Kagib Weteninhethart

Hoe diep kan inspiratie raken? Hoever kan het reiken? Wat kan omvat worden? Waar is de inspiratie speculatie, een nieuw beeld, theorie puttend uit bepaalde boeken en wat uiteindelijk voor de Waarheid gaat zitten. Waar is de inspiratie een directe uitdrukking, een direct putten uit die Waarheid die tijdloos is? Waar is de borreling een opengaan van de Poort van de Waarheid en waar een nieuwe zinsbegoocheling? Alles is energie. Het is aan ons welke energie we kunnen bevatten, omvatten, indrinken. Naarmate wij zelf ons energiepeil omhoog brengen kunnen we ook meer omvatten, meer begrijpen, meer verbinding maken met de levende Bron. Met oefeningen krik je ook de energie op, maar dat doe je met je ikje, waardoor je met je ikje in die energie zit. Maar die ben je dan nog niet, die kan nog van je afgepakt worden. Daarnaast maak je door oefeningen, meditatie/yoga etc. je eigen energievelden wakker. Het gaat erom meer en meer ruimte te maken voor de ware Energie zodat die zich meer en meer van ...

Er is niks mis met genieten. Maar het afhankelijk zijn van het genieten van de zintuigen, eraan gehecht zijn. Steeds meer willen, het willen herhalen.  Muziek kan heel wezenlijk en inspirerend zijn. En dit dus met alle kunstuitingen. Het kan zelfs hulpvaardig zijn op je innerlijke Pad, iets raken, vrijmaken, transformeren, zelfs helen. Maar gericht zijn op sensatie is iets anders. En sensatie is bijna altijd waar het mensen om gaat. Opvul, kicken, de innerlijke leegte niet willen voelen, dus steeds maar de behoefte om jezelf gevuld vervuld te voelen met van alles buiten jezelf. Een daardoor geleefd worden en niet meer zelf leven. Ik kan intens genieten van muziek, ben echt blij met Spotify, al die muziek die ik kan onderzoeken beluisteren, mijn verzameling wordt groter en groter hihihi Maar ik ben er niet afhankelijk van, als het verdwijnt, verdwijnt mijn vervuld zijn niet, ook niet als internet verdwijnt of als ik geen films of series meer kan kijken. Ik g...

  JAARWISSELING 2025/26 Het jaar loopt op zijn eind. Het is oud, het wil gaan. Het is goed geweest. Is het goed geweest? Voor jou, voor de wereld? Zoveel, niet te bevatten, niet meer bij te houden. Alles wat voorbij is gegaan, wat invulling gaf aan ons bestaan. Ik wil er verder niet op ingaan. Weinig licht aan de horizon. Verdwaasd verdwaald. Ronddolend van het een naar het ander. Geleefd door een oneindige reeks van virtuele prikkels beelden. Voor mij vaker niet te bevatten wat de revue passeerde. Ondraaglijk leed voor zo zovele mensen in zoveel landen. Geestelijk lijden, fysiek lijden, honger, angst pijn verdriet op wereldschaal. Is dit normaal? Is dit het leven? Is dit de zin? Nemen we dit weer mee het nieuwe jaar in? Geen werkelijk perspectief geen werkelijk samen. Een vechten tegen symptomen die als een waterval over ons heen komen. Ons misschien wel murv maakt. Zo snel is alles weer normaal. Och ja, ramp hier ramp daar, onrecht misbruik doorgedraaide m...

Oorspronkelijk was/is het de bedoeling dat het denken, het voelen en het doen, de wil onafhankelijk van elkaar kunnen werken. Waar is dit nog zo? Neemt bv het denken niet meteen het voelen mee, of de wil, zonder dat we er iets aan kunnen doen? Dat we hier meteen door meegevoerd worden? Of kunnen we niet pas iets willen als we eraan denken, of het voelen? En heeft het voelen/emoties toch niet bijna altijd verbinding met het denken? Is t niet heel herkenbaar mensen die vooral helemaal geleefd worden door hun wil. Dat alles daardoor bepaald wordt. Dat hun leven helemaal ingevuld wordt door dat willen, gevoed door t denken? Of mensen die het totale leven benaderen vanuit het denken, alles beredeneren en van daaruit hun wil zich ontplooid, ze tot daden komen? Of mensen die vol zitten met hun gevoel, maar dit zonder werkelijk begrip, begrijpen. Dus ja is t dan niet n geweldig perspectief dat dit ooit weer mogelijk zal zijn, vrij kunnen denken, voelen en willen. Meester zijn over je gedachten...

De ultieme Waarheid. Dat mag meer en meer wakker worden. Dat er zoiets groots in ons is, zoiets niet voor te stellen groots en veelomvattend. Zo zoveel Liefde dat dit bevat. Zo'n totaal mededogen en begrip. Een alomvattend Weten dat alles Weet, dat het totale Plan met ons als mens omvat en meer. Dat dit in ons is. Dat dit om ons is. En Het dwingt ons niet. Het geeft ons alle, alle vrijheid, om te doen wat we doen. Maar als we klaar zijn, bereid zijn, ons overgeven, alles overgeven, dan neemt Het ons aan de hand als een Vader/Moeder. Dan toont Het ons de vele schatten die nu nog verborgen zijn, als we er rijp voor zijn. Het Ziet alles, Weet alles wat nodig is, wat zich zou kunnen ontvouwen. Wat in potentie in ons aanwezig is. Het zal ons onvoorwaardelijk steunen, leiden/inspireren van binnenuit. Zo zullen we meer en meer vrij worden, waarlijk Vrij worden van onszelf. Ons onderdompelen in de Ultieme Vrijheid. In een niet te bevatten Liefde en vreugde. Als we het kunnen ontvangen. Als...

Ja zo zou je het leven ook kunnen noemen, een arena van expressie. We drukken ons op eindeloze manieren uit. Maar wat zo jammer is, we doen hier niets mee. Daarom vindt er eigenlijk ook geen wezenlijke verandering meer in plaats. Alles zet zich vast, in dat wat zeker is, zeker lijkt te zijn. Een leven vol routine en gewoonten. Eigenlijk zit hier geen leven meer in. En we denken zo creatief te zijn. Maar het ware Leven de ware Creatie krijgt geen ruimte. En daarom is er eigenlijk niets nieuws onder de zon. Steeds weer dezelfde vormpjes en spelletjes die we met elkaar spelen. Pas als de ruimte voor Creatie, de openheid daarvoor komt..... Ja dan is het leven waarlijk een arena van expressie. Een dans vol kansen mogelijkheden vibrerend leven. Kagib De uitgesproken woorden: http://we.tl/t-SGmlbb8jUQ