Kagib Weteninhethart

Zo onvoorstelbaar het perspectief wat in ons menszijn verborgen ligt en de gemiddelde mens is nog niet eens begonnen met het proces daarnaartoe leeft zich helemaal uit in alle illusies die in het verleden ontstaan zijn. Laat ik eens kijken of ik nog wat wil toelichten over die vruchten van het proces. Mbt alle schuld delgen, als ik naar mezelf kijk is er een alomvattend begrip over alles en iedereen gekomen waardoor er geen sprake meer is van schuld ook niet over eventuele daden van mezelf in het verleden. En ja daarin herken ik zeker dat er steeds meer alleen nog maar nu is, het verleden verdwenen is, opgelost, eigenlijk ook geen betekenis meer heeft. Van daaruit openbaart zich wat vanuit het moment ontstaat, elk moment weer nieuw. Ja, het Weten, ik Weet wat nodig is maar ik heb nog steeds weinig verstand hoor hihihi die wereld blijft voor mij helemaal gesloten de wetenschap en zo. Heb ik ook niet nodig. En ja ik krijg ook de energie die ik nodig heb ook dat heb ik vaker ervaren. Ik k...

Het gaat om een algehele ommekeer.  Echt het Pad gaan is algeheel omgekeerd aan alles waar de wereld om draait.  Echt het Pad gaan betekent dat je begint binnenin. Ja, dat je alleen staat, dat je hier uiteindelijk voor jezelf bent. Om jouw grootste ont-dekkingsreis te gaan. Om vrij te maken alles wat in jou verborgen is. Daar is zoveel. Zoveel.  Maar het blijft verborgen als die ommekeer niet komt.  Het blijft verborgen als je alles al denkt te weten.  Als je denkt te weten wat is, waar t om gaat, waar het  leven om draait, de zin van het leven.  Bijna alles is je aangepraat.  Dat in jezelf toelaten. Ten diepste voelen, doorvoelen, hoe weinig je echt Weet.  Dat je helemaal niet Weet wie je echt bent. Het betekent ook geen verschuilen meer.  Geen verschuilen achter wat voor geloof dan ook, wat voor cultuur dan ook, dat de ander het gedaan heeft. Nee de naakte waarheid is dat jij verantwoordelijk bent voor jouw nu.  Niet schuldig, wel...

Er is hier vaker veel verwarring over, hoe kun je nou informatie opnemen zonder de mind. Juist als je alles op kunt nemen toe kunt laten kun je t meest zuiver waarnemen wat is. De gedachte gaat daar tussenin zitten in wat het denkt te zijn. Maar t Bewustzijn kan ook informatie indrinken dan wordt niet alles leeg, dan kun je echt nog wel naar iemand luisteren zonder de mind. Dan kun je juist naar iemand luisteren puur wat is, als de mind er niet tussenin schiet. Dan kun je juist puur opnemen je omgeving, alles dat is, tot in het meest subtiele. Daar is geen enkele gedachte voor nodig. Dan kun je juist in de schoenen van de ander gaan staan, want je gaat er niet tussenin staan, je staat er niet tussenin met wat jij denkt dat is, dat nodig is. Geen denk-beelden erover. En juist dan kun je heel zuiver intunen op iemands in iemands levensverhaal. In het nu is de Eeuwigheid. In het nu kan voeling zijn met wat alles draagt omvat binnen de tijd verleden en toekomst. Het nu Weet wat is. En dan ...

Ouders spelen zo'n grote rol in of ons ware verantwoordelijkheidsgevoel vrij kan komen. Meestal raakt dit al snel verloren bedolven onder alle prikkels van buitenaf, een bepaald worden door je ouders, de omgeving of gewoon een voegen daarnaar zonder enig protest. Elk kind is natuurlijk anders, heeft een andere achtergrond beleven. Wat doe je als je helemaal op jezelf teruggeworpen wordt, geen enkele steun stimulans van je omgeving, bekrachtiging, warmte? Hoe gaat een kind daarmee om? Een niet gezien worden een niet beleefd worden met wat je bent wat in je leeft wat je voelt. Geen mogelijkheid tot verbinding. Elk kind zal daar natuurlijk weer anders mee omgaan. Zoveel dat niet beleefd kan worden, niet wakker gemaakt wordt of onderdrukt of geforceerd wordt. Hoe dan in alle natuurlijkheid jezelf nog kunnen ont-wikkelen? Dan heb je alleen nog maar jezelf. Daar veiligheid vinden, een thuis in jezelf al valt dat om je heen niet te verbinden, daardoor geisoleerd. Als er niet werkelijk dat...

Ja waarom, waarom vraag je, je misschien soms wel eens af, waarom moet mij dit nu allemaal overkomen..... En toch, als ik daarnaar kijk, ook in mijn leven, en van alle levens waar ik van heb mogen 'proeven' even mee mogen maken, over gelezen heb, iets over gezien heb op tv, autobiografieën etc. is er geen blind toeval. Daarin wordt zichtbaar dat op een onvoorstelbare manier het leven zich precies vorm geeft in dat wat nodig is, wat deze persoon nodig heeft. Dat iets gezien wil worden en dat wordt dan getoond. En als het gezien is, kan het veranderen. Het is alsof alles al klaar ligt. Het hele toneel waarop zich alles af gaat spelen, zeker bij belangrijke thema's van het leven. Iedereen precies op de juiste plek, de hoofdpersonen, de figuranten, en zo wordt dan het spel uitgespeeld.  Het enige wat open is, al is dit ook heel vaak voorspelbaar, is jouw reactie, wat t in je raakt, wat het je doet, wat je ermee doet.  Dus wat doe je als de grond onder je voeten weggemaaid wordt...

Het gaat om jezelf volledig in het nu te brengen, totaal in het nu, wat nu om je heen is, wat nu is wat nu in je is. En als je daar bent, totaal, dan nogmaals bekijken doorvoelen waar je je nu zo druk over maakt, waar je vol van bent, dan kan dit alles een heel ander aangezicht, beleven krijgen.  Echt voeling krijgen met de Levende jou, wat waarlijk Levend is in jou, wat Eeuwig is in jou. Wat jou draagt, wat alles en iedereen draagt en omvat in Liefde. Dat wat Weet. Daar voeling mee krijgen Dat kan dus alleen in het nu. Dan zal alles waar je eerst zo vol mee was, zat, misschien heel anders gaan voelen, misschien wel veel verdwijnen, oplossen in dat voelen in dit Zien. Als je het eenmaal echt gevoeld hebt wat waarlijk Levend is in jou, dan Weet je ook als je er weer uit bent. Je enige verlangen is dan dat alles gezien mag worden wat er tussenin gekomen is, dat alles in het Licht mag komen zodat je weer op mag gaan in dat Licht. Want in dat Licht voel je je gedragen vervuld, voel je ...

Voor alle duidelijkheid, juist als je helemaal in het nu bent, kan intens zichtbaar voelbaar worden wat je ego is. Maar het wordt gedragen door dat nu, door dat moment, door dat wat waarlijk Liefde is, wat Weet. Het is de Eeuwigheid die zich dan kenbaar kan maken over wat is in de tijd. Die kan je emoties en gedachten ontmaskeren. Dat je er zo waarlijk inzicht in kan krijgen zodat ze mogen en zullen verdwijnen. Als je het echt Ziet verdwijnt het. Onze ware aard is niet van de tijd maar het omvat wel de tijd door alle tijden heen. Daarom Weet het ook zo goed dat wat nodig is, wat het moment vraagt.  Het gaat niet om iets handhaven, het gaat om te zien te voelen wat we doen, waar emotie wakker wordt, gedachten die je denkt, dat je hier intens alert op wordt in wat door je heen gaat. Het gaat niet om dat je er onpersoonlijk naar kijkt want dan haal je eigenlijk de energie er weer uit.  Als ik naar mezelf kijk, ja ik had altijd die waarnemer maar al had ik die waarnemer toch ginge...

Is toch weer een interessant prikkeltje, tijd bestaat niet? Verandering bestaat, maar tijd niet. We hebben de verandering alleen vastgezet in ons tijdsysteem. Tuurlijk is het praktisch ook wel makkelijk mbt afspraken en zo, blijft t allemaal wat overzichtelijk. Maar als je geleefd wordt door de tijd dan ben je gevangen, als je geleefd wordt door de klok. Als je geen verbinding voelt met dat wat niet van de tijd is, wat is, wat nu is, en elk volgend nu weer nieuw is. In die Verbinding blijft het leven levend, vibrerend, vol avontuur en mogelijkheid tot ont-dekking, verdieping, verruiming. Dan mag t leven vol verwondering zijn, spannend, levendig, niets wat vast staat. Dan zal er nooit verveling zijn, zal het leven niet saai zijn. Dan zullen we elkaar blijven zien in het eeuwige moment. Dan zullen we elkaar steeds weer als nieuw zien. Niet elkaar vastgezet hebben in beelden vastgezet in de tijd, vastgezet in wat was, in het verleden. Nee elkaar Zien met open en onbevangen ogen, waardoor ...

De Beweging wil altijd verder, de Stroom wil altijd verder, zou altijd verder kunnen gaan in steeds weer nieuwe dimensies van beleven en Zijn. Alles voortdurend in verandering Als je met die Stroom meegaat, dan beweeg je mee, dan wordt je gedragen door het Al, door alles. Maar t komt minimaal voor dat we meebewegen. We hebben ons ingekapseld in een heel eigen wereld van beleven en zijn. Bijna altijd een heel beperkte wereld, ingekleurd bepaald, vervormd door het verleden. Dat is het ego. Het ego beweegt altijd tegen. Het ego zal dan ook steeds vroeg of laat opengebroken worden. Dan ligt er weer n nieuwe kans om de Beweging te voelen vanuit het hart die tijdloos is, die van de Eeuwigheid, de Verandering die in een spiraal naar boven gaat. Die Beweging, die Stroom valt te proeven in het nu, dit nu, en elk volgend nu. Dat is meestromen in het Eeuwige moment. Wil die Stroom ervaren kunnen worden zul je ook aanwezig moeten zijn, in aandacht in dat nu. Als je meebeweegt dan ben je waarlijk e...

Dwars door alles heen wat we doen en zeggen spreekt God. Het spreekt als Geweten en Weten. Als we willen weten willen luisteren dan kan hierin veel gezien en ervaren worden. Een ruimte hiervoor scheppen voor deze Stem is zo belangrijk. Dat kan dus bijna alleen als je aanwezig bent in het nu, voelt/ervaart wat nu is, nu in je omgaat, wat nu speelt, zijn spel speelt door jou heen. Alle beladenheid, geladenheid alle emoties, verkramping. Wat is hier aan de hand, wat wil dit zeggen....... God spreekt altijd, het Licht is altijd aanwezig in de duisternis die jij gemaakt hebt. Als je naar t Licht wil luisteren zal alles oplossen in dit Licht. Het is hierin heel belangrijk dat je puur bent, geen schijn, geen toneelspel maar puur zijn wat je bent. Laten zien wat in je is zonder houding zonder jezelf beter voor te spiegelen. Eigenlijk bij jezelf blijven, bij jouw pure waarheid en beleven van dit moment. Hoe dit ook is, wat er ook in je omgaat, welk spel daar ook gespeeld wordt. Als je bij die p...

Het 'probleem' met mystieke ervaringen, met zo'n sprong in beleving is, dat je andere mensen daarin niet mee kunt nemen. Op dat moment is alles zo klaar als n klontje, dat is Het gewoon, niet moeilijk doen. Maar je kunt dit uiteindelijk niet overplanten. Iemand blijft in zijn/haar realiteit en wordt misschien even aangeraakt door deze realiteit  maar zakt dan terug in haar/zijn eigen bewustzijnsstaat. Dit beleven valt niet tevoorschijn te roepen, eens mag t gebeuren, plotseling terwijl je er niet op voorbereid bent. Juist als je er niet op voorbereid bent. Ik heb ook van die 'sprongen' mogen maken.  Maar het moet dan allemaal nog op aarde komen. Het wonderlijke daarbij is ook, als je door een poort heengaat is t niet meer terug te pakken hoe moeilijk t ook weer was. Waar je zo vol van was is helemaal verdwenen. Je weet niet meer waar je jezelf druk over maakte. Je nieuwe ervaren is dan ook zo gewoon, wordt weer zo snel gewoon, omdat dit dan je dagelijkse realiteit g...

We zeggen wel dat we volwassen worden maar eigenlijk komt er bijna niemand tot volledige wasdom. Eigenlijk blijven we geschonden, gekwetste kinderen met een jasje aan van nu ben ik groot en sterk. Nu weet ik het nu ben ik het. Nu moet ik staande blijven in deze grote wereld en mag geen kind meer zijn. Maar t gekwetste het verwonde, geschonden kind zal hier altijd doorheen stralen, zich uitspreken in alles. Totdat het gezien wordt en geheeld mag worden, het verleden. Wie kan er gewoon Zijn, gewoon leven, dat het  zo goed is, gewoon genieten van dat je leeft. Dat verliezen we, die onbevangenheid die ontvankelijkheid die ruimte voor het totale leven. Dit alles is ingekapseld door zoveel dat er in het verleden niet mocht zijn, waardoor je afgesplitst raakte van je pure kind zijn. Dat er laagjes overheen kwamen en meer en meer de verbinding verloor met puurheid. En omdat iedereen zo is, omdat we niet anders weten dan dat t zo is gaat het door........ totdat............ het niet meer kan...

Wat is dat heilbegeren? Het komt eropneer als dit heilbegeren er niet is dan zal ook nooit werkelijk het Bevrijdingspad gegaan kunnen worden. Dan zul je nooit Vrij worden. Dat verlangen is een vuur. Hoe krachtiger dit Vuur, dit innerlijke Vuur is, hoemeer het alles weg kan branden wat illusie is. Dat je enige verlangen is om de illusie te laten verdwijnen, zodat de Eeuwigheid zich kan openbaren kan verschijnen. Dat je werkelijk alles in je leven in dit kader plaatst. Alles hieraan onder geschikt maakt. Niet dat dit ook wel gezellig is, het spirituele pad, uiteindelijk heel vrijblijvend, tussendoor workshopje, gezellig met elkaar erover praten. Nee dat t nog de enige, enige levensbehoefte is, die de rest in de schaduw stelt. Dat het schrijnt van binnen. Een zo'n intens verlangen tot Weten, tot die Bevrijding. Hoe krachtiger dit innerlijke Vuur, hoe groter de mogelijkheid. Er is uiteindelijk maar één Weg. Die Weg kun je niet doen, maar t betekent heel aandachtig aanwezig zijn in het ...

Ja, het Nu omvat eigenlijk alles he. Het is de bedding waarin iets gebeurd. Dat is de toeschouwer die toekijkt maar niet verdrinkt in alles wat het ziet, het kijkt toe. En toch ben je volledig aanwezig, in pure aandacht bij alles wat je doet. Het is kracht, puur kracht en energie, dat Nu, dat Bewustzijn. Juist daardoor kan als je hier Verbinding mee hebt zoveel verdwijnen, wegbranden, oplossen, in die aandacht. Het is Licht. Het Licht dat zoveel sterker is dan de duisternis als t meer en meer mag schijnen. Dan is er geen vluchten meer, je Ziet, je Weet. Het is de stille Kracht, de verstillende Kracht. Het is heilig want heilig zijn is heel zijn. Het Nu is heel, het mist niks. In dit Nu in het Eeuwige nu is het vervuld. Juist daardoor kan het alles heel maken, helen. Het wordt niet aangetast door dat wat t ziet, het Ziet gewoon. Het heldere Zien. Dat is uiteindelijk ook wat heilig worden betekent, als alles meer en meer op mag lossen in dit Eeuwige Nu. Kagib De uitgesproken woorden: htt...

Het begin van werkelijke overgave is heel kwetsbaar. Want er is nog niks waar je echt op kunt vertrouwen. Dat moet nog groeien, moet nog gronden door ervaringen. Ervaringen waardoor je keer op keer mag ervaren goh ja het klopt, het is waar, hier mag en kan ik op vertrouwen. Ja, ik kan het niet doen, hoef slechts te luisteren, en te volgen. Jeetje elke keer valt alles op zijn plek, en ja mijn hart sprak echt de waarheid. Zo mag Tao, de Eeuwigheid krachtiger en krachtiger in je worden, wordt dit meer en meer het allerbelangrijkste in je leven. Je Weet wat zich wil ontvouwen, wat zichtbaar wil worden, en je wil niets liever dan hier ruim baan voor maken. Ja, de toekomst is onzeker. Je Weet niet wat zich gaat ontvouwen, maar daar hoef je niet onzeker over te zijn.  ​ De ware Zekerheid ligt binnenin. Dat kan niemand van je afpakken hoe onzeker de toekomst ook lijkt. Maar de toekomst wordt eigenlijk minder en minder belangrijk, er is niet zoveel belangrijk meer. Alles wordt en is meer en...

Is toch n geweldig perspectief. Wat binnen de tijd, de dualiteit, ook allemaal plaatsvindt. Wat we hier ook doen, buiten de tijd, in de Eeuwigheid, is dat wat de Oplossing is, de Verlossing. Uiteindelijk voor iedereen. En die Oplossing, die Verlossing is nu aanwezig, en elk volgend nu. Als de tijd rijp is, als het leven ons zozeer gelouterd heeft dat we ons hart willen openen dan zal dit ons omarmen, verwarmen, vervullen. Dan zullen we meer en meer hiermee, met/in de Liefde mogen versmelten, een worden. Dit gebeuren vindt plaats in interactie met de duisternis, met de verwarring de soms ten hemel schreiende wanhoop en verdriet. De diepe donkere nacht, helemaal verloren zijn, geen uitzicht meer op wat dan ook. Juist dan kan er ontvankelijkheid komen voor dat Licht voor de Liefde, voor de Oplossing, voor de Verlossing. Het is aan ons wanneer we er rijp voor zijn, maar eens, ooit, binnen de tijd, zullen we klaar zijn, en de eeuwigheid binnen kunnen stappen. Het Licht zal meer en meer kunn...

Zien we elkaar wel? Of nog belangrijker, willen we elkaar wel zien? Laten we elkaar werkelijk toe, dat wat is, zonder invulling, zonder verbeelding. Werkelijk elkaar proberen te begrijpen, begrip voor elkaar te hebben. Echt je openstellen voor de ander, zonder bevooroordeeldheid. Echt elkaar ont-moeten, zonder moeten. Elke keer weer elkaar opnieuw, als nieuw ont-moeten. Alsof er niks gebeurd is. Niet vastgezet in een beeld, niet vastgezet in het verleden, maar steeds weer totaal de ander toelaten in dat wat is. Wat nu is. Waarin zijn we werkelijk onbevangen? Zijn we die onbevangenheid niet kwijtgeraakt? Het vertrouwen in de ander, in het leven? Zijn we het daarom zelf gaan doen. Hebben we ons daarom gepantserd, gevangen gezet in al die beelden over die ander, over het leven? Daarachter zijn we veilig, maar kan t daar ook niet heel koud zijn, geïsoleerd, afhankelijk? Afhankelijk van zoveel. Omdat het leven niet totaal door ons heen kan stromen. Omdat het Leven ons daardoor ook niet tota...

Nu kan er vervulling zijn, je totaal vervuld zijn. Zonder enig beeld over het verleden, of verlangen naar dat verleden. Zonder enig verlangen naar iets in de toekomst. Alleen maar dit nu. In het Eeuwige nu kan en zal uiteindelijk alles tot vervulling komen, samenkomen, samensmelten. Er is een werkelijkheid die bestaat, die heel concreet is. Maar over die werkelijkheid worden heel veel beelden gevormd. Van daaruit ziet ieder die werkelijkheid, ook bv de materie net weer anders, en bezien we elkaar vanuit een bepaalde achtergrond. Daarin zien we elkaar vaak niet meer, alleen onszelf. Het beeld dat we over de ander hebben. Toch kun je terugkeren naar een zijnsstaat waarin je puur ziet wat is. Als alle beelden verdwenen zijn. Dat wat is in het moment. Je doet je ogen open, en van alles verschijnt er, dus ook de stoel, de tafel, de computer, wat dan ook. Die zijn ook concrete realiteit. Die verbeeldt je jezelf niet, ook niet als je weer puur verbinding hebt met de werkelijkheid. Het belangr...

Het kan goed zijn om eens te kijken naar alles wat je meeneemt, meesjouwt vanuit het verleden. Alle beelden die ontstaan zijn door alles wat op je pad gekomen is. Wat andere gezegd hebben wat de realiteit is, hoe alles in elkaar zit, waar het om gaat. Waarin ben jij hierin nog werkelijk aanwezig en wat is er allemaal bovenop je gelegd, van waaruit je bent gaan leven? Misschien is alles ook nog verwrongen geraakt door weerstand, door wonden die geslagen zijn, tegenreactie. Van alles in het onbewuste gestopt maar toch door jou heen zich uitwerkt. De centrale vraag blijft, wie ben jij? Wie ben jij werkelijk? Het gaat erom dat je doorziet, ontmaskert, alles wat je niet bent. Alles wat je denkt te zijn, denkt te moeten zijn. Alle automatische reacties, eventueel ook emoties die wakker worden. Wat is de reden hiervan? Vaak zijn we gestopt met innerlijk te groeien, lang geleden, jaren geleden. Alles wat daarna gebeurd voegt zich naar dat wat jaren geleden gevormd is, vaak misvormd is. Alles i...

Het zonder gedachten zijn, is r dan nog iets over? Jazeker. Eigenlijk staat er dan niks meer tussen jou en de realiteit. Je vult niks in, zet r geen beeld voor. Je maakt er niet iets van vanuit jouw idee en achtergrond. Je kunt dan puur indrinken dat wat is. Meestromen met de beweging van het Leven. Je kunt dan de ander puur indrinken, maakt r geen voor-stelling van maar laat de ander zijn in wat hij/zij is. Geen interpretatie, geen speculatie. Juist dan kun je alles doorzien. Ook jezelf. Je eigen spelletjes. De energie die in de lucht hangt, de betekenis van die energie. Je hebt eigenlijk geen gedachten hierin nodig, je Weet het gewoon. Gedachten zijn t verleden, daar spreekt het verleden door. Alles wat we opgebouwd hebben aan beelden, aan kennis, in dat verleden. Een muur van kennis die je om je heen gebouwd hebt. Een gevangenis die je gebouwd hebt, waar je jezelf helemaal veilig in voelt, maar uiteindelijk ben je toch gevangen. Gevangen in een cocon. In een bepaald zijn door zoveel...