Kagib Weteninhethart

Ja, waarom die val uit het paradijs? Ik zeg vaker, niks mis met de val want als je dit ongedaan gemaakt hebt kun je nooit meer vallen.  Maar toch, als ik naar de wereld kijk, we zijn zover verdwaald er is zo weinig voeling met dat ware innerlijke Plan. En wat vooraf gaat heeft eigenlijk niet zoveel zin. Eigenlijk moet alles eerst doodlopen zodat de Verbinding gemaakt wordt, de Verbinding met dat Plan.  En ja daarin beleef ik toch dat er iets fout is gegaan. Het leven krijgt pas echt zin in die Verbinding. Dan nog kun je misstappen maken maar in Verbinding kun je er snel inzicht in en begrip voor krijgen. En dat is volgens mij ook de oorspronkelijke bedoeling geweest.  Maar ja, het is wat het is.  Maar als er echt een Verbinding is, zijn er stadia en toetsingen. In Verbinding is er een Weg een Plan een proces, van het ene stadium na het andere. En voordat je naar een nieuw stadium kan is er een toetsing, beproeving of je het echt doorzien hebt, begrepen hebt etc....

Er is een innerlijke Verbinding  waarmee je in harmonie bent met alles met het Al. Wat uiteindelijk ook alle touwtjes in handen heeft. Tot op zekere hoogte dan, de mens blijft een vrije wil hebben. Maar in principe als je in die Verbinding bent dan wordt je gedragen door het totale leven, en kan niets jou tegen houden in wat Wil gebeuren. Dit is de meest veilige basis van leven.  Het is zoiets als vindt het Koninkrijk, en de rest zal je gegeven worden.  Als je daar niet in resoneert dan veroorzaak je je eigen wereld, en die wereld zal vroeg of laat weer instorten want het wordt niet gedragen door je innerlijke Verbinding. Je oogst wat je gezaaid hebt. Daarom zullen we vroeg of laat, hoeft nog niet eens dit leven te zijn, kan levens overheen gaan, tot bezinning komen en openheid komen voor de ware Verbinding in jezelf.  De breuk met die Verbinding is eigenlijk de val. Door die val hebben we de huidige wereld gecreëerd. Omdat er zo weinigen zijn die resoneren met die i...

Als de Verbinding gemaakt is, dat je die echt voelt, dat ware Licht ervaart in jezelf, dan geef je jezelf hieraan over. En dan ben je uiteindelijk alleen hier nog maar trouw aan, hoe dit spreekt, wat je hierin ervaart. Dan ligt daar het ankerpunt, het fundament en de rest komt op de tweede plaats. Dan Weet je ook wat wil. Dan Weet je wat is. Dat volg je, het zijn op de juiste plek op het juiste moment. Van daaruit doe je dan bepaalde dingen wel en andere dingen weer niet. Dit kan steeds zuiverder ervaren worden als alle eigenwilligheid verdwenen is, jouw wil, wat jij wil. In de weg daarnaar toe kan het Licht hier dan inzicht in geven waar jouw wil uit bestaat, waarom je iets wil of niet wil.  Luister naar je binnenste. En als je dan niet volledig voor iets kunt gaan, als er weerstanden zijn, dan is t altijd goed om binnenin te kijken wat de betekenis hiervan is. Zijn er aspecten binnen die situatie die willen veranderen? Is er iets in jou waardoor je misschien dingen anders kunt ga...

De uitdaging mag bestaan dat je de Verbinding nooit meer verliest hoe tumulteus hoe intens hoe druk en chaotisch het ook om je heen is. Dat stuk kun je natuurlijk opbouwen als alles wat rustiger is, je bij jezelf bent, diep in jezelf komen. De Verbinding dieper en dieper maken zodat minder en minder je eruit kan halen als je weer het leven ingegooid wordt met alles erop en eraan. Dan wordt pas zichtbaar of er werkelijk innerlijke veranderingen hebben plaatsgevonden. Het komt eropneer dat je uiteindelijk alleen nog maar vertrouwt op je binnenste op je Essentie. Je hebt je daaraan totaal overgegeven in alles. Daar heb je rust in gevonden, vrede, daarin ben je vervuld. Van daaruit kun je als een eenheid de wereld tegemoet treden. Het heeft tijd nodig, ervaring dat deze Verbinding steeds meer geworteld raakt in je wezen in alles wat je doet en bent. Dat je de Verbinding voelt, Weet wat het is, ernaar luistert in hoe t spreekt, het Weten het Geweten van binnenuit. Zo kan de rust en vrede, d...

Grenzen aangeven is zo belangrijk. Nu even niet, nu even tijd voor mezelf, nu even niks. Het leven is in en uitademen. Als je hier voeling mee krijgt kan het leven zich op de  meest harmonieuze manier ontvouwen. Dan kun je ook het meeste voor je medemens betekenen, put je jezelf niet uit, verlies je jezelf niet in het leven. Dan zullen er ook geen irritaties ontstaan, wrevel, een gevoel van, he, ik krijg niks terug op wat ik doe, ik moet ook alles doen. Gevoel van miskenning. Ieder heeft weer n ander ritme, belangrijk daar zicht op te krijgen. De ene kan echt heel lang uitademen, er voor de ander zijn, zonder zich te forceren, vanuit een overstromen. Een ander heeft wat meer tijd voor zichzelf nodig, komt daardoor juist ook tot creatieve impulsen, inspiratie, blijft in zijn/haar Kracht. Dat is dan haar/zijn ritme, wat zo belangrijk is om naar te luisteren. Niet  je laten leven, maar echt zelf leven, in Verbinding. Vanuit die Verbinding, Weet je, wanneer t even tijd is voor rus...

Als je verbinding met de Liefde hebt wordt je daardoor gedragen en is alles Licht dat is gewoon Waarheid. Daar wordt je door vervuld, daarin vindt je rust, vrede, daar wordt je door beZield.  Als dit niet zo is, je jezelf hiervoor afsluit, raakt je leven verkrampt wordt t een vechten, een overleven, een strijd, sluit je jezelf op. Als iemand defensief is, bazig, altijd maar aan t vechten is, willen winnen, is deze persoon echt niet gelukkig. Het is uiteindelijk een vechten tegen zichzelf, en dat is uitputtend. Dat maakt uiteindelijk ook weer ziek. Bang voor de liefde, want liefde maakt kwetsbaar, je hart durven openen. Kwetsbaar zijn betekent pijn gedaan kunnen worden. Zo hebben we allemaal die dubbele boodschappen waardoor zoveel verwarring ontstaat. Niets eenvoudig, omdat we gespleten zijn. Zo zal er nooit een ervaren kunnen komen van een waarlijk onafhankelijk geluk, dat je gewoon Bent.  Tuurlijk hoeft het niet te betekenen als je relatie stukloopt of werk fout loopt dat je...

Tao is Het. Dat wat alles omvat. Dat wat het totale overzicht heeft op alles. Het staat buiten de tijd maar Weet toch wat nodig is binnen de tijd, dat wat zich binnen de tijd afspeelt. Het is onpersoonlijk en omvat alles en iedereen met Liefde. Het is de Vervulling. Dat waar iedereen naar op weg is, hiermee weer samen te smelten. Maar voordat het zover is kunnen we er verbinding mee maken, ons ervoor open stellen. Zodat we die stille Kracht in onszelf kunnen ervaren. En in die ontvankelijkheid kan het ons verstillen. Dan kunnen we Het voelen, kan Het ons vervullen, kunnen we ervaren die Liefde die was die is en die altijd zal Zijn. In het Licht van Tao kan alle verwarring, alle duisternis oplossen, verdwijnen, zonder dwang. Gewoon het toelaten van dit Licht en we zullen Zien, inzien, begrijpen. Uiteindelijk is het niets, en toch geeft het vervulling aan alles. In die Verbinding hoeft ook eigenlijk niets meer. Het is helemaal leeg en toch vervuld. En toch vanuit dat niets, vanuit die le...

Het ego is ons overlevingsmechanisme, alles wat ontstaan, opgebouwd is, door ervaringen uit het verleden. Dus als we zo eens naar het leven zouden kijken..... Alles wat ons triggert, alles wat emoties wakker maakt, dingen beladen, geladen maakt, is geen werkelijkheid. Het is de werkelijkheid die wij hebben gemaakt. Zo heeft iedereen allerlei triggers waardoor we opspringen, de vlam in de pan schiet, opwinding ontstaat. Maar de Werkelijkheid zit daaronder. Als we het daarbij laten, zo ben ik nu eenmaal, laat me nu maar, dan zal er ook nooit iets veranderen. De uitdaging ligt erin om juist wel, overal waar beladenheid, geladenheid is, daar waar door interactie emoties wakker worden, om jezelf af te vragen, wat wil mij dit zeggen? Niet ze onderdrukken, maar ze gewoon voelen en dan doorvoelen wat de grond van die emotie is. Welk teken, welke aanduiding hierin gegeven wordt. Waarom wordt je boos, verdrietig, bang. Waarom is alles ineens geladen, beladen? Dat is leven, dat is de bevrijdingsw...

Toch jammer, dat we niet allemaal als stromend water kunnen zijn. Het leven zou zo harmonieus zijn. Geen spraakverwarring, of minimaal. Open en onbevangen in het samen zijn, in het delen. Maar de realiteit is dat de meeste verstarren tot ijs. Waarom? Wat is het dat ons doet verstarren? Een vast willen houden wat we hebben ten koste van zoveel? Het leven is verdwenen, want niets of niemand kan meer werkelijk voeding geven. Angst. Angst waarvoor? Wat we kwijt zullen raken als we ons openen? Maar wat hebben we dan gevonden? Hebben we hierin waarlijk geluk gevonden, vervulling? Vrede, harmonie? Liefde die door niets of niemand af gepakt kan worden? Of zijn t slechts denkbeelden die we moeten verdedigen, waarachter we ons kunnen verschuilen. Waarin we naar bevestiging zoeken om ons heen. Dit ben ik, dit is mijn identiteit, mijn baan, mijn uiterlijk. De spullen die ik heb, de waarden en normen waarmee ik opgegroeid ben, of eventueel nieuwe jasjes die aangetrokken zijn. En dat is het dan. Dat...

Die Christus hoeft natuurlijk niet een persoon buiten jezelf te zijn, het kan ook de innerlijke Christus in jou, dat wat Weet in jou zijn. Het heeft geen oordeel over jou maar Licht wel in over dat wat is, en vraagt jou om verantwoordelijkheid te nemen voor dat wat is. Verantwoordelijkheid is weer heel wat anders dan schuld. En ja, mensen om je heen kunnen ook als de christus fungeren als aanrakingspunt van iets wat in jou gezien wil worden, en als we het niet willen zien dan protesteren we, gaan we vechten, ons verdedigen. Het  kan ook nog zijn dat je nog niet voldoende vertrouwd op je innerlijke Waarheid, ook dat is een proces. Maar hoe dan ook als er geen levende Verbinding is dan worden we geleefd door beelden, verbeeldingen, maken we van boeken en inspiratoren wat we zelf willen. Hoeft niet eens altijd heel makkelijk te zijn, misschien leggen we onszelf en vaker ook de ander van alles op wat wel en niet mag. Maar t blijft dood, er zit geen leven in, het is jouw invulling of de...

Er is een innerlijke Verbinding  waarmee je in harmonie bent met alles met het Al. Wat uiteindelijk ook alle touwtjes in handen heeft. Tot op zekere hoogte dan, de mens blijft een vrije wil hebben. Maar in principe als je in die Verbinding bent dan wordt je gedragen door het totale leven, en kan niets jou tegen houden in wat Wil gebeuren. Dit is de meest veilige basis van leven.  Het is zoiets als vindt het Koninkrijk, en de rest zal je gegeven worden.  Als je daar niet in resoneert dan veroorzaak je je eigen wereld, en die wereld zal vroeg of laat weer instorten want het wordt niet gedragen door je innerlijke Verbinding. Je oogst wat je gezaaid hebt. Daarom zullen we vroeg of laat, hoeft nog niet eens dit leven te zijn, kan levens overheen gaan, tot bezinning komen en openheid komen voor de ware Verbinding in jezelf.  De breuk met die Verbinding is eigenlijk de val. Door die val hebben we de huidige wereld gecreëerd. Omdat er zo weinigen zijn die resoneren met die i...