Kagib Weteninhethart

Ja zo zou je het leven ook kunnen noemen, een arena van expressie. We drukken ons op eindeloze manieren uit. Maar wat zo jammer is, we doen hier niets mee. Daarom vindt er eigenlijk ook geen wezenlijke verandering meer in plaats. Alles zet zich vast, in dat wat zeker is, zeker lijkt te zijn. Een leven vol routine en gewoonten. Eigenlijk zit hier geen leven meer in. En we denken zo creatief te zijn. Maar het ware Leven de ware Creatie krijgt geen ruimte. En daarom is er eigenlijk niets nieuws onder de zon. Steeds weer dezelfde vormpjes en spelletjes die we met elkaar spelen. Pas als de ruimte voor Creatie, de openheid daarvoor komt..... Ja dan is het leven waarlijk een arena van expressie. Een dans vol kansen mogelijkheden vibrerend leven. Kagib De uitgesproken woorden: http://we.tl/t-SGmlbb8jUQ

Vanuit ons geloof geeft het leven zich vorm. Waar we dan ook in geloven. En dan kunnen we ons nog wel forceren of trucs bedenken om dit geloof te veranderen, maar wat we werkelijk geloven is heel hardnekkig. Het heeft zich vastgezet in patronen, gewoonten, ideeën, visies. Dus wil er werkelijk verandering komen, zullen we onszelf onder de loep moeten nemen. Door ons heen laten gaan waar we in geloven. Waar we ons in vastgezet hebben van waaruit we het leven vormgeven. Uiteindelijk is het allemaal relatief. Uiteindelijk kan alles veranderen. Maar voorwaarde is zien, inzien, bewustzijn wat nu is. De wortel van dit alles. Dan kan de verandering komen, van binnenuit, spontaan. Als we werkelijk voeling krijgen met onszelf. Wat daar leeft, wat onze Ziel belevendigt, onze Ziel wil uitdrukken zichtbaar wil maken. Eventueel heb je al veel tekentjes gehad maar niet willen luisteren. Of niet durven luisteren, want veranderingen hebben gevolgen. Gevolgen voor t ego, en dat is gevaarlijk. Schijnbaar...

Vaker wordt er gezegd we zijn maar mensen. Maar we zijn nog helemaal geen mens, de ware Mens is nog helemaal niet in ons opgestaan. We openen ons nog minimaal voor wat in potentie in onszelf verborgen is. En daarom komen we om in al die regeltjes geboden verboden dit mag niet dat wel. Maar de Ware Mens, als het Bewustzijn over heeft kunnen nemen op aarde, zich door ons heen zou kunnen openbaren, dan zijn al die regeltjes niet meer nodig. Dan is het na een innerlijk proces, een innerlijke zuivering, de meest natuurlijke zaak dat je een heleboel gewoon niet meer doet. Daar hoef je dan niks meer voor te doen, dat wordt je ademen. En och bepaalde praktische regeltjes zullen er altijd blijven, zoiets als een stoplicht, werkt gewoon het beste voor een rood stoplicht te stoppen. Maar de structuur van de samenleving zou natuurlijk totaal veranderen als het Bewustzijn zich uit kan spreken. Dan zullen we werkelijk verantwoordelijkheid nemen voor ons leven. Een antwoorden op het Bewustzijn zodat ...

Een ritueel sterft zo snel. Zeker, een ritueel kan heel krachtig zijn. Een ritueel kan een grote hulp zijn. Maar vaak is de ware betekenis, de ware achtergrond van een ritueel vergeten. Het wordt een gewoonte. Iets wat je moet doen. Iets wat God wil dat je doet. Maar je weet niet werkelijk meer, waarom je het doet. Kijk naar de kerk. Vaak worden rituelen geketend aan regels en dogma's. Ze worden misbruikt door de mensen aan de macht. Probeer daarom elk moment als nieuw te zien. Het leven is elk moment nieuw. Keten het leven niet Stop het niet in een doos. Stop het niet in een boek. Het wil vrij zijn. Rituelen worden vaak iets van het verstand. Iets van herinnering. Iets van automatisme. We zetten vast wanneer het tijd is voor een ritueel. Maar tijd bestaat niet. Velen zien niet meer dat wat is. Als je werkelijk gevoelig wordt voor het moment, dan kom je geheel natuurlijk in verbinding met de rituelen van het leven. Je bent dan in harmonie met Het. De natuur drukt een groot ritueel ...

Je bent wat je diepe, bezielende wens is. Zoals je wens is, zal je wil zijn. Zoals je wil is, zullen je daden zijn. Zoals je daden zijn, zal je lot zijn. Brihadaranyaka Upanishad Is zeker zo, wat hij hier zegt. Maar bij mij kwam meteen naar boven doe je, ben je, wat je diepe, bezielende wens is? Heb je daar voeling mee? Doe je wat je het allerliefste wil, dat je hier helemaal voor wil gaan en gaat? Zou je op geen enkele andere plek willen zijn dan deze plek? Dit komt al heel weinig voor. Hoe is dit voor jou? En ongeacht of dit de ware Wil is, de Waarheid het is belangrijk uit te zoeken waarom je niet je diepe bezieling volgt. Waarom je geen voeling hebt met wat je ten diepste bezield. Want leef je dan wel, als je afgesneden bent van je hart je wezen. Geleefd wordt door zoveel prikkels buiten jezelf. Geleefd wordt door de maatschappij, wat in is, wat de cultuur wat behoort te zijn wat is. Is al een heel proces echt voeling te krijgen met je ware bezieling. Waar je h...

De regenperiode was bijna voorbij en de horizon was vol golvende witte en gouden wolken; zij zweefden omhoog naar de blauwgroene hemel. De bladeren van elke struik waren schoongewassen en schitterden in de vroege ochtendzon. Het was een verrukkelijke morgen, de aarde vierde feest, de lucht scheen vervuld van gelukzaligheid. In die kamer daar hoog boven zag je de blauwe zee, de rivier die erin uitmondde, de palmen en de mango's. Je hield je adem in voor de wonderen der aarde en de gigantische vormen van de wolken. De traditie is sterk. Sterker dan liefde. De traditie om voor voedsel te doden of zogenaamde vijanden te vermoorden is de ontkenning van menselijke tederheid en gevoelens; de traditie van lange werkdagen kweekt de wreedheid van routine; de traditie van het huwelijk verandert spoedig in slavernij; de traditie van arm en rijk schept tweespalt; elk beroep heeft zijn eigen traditie, zijn eigen elite waardoor jaloezie en vijandschap ontstaan. De traditionele ceremonien e...