Kagib Weteninhethart

Er is een juist moment voor alles. Zijn op het juiste moment op de juiste plek. Dit is niet iets relatiefs. Het ikje wil vaak vooruit terwijl eigenlijk het moment is om stil te staan. Of het wil stil staan als t moment is om in actie te komen. Dan sta je buiten het moment, buiten het eeuwige moment. Dan draag je jezelf, ga je op je eigen kracht, maar wordt je niet gedragen door de Oerkracht, door het Al. Dan mag je hiervan uiteindelijk de vruchten plukken en is er weer een mogelijkheid om terug in harmonie te komen met dit Eeuwige moment. Je Weet het ook als je hiermee in harmonie bent. Je voelt je vervuld, innerlijk vredig, heel licht, stil. Van binnenuit voel je dan de Kracht. Maar het is een stille Kracht. Als je hiermee verbinding hebt dan kun je alles aan, hoe woest de stroom ook wordt, hoezeer je ook heen en weer geslingerd wordt, het past in dat moment. De rivier is in een stroomversnelling. Totdat ie weer tot rust komt en je weer wat op adem kunt komen. Dus ja, uiteindelijk is ...

De Eeuwigheid is iets anders dan astrologie, dan numerologie of wat voor systeem dan ook. Dat zijn allemaal systemen van de tijd. Hoe ver die tijd ook reikt door alle levens heen. Het blijft de gevangenis van de tijd. Heel veel spirituele stromingen zijn daar een uiting van. Bv die bezetenheid van de maan als een heel concreet voorbeeld. Elke maand weer de maan de maan, de tijd de tijd, gevangen in de tijd, bevangen door de tijd. Geen vrijheid. Dus daar moet je vrij van komen wil je gaan resoneren met de Eeuwigheid. Alleen in de Eeuwigheid is het Niets, het draagt de tijd, het omvat de tijd door alle tijden heen met waarlijk Weten Liefde. Geen gevangenis hoe mooi die gevangenis er ook uit kan zien. De ultieme vrijheid in overgave aan het Eeuwige moment. Het is maar waar je open bent en hoe dieper hoe intenser je open bent voor dat Licht, die Vonk van Licht die alles in zich draagt hoe groter de mogelijkheid dat dit Licht meer en meer in jou kan gaan stralen, doorstralen. Dat j...

Hoe dat onderscheid te ervaren wat nog wel jouw ikje is, en wat niet? Een belangrijke toetssteen is, voelt t vrij. Is het niet beladen, heeft t geen lading, geen emotionele lading, fixatie, beklemming? Wil jij nog iets zeggen, iets doen en verbindt je hier iets aan? Ontstaat daardoor een stuk van opwinding? Dan weet je dat jij aan t woord bent en niet je Essentie. De uitdrukking van Essentie is totaal vrij. Het stroomt uit zonder er iets speciaals mee te willen of te moeten. Het moment roept iets op, en dat komt tot uitdrukking. Jij spreekt niet meer, jij handelt niet meer. Het spreekt en handelt door jou heen. In alle eenvoud, gewoon dat wat nodig is. Dat is jeZelf zijn. Jij bepaalt niet wat er opgeroepen wordt, het moment roept iets op.  Dat is alles, en in dit Eeuwige moment stroom je verder. En daar gaat t uiteindelijk ook om, om in dat Eeuwige moment te blijven, daar voeling mee te houden. Dan ben je niet van de tijd, dan omvat je de tijd. Dan drukt zich dat uit wat is van de ...

Wanneer weet je nu wat je ziet en ervaart en van waaruit je reageert, dat dit het oorspronkelijke antwoord is, je Ziele-antwoord? Daar gaat vaak wel een hele weg aan vooraf. Maar heel belangrijk is je intentie. Binnen een bepaald moment hoef je nog niet de Waarheid te weten. Maar als je puur en oprecht bent binnen jouw waarheid van nu, jouw ervaren van nu, en open blijft voor alles om je heen, dan mag je die zichtbaar maken en delen. Misschien wordt later duidelijk dat t anders is, maar dan ben je toch eerlijk geweest en integreer je gewoon dat nieuwe stuk in je zijn. Nouja dan is dat gewoon geïntegreerd. Toch, na verloop van tijd, hoe zuiverder je geworden bent in dit proces, hoe leger van jezelf, van je ego, hoemeer de eigenwilligheid verdwenen is, Weet je gewoon heel veel, zie je heel veel. De splinter en de balk. Als je de balk uit je eigen ogen gehaald hebt kun je echt de splinter uit die van een ander halen. Voor alles is een juist moment, en dat juiste moment Weet je dan ook, om...

Het zonder beelden zijn. Meestromen in het Eeuwige moment dat zich voegt in dat wat in dat moment, en dat moment alleen, nodig is. Een ander moment misschien weer iets anders. Geen inbeelding, geen bevooroordeling, geen vastzetten vastgezet hebben, maar echt meestromen met dat moment. En hoe vaak vindt dit plaats? Echt elkaar zien/voelen/ervaren, geen enkel beeld ertussen? Dat zijn de meest kostbare momenten in het leven, waarin je elkaar zoveel kunt geven. Dan ben je eigenlijk één Wezen, één Ziel en kunt elkaar hierin aanvullen, verrijken, inspireren, bekrachtigen. Wat maar nodig is. In communicatie. Wanneer is er niet sprake van vastgezette beelden? Is t slechts een gevecht tussen beelden. Een schimmenspel, maar werkelijk leven zit er niet in. Het leven bevroren in dat beeld.  Alles wat daarna komt kleeft zich eraan vast, bevestigd t beeld. Of er moet gevochten worden om t beeld overeind te houden, het moet verdedigd worden. Op deze manier zullen we nooit tot elkaar komen. Pas al...