Kagib Weteninhethart

Er is een juist moment voor alles. Zijn op het juiste moment op de juiste plek. Dit is niet iets relatiefs. Het ikje wil vaak vooruit terwijl eigenlijk het moment is om stil te staan. Of het wil stil staan als t moment is om in actie te komen. Dan sta je buiten het moment, buiten het eeuwige moment. Dan draag je jezelf, ga je op je eigen kracht, maar wordt je niet gedragen door de Oerkracht, door het Al. Dan mag je hiervan uiteindelijk de vruchten plukken en is er weer een mogelijkheid om terug in harmonie te komen met dit Eeuwige moment. Je Weet het ook als je hiermee in harmonie bent. Je voelt je vervuld, innerlijk vredig, heel licht, stil. Van binnenuit voel je dan de Kracht. Maar het is een stille Kracht. Als je hiermee verbinding hebt dan kun je alles aan, hoe woest de stroom ook wordt, hoezeer je ook heen en weer geslingerd wordt, het past in dat moment. De rivier is in een stroomversnelling. Totdat ie weer tot rust komt en je weer wat op adem kunt komen. Dus ja, uiteindelijk is ...

Het Licht kan het beste inlichten als je binnenin verstild. Dan is het Licht ook het meest helder en kun je je eigen Weten opvangen.  In jouw hart is Liefde. Dat mag je voelen in jezelf, puur Liefde. En die Liefde omvat jou. Het heft geen beschuldigend vingertje, laat jou zijn in alles wat je doet. Het straalt ook in alle anderen en heft ook daar geen beschuldigend vingertje. Het laat ons zijn in een eeuwig geduld. Totdat we ons openstellen voor deze Liefde die er altijd is, voor jou en iedereen er is. Die je dan mag/kan vervullen. Waarin je rust en vrede mag vinden, en waardoor je als vanzelfsprekend jezelf en de ander liefhebt. In deze Liefde mag veel op zijn plek vallen, wat nu zo moeilijk lijkt. Het is eigenlijk het kerngegeven van het leven, de stilte. Zolang die stilte er niet is, zolang er nog zoveel sterke voor en afkeur is, emoties, blijven we speelbal van zoveel krachten. Maar als er steeds meer innerlijke verstilling ontstaat, zal die Liefde in ons, meer en meer kunnen s...

Wat ze altijd van een kind zeggen, wat je zegt ben je zelf, is ook wat je denkt ben je zelf. Dit is helemaal neutraal, kan dus alles zijn, hemelse gedachten en laag bij de grondse om t verschil maar aan te duiden. Dus wat denk je, wat gaat er in je om? Dat ben jij. Dit kan natuurlijk heel eerlijk maken, als je hier naar durft te kijken zonder oordeel. Maar kan ook heel fijn zijn. Je hebt ook het positief denken maar dan ga je juist in de fragmentatie, want wat is positief en wat negatief? je kiest vanuit jouw ikje, vanuit de denker, en gaat dan juist het spel van de illusie in. Dit wil ik, en dat andere niet, en waarom dan niet? Maar je bent veel meer dan je denken en met mentale spelletjes kom je er niet. Nee, het gaat om aandachtig aanwezig zijn bij je denken. Zonder het speciaal in te vullen, er iets anders van te maken. Het diep door je heen te laten dringen, dat ben ik, want dat denk ik. En is je denken vervuld met liefde, verbonden met iedereen? Waarom dan niet? Wat denk je toch ...

Dat is de kern van het drama van het leven we hebben het om wat voor reden dan ook zelf willen doen. Daar plukken we nog steeds de wrange vruchten van. De reden hiervan is niet van belang. Op zich zijn er nog eindeloos mogelijkheden in het hier zijn. De aarde is ook een gevolg van die val maar heeft wel een functie. Er is een reden waarom we hier zijn en waarom alles is zoals het is. Maar die functie krijgt pas werkelijk zin als we gaan luisteren naar wat echt Weet in ons. En dat doen we (nog) steeds niet of minimaal. Er liggen zo'n grote mogelijkheden in deze tijd opgesloten maar de grootste kans zin en perspectief hierin hebben we nog steeds afgesloten. Het mag niet het reilen en zeilen hier op aarde bevruchten op grote schaal. Het is niet geïntegreerd in wat voor systeem cultuur, geloof hier op aarde dan ook. Daarom rest slechts dat het binnen mag breken in het individu. Daar gaat bijna altijd veel aan vooraf. Of je bent ermee geboren dat je van begin af aan voelt het klopt niet...

Ja, psychiatrie, hulpverlening. Ik heb heel veel gesprekken gehad, gedeeld met mensen die in dit circuit terecht gekomen zijn. Belangrijkste wat steeds terug kwam is dat waar invoelingsvermogen, echt luisteren ontbrak. Dat heb ik wel altijd gedaan, heel natuurlijk zonder bedoeling. Ik ben er als het ware mee geboren. Ik heb ook een opleiding gedaan maar niet zozeer voor therapeut maar meer groepswerk. Achteraf gezien was ik daar waarschijnlijk meer op mijn plek geweest maar het lot had anders besloten. Op de opleiding waar ik zat ontbrak ook dit zelfkennis stuk dat echt openstellen voor de ander. Heb daar alles geprobeerd hier verandering in te brengen, de school hierin uit te dagen, de leerkrachten en mijn medestudenten. Het was ook het prille begin van mijn spirituele pad. Natuurlijk kan bepaalde kennis van belang zijn maar zo snel duikt de mind ertussen zet alles vast en de Verbinding is verloren. Dus voorop zou moeten staan in alle opleidingen die zelfkennis, het zelfonderzoek het ...

Het fundamentele probleem van de wereld is dat de vrouw het vrouwelijke in de mens als minder beschouwd wordt als de man het mannelijke. Anders gezegd het hoofd is de meester van het hart. Het zou eigenlijk andersom moeten zijn. Het zou moeten beginnen met het hart. Het ware Leven begint pas met een open hart. Een open kwetsbaar hart waardoor ervaren kan worden wat onkwetsbaar is. wat onvoorwaardelijk in Liefde is, wat ons onvoorwaardelijk lief heeft. Wat echt Weet in ons, niet het denken te weten van de mind. Daarin moeten we heropgevoed worden. Dat moet al beginnen bij de geboorte. Niet kijken naar het geslacht maar naar het hart. Dat het hart, wat ik noem het Weten in het hart ruimte mag krijgen in dat prille leven. Wat het kind werkelijk is. Dat zou nog eens een ontvangst zijn van dat kind als het echt gezien wordt. Dat het op kan bloeien op kan groeien in de ware potentie. En wij, wij volwassenen die denken volwassen te zijn, we zouden ons eens grondig moeten herbezinnen waar het ...

Daarom zijn we hier, om fouten te maken. Deze wereld is geen harmoniemodel. Het is een school. We zijn hier om lesjes te leren, en ieder heeft daarin weer een ander lesje. Een andere achtergrond, een andere levensopdracht, andere aspecten die in het Licht willen komen. Het gaat er daarin niet om, dat we elkaar de les lezen. Maar van elkaar willen leren. Samen groeien, toelaten in jezelf wat de ander je wil zeggen. Het is zo makkelijk alles buiten jezelf te plaatsen. Hij, heeft het gedaan of zij, of die instantie, je familie, vrienden, die groep etc. etc. Dan hoef je niet meer in jezelf te kijken. In jezelf te kijken wat jouw aandeel hierin is. De ander is precies op de juiste plek voor jouw leven en voor die ander. Je hebt hem/haar je leven in gebracht of die situatie omdat hij/zij jou iets wil zeggen en andersom. Daarin is geen toeval, het valt op je toe. Je hebt het aangetrokken. Waarschijnlijk was het allemaal al bepaald voordat je hier kwam. Dat toen alles precies zo voorbereid is ...

De maatschappij heeft het over een geweten maar dat heeft meestal niks te maken met het ware Geweten. Dit geweten is cultureel bepaald, is niet levend, is gebonden aan regels en dogma's. Het ware Geweten is tijdloos Universeel. Het is levend binnenin. En daarin zouden we heropgevoed moeten worden, voeling te krijgen met dat Geweten. Dat het hart voorrang krijgt omdat daar dit Geweten zich uitspreekt. Dat kan dus pas met een open hart. Dus het begint met dat we gaan van het hoofd naar het hart. Dat zou het fundament moeten worden van het totale leven, het hart. Als het ware van geboorte tot het sterven. Dan Weten we het zelf, en kunnen we echt verantwoordelijkheid gaan nemen voor het leven. Dit in een antwoorden op dat Geweten, zodat je daar meer en meer aan zult beantwoorden. Dan hebben we al die regeltjes niet meer nodig, dan kunnen we elkaar aanspreken op dat Geweten. Want ja dat Geweten is niet een mooi woordje maar kan fiks schrijnen pijn doen als je niet wil luisteren, zonder ...

Dat is belangrijk jezelf te realiseren, de wereld bestaat niet, we leven in een spiegelwereld. Het weerspiegelt wat in ons is en het weerspiegelt ook wat we hier meegenomen hebben naar de aarde. Zolang je niet echt Verbinding gemaakt hebt met wat niet van de aarde is ontkom je daar niet aan, hierin is geen blind toeval. Wat op je toevalt is gezaaid in dit verleden hier op aarde maar ook vele verledens van andere persoonlijkheden in andere levens. Steeds komen we hier om lesjes te leren. Geen oordeel maar rechtvaardigheid. Geen schuld maar verantwoordelijkheid. Die spiegel is hard zolang je geen intentie hebt tot innerlijke verandering, om je te openen voor wat echt Weet in jou. Dan bots je tegen die spiegel op als je je verzet en dat doet pijn. Die spiegel kan meedogenloos zijn. Soms of vaker breekt de spiegel, valt uit elkaar in eindeloze stukjes, raak je in jezelf helemaal gefragmenteerd. Niet makkelijk dat te helen. Maar nogmaals als je je opent je hart opent voor wat veel groter is...

De wereld waarin je leeft, de mensen om je heen, de situaties waarin je komt, dat is geen toeval. Dat valt op je toe, dat trek je aan. Het begint al bij je geboorte, je ouders, of de plek waar je geboren wordt ook dat is geen toeval. Dat wordt je fundament van waaruit alles zich ontvouwt. Als die basis niet goed is heeft dit natuurlijk grote gevolgen voor de rest van je leven. Er ontstaan trauma's en die geven zich dan vorm buiten jou. Zolang je hier niet echt iets mee/aan doet zal je leven ellendig zijn. Jijzelf kan hier niets aan doen want je handelt dan vanuit je trauma vanuit je ervaringen vanuit je misvorming. Onbewust, dus je weet eigenlijk niet echt waarom je doet wat je doet. Je zit gevangen, bent bevangen door het verleden. Self Fullfilling Prophecys ontvouwen zich, je trekt die mensen aan, die situaties, die passen bij jouw trauma jouw misvorming. Hoe hier uit te komen? De enige mogelijkheid is je te openen voor wat dieper binnenin is, je hart daarvoor te openen. Dat wat ...

Het grote probleem van de huidige tijd, in de Westerse wereld binnen de gevestigde structuren, God is buiten spel gezet. We denken het zelf beter te weten te kunnen. En daarom zijn we ook aan onszelf over geleverd. We plukken de vruchten van de zaden die we gezaaid hebben en blijven zaaien. Op zich is het natuurlijk hartstikke goed dat tot op zekere hoogte de kerk is ingestort. Dit is bijna altijd een heel onderdrukkend systeem geweest wat niets te maken had/heeft met de Goddelijke Vonk. In het verleden, met de inquisitie waarin afschuwelijke dingen gebeurd zijn waarin juist de mensen die die Goddelijke Vonk in zichzelf voelde gemarteld werden of zelfs vermoord. Later hebben hier wel veranderingen in plaatsgevonden maar over het algemeen krijgt de ware Goddelijke Vonk binnen de kerk geen ruimte, wordt ontkend, belachelijk gemaakt. Buiten de kerk trouwens ook, er is geen wetenschappelijk bewijs dat er zoiets als een Goddelijke Vonk zou bestaan. En de dooddoener, als God bestaat, waarom ...

In alle oprechtheid veel van die uitspraken van Jezus zijn eigenlijk niet echt wijs. Want dat kun je allemaal niet doen zoals bv God liefhebben. Dat is een proces. Dat gaat om een levend iets. God wil in jou opstaan, wil zich kenbaar maken door jou heen. Maar dan zal je je wel eerst voor God voor het Goddelijke moeten openen. Zonder open hart geen proces, geen mogelijkheid. Zonder open hart kun je nooit werkelijk van God gaan houden want dan kun je God niet ervaren. Dan zijn het denkbeelden, regels, dogma's. Dan zijn het jasjes die je aantrekt. Dus daar staat of valt alles mee. Ben je open is je hart open voor God, het Goddelijke? Zonder die openheid heeft het geen enkele zin iets te lezen of naar iemand te luisteren. Dan worden het beelden waar je je eventueel achter kunt verschuilen als je een krachtige mind hebt. Maar echt leven zit hier niet in. Als God werkelijk levend in je wordt zul je dit Weten. Dan kun je niet meer om jezelf heen, dan doet het leven pijn, dan doet het pijn...

Laat dit eens tot je doordringen. Alles wat jij doet, alles wat jij denkt dat je bent, alles wat jij wil alles wat is, is van deze wereld. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Ik zeg ook wel eens, alles is vluchtig behalve Dat. Wat Dat is, mag je een eigen naam gegeven. Als je dit echt door je heen laat dringen, wordt dan alles waar je vol van bent niet heel relatief? Wat is nu echt belangrijk? Er is niet zoveel belangrijk. Het enige wat van belang is in het leven is de diepste intentie hebben dat je Verbinding mag maken in jezelf met wat niet van deze wereld is. Wat niet besmet is door deze wereld. Wat echt Weet. Weet wie jij bent, Weet wat is, Weet wat Wil. Wat echt Liefde is. Geen Liefde die om kan slaan in haat of andere emoties. Liefde die altijd Liefde is. Die Verbinding kan alleen gemaakt worden met een open hart. Want in het hart is dat Weten. Het Weten in het hart. Het LiefdeWeten in het hart. En dat is dus het fundamentele probleem in de wereld. Er is geen open hart. Geen o...

Het ware levende Weten is alleen binnenin. Dat is geen kennis die je uit boeken kunt leren al kunnen bepaalde boeken geschriften het wel aanraken eventueel wakker maken, dat je het her-kent. Je wist het al maar het wilde nog even gezien worden. Dan zijn boeken heel kostbaar en kunnen ze van grote betekenis zijn. Die rol hebben ze zeker ook in mijn leven gehad. In deze tijd, in de overspoeling van informatie op het internet zijn hierin de mogelijkheden natuurlijk nog veel groter. Je kunt er natuurlijk ook helemaal versplinterd door raken omdat je niet werkelijk een innerlijke Kern hebt. Maar ook in het dagelijkse leven kan dat levende innerlijke Weten werken, als je je hart open hebt. Dan kan alles hierin van betekenis een teken zijn. Het mooie is dat in dat proces de echte Liefde die Weet door ons heen op aarde kan komen. Als alles waarlijk tot een doorleefd begrip wordt. Dan wordt je niet hoogmoedig juist niet. Want wat staat in de bijbel al sprak ik met de tongen der engelen maar ik ...

Dat is het grootste drama van het leven, we proberen buiten te vinden wat binnenin ligt te wachten. Daar is de hele wereld op gefundeerd op wat buiten is. Dat is normaal, daar leef je voor. Voor carriere, hoe je eruitziet, wat je kunt, hoeveel geld je hebt, macht, aanzien. Maar ja omdat we daar zo afhankelijk van zijn, zijn we eraan gehecht, en zijn we bang te verliezen. Een relatie, geld, carriere, mooie spulletjes. Daarom, daardoor zijn we gespleten. We bouwen muren om ons kwetsbaar hart, zetten maskers op om maar niets te voelen. Daardoor sijpelt meer en meer de ware bezieling, belevendiging weg. we weten niet meer beter, niemand zegt dat het anders is. We moeten meedoen met de ratrace. Waarnaartoe? Waarvoor? Is niet alles vluchtig? Wat niet vluchtig is, is binnenin. Dat is Eeuwig, dat draagt de tijd in LiefdeWeten. Maar, dat kunnen we pas ervaren als we ons hart openen. En ja, dat betekent kwetsbaar zijn. en dat willen we nu net niet. Dat wordt niet geaccepteerd, dat mag er niet zi...

Wie ben jij? Vaker gaan we ervanuit dat wie we nu zijn dat we dat zijn. Maar nog veel vaker is dit helemaal niet zo. Waar komt jouw drive vandaan? Jouw invulling van het leven, waar je voor gaat? Ben jij dit echt zelf? Heel vaak zit er iets onder, worden we gedreven door het verleden, door ervaringen, door opvoeding, onze cultuur of bv geloof. Heel vaak hebben we wie we werkelijk zijn onderweg verloren. Leven we eventueel op de automatische piloot, geen eigenheid hierin geen authenticiteit. Niet werkelijk een beZield zijn. Dag in dag uit dezelfde routine. Ja, dan is er ook niet werkelijk iets nieuws onder de zon. Dan ben je zoals de meeste en zo ga je dood. Wil je dit? Wil je hier tot je dood mee doorgaan? Als je m nog niet gehoord hebt, er is een roep in jou. Je wordt geroepen door wie je werkelijk Bent. Geroepen om op weg te gaan, een ont-dekkingstocht. Ont-dekken wat bedekt is geraakt onderweg, op jouw levensweg. Maar die reis kan alleen gegaan worden in een open zijn, je hart opene...

Eigenlijk is de kern van het probleem waar de wereld mee zit, dat het leven is gebaseerd op het denken op de mind, op wat we denken te weten denken dat is denken dat wil. Maar daarin is dus helemaal geen openheid voor wat echt Weet in ons. Wat in het hart is, het Weten in het hart, wat dus de kern van de Sleutel is. Met dat Weten in het hart kan een nieuwe wereld opgebouwd worden. Op geen enkele andere manier is dit mogelijk. Hoe is dit voor jou, als je dit zo leest? Neem je dit als kennisname aan en ga je weer terug naar de orde van de dag? Voel jij in jezelf iets van dat Weten? Dat echte Weten? Vertrouw je daarop? Neem je dit mee in je leven? Hoe ga jij hiermee om in het dagelijkse leven? Heb je ervaringen hierin? In je dagelijkse praktijk, de betekenis van dat ware Weten. Of de andere kant het gevangen zijn in het denken te weten, dat het daarna eventueel anders was? Het enige van belang is dat dit ware Weten gaat stromen, ruimte krijgt in ons. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-...

Ja, daar staat of valt alles mee, een open hart. Het klinkt zo simpel, en is dat  eigenlijk ook. Het was al heel vroeg in mijn leven dat ik dat Pad op ging, ik kon niet anders. Ja, dit was heel kwetsbaar, maar alleen door kwetsbaar te zijn, gekwetst te kunnen worden kon ik worden die ik nu Ben. Er is geen andere weg. En waarom lijkt die weg dan zo moeilijk te zijn. Gewoon heel eerlijk heel puur zijn, geen schijn. Niet alles bij de ander leggen maar in je geraakt worden voelen, in jezelf voelen wat de betekenis hiervan is. Alles wat in je wakker wordt aan gedachten, emoties. Wat ze jou willen zeggen, niet het bij de ander leggen, de splinter en de balk. Echt het Pad gaan is heel concreet, geen zweverij mooie praatjes maar alledaagse harde realiteit. Het aangaan, ingaan wat is. Wat dit ook is. Dat hier niet ons grootste verlangen ligt dat is wat er mis is. Hoe is dit voor jou, kijk hier eens heel eerlijk naar. Kijk je open en eerlijk met een open kwetsbaar hart naar de wereld? Laat j...

Probeer diep te voelen, wat jou draagt wat jou omvat wat Weet in jou heeft geen enkel oordeel over jou. Het Ziet wie jij bent van waaruit je ontstaan bent, je hele achtergrond kijkt dwars door jou heen, met ogen van onvoorwaardelijke Liefde. Diep, diep voelen dat alle oordeel alle schuldgevoel alle verwijt van daaruit alle onzekerheid en twijfel dat jij dit bent dat jij dit zelf in stand houdt, niemand anders. Je kunt de rest van je leven je hierin vastzetten of door dit echt diep te voelen dat dit zo is eruit breken. Ik zeg vaker, alles is zoals het is, maar het gaat er dan om, wat doen we met dat wat is? Daar gaat het hele leven om, wat doen we met dat leven? Alles, alles is materiaal. Seksualiteit is hierin voor veruit alle mensen vooral mannen een belangrijk aspect, de lust vaker vanuit onlust waar ze van in de ban zijn omdat die Liefde nog niet vrijgemaakt is, hiervoor nog geen opening is geen transformatie hierin plaatsgevonden heeft. Maar ook dit is wat het is. Je kunt niks doen...

Er is een abstracte Kracht, die straalt. Maar er is nog een aspect nodig en dat is de Verbinding met Zielen die de Weg al gegaan zijn. Anders kan er geen sprake zijn van innerlijke leiding door het alledaagse leven. Dat is het Weten in het hart. En ja die onpersoonlijke stralingskracht daarin mag je de Liefde ervaren die is was en altijd zal Zijn en die ook gewoon laat voelen dat alles illusie is behalve die Liefde. Alles wil in die Liefde oplossen. Maar wil je die innerlijke straling voelen en de innerlijke leiding ervaren, dan zal er een innerlijke Verbinding moeten zijn Dat is het Weten in het hart. En eigenlijk heeft de wereld dit bijna hermetisch afgesloten. Dit aspect kan pas binnen komen via een open hart en die zijn er heel, heel weinig. Maar als er dan wel een open hart gevonden is dan kun je niet meer om jezelf heen. Dan schroeit en brandt alles, komt alle schijn intens in het Licht te staan. Dan spreekt het Geweten, het echte Geweten niet een cultureel geweten. Naarmate dan ...