Kagib Weteninhethart

In deze tijd is alles mogelijk, kan alles worden uitgeleefd. Alles kan en mag, geen taboes of amper. Geen dogma's van zo moet je leven. Dus we moeten eigenlijk het leven opnieuw uitvinden hoe nu te leven. We kunnen eigenlijk niet meer leven naar allerlei geboden en regels van buitenaf. We moeten voor onszelf uitzoeken wat goed voelt wat goed is. Ook dit is nog relatief want ja bijna iedereen is uiteindelijk toch bepaald door een bepaalde cultuur, bepaald waarden en normensysteem al is relatief gezien alles daarin vrij, ook hier in Nederland. Toch worden daarin bepaalde dingen als belangrijk geacht en anderen weer veel minder. Ook dit alles is weer relatief, waar de meeste mensen door worden geleefd al hebben ze dit niet eens in de gaten. Zo hoort het, zo is het, is toch niet anders.... En iets anders doen, wow das heftig, dan val je buiten de groep buiten de norm, en dat is heel kwetsbaar. En toch is dit een heel fascinerende tijd met zoveel mogelijkheden en kansen. Mogelijkheid om...

Tao is uiteindelijk alles en nog meer, dus je kunt het nooit bevatten met het denken. Het verstand is juist de grootste blokkade al kunnen gedachten je brengen tot de sprong naar Tao. Dat in een flits alles anders is. Als daarbij ook het hart open is. Maar alleen het verstand is machteloos, zal altijd buiten blijven en totaal niet kunnen begrijpen wat Tao is, wat de betekenis hiervan is. Hoe mensen leven die daardoor belevendigd zijn.  De wil is ook een grote blokkade om Tao te ervaren. Tao komt juist als je alles over gegeven hebt, met lege handen staat, tot totale overgave gekomen bent. Als je tot niet mijn wil maar Uw wil gekomen bent.  In deze overgave zal Tao je kunnen raken, een aspect van Tao en je van binnenuit kunnen gaan leiden. Dan is het begin gemaakt. Dan kan in je levend worden wat ook wel het niet-doen genoemd wordt. Het niet-doen betekent niet dat je daardoor niets meer doet, zeker niet. Het niet-doen betekent dat je het ankerpunt in Tao gelegd hebt, en de rest...

De Rozenkruisers verbannen alles wat in ons aura zit naar de onwerkelijkheid, het spel van de dialectiek. Hoeveel daarin ook opgeslagen ligt aan kennis, aan talenten aan gaven en mogelijkheden. Dit alles is volgens hen het niet wezenlijke. Dat kom je minimaal tegen binnen de spirituele wereld. Hoeveel putten wel niet uit deze informatie? Geven van daaruit hun leven vorm, gaan daar voor staan. Ontwikkelen van daaruit allerlei activiteiten. Is dit dan allemaal onwerkelijk? Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar grotendeels deel ik wel deze conclusie. Het kan dus wel zijn dat je in een ander leven al n deel van de weg gegaan bent. Ook dit is dan opgeslagen in het aurisch wezen, waardoor je snel en makkelijk deze materie kunt vatten, bevatten, omvatten. Werkelijk begrijpen, omdat je het al wakker gemaakt hebt in een ander leven. Maar bij bijna iedereen gaat het erom te doorzien dat dit het niet is, alles wat je voortdrijft, tot handelen drijft. Je gaat dan onder leiding van je hogere zelf...

Je kunt het niet doen, het groeit van binnenuit, als een vrucht van een innerlijke ont-wikkeling. Je kunt niet goed zijn. Helemaal niet in de meest diepe betekenis van dat woord, Go(e)d zijn. Je bent goed of je bent het niet. Als jij verdwijnt, als alles wat van jouw ego is, waar jij vol van bent, wat jouw ego wil of denkt te kunnen verdwijnt. Als alles waarmee jij geprogrammeerd bent verdwijnt dan kan de ware goedheid in jou zichtbaar worden, geheel natuurlijk, als een vanzelfsprekendheid. Hetzelfde met liefde. Liefde kun je niet doen. Liefde wordt wakker van binnenuit, groeit op van binnenuit naarmate wij verdwijnen. Onze liefde verdwijnt, waar wij met ons ikje van houden, vol van zijn, en dit omvat heel veel. Je hoeft er niks meer voor te doen als die Liefde vrijgekomen is. Die is er dan en die kan niet meer verdwijnen. Die Liefde is er voor alles en iedereen, daar hoeft niemand iets voor te doen, voor te bewijzen. Je hebt lief, er is Liefde. Daarin ligt de sleutel van de ware spiri...

Je kunt t niet doen. En uiteindelijk is dat de kern van het Taoïsme, het niet-doen. Dit betekent niet dat je niets doet maar dat je het niet met je ikje kunt doen. Wat dit ook is. Dat zorgt alleen maar voor verkramping, of onderdrukking, gespletenheid. Het enige wat je kunt doen is toelaten wat is. Wat dit ook is. Wat er maar leeft. Niet het wegdrukken maar tot je laten spreken. Tot je Bewustzijn laten spreken. Het eigenlijk in t Licht zetten, het voelen, het proeven. Wat spreekt eruit, wat wordt wakker in je, zonder oordeel. Gewoon dat wat is. Als iets uitgeleefd wil worden, leef t uit, tot t geen kracht meer heeft. Tot de zin om t uit te leven verdwenen is. Of leef t uit, beleef t, voel t, en laat je Bewustzijn erop schijnen, tot je spreken. Wat is de grond van dat wat gebeurd, wat er met je gebeurd, wat er in je geraakt wordt. Wat spreekt eruit? Zonder dat iets goed of slecht is. Het is wat het is. Zo mag er meer en meer verdwijnen waarmee we vol zitten. Zo mag meer en meer ruimte k...

Het ligt niet in niets doen, het niet doen. Als er niet-doen is bruis je over van energie ook al doe je niks. Je doet niks overtolligs, niks om de tijd op te vullen. Het ergens geen zin in hebben speelt dan ook helemaal geen rol. Je doet gewoon wat het moment vraagt, wat echt nodig is, dat is het niet-doen. Dat niet-doen kun je dus ook toepassen in je dagelijkse werk, in alles wat je doet. Maar dan bruis je ook van energie. En je bruist ook van energie als je gewoon in je stoel zit, gewoon Bent. Als je lui bent zit de energie verstopt. Misschien is er wel een deel van je wat allerlei wil doen, maar om wat voor reden dan ook, het komt er maar niet van. Je stopt het weg, duwt het weg, of je bent r bang voor. Zo zak je weg in een spiraal omlaag en kom je tot niets meer, raakt afgestompt, verveeld. Niets kan je meer boeien, tot leven brengen. Alle vitaliteit verdwijnt, altijd moe. Dus ja, dan is r werk aan de winkel, wat is hier aan de hand, hoe ben ik hierin terecht gekomen? Maar is dit n...

Het leven gaat erom uiteindelijk tot het niet-doen te komen. Het is een weg van achterlaten, loslaten, doorzien. Meer en meer een Kracht in je voelen, een Bewustzijn waar je meer en meer op mag vertrouwen, wat je aan de hand neemt. Wat in de bijbel staat, dat Johannes zegt, ik moet minder worden en Hij, de Christus moet meer worden is het kernprincipe. Niet dat je dan niets doet, zekers niet, maar dat je in alles wat je doet hierdoor niet bezeten wordt maar ziet voor wat het is, alles wat buiten je gebeurd. Dat er meer en meer een stilte en gelijkmoedigheid in je ont-staat, opstaat, over alles wat in het leven gebeurd. Meer en meer een gewoon Zijn en volgen die Andere die jou leidt van binnenuit. Een vrede die misschien voor anderen soms moeilijk te begrijpen is. Doet dan niks jou meer iets is dan misschien een vraag die naar boven komt. Een in het midden zijn, geen ophef meer over wat dan ook, want je Weet dat dit het niet is. Het gaat verder en verder over soms ondoorgrondelijke wege...

Het ware handelen kan pas zijn als jij niet meer wil handelen, dat is de kern. Ook al doe je niets als jij niets doet is t nog steeds afgesloten van het ware Leven. Ook dat is dan een vorm van activiteit, niets doen. Als er waarlijk handelen is dan heb je voeling met wat het moment vraagt, met dat wat het leven draagt, en dat is elk moment weer nieuw.  Je kunt op zich een bepaald doel hebben, een intentie. Maar t gaat erom dat je niet alles vastzet, dat je open blijft voor elk moment. Als er in je innerlijk een Verbinding is gemaakt dan kan die je van binnenuit gaan leiden, en dan kan er een intentie bestaan dat alles wat tussen het ware Leven staat in het Licht mag komen. Dan is dit een heel positief doel, de intentie om eerlijk te zijn, open voor wat dan ook maar in je is.  Maar t moet geen mind-programma worden, het gaat om het hart, een open hart, pas dan kan het ware Leven zich kenbaar maken door jou heen in alles dat is.  Zelfs als je ideaal is om binnenin te verand...

Jij kunt het niet doen. Het enige wat de verandering ware verandering teweeg kan brengen is voeling krijgen met dat wat Getuige is met het Bewustzijn. Dat Bewustzijn kijkt dwars door jou heen, dwars door al jouw mind-games heen, alles waar jij vol van bent. Dus hoe krachtiger dat Bewustzijn, wat het Licht is kan inwerken instralen hoe eerder waar jij vol van bent zal verdwijnen. Die bloei komt natuurlijk niet zomaar, al ben je Getuige, al heb je verbinding gemaakt met Bewustzijn.  Als je Verbinding hebt gemaakt kun je niet meer om jezelf heen, daar komt het op neer. Dan heb je een innerlijke toetssteen in alles wat op je pad komt, in alle ontmoetingen.  Het Weten kan spreken vooral in eerste instantie als Geweten, wat confrontatie betekent, Zien wat voor het Licht zit, wat duister is, dit doorZien. Dat kan pijn doen. Maar in die loutering verdwijnt dan wel wat in het duister was en meer en meer komt er ruimte voor het Licht.  Als de fase van confrontatie voorbij is, dus t...