Kagib Weteninhethart

Kijk eens heel eerlijk in jezelf, waar vindt jij het geluk? Toch in iets buiten jezelf? Als je heel eerlijk in jezelf kijkt ben je echt gelukkig als je alleen maar jezelf hebt, niets te doen te bewijzen naar de ander, geen bezigheid, geen hobby geen dienstbaarheid helemaal niks, geen baan, geen creatieve vaardigheid, helemaal niks. Alleen maar jezelf. Slechts Zijn. Dan stort toch heel je wereld in, dan wordt je toch gek? Vaker wordt de uitdrukking gebruikt, home is where the heart is. En dan wordt er verbinding gemaakt met dat je thuis bij je familie is of op een bepaalde plek of je geliefde, kinderen etc. etc. Maar nooit wordt de verbinding gemaakt met binnenin. Thuis is waar het hart is. Maar we voelen ons niet thuis in ons hart, want dat hart is verward, verscheurd. versnipperd, gespleten, gesloten, koud, verhard. Vaker is dat hart afgesloten en juist daardoor kunnen we nooit dat thuis vinden, thuis komen binnenin. En toch is daar het enige ware thuis. En als we het daar echt gevond...

Als je waarlijk voeling hebt gekregen met het werkelijke Leven is hierin een heel natuurlijke beweging, stroom van in en uitademing.  Maar dit komt heel weinig voor. Vaker zitten er blokkades op de in of op de uitademing, wordt alles heel geforceerd, verkrampt. Alles onder controle.... houden. Zo kom je vaker in adem-nood, ben je buiten adem.  Leven vanuit het hart, is de beste voorwaarde dat je weer voeling mag krijgen met de natuurlijke ademhaling in alles. Maar ja, vaak zetten we onszelf helemaal vast, raakt alles vast, opgesloten, verkrampt. Geen enkele natuurlijkheid meer, strijd, verzet, weerstand, oordeel, projectie.  Dat maakt uiteindelijk ziek, je zit helemaal in de stress, raakt uitgeput, want je hebt niets wezenlijks om uit te putten.  Zoveel groot te houden, zoveel gevecht, zo weinig ruimte voor het ware leven, beleven. En het leven zou zo natuurlijk kunnen zijn, als je dichtbij je hart bent, voeling met jezelf, zo voeling hebbend met de ander. Eerlijk op...

Het gaat niet om denk-kennis. Denk-kennis, de mind, intellectualiteit, daar voelt het ego zich sterk in. Achter die kennis kun je je verschuilen, ermee pochen, jezelf beter voelen. Je denkt het te weten, en je weet niet dat er meer is dan dat weten. Op dit weten zijn veruit de meeste mensen gegrondvest, daar leven ze uit. Dat is het ego. Daar gaat het ego mee aan de haal. Maar het ware Weten, dat is iets levends. Dat is je ademen. Ok laat ik het persoonlijk maken, dat is mijn ademen. Ik weet echt niet wat ik vantevoren zeg of hier intik. Dat roept het moment op, wat in de lucht hangt, de resonantie. Dat bepaal ik niet. Ik adem als het ware mijn Bewustzijn uit. Zichtbaar wordt wat mijn Bewustzijn is. En dat is niet mijn Bewustzijn, dat is Het Bewustzijn. Alleen gaat het door mijn persoonlijkheid heen waardoor het een bepaalde uitdrukking krijgt. Het is een bepaalde afstemming met Leven, bepaalde resonantie van beleven. Omvat heel veel, wat maar opgeroepen kan worden. Dat omvatten kan di...

Er is denk-kennis, en er is waarlijk Weten. Denk-kennis, de mind, intellectualiteit, daar voelt het ego zich sterk in. Achter die kennis kun je je verschuilen, ermee pochen, jezelf beter voelen. Je denkt het te weten, en je weet niet dat er meer is dan dat weten. Op dit weten zijn veruit de meeste mensen gegrondvest, daar leven ze uit. Dat is het ego. Maar het ware Weten, dat is iets levends. Dat is je ademen. Ok laat ik t persoonlijk maken, dat is mijn ademen. Ik weet echt niet wat ik vantevoren zeg of hier bv intik. Dat roept het moment op, wat in de lucht hangt, de resonantie. Dat bepaal ik niet. Ik adem als het ware mijn Bewustzijn uit. Zichtbaar wordt wat mijn Bewustzijn is. En dat is niet mijn Bewustzijn, dat is Het Bewustzijn. Alleen gaat het door mijn persoonlijkheid heen waardoor het een bepaalde uitdrukking krijgt. Het is een bepaalde afstemming met Leven, bepaalde resonantie van beleven. Het omvat heel veel, wat maar opgeroepen kan worden. Dat omvatten kan dieper en dieper w...

Licht in mij. Het is zo licht in mij. Er is verwondering, alles is zo licht. Het leven zo licht, gedragen door dit Licht, en alles wordt hierdoor verlicht. Het is leeg, het is vol. Alles is goed. Een voortdurende glimlach op mijn gezicht. Ik kijk naar mezelf, en ik lach. Waarom? Zonder reden, ik lach. Het leven is zo licht als een veertje, dansend door het leven. In de stilte in het Zijn. Zonder een voet te verzetten, een dansen, een vreugdedans binnenin Heel lichtvoetig. Alles is goed. Aan alles toon ik een glimlach. Het maakt niet uit, wat is buiten mij, want er is Licht, het is licht, ik ben Licht. En ik lach. Mijn mond vormt zich tot een glimlach, als vanzelf. En toch doe ik helemaal niets. Maar kan alles, kan alles doen, kan alles zijn. Stromen van zachtheid en tederheid gaan door me heen. Verbondenheid. Het is zo Licht in mij, en niets of niemand kan dit Licht aantasten, verduisteren, niets kan me belasten. Ik doe niets, doe alles. Het is niet te begrijpen, niet te grijpen, het i...

Ik kan niet bewijzen wat in mij wakker geworden is, van waaruit ik leef, wat dit is. Iedereen maakt van mij wat hij/zij wil, en als je open voor me bent, kun je in meer stukken resoneren, invoelen. Dat is ook het verschil met bv het licht wat ontstaat door technieken methodieken, oefeningen. Dat kan een heel sterk uitstralingsveld krijgen. Het licht wat ontstaat door yoga, meditatie etc. Zo krijg je guru's en volgers. Maar dat licht blijft van deze wereld. Het ego blijft vaak gewoon aanwezig of verhuld in andere vormen, uitdrukkingen. Daarom komen guru's ook vaak ten val omdat een zwakke plek of zwakke plekken extra zich versterken. De mogelijkheden die een guru krijgt. Maar het ware Licht kan zich niet bewijzen, is wat het is. Het hoeft ook niks met wat het is. Het is. Zo hoef ik ook helemaal niets meer met wat ik ben. En mag je van me maken wat je wil. Dat heeft al heel lang geen trilling meer. Je kunt me niet groter maken of kleiner. Ik Ben die ik Ben. En zo doe ik wat ik do...

Ja, waarom heb je dat jasje gekozen, een man een vrouw? Het heeft zo'n fundamentele gevolgen welke keuze je maakt. Nog meer in andere landen en bij meer starre geloven. Je hele leven bepaald door je geslacht. Van daaruit vormt zich alles om je heen. Al is het maar het fundamentele verschil dat een vrouw een kind kan baren en een man niet. En een vrouw heeft een maandelijkse cyclus en de man niet. En dan nog alle culturele verschillen in hoe naar een man een vrouw gekeken wordt. Dus ja je levensloop is totaal verschillend afhankelijk van of je voor het mannelijke of het vrouwelijke geslacht gekozen hebt. Dan heb ik het nog niet eens over als je liefde voelt voor je eigen geslacht. Of nog moeilijker als je voelt dat je niet in het juiste jasje zit. Allemaal ervaringen. Bepalende ervaringen. Heel interessant om er naar te kijken. Want ik weet zeker dat in ieder geval jij die dit leest, al vaker in andere jasjes rond gelopen hebt. Ligt dan niet een uitdaging erin om begrip te kweken tu...

Eigenlijk is, waar de wereld nu om draait algeheel omgekeerd aan wat werkelijk vervulling zou kunnen geven. En die vervulling ligt binnenin, in een jezelf daarvoor openen, voor wat al vervuld is. Zo zal alles tot vervulling kunnen komen. Maar bijna altijd is die Bron afgesloten en zo ontstaat het ego, vol afhankelijkheid en gespletenheid. Onbewust voelen we ons leeg dus we hebben steeds weer iets nieuws nodig om ons mee te vullen. Juist omdat we onbewust zijn, niet binnenin vervuld zijn, kunnen we op alle mogelijke manieren gemanipuleerd en geprogrammeerd worden, met wat voor cultuur, religie of modeverschijnsel dan ook. Als iedereen het doet ga jij het ook doen. En schijnbaar is er in het westen dan een cultuur van echt een individu worden, je onderscheiden, maar ook dat is schijn, want t moet wel passen binnen bepaalde richtlijnen, bepaalde inkadering. En iedereen doet mee om nog specialer te zijn nog cooler nog geweldiger en we verliezen wie we werkelijk Zijn. We worden dus opgejaag...

Het heldere Zijn, daarin is het vervuld. Heel helder intens aanwezig zijn in wat is. Zo levend in het Eeuwige moment. Dat heldere Zijn is Liefde.  Dat is dus niet iets van buiten, dat is iets van binnenin. En tuurlijk straalt dat wat binnenin is naar buiten, in alles wat is. Het bevrucht de zintuigen. Maar hierin is dan geen afhankelijkheid meer. Het is een extraatje, meegenomen. En tuurlijk ben je ook in dit heldere zijn heel helder afgestemd op wat is. Want je staat er niet meer tussenin. Het heldere Zijn Weet. Het ware Weten is altijd verbonden met de Liefde. Omdat dat heldere Zijn er niet is, maken wij deze wereld. Maken wij deze wereld heel gespleten, complex verwarrend. Omdat dit heldere Zijn er niet is, is de wereld vol conflict. Er is afhankelijkheid, hechting, aan mensen, dingen, verwachtingen, verlangens, noem t maar op. We hebben het fundament verloren, als we het al ooit gehad hebben. Het heldere Zijn is zou je kunnen zeggen, het Licht in de duisternis. Met dat heldere ...

Is schoonheid relatief, aangepraat? Volgens mij toch niet, is t afhankelijk van de innerlijke afstemming de innerlijke Verbinding. Dat daarin zichtbaar wordt wat schoonheid is. En hoe dieper die afstemming hoe zuiverder hoe puurder dat wat waarlijk schoonheid is in alles ervaren kan worden.   Die schoonheid zal zich toch vooral openbaren in de natuur omdat die geen masker heeft geen muur, puur is wat het is. Dus daarin kan in alles schoonheid ervaren worden. Maar in de mens afgesloten zich afgesloten hebbende achter n masker achter n muur, is daarin nog schoonheid? Een mens die geen beleving heeft met de Bron met de Liefde, zichzelf opgesloten heeft in eindeloze beelden? Is daarin ook niet sprake dat het gelaat iets zichtbaar maakt, vooral het gezicht? Dat een open gezicht veel meer de schoonheid kan openbaren dan een gesloten gezicht? Of in objecten alles wat gemaakt is vanuit praktisch oogpunt, doelmatig, functioneel, is daarin nog schoonheid? Spreken voorwerpen/objecten ook...

Ten eerste het aspect van de Essentie. Uiteindelijk is dit heel leeg, een heel helder Zijn. En overal waar dit vrijkomt is dit hetzelfde. In die Kern zijn we één. In dat beleven. En ja t is een heel leeg gevoel, moeilijk te omschrijven, wel heel licht omdat je gedragen wordt door het Licht, heel onbevangen en vreugdevol. Je zou t kunnen vergelijken met weer als n kind zijn, geen opgeblazenheid een warm medegevoel met alles en iedereen. En dan de andere kant, zijn we uniek in alles wat door ons heen raast aan emoties, opgewekt door bepaalde gedachten. Of komt dit toch wel heel erg overeen steeds, waar maar triggers zijn, bij anderen. Is t niet een bepaald reservoir aan uitingen waar weinig oorspronkelijkheid in is, niet werkelijk iets nieuws onder de zon? Bewustzijn heeft niets te maken met t verstand met de mind. Het is een hele andere bron van kennis. Die leer je niet in boeken, is ook niet iets van uit het hoofd leren. Je Weet t gewoon, het gaat stromen, je hebt de Bron aangeraakt. J...

Nederigheid heeft niets met vernedering te maken. Het is een kernaspect van het spirituele Pad. Daarin kun je ook her-kennen waar werkelijk de Liefde vrijgekomen is. Omdat hierbij nooit meer sprake kan zijn van opgeblazenheid, van de energie van hier ben ik, kijk mij s wat ik kan. Dit is in totale tegenspraak met nederigheid. Een totale overgave, buigen, in een beleven hoe groot hoe groots God het Goddelijke in jou is. Hoe dieper je dit mag voelen/ervaren hoemeer je niets liever wil dan je hoofd buigen en nog dieper buigen en nog nederiger worden en nog meer omdat je keer op keer mag ervaren hoe ontzagwekkend Gods Plan Gods schepping is. In een alles overgeven zul je meer ontvangen dan je zelf ooit had kunnen voorstellen. Het Sleutelwoord is Liefde. Die komt vrij, die mag je meer en meer ervaren, en zo wordt je heel natuurlijk heel heel nederig. Dit heeft tuurlijk niks te maken met dat God zich zo groot voelt. Het heeft te maken met ruimte scheppen, ruimte maken. Als wij er nog zijn st...

Het is niet altijd makkelijk anders te zijn. Anders te zijn in beleven in hoe je in de wereld staat, hoe je dingen ziet. Een periode voel je jezelf daarin onzeker, ga je in de aanval, moet je jezelf bewijzen, is er oordeel.   Maar als t dan meer en meer wortelt in jezelf, dat Andere, kun je meer en meer eenvoudig Zijn die je bent. Als je als t ware iets wakker gemaakt hebt in jezelf wat in potentie in iedereen zit maar bij veruit de meeste nog slapende dan ben je daarin heel kostbaar in wie je bent. Je leeft iets voor, je laat iets zien wat mogelijk is. Je maakt stappen die vaker voor anderen moeilijk zijn te bevatten omdat ze schijnbaar zo'n risico inhouden. Maar je hebt de Zekerheid in jezelf gevonden. Een totaal anders omgaan met het leven, wat belangrijk voor je is. Een heel natuurlijk zijn in wie je bent, je niet verschuilen, kwetsbaar durven zijn.  Allemaal hartstikke kostbaar.  Soms moet je een lange adem hebben, bv binnen de familie. Wat doet ie wat doet ze a...

Iets doen omdat het vreugde geeft. Dat kan ook in geven in delen wat in je is, in luisteren en er zijn voor de ander in troost in steun in een lach in stilte in alles wat je bent. Maar dat is pas natuurlijk als hierin geen afhankelijkheid is, als het echt vanuit een geven om de ander is zonder iets terug te verwachten zonder eigen verlangen. Ook met werk, niet alle werk is dus creatief in de specifieke betekenis van het woord maar alles kan een creatie zijn een uitdrukking van het Leven. Als je jezelf erin kan geven als t je vreugde geeft, als je ervan geniet om het te doen wat dit ook is. Eigenlijk algemeen in het leven. Betekent een totale ommekeer van alles waar t in de wereld omgaat. Binnenin ligt de vervulling, binnenin begint het. Als Het daar gevonden is heb je alles gevonden is alle afhankelijkheid verdwenen. Als je Het gevonden hebt geef je heel natuurlijk om iedereen en alles wat in je is. Iedereen heeft daarin weer andere kwaliteiten, gaven, talenten noem maar op. Belang...

Het gaat er niet om, iets specifieks te beleven, iets specifieks op te wekken, een bepaalde golf van beleven. Het gaat erom dat alles meer en meer doordrenkt mag worden met het Leven, dat je dit mag beleven. Anders ontstaat er weer dualiteit, onderscheid, afhankelijkheid. Dan moet je eventueel iets doen of blijven doen om dezelfde ervaring terug te krijgen. Het gaat niet om bepaalde extatische ervaringen, geweldige beelden, noem maar op. Het gaat erom dat alle zintuigen bevrucht worden door de Liefde, dat je vervuld wordt door de Liefde, door het Leven. Dat is het einde van de dualiteit, de eindeloze strijd. Daar kun je dan niet meer uit vallen en je hoeft er niets meer voor te doen om het te verkrijgen om het te behouden. Het is uiteindelijk de enige Werkelijkheid die overblijft. Het is niks en toch is t alles. Dat wat voor alles is, voor alle invulling, puur indrinken wat is, zonder voor of afkeur. Dan mag uiteindelijk alles doorstraalt worden met Het met Liefde in helderheid het Lic...

Het begint met zoekt en je zult vinden. Maar ja wat zoek je en wat vindt je dan? Zolang je zoekt zul je Het eigenlijk niet vinden. En toch is t een onderdeel van de weg die je niet over kunt slaan. Je zoekt van alles in van alles, bezeten van, van alles in deze zoektocht. En meestal ga je dan voorbij aan waar je Het kunt vinden. In jezelf. Als je dan uiteindelijk uitgeput bent van deze zoektocht dan komen de mogelijkheden. Dan kan de overgave komen, het alles overgeven. Het met lege handen staan. Het vanuit je hele wezen kunnen zeggen, ik geef me over, niet mijn wil geschiede maar Uw wil. En dan kan het antwoord komen, mag uiteindelijk de vervulling komen, al is dit dan nog slechts het begin van een nieuwe fase. Echt bij jezelf zijn. Echt in aandacht zijn, in het nu zijn, open en ontvankelijk. Aanwezig zijn. Voelen wat is. Dan kan het antwoord in jezelf gegeven worden op alle vragen die je hebt. Dan kan waarlijk het Bewustzijn gaan spreken over alles wat is, wat speelt, wat in je omgaa...

Er blijft altijd een bepaalde eigenheid, dat verlies je niet. Dat is je persoonlijkheid waardoor je deel kunt blijven nemen aan t leven. Er vervluchtigt wel steeds meer en helemaal als je t proces tot t einde doorgang laat vinden. Maar zolang dit niet gebeurd is blijf je bepaalde eigenheid behouden. Dit wordt ook zichtbaar in bv Krishnamurti of Osho. Hun Essentie is hetzelfde, al zullen volgers van Krishnamurti of Osho me misschien tegenspreken, maar hun persoonlijkheid en uitdrukking totaal verschillend. Uiteindelijk word je steeds onpersoonlijker en toch betrokken. Maar t is veel stiller, leger. Je bent gewoon aanwezig en laat de wereld binnen. Uiteindelijk bekrachtig je vooral de Essentie, daar resoneer je op, daarin voel je die eenheid, die verbinding, daarin ben je één. Maar in de Kern is er Liefde voor iedereen al is die heel onpersoonlijk. Je voor en afkeuren verdwijnen daarin, je oordelen. Alles is wat t is, we zijn allemaal onderweg. Maar in de Ziel ben je dan werkelijk ee...

Wat is dat, ik? Het is niks. Een woordje. Het is maar wat je onder t ik verstaat, wat je eraan verbindt. Ontleen je er waarde aan, moet je er iets mee? Er is een groot verschil tussen ego en persoonlijkheid. De persoonlijkheid kan de Christuskracht uiteindelijk doorlaten, de persoonlijkheid uitgezuiverd van het ego. Je volgt nog slechts, de Stroom van binnenuit. Uiteindelijk is er een basis waarin het vervuld is, maar de Weg gaat altijd door in verdere ontvouwing, verdieping, verruiming. Maar je ego hoef er niks meer mee, die is verdwenen. Uiteindelijk ben je niets,  ben je alles.  Alles mag van je gemaakt worden, dat maakt voor wie je Bent niets uit, want dat Weet je Zelf. Daarin spreekt het Weten, waar nodig het Geweten. Daarom ben je uiteindelijk ook vrij in die Verbinding. Wat andere mensen ook over je zeggen. Je neemt verantwoordelijkheid voor je Bewustzijn, je Essentie, niet meer niet minder. Uiteindelijk ben je dan vol-ledig, dus leeg van je ikje van het ego en vervuld ...

Het 'probleem' met mystieke ervaringen, met zo'n sprong in beleving is, dat je andere mensen daarin niet mee kunt nemen. Op dat moment is alles zo klaar als n klontje, dat is Het gewoon, niet moeilijk doen. Maar je kunt dit uiteindelijk niet overplanten. Iemand blijft in zijn/haar realiteit en wordt misschien even aangeraakt door deze realiteit  maar zakt dan terug in haar/zijn eigen bewustzijnsstaat. Dit beleven valt niet tevoorschijn te roepen, eens mag t gebeuren, plotseling terwijl je er niet op voorbereid bent. Juist als je er niet op voorbereid bent. Ik heb ook van die 'sprongen' mogen maken.  Maar het moet dan allemaal nog op aarde komen. Het wonderlijke daarbij is ook, als je door een poort heengaat is t niet meer terug te pakken hoe moeilijk t ook weer was. Waar je zo vol van was is helemaal verdwenen. Je weet niet meer waar je jezelf druk over maakte. Je nieuwe ervaren is dan ook zo gewoon, wordt weer zo snel gewoon, omdat dit dan je dagelijkse realiteit g...

Wie of wat is dat toch de Geest de Heilige Geest. Die innerlijke begeleiding, dat Geweten dat spreekt. We praten er zo makkelijk over, maar wat is Het nou? Hoe ik t dan beleef is Het toch vooral echt een Bewuste entiteit. Wat we werkelijk Zijn, altijd Zijn, er altijd voor ons is, en dat alles overziet wat is. Ieder heeft daarin weer een unieke begeleiding, omdat we in Essentie ook uniek Zijn en blijven. Ben r gewoon eventjes over aan t borrelen. Er is dus ons Essentiele Zijn, Bewustzijn, dat er altijd voor ons is, het beste met ons wil. Het geeft ons heel veel ruimte in onze ont-dekkingen, omdat het er om gaat, dat we het zelf ont-dekken, dan is t weer een. Niet als er aannames zijn, jasjes aangetrokken worden. Is onze Essentie een engel? Iedereen heeft een beschermengel wordt er gezegd. Is er daarin misschien overleg tussen andere beschermengelen om iets te laten gebeuren, ingevingen die gedaan worden, dat ze met elkaar in contact staan? Dat zo de toevallen komen, de synchroniciteit, ...