Kagib Weteninhethart

Gedachten zijn beelden, levende beelden. En hoemeer voeding ze krijgen, hoe levender ze worden, hoe krachtiger hoemeer bepalend ze worden. Omdat we geen meester zijn over onze gedachten krijgt zo ieder zijn eigen beelden over de wereld, of vormt zo zijn/haar eigen wereld vanuit eigen denkbeelden. Als daar dan ook niets in veranderd wordt dat jouw wereld. Maar dit heeft niets met de Realiteit te maken, die zit bijna altijd daaronder. De Realiteit is eigenlijk het ware voor-beeld, wat voor die beelden zit, dat wat is. Je kunt je voorstellen dat in communicatie bv, een gesprek, echt delen, heel moeilijk wordt als je al n beeld hebt over de situatie over de ander. Wat is, kan dan totaal niet meer opgevangen worden, ervaren worden. Dan komt er dus interpretatie, bevooroordeling, inkleuring. Als je open en onbevangen de ander toelaat Weet je wat gezegd wordt wat werkelijk de uitgesproken gedachten, het beleven van de ander is. Hetzelfde bij als je iets leest, als je steeds je eigen gedachten...

Het mag misschien een eye-opener zijn, we hebben gedachten minimaal nodig in het dagelijks leven, mini minimaal. En toch zit bijna iedereen er helemaal vol van. Maar als ze verdwijnen, verdwijn jij niet dan blijft juist het pure Bewustzijn over dat Ziet dat Weet. Jouw Essentie. En als je de toeschouwer hebt kun je zien wat voor rare fratsen die gedachten allemaal uithalen. Ze spelen spelletjes met je, zetten je vast, spelen met je ego, groot, klein, goed, slecht, allerlei stemmetjes die er spreken. Maar dat ben jij niet dat is jouw verleden. Daar spreekt het verleden doorheen van je opvoeding cultuur religie noem maar op. Dit wil niet verdwijnen. Maar als je t toelaat, vol intense aandacht bent voor al die gedachtespelletjes dan kun je ze ontmaskeren, zien voor wat ze zijn. En zo mogen ze misschien in dit Licht van inzicht oplossen. Daar zijn ze dus ook doodsbang voor, die aandacht, waardoor ze je steeds vooruit laten jagen in zoveel dat gedaan moet worden wat belangrijk lijkt te zijn....

Het zonder gedachten zijn, is r dan nog iets over? Jazeker. Eigenlijk staat er dan niks meer tussen jou en de realiteit. Je vult niks in, zet r geen beeld voor. Je maakt er niet iets van vanuit jouw idee en achtergrond. Je kunt dan puur indrinken dat wat is. Meestromen met de beweging van het Leven. Je kunt dan de ander puur indrinken, maakt r geen voor-stelling van maar laat de ander zijn in wat hij/zij is. Geen interpretatie, geen speculatie. Juist dan kun je alles doorzien. Ook jezelf. Je eigen spelletjes. De energie die in de lucht hangt, de betekenis van die energie. Je hebt eigenlijk geen gedachten hierin nodig, je Weet het gewoon. Gedachten zijn t verleden, daar spreekt het verleden door. Alles wat we opgebouwd hebben aan beelden, aan kennis, in dat verleden. Een muur van kennis die je om je heen gebouwd hebt. Een gevangenis die je gebouwd hebt, waar je jezelf helemaal veilig in voelt, maar uiteindelijk ben je toch gevangen. Gevangen in een cocon. In een bepaald zijn door zoveel...

Stil zijn........ Waarom kan het niet gewoon stil worden binnenin? Eenvoudig stil zijn. Waarom is dit niet eenvoudig dit stil zijn? Gedachten. Gedachten hebben voeding nodig om te kunnen leven. Om aan vast te kunnen haken. Om van daaruit van alles uit te bouwen. Beelden, ideeën over het leven, de ander. Associaties vanuit het verleden. Dingen die heel belangrijk zijn voor jou, ehm voor je gedachten. Maar je bent toch veel meer dan je gedachten? Er is veel meer dan deze gedachten. Je gedachten hechten zich vast aan van alles en nog wat, mensen, dingen, ideeën. Ze wikkelen je helemaal in. Je raakt hier helemaal door verwikkelt in van alles en nog wat. We gaan elkaar te lijf met deze gedachten die we hebben over de ander. Onze ideeën over het leven. En zo zullen we nooit tot elkaar komen. Zal het altijd vechten blijven met elkaar, tegen jezelf, aanval en verdediging. Als er geen openheid is, ons hart niet open is. Als we eigenlijk alleen maar aan ons eigen standpunt willen vasthouden. Zo ...