Kagib Weteninhethart

Het is zooo belangrijk om trouw te zijn aan jezelf. Aan jouw pad wat voor jou goed voelt wat voor jou goed is. Dan blijf je bij jezelf, dichtbij jezelf. Dit betekent niet dat er dan geen verandering kan komen in hoe je dingen ziet ervaart. Dat is een ander stuk, het luisteren naar jezelf, het verantwoordelijkheid nemen voor jeZelf. Dit hoort eigenlijk bij elkaar als je het Pad gaat.  Dan zul je niet kristalliseren, kan alles open en stromend blijven de verandering voortgang vinden.  Maar niet zomaar iets aannemen, niet zomaar een jasje van iemand anders aantrekken zonder dat je hebt gevoeld dat het zo is. Bv in informatie die je over jezelf krijgt via wat voor kanaal dan ook, bv een medium of een channel, of wat iemand over jou denkt te weten. Of n boek dat je leest. Steeds voelen in jezelf, steeds het toetsen aan jezelf. Is dit mijn waarheid, voelt het goed is dit goed, klopt dit voor mij? En dan nog het bv onder ogen zien van weerstanden tov informatie die komt, wat is de be...

Uiteindelijk heb je alleen nog maar jezelf. Maar dit betekent niet dat je een gesloten bolwerk bent waar niks in kan, waarin je niks toelaat, je door niks laat raken. Het betekent juist open en ontvankelijk zijn. Juist wel jezelf durven laten raken. Durven emoties toe te laten. Maar t hier niet bij laten. Ze proeven, alles proeven, alles tot je laten spreken. Het bewustzijn laten spreken heeft grote gevolgen. Geen schijn meer, geen spelletjes, want t bewustzijn doorziet alles. Je Weet t als je niet eerlijk bent, jeZelf verloochend, als je niet luistert. Want dan ben je niet meer heel, niet meer in harmonie. Dan is de Verbinding verloren en hoe helderder het bewustzijn kan spreken hoe eerder je het zult ervaren. Mensen om je heen spreken misschien iets heel anders uit. Dan is t niet makkelijk om trouw te blijven, trouw te blijven aan je bewustzijn, aan je Essentie. Je kunt helemaal alleen komen te staan. Niemand meer die je begrijpt, die in je gelooft, die de zin ziet van de keuzes ...

Het lijkt makkelijk je eigen weg gaan maar echt je eigen weg gaan daar gaat veel aan vooraf. Dan moet je eerst jezelf kennen en ontdekken waar je de weg ging van anderen, en uit de weg ging wat je voelde wat wilde. Ja, mijn weg is beetje anders geweest, eigenlijk ben ik altijd mijn weg gegaan, niet uit de weg gegaan hoe mijn hart sprak, wat het wilde. Ik kon t ook nooit ontkennen, het sprak te krachtig. Kon geen masker op, geen muur bouwen. Was daardoor heel kwetsbaar maar bleef wel heel dichtbij mezelf. Al veel jaren zeg ik nu, ik luister alleen nog naar mezelf, wat in me is, heeft in alles het laatste woord. Dat is de toetssteen, dat is mijn fundament, mijn Zijn. Daar neem ik verantwoordelijkheid voor. Dat is mijn Bewustzijn. En al is in dit Bewustzijn een éénheid van Zijn, waarin je elkaar her-kent er blijft een unieke wijze van uitdrukking. Wat ik nu Ben en deel, is mijn uitdrukking door mijn persoonlijkheid heen. Maar als je dus gaat staan voor wat je voelt dat je wil, wat wil, da...

Het probleem is dat heel veel interactie onbewust is en automatismen zijn, zonder bewustzijn. Dat we elkaar vastzetten in wat we denken te weten over elkaar en hier meestal heel weinig verandering in plaats vindt. Dat heel weinig gekeken wordt naar de betekenis waarom iemand reageert zoals die reageert, is zoals die is.  Komt eropneer de wereld te weinig als spiegel gezien, beleefd wordt.  Dat die weerspiegeling vaak heel veel zegt over jezelf, hoe je op die wereld op die mens op die situatie reageert.  Heel vaak zitten we verborgen achter maskers en muren maar ook dat weer onbewust. We denken dat we dat zijn, dat het is zoals t is. En de ander is zoals die is hoe je denkt dat ie is. En zo houden we elkaar vast in rolpatronen waardoor zelfs vaak een selffullfilling prophecy ontstaat, dat je veroorzaakt wat je eigenlijk niet wil maar door dat wat in jou onbewust is uiteindelijk toch gebeurd. Dus in alles ligt de kans in Bewustzijn. Aanwezig zijn. Niets vanzelfsprekend acht...

Het is zooo belangrijk om trouw te zijn aan jezelf. Aan jouw pad wat voor jou goed voelt wat voor jou goed is. Dan blijf je bij jezelf, dichtbij jezelf. Dit betekent niet dat er dan geen verandering kan komen in hoe je dingen ziet ervaart. Dat is een ander stuk, het luisteren naar jezelf, het verantwoordelijkheid nemen voor jeZelf. Dit hoort eigenlijk bij elkaar als je het Pad gaat.  Dan zul je niet kristalliseren, kan alles open en stromend blijven de verandering voortgang vinden.  Maar niet zomaar iets aannemen, niet zomaar een jasje van iemand anders aantrekken zonder dat je hebt gevoeld dat het zo is. Bv in informatie die je over jezelf krijgt via wat voor kanaal dan ook, bv een medium of een channel, of wat iemand over jou denkt te weten. Of n boek dat je leest. Steeds voelen in jezelf, steeds het toetsen aan jezelf. Is dit mijn waarheid, voelt het goed is dit goed, klopt dit voor mij? En dan nog het bv onder ogen zien van weerstanden tov informatie die komt, wat is...

Nederigheid heeft niets met vernedering te maken. Het is een kernaspect van het spirituele Pad. Daarin kun je ook her-kennen waar werkelijk de Liefde vrijgekomen is. Omdat hierbij nooit meer sprake kan zijn van opgeblazenheid, van de energie van hier ben ik, kijk mij s wat ik kan. Dit is in totale tegenspraak met nederigheid. Een totale overgave, buigen, in een beleven hoe groot hoe groots God het Goddelijke in jou is. Hoe dieper je dit mag voelen/ervaren hoemeer je niets liever wil dan je hoofd buigen en nog dieper buigen en nog nederiger worden en nog meer omdat je keer op keer mag ervaren hoe ontzagwekkend Gods Plan Gods schepping is. In een alles overgeven zul je meer ontvangen dan je zelf ooit had kunnen voorstellen. Het Sleutelwoord is Liefde. Die komt vrij, die mag je meer en meer ervaren, en zo wordt je heel natuurlijk heel heel nederig. Dit heeft tuurlijk niks te maken met dat God zich zo groot voelt. Het heeft te maken met ruimte scheppen, ruimte maken. Als wij er...

Je kunt niks versnellen. Als je afgestemd bent op je Ziel zal alles zich precies op het juiste moment ontvouwen. Maar t ikje wil meestal zoveel, veel te veel, en verliest daardoor die afstemming. Stapt uit de Stroom, volgt zijn eigen weg. Zoveel spannends te ontdekken, juist ook in de spiri wereld. Eindeloze mogelijkheden, dingen te doen, fantastische beloften die gedaan worden. Maar niks kan hierin geforceerd worden. Het gaat niet om allerlei jasjes aan te trekken, het gaat erom dat alle jasjes uitgaan, doorzien worden. Dat je tot de naakte Kern komt. Niets is hierin slecht. Als je iets als slecht bestempelt ben je meteen gevangen in deze wereld van de dualiteit. Dan raak je hierin verstrikt, zet het je gevangen, raak je erdoor bevangen. En ook eigenlijk als je iets als goed beschouwd, als het eeuwigdurende goed. Alleen God is Go(ed). Maar alles wat in het leven gebeurd is wel kans, mogelijkheid, prikkel. Iets wil gezien worden, ervaren worden. Het zijn tekens, het heeft betekenis...

Hoe doe je dat, stilmaken van het hart? Je kunt het ook niet echt doen, het heeft verbinding met reinmaken van het hart. Dat betekent open en ontvankelijk zijn voor het Licht, voor jezelf, wat er in je omgaat, de betekenis hiervan. Alles wat woelt en kolkt in jou wat je steeds weer op en neer gooit. Waardoor je nooit in vrede in rust in stilte kunt zijn. Zoveel triggers die je hieruit halen. Het gaat erom met t bewustzijn daar de wortel van uit te trekken, alles wat maar aan emoties in je omgaat, en wat t denken weer verder uitbouwt. Zo kan dan meer en meer die stilte van het hart in het hart groeien. Minder en minder kan je hier meer uithalen omdat er geen aanrakingspunten meer zijn, geen triggers. En vanuit die stilte, vanuit die vrede, ja dan zie je helder, dan ervaar je helder wat is. Geen inkleuring, geen beeld. Dan kun je ook zuiverder en zuiverder de Stem van dat Andere horen, van je Essentie. Het komt eropneer dan is alles een. Dan zijn er geen verschillende stemmen...

Er is iets in ons wat de toekomst weet. Maar dat geeft die niet prijs. Het zal zich in volledige harmonie ontvouwen als we willen luisteren vanuit het moment, levend in het eeuwige moment. Uiteindelijk kunnen we niks versnellen of tegenhouden, al denken we dit vaak wel. In de grote lijnen bestaat toeval gewoon niet. Maar als we die Verbinding gemaakt hebben dan zijn we een harmonieus deeltje van het spel, en zal alles zich steeds precies op het juiste moment openbaren. Dan is er vaker sprake van synchroniteit. Dan hoeven we slechts mee te gaan, luisterend naar ons hart en voor alles wordt gezorgd. Van binnenuit voelen we ons gedragen. Zo kan het leven een groots, een geweldig avontuur worden, als er niks moet. Als je niks wil vasthouden, je nergens aan vastklampt. Dan kan het een ont-dekkingstocht worden en wordt t zeker nooit saai als elk moment gewoon vol leven is, vibrerend en stralend. Als steeds alles nieuw en in verandering is. Het gaat niet om buiten, het gaat om wat bi...

Wat verlang je in het leven? Wat verlang je werkelijk? Uiteindelijk komt er een verlangen vrij om helemaal puur te zijn. Niet om je beter te voelen dan anderen, niet uit schuldgevoel maar gewoon uit liefde. Er is een liefde vrijgekomen voor dat Andere voor je Essentie voor het Licht waardoor je niet anders meer wil dan om zuiver te zijn, puur en oprecht. Niet om een resultaat, niet om een beloning. Dit ervaren is vrijgekomen na alle ervaringen die je gehad hebt, waarin zichtbaar geworden is hoe onvoorstelbaar het Levensplan is. Hoeveel Liefde en begrip en mededogen en wijsheid hieruit spreekt. Hoe alles in elkaar past en uiteindelijk alles helemaal rechtvaardig is. Niets liever wil je dan dat het Licht alles in je blootlegt, zichtbaar maakt wat geen Liefde is, wat tussen jou en dit Licht staat. Niets liever wil je dan keer op keer sterven, verdwijnen. Dat alles mag verdwijnen wat jij opgebouwd hebt wat je dacht te zijn, de beelden over het leven. Dit wil je vanuit een ontzag v...

Is dit niet waar, dat alleen ons ego gekwetst kan worden en niet de Liefde? De Liefde is echt onkwetsbaar, is alleen Liefde, omvat alles met Liefde en begrip. Maar in ons ego kunnen we wel gekwetst worden. Dat mag ook allemaal, het is wat het is, maar de Liefde kan alle kwetsingen uiteindelijk laten verdwijnen. Alles wat wonden kan slaan, alles wat beladen is, geladen is, waar iets op zit, waar raakpunten zijn. juist door eerlijk toe te laten dat dit alles er is, kan het verdwijnen, door het Licht erop te laten schijnen. Dit Licht heeft geen oordeel, het Weet, Ziet wat is, helemaal onpersoonlijk. En als we dit toelaten, dan kan er heling komen. Zolang het hart open blijft, leef je, kunnen dingen veranderen, kan er nieuw inzicht komen. Kan het Leven, kan de Liefde je inlichten. Heel kwetsbaar vaak. Het kan fiks pijn doen tussendoor, waar maar die aanrakingspunten zijn. Maar het is de enige mogelijkheid om weer heel te worden, waarlijk Vrij. Als we ons hart sluiten is dit proces voo...

Hoeveel waarheden verkondigen we met elkaar die helemaal niet onze levende waarheid zijn? Maar een waarheid opgepikt, opgelegd door zoveel dat op ons pad gekomen is. Opvoeding, maatschappij, cultuur. Zoveel jasjes aangetrokken. En vanuit deze waarheden bevechten we elkaar. Met deze waarheden houden we onszelf overeind. We zoeken lotgenoten die dezelfde waarheid verkondigen en zo voelen we ons sterk. Sterk tov van andere met andere waarheden. Zovele geloven die we verkondigen als de Waarheid, en waar zelfs oorlogen om gevoerd worden in t groot en in het klein. Maar het onder ogen durven zien dat dit alles schijn is? Dat dit alles slechts een aangetrokken jasje is? Dat is heel confronterend. Maar als je de durf hebt om het vuur brandende te houden. Om niks vast te zetten, alles open te houden, stromend. Elk nieuw moment weer werkelijk als nieuw proeven. Dan kan alles wegbranden, wegvallen wat jij niet werkelijk Bent. Jasje na jasje dat uitgetrokken kan worden. Totdat ...

Wat is het doel van het leven? Leven. En vooral heel bewust leven, met aandacht. Je niet laten leven door t leven. Dan kan het Leven het meeste voor je betekenen. Dan kunnen de tekens gezien/ervaren/ontvangen worden. Dan is de grootste kans dat je in de Stroom blijft en indien nodig daarin correcties krijgt. Dan vervul je de werkelijke reden waarom we hier zijn. We zijn hier niet om van alles te doen. We zijn hier om bewust te worden en te zijn van dat wat we doen, en de betekenis daarvan. Dan kun je nog jezelf een bepaald doel stellen, een bepaalde richting opgaan. Maar als je jezelf hierin verliest dan stopt je innerlijke groei, en dan komen er vroeg of laat wat intensere tekens om je weer wakker te schudden. Mocht hier nog mogelijkheid voor zijn. Je hebt een baan, je bent moeder met kinderen, je volgt een studie, wat dan ook. Het is niet de bedoeling dat je dit halfslachtig doet omdat t niet belangrijk zou zijn. Nee, je moet t vol overgave doen, en waar dit niet mogelijk ...

Een staan aan de afgrond, wankelend. De ultieme afgrond. Eén stap en je stort naar beneden. Je reis hier op aarde is van t verleden. Juist dan komen de mogelijkheden. Er is en blijft een oplossing, de Verlossing. Een brug die over de afgrond gebouwd kan worden. Maar die brug kun je niet buiten jezelf bouwen, door van alles te doen. Die brug kan alleen binnenin gebouwd worden Beter gezegd, er kunnen stepping stones komen, een voor een. Als er overgave gekomen is. Een volledig overgeven.. Als het gevecht gestaakt is, alle wapens uit je handen geslagen zijn. Als je niets of niemand meer kunt bevechten. Voor niets meer kunt vechten, je machteloos in elkaar gezakt bent. Totaal wanhopig. Dat vanuit deze ultieme wanhoop een kreet tot hulp/inzicht/begrip weerklinkt. Dan rijst vanuit het niets, voor je, de eerste steppingstone, de eerste steen omhoog waar je in alle eenvoud op kunt stappen. Een eerste vonk van inzicht/begrip, in deze inkeer. Nog niet te vatten. Een stuk...

Het heeft uiteindelijk allemaal met elkaar verband. Omdat we vast willen houden aan van alles en nog wat, kunnen we nooit echt vriendjes worden met iedereen. Zullen we altijd afhankelijk blijven van bekrachtiging van beeldjes, van ideeën, van gedachten, instemming krijgen etc. etc. Je gaat in gevecht met andere die andere beeldjes hebben. Je moet je verdedigen, gaat aanvallen, tegen alle vormen, ideeën. Je legt de schuld bij t verleden, je ouders, je opvoeding. Zij hebben van alles gedaan en daarom is je leven nu zo ellendig. Maar zitten we niet allemaal in hetzelfde schuitje? Zaten je ouders ook niet verstrikt in allerlei beelden, zo moest het en niet anders. Dat waar ze aan moesten beantwoorden? En zo zitten we aan elkaar vast in de dans van liefde en haat om t maar heel algemeen te stellen. Ik hou van jou, want..... je bevestigd mijn beelden, mijn ideeën, mijn idealen, mijn emoties. Ik haat je want je ontkracht mijn beelden, je ziet me niet, je oordeelt over me....etc. ...

Zoekt en je zult vinden? Het is een beetje tweeledig. Als je niet gaat zoeken, zul je ook niks vinden. Als het allemaal wel goed is, je wel tevreden bent met het leven, met alle ups en downs. Je vecht jezelf er wel doorheen, en straks is het weer vakantie, weer lekker uitrusten. Ja, dan zal je ook nooit de ultieme Bevrijding vinden, of versmelten met het Licht, maar dan heb je daar ook geen behoefte aan. Dus het gaan zoeken is toch wel belangrijk. Maar uiteindelijk komen pas echt de mogelijkheden, als je moe van dit zoeken bent. Als het allemaal uitzichtloos geworden is, alle wegen doodgelopen zijn. Als je het echt niet meer weet. Alles geprobeerd, en God nog niet gevonden, het ultieme geluk, de vervulling. Als het niet meer vrijblijvend is, een leuke hobby, gezellig een keer per week met elkaar, maar dat het echt pijn doet. Echt intens pijn doet, het bijna een kwestie van overleven geworden is, het antwoord op je zoektocht. Dat je dan rijp bent, dat de tijd dan rijp is voor...

Het vrouwelijke is de afstemming in het hart met de Essentie, met de Bron, met de Liefde, met het Weten. Vanuit deze afstemming, deze Verbinding, kan meer en meer Licht komen in de duisternis. Zo kan meer en meer werkelijke Kracht vrijkomen wat het mannelijke aspect is. In afstemming op de Bron, dit tot vervulling brengen. Dat we waarlijk van binnenuit kunnen gaan staan voor dat wat in het innerlijk tot bloei gekomen is. Staan voor/in de Waarheid, staan voor/in de Liefde. Dan is het mannelijke/vrouwelijke weer een, de zoektocht voorbij. Je bent weer heel, weer in harmonie, weer in het paradijs. Het paradijs hervonden maar nu bewust. Daarom ben je dan ook werkelijk Vrij. Vrij om verder te ontvouwen, verder te groeien, bloeien, want dit proces houdt nooit op. Het gaat dus ook niet om geslachten, maar dat iedereen een pool mist. Dit kan dus ook gezocht worden in liefde voor hetzelfde geslacht. Ook hierin komen steeds die polen terug. De ene is meer mannelijk, en de ander meer vr...

Er is een innerlijke Verbinding  waarmee je in harmonie bent met alles met het Al. Wat uiteindelijk ook alle touwtjes in handen heeft. Tot op zekere hoogte dan, de mens blijft een vrije wil hebben. Maar in principe als je in die Verbinding bent dan wordt je gedragen door het totale leven, en kan niets jou tegen houden in wat Wil gebeuren. Dit is de meest veilige basis van leven. Het is zoiets als vindt het Koninkrijk, en de rest zal je gegeven worden. Als je daar niet in resoneert dan veroorzaak je je eigen wereld, en die wereld zal vroeg of laat weer instorten want het wordt niet gedragen door je innerlijke Verbinding. Je oogst wat je gezaaid hebt. Daarom zullen we vroeg of laat, hoeft nog niet eens dit leven te zijn, kan levens overheen gaan, tot bezinning komen en openheid komen voor de ware Verbinding in jezelf. De breuk met die Verbinding is eigenlijk de val. Door die val hebben we de huidige wereld gecreëerd. Omdat er zo weinigen zijn die resoneren met die innerlijke Verb...

De potentie die in ons verborgen ligt kan zich op dit moment mini, minimaal ontplooien binnen de huidige wereld, niet alleen in Nederland maar de hele wereld. Bijna altijd raakt het individu gevangen in, bevangen door eindeloze programma's die in de loop van een leven ontstaan. Cultuurprogramma's, geloofsprogramma's, wetenschapsprogramma's noem maar op. De eigenheid helemaal verloren, en iedereen is zo, dus waarom zou je moeilijk doen. Dus de meeste doen niet moeilijk of zijn al zo geïndoctrineerd dat ze niet meer weten dat ze hun programma zijn. En het ware potentieel, in iedere mens verborgen kan zo nooit opbloeien, wordt niet gezien niet gevoeld niet begrepen. Het is niet eenvoudig trouw te zijn aan je Hart, aan je gevoel, trouw te zijn aan jezelf. Niet schoppen tegen van alles, al kan dat ook een authentieke fase zijn vanuit pijn niet begrijpen. Maar trouw zijn aan een Verbinding die je voelt, dat je voelt dit is Waar. Een verantwoordelijkheid nemen, echt vera...

Vaker wordt er gezegd we zijn maar mensen. Maar we zijn nog helemaal geen mens, de ware Mens is nog helemaal niet in ons opgestaan. We openen ons nog minimaal voor wat in potentie in onszelf verborgen is. En daarom komen we om in al die regeltjes geboden verboden dit mag niet dat wel. Maar de Ware Mens, als het Bewustzijn over heeft kunnen nemen op aarde, zich door ons heen zou kunnen openbaren, dan zijn al die regeltjes niet meer nodig. Dan is het na een innerlijk proces, een innerlijke zuivering, de meest natuurlijke zaak dat je een heleboel gewoon niet meer doet. Daar hoef je dan niks meer voor te doen, dat wordt je ademen. En och bepaalde praktische regeltjes zullen er altijd blijven, zoiets als een stoplicht, werkt gewoon het beste voor een rood stoplicht te stoppen. Maar de structuur van de samenleving zou natuurlijk totaal veranderen als het Bewustzijn zich uit kan spreken. Dan zullen we werkelijk verantwoordelijkheid nemen voor ons leven. Een antwoorden op het Bewustzijn ...