alles. Dat is ook t mooie van deze tijd. Wat 'vroeger' in heel abstracte symbolieken en beelden tot uitdrukking gebracht werd, alleen voor ingewijden leesbaar, wordt nu heel helder verwoordt. Voor ieder te begrijpen als je t wil begrijpen, wil toelaten. Als de Verbinding er is, met jouw Essentie, dan kan die je alle informatie geven die je nodig hebt. Op het juiste moment komen er gedachten naar boven, borrelen naar boven, geven de richting van je leven, waar de Stroom heen wil, in het moment. Inspiratie kan wakker worden. Inzichten die waarlijk bevrijding kunnen betekenen. Sluiers die weggehaald worden, helder Zien wat is. Als alle eigenwilligheid verdwenen is. Alles wat jij wil. Wat jouw ikje wil. Waar jouw ikje aan vast wil houden. Waar het ikje vol van is. Dan kun je ontvangen uit de Br...

We denken dat we een meer zijn. Maar we zijn een oceaan diep binnenin, al houden we vast dat we n meer zijn. En dat meer droogt uit als t geen nieuwe voeding krijgt. Dus we hebben meer en meer nodig om ons meer in stand te houden. En dat meer moeten we ook nog verdedigen want anderen willen ook meer van jouw meer, want hun meer willen ze ook in stand houden. En de ene heeft een groter meer, en vind zich dan geweldig. Maar ja dan komt weer angst om de hoek kijken, moet hij dat meer dus weer verdedigen. Voor anderen is t ook heel verleidelijk dat meer aan te vallen, zo opgeblazen. En andere meertjes zijn heel klein, voelen zich ook heel klein en drogen meer en meer uit. Ze verpieteren helemaal, hebben moeite zich in stand te houden. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ondertussen zijn we dus die grote oceaan. Maar ja als we vasthouden aan dat meer zullen we nooit die oceaan kunnen ervaren. Nooit gevuld, vervuld zijn, altijd afhankelijk. Binnenin is die Eeuwige Levende vervullende Bron. A...

Het vrouwelijke is de afstemming in het hart met de Essentie, met de Bron, met de Liefde, met het Weten. Vanuit deze afstemming, deze Verbinding, kan meer en meer Licht komen in de duisternis. Zo kan meer en meer werkelijke Kracht vrijkomen wat het mannelijke aspect is. In afstemming op de Bron, dit tot vervulling brengen. Dat we waarlijk van binnenuit kunnen gaan staan voor dat wat in het innerlijk tot bloei gekomen is. Staan voor/in de Waarheid, staan voor/in de Liefde. Dan is het mannelijke/vrouwelijke weer een, de zoektocht voorbij. Je bent weer heel, weer in harmonie, weer in het paradijs. Het paradijs hervonden maar nu bewust. Daarom ben je dan ook werkelijk Vrij. Vrij om verder te ontvouwen, verder te groeien, bloeien, want dit proces houdt nooit op. Het gaat dus ook niet om geslachten, maar dat iedereen een pool mist. Dit kan dus ook gezocht worden in liefde voor hetzelfde geslacht. Ook hierin komen steeds die polen terug. De ene is meer mannelijk, en de ander meer vrouwelijk. ...

Daar gaat het om, om heel te worden. Heilig zijn is heel zijn. Als je heel bent, dan doe je niets meer bewust of onbewust vanuit gemis. Dan draait het leven om geven, want binnenin heb je alles gevonden. Binnenin is het vervuld. Alle afhankelijkheid is verdwenen, alle hechting alle verlangens zijn verdwenen. Dus er kan ook niets meer van je afgenomen worden. Dus je bent vrij. Juist als je heel bent is er waarlijk Liefde. Juist als je heel bent is er waarlijk verbondenheid. Heel zijn is niet een geisoleerd leven. Dan stopt de beweging niet, dan ga je niet op je lauweren rusten. Uit liefde reik je dan uit naar de wereld, is er eindeloos ruimte en begrip voor die wereld. Je Ziet en Weet en doet wat nodig is. Je volgt in het Eeuwige moment de stroom van binnenuit. Dan komt de ware dienstbaarheid vrij vanuit het heel zijn. Dan ben je dienstbaar aan de innerlijke Bron aan je Essentie en doet wat het moment vraagt. In het heel zijn ben je een met alles en iedereen, waar je ook be...

Het luisteren naar je Bewustzijn, naar Tao heeft grote gevolgen, waardoor je in eerste instantie meer en meer vervreemd van je medemens. Minder en minder mensen kunnen je begrijpen, kunnen je volgen. Je beklimt een berg en raakt steeds verder af van wat mensen als belangrijk beschouwen. Dat maakt eenzaam omdat ook dat Andere dan nog niet voldoende gegroeid is, om daarin vervulling te vinden. Je voelt je onzeker, en dit kan eventueel weer weerstand tot gevolg hebben, oordeel over die 'anderen'. Dit is dan de volgende fase, als t ware weer omlaag klimmen van de berg, terug naar de mensen. Dat, dat Andere je meer en meer vervuld, je een voelt met alles en iedereen heel natuurlijk, als een vanzelfsprekendheid. Dus de eenzaamheid verdwijnt, het oordeel, de onzekerheid. Er is begrip, er komt Liefde vrij voor alles en iedereen. Je hebt ruimte gemaakt voor die Liefde. De Liefde die alles en iedereen omvat en draagt. Daarin voel je jezelf vervuld, daarin is alles vervuld. Het i...

De kern van het Niets zijn is, dit waarlijk beleven in jezelf, dat er dan ook geen verwarring meer is mbt tot het leven om je heen. Dat voegt zich daarnaar. Juist als je tot dit Niets gekomen bent zal die verwarring er niet meer zijn mbt de maatschappij. Je doet wat binnen je mogelijkheden ligt, en als t niet werkt laat je weer los. Juist als je in het Niets bent, jezelf als Niets ervaart is er een grote innerlijke Kracht waar je vanuit leeft. Je doet gewoon wat t moment vraagt. Als je tot Niets geworden bent is de afhankelijkheid verdwenen. Je kunt niet meer klein gemaakt worden, maar ook niet meer groot. Je bent gewoon die je Bent. Je kunt ontvangen zonder je verheven te voelen als mensen blij zijn in wat je doet of bent. Daar zit dan geen dualiteit meer in. Want als je tot Niets geworden bent kan de ander je geen pijn meer doen. Als je tot Niets geworden bent, wat betekent dat t ego verdwenen is dan doe je in t moment wat nodig is, wat past, wat dat moment vraagt. Of dit bedrei...

Wat betekent vervuld zijn? Het komt eropneer je doet niks meer als opvulling, om de tijd door te komen. Dat je iets moet, je moet bewijzen, je moet presteren, uit verveling, vul t rijtje maar aan. Je doet gewoon dat wat t moment vraagt, wat het moment oproept van binnenuit. Eigenlijk hoef je niks meer, t is klaar. Je voelt je vervuld binnenin en dit neem je overal met je mee. De interactie met t leven, met mensen roept dan van alles op, maar t blijft heel essentieel. Echt alleen wat dat moment vraagt. Geen overbodige woorden, geen overbodige daden. Gewoon die innerlijke afstemming behouden en je stroomt mee. En tuurlijk dat kan heel licht zijn heel blij, heel gek, heel kinderlijk. Of heel invoelend, heel luisterend heel aandachtig voor de ander. Of heel praktisch, gewoon dingen doen, de afwas, boodschappen, noem maar op. Maar dat past dan in dat moment, wat dat moment vraagt. Je zit boordevol dynamische energie, en kunt toch totaal verstild zijn. Maar zo alert, zo wakker, zo hel...

De uitdaging van deze tijd. Niet dat we een of ander kanaal worden van een bepaalde entiteit, wat voor naam hij/zij zich ook geeft. Maar het vrijmaken van ons eigen Bewustzijn. Ons eigen Weten. Niets ertussenin. Geen enkele afhankelijkheid meer. Daarin jezelf gronden en vanuit gaan leven. Daar je Vrijheid in vinden. Waarlijke onafhankelijkheid. Dit betekent uiteindelijk een worden met Tao. In dit een Zijn, zullen we waarlijk verbonden/een zijn met iedereen waar dit ook gebeurd is. Ook dit zullen we Weten, waar dat gebeurd is. Op een bepaalde manier spreek je dan een zelfde taal, geen spraakverwarring meer. De taal van het Hart. Zo kan de mensheid meer en meer waarlijk één familie worden. Ik heb geen enkel oordeel over mediums/channeling etc. Waar t me slechts om gaat, en daar ben ik heel kritisch en duidelijk/helder in. Bevordert dit het vrijmakingsproces of raak je daardoor bevangen, gevangen in allerlei beelden van die entiteit. Zonder dat we het zelf in ons eigen bewustzijn k...

De Kracht.. Ja, de Kracht kan pas meer en meer ervaren worden naarmate wij stil geworden zijn, alles verstild is. En in dat verstild zijn is er een helder Zien, een helder voelen, dat wat is. Hoe meer dit proces gevorderd is, hoemeer je sneller in de gaten hebt wanneer andere krachten hun spel willen spelen, je willen manipuleren. Je doorziet ze. Je Weet wat er speelt wat er aan de hand is, wat de achtergrond is. Zo kan zich meer en meer een innerlijk autoriteitsgevoel ontwikkelen. Je maakt je daarmee eigenlijk vrij van de buitenwereld want je Weet het zelf. Het Geweten spreekt. Dat wat we altijd Geweten hebben, het tijdloze Weten. Zo maak je jezelf vrij van alles, voel je jezelf vrij van alles. Geen beklemming meer, geen hechting geen fixatie, geen verstrikking. Gewoon Zijn, en lekker meestromen. Er hoeft eigenlijk niet zoveel meer. Er moet niks meer gebeuren dus dan kan alles gebeuren wat maar wil gebeuren. Uiteindelijk zal alles weer een zijn. Uiteindelijk zal de hemel op aard...

De ultieme Waarheid. Dat mag meer en meer wakker worden. Dat er zoiets groots in ons is, zoiets niet voor te stellen groots en veelomvattend. Zo zoveel Liefde dat dit bevat. Zo'n totaal mededogen en begrip. Een alomvattend Weten dat alles Weet, dat het totale Plan met ons als mens omvat en meer. Dat dit in ons is. Dat dit om ons is. En Het dwingt ons niet. Het geeft ons alle, alle vrijheid, om te doen wat we doen. Maar als we klaar zijn, bereid zijn, ons overgeven, alles overgeven, dan neemt Het ons aan de hand als een Vader/Moeder. Dan toont Het ons de vele schatten die nu nog verborgen zijn, als we er rijp voor zijn. Het Ziet alles, Weet alles wat nodig is, wat zich zou kunnen ontvouwen. Wat in potentie in ons aanwezig is. Het zal ons onvoorwaardelijk steunen, leiden/inspireren van binnenuit. Zo zullen we meer en meer vrij worden, waarlijk Vrij worden van onszelf. Ons onderdompelen in de Ultieme Vrijheid. In een niet te bevatten Liefde en vreugde. Als we het kunnen ontvangen....

De Stroom.. Als de verbinding met de Ziel gemaakt is, dan Weet je zelf als je daar weer uit treedt. Als er een stuk van ego, eigenwilligheid is. Als je jouw wil volgt, jouw zin doet. Dan stap je uit de Stroom. Dat voel je ook, dat Weet je, het voelt niet meer gedragen. Er begint iets te wringen, te wrikken. Maar zelfs dan is t niet makkelijk te luisteren. Soms wil zich dan toch iets uitleven, waarna weer stuk bezinning volgt. Daarna geef je jezelf, een stukje wijzer geworden, helemaal vrijwillig weer over aan de Ziel. Maar je kunt het niet doen. Daarmee zet je alleen maar andere krachten in gang, roep je andere werelden op, die niets met de Eeuwige Waarheid te maken hebben. Dan blijf je gevangen in de dualiteit van hemel en hel, al kan die hemel er nog zo mooi uitzien. Daarnaast kun je in dat wat je dan ziet niet helder Zien wat is, maar zal er interpretatie zijn vanuit eigen subjectieve achtergrond en beleven. Ook n gevoeligheid kan er zijn met alles wat in die werel...

Het Al ligt in ons besloten. Alles ligt in ons besloten. Hoe ruim willen we worden, wat willen we omvatten. Uiteindelijk zouden we het Al kunnen omvatten. Als we ruimte bieden, ruimte scheppen voor/aan dat Al. In eindeloze stadia kan dit proces plaatsvinden. Maar dan zullen wij moeten verdwijnen, dat is en blijft het kernpunt. Willen we dat mensje blijven dat het denkt te weten, zich daaraan vasthoudt, hiervoor vecht, voor zijn/haar kleine stukje, of willen we waarlijk Mens worden die alles omvat met het Weten met de Liefde? Er wil een Goddelijke Kracht in ons neerdalen, ons transformeren, ons omzetten, ons tot een ander mens maken, ons tot uitdrukking van de Eeuwige Liefde maken. Willen we dat? Of willen we toch iets anders, willen we liever blijven? We kunnen uiteindelijk weer waarlijk in harmonie komen met het Plan met het eeuwige Plan van ontvouwing. Dan zullen we een vrij instrument zijn, een vrije uitdrukking van dit Plan, onze bijdrage hierin kunnen leveren. W...

Het was een mooie tuin, met verzonken grasvelden en oude schaduwrijke bomen. Het huis was groot en had ruime, frisse kamers, die goed van verhoudingen waren. De bomen boden aan veel vogels en eekhoorns beschutting en de fontein werd bezocht door vogels van allerlei afmetingen; soms adelaars, maar meestal kraaien, spreeuwen en lawaaiige papegaaien. Het huis en de tuin waren enigszins afgelegen, des te meer omdat ze werden omsloten door hoge, witte muren. Het was heel prettig binnen die muren en van de andere kant ervan klonk het geluid van de weg en het dorp. De weg liep langs de toegangspoort en een paar meter verderop aan diezelfde weg lag het dorp, aan de rand van een grote stad. Het dorp was smerig, met open riolen langs zijn smalle hoofdstraat. De huizen hadden rieten daken, aan de voorkant een stoep met versieringen, en in het smalle straatje waren kinderen aan het spelen. Het was een vrolijk toneeltje, fleurig, lawaaiig en onfris ruikend. Er waren er een paar die ...

De Liefde is aanwezig in alles wat we doen, in alles wat is, en toch is niet alles de Liefde. De Liefde geeft ons ruimte om alles te doen wat we willen doen, de keuzes die we daarin maken. Alles wat zich binnen het spel hier op aarde zich afspeelt. Maar dit wil niet zeggen dat dit alles de Liefde is. De Liefde laat ons doen, maar wij doen het. En wij verwijderen ons van de Liefde en ook dat laat de Liefde gebeuren. Het laat die beweging plaatsvinden, om zo tot ervaring te kunnen komen dat dit het niet is. Dat we bv als we keer op keer onze kop stoten, tot bezinning komen en ons realiseren dat dit een teken is. Dat we ons dan open gaan stellen voor die Liefde, die steeds keek en prikkelde. Dat er dan eindelijk voeling mag komen met deze aanraking. Dat er mogelijkheid mag komen tot begrip, tot inzicht, tot bevrijding. Maar uiteindelijk omvat de Liefde alles met Liefde. Als jij een met deze Liefde geworden bent zul jij ook alles omvatten met deze Liefde, met begrip, ge...

Als je de essentie tegenkomt, heb je dan de vorm nog nodig? Als je het water des levens gedronken hebt, heb je dan het glas nog nodig waar het in zat? RESHAD FEILD Zeker waar, als je je vervuld voelt door de Essentie heb je niets meer nodig. Dan is alle gemis verdwenen. Daarin is het dan vervuld. En juist dan kun je in vrijheid genieten van alle vormen van alles wat buiten jou is. Juist dan is er ruimte voor, om echt te genieten, van dat wat is. Niets erbovenop. Juist als er geen verwachtingen meer zijn, geen verlangen dat iets moet gebeuren, en je algeheel vervuld in het nu kunt zijn. Juist dan kan er ware warme verbondenheid zijn met ieder die zich maar voor je opent, en voor wie zich niet opent ook hen heb je lief. Juist dan kun je onvoorwaardelijk je hart geven aan een geliefde en alle liefde uitstromen die in je is en zonder problemen die liefde ontvangen. Ja juist dan is er Liefde omdat de Essentie Liefde is. Als de angst verdwenen is. lieve warme groet Kagi...

Liefde is kleurenblind. auteur onbekend Zeker waar de Liefde is kleurenblind. Kleurt niet in. Geeft niet aan iets een eigen kleur. Het komt eropneer Liefde is het witte Licht. En het witte Licht omvat alle kleuren. Het witte Licht doorstraalt alle kleuren. Eigenlijk is dat ook de reis van het leven. Een reis door alle kleuren/inkleuringen. Dit beleven, dit doorvoelen, zodat kleur voor kleur weer in het witte Licht op kan gaan. Dit kan alleen maar onder leiding van dit Witte Licht. En het Witte Licht blijft over. En juist daarin kan dan een kleurig fleurig dansend leven zijn zonder inkleuring. lieve warme groet Kagib

Uit een komt alles voort, naar Een moet alles heen.: Niets wil toch veelheid zijn, gespleten wil geeneen. auteur onbekend Ja zo beleef ik het ook, alles is ontstaan uit de Eenheid, en alles wil weer terug in die Eenheid. Maar bevrucht met de veelheid. Die reis is belangrijk, want wat mee terug genomen wordt is Bewustzijn. Wat mee terug genomen wordt is begrip, gelouterde Liefde. Alles wil gezien worden zodat wat gespletenheid is, versplinterd is in zoveel stukjes, mag verdwijnen. Dat dit alles waarlijk mag helen, weer heel mag worden. Dat is de Weg. Daarin zijn we samen onderweg in eindeloze stadia van ont-wikkeling. Als de reis dan voorbij is, dan zal er geen val meer zijn. Geen mogelijkheid meer om te vallen. Dus de Eenheid kan niet meer aangetast worden en een nieuwe reis gaan maken wat nu nog niet te bevatten is. Maar eerst doet dat wat All-een is, alles eraan iedereen terug te brengen naar die Eenheid. lieve warme groet Kagib

 Dit moment, deze dag, grijs, lichtjes van de kerst die dansen een dans maken van langzaam naar snel. Ja, hier is het heel het jaar het feest van het licht, het Licht dat warm straalt binnenin. Een nieuw begin dit delen mijn moment elk moment weer nieuw in beweging, stroming, verandering. Delen van mijn moment deze dag het is nog morgen en de lichtjes dansen. Centraal een hart van licht maar dit straalt nog maar heel lichtjes want de voeding is bijna op. Het is afhankelijk van die voeding anders gaat het uit. Eigenlijk is dat binnenin ook zo he, dat warm stralende Hart binnenin. Dat is eigenlijk ook een beetje afhankelijk van ons, dat we ons hiervoor openen. Anders kan het niet stralen instralen, verwarmen. Zoals het weer nu, buiten, zo grijs, de zon is helemaal verborgen. Geen zon te ontdekken en toch is die daar, warm stralend. Achter al dat grijs. Wij maken eigenlijk ook al dat grijs en alles blijft grijs als er niet enige opening komt voor die stralende Zon. Ja he...

De uitdaging van deze tijd. Niet dat we een of ander kanaal worden van een bepaalde entiteit, wat voor naam hij/zij zich ook geeft. Maar het vrijmaken van ons eigen Bewustzijn. Ons eigen Weten. Niets ertussenin. Geen enkele afhankelijkheid meer. Daarin jezelf gronden en vanuit gaan leven. Daar je Vrijheid in vinden. Waarlijke onafhankelijkheid. Dit betekent uiteindelijk een worden met Tao. In dit een Zijn, zullen we waarlijk verbonden/een zijn met iedereen waar dit ook gebeurd is. Ook dit zullen we Weten, waar dat gebeurd is. Op een bepaalde manier spreek je dan een zelfde taal, geen spraakverwarring meer. De taal van het Hart. Zo kan de mensheid meer en meer waarlijk één familie worden. Ik heb geen enkel oordeel over mediums/channeling etc. Waar t me slechts om gaat, en daar ben ik heel kritisch en duidelijk/helder in. Bevordert dit het vrijmakingsproces of raak je daardoor bevangen, gevangen in allerlei beelden van die entiteit. Zonder dat we het zelf in ons eigen...

Samen met de zwaarbeladen kameel staken we allemaal via de nieuwe brug het stroompje over; de fietsers, de dorpsvrouwen, die van de stad terugkwamen, een verwaarloosde hond en een trotse oude man met een lange witte baard. De oude wankele brug was weggehaald en nu lag er deze nieuwe, die van zware palen, bamboe, stro en leem was gemaakt. Ze was stevig gebouwd en de kameel trok er zonder aarzeling overheen met zijn kop hoog in de lucht. Met zijn kop hoog in de lucht, alles beneden zich achtend en nogal kwalijk ruikend, was hij nog trotser dan de oude man. We gingen met zijn allen de brug over. Hierna volgde een stoffige weg. De kameel maakte grote, brede sporen en was niet over te halen om sneller te lopen dan hijzelf wilde. Hij droeg zakken graan en leek volkomen onverschillig voor alles om hem heen. Hij liep voorbij de oeroude put en de tempelruïnes en zijn drijver deed zijn best om hem vlugger te laten lopen door hem met zijn blote handen te slaan. Krishnamurti