Kagib Weteninhethart

In de eeuwigheid ligt alles besloten. In het onzichtbare. Wat binnen het kader van de tijd alles openbaart, wat in de eeuwigheid besloten ligt. Het juiste moment voor alles. Dwars door alles heen. Hiertegen heeft de mens geen enkel verweer. Boven alles staat de Kracht. Een reservoir met een onkenbare inhoud wat kenbaar wordt gemaakt in de tijd. Wanneer het tijd is. En als het reservoir leeg is dan is het tijd. Tijd voor een nieuw begin. Dan is het oude voorbij. Dan zal de keuze gemaakt moeten zijn. Tot die tijd heeft de mens tijd. Elk moment is er mogelijkheid tot ommekeer. Tot keuze. De keuze om verbinding te maken met de eeuwigheid. Dat wat van werkelijke betekenis is. Maar wie ziet nog wat is, wat werkelijkheid is? Zit niet iedereen gevangen in een beeltenis? Ziet niet iedereen slechts een afbeelding, een verbeelding waarachter de eeuwigheid verborgen is? Hebben we niet van alles en iedereen een beeld gemaakt? De zin van het leven? Ieder zijn eigen zin? De zin bepaalt door de cultuu...

Tijd is iets relatiefs. Tijd is iets wat we hier gemaakt hebben. Tijd is boven op ons geplakt. We laten ons gevangen nemen door de tijd. We raken verstrikt in een illusie. Bij de geboorte is een kind tijdloos. En we kunnen weer tijdloos worden. Het lichaam wordt oud. Het lichaam is onderhevig aan de tijd. Het lichaam zit gevangen in de illusie. Maar de Ziel is tijdloos. En we kunnen groeien naar hernieuwde eenwording met deze Ziel. Dat wat we werkelijk Zijn. Het spel op aarde is een tijdelijke illusie. Het gaat erom, alle aspecten van deze illusie te doorzien. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-nhfC8xVImG

De Eeuwigheid is iets anders dan astrologie, dan numerologie of wat voor systeem dan ook. Dat zijn allemaal systemen van de tijd. Hoe ver die tijd ook reikt door alle levens heen. Het blijft de gevangenis van de tijd. Heel veel spirituele stromingen zijn daar een uiting van. Bv die bezetenheid van de maan als een heel concreet voorbeeld. Elke maand weer de maan de maan, de tijd de tijd, gevangen in de tijd, bevangen door de tijd. Geen vrijheid. Dus daar moet je vrij van komen wil je gaan resoneren met de Eeuwigheid. Alleen in de Eeuwigheid is het Niets, het draagt de tijd, het omvat de tijd door alle tijden heen met waarlijk Weten Liefde. Geen gevangenis hoe mooi die gevangenis er ook uit kan zien. De ultieme vrijheid in overgave aan het Eeuwige moment. Het is maar waar je open bent en hoe dieper hoe intenser je open bent voor dat Licht, die Vonk van Licht die alles in zich draagt hoe groter de mogelijkheid dat dit Licht meer en meer in jou kan gaan stralen, doorstralen. Dat j...

Ja, is er geen tijd? Er is in ieder geval een stroom van veranderingen. Ook in de natuur is en blijft alles in verandering ook al zit er een cyclus in. Er vinden ook veranderingen plaats door ons handelen op deze wereld die de natuur aantast. Allerlei uitdrukkingen van die natuur krijgen het daardoor moeilijk, bepaalde soorten sterven uit maar de natuur vindt zijn weg wel en als alles echt goed uit balans geraakt is ruimt de natuur ons op. De natuur heeft ons niet nodig wij wel de natuur.  Dus ja, geen tijd wel verandering alles in verandering. Kloktijd is gewoon praktisch een systeem om hier dingen te organiseren te laten functioneren.  Maar er is dus ook nog een andere stroom die als het ware buiten de tijd staat buiten al die veranderingen, die het overzicht heeft op alles wat zich binnen de tijd ontvouwt. Die Stroom kan echt veranderingen in gang zetten, vicieuze cirkels doorbreken, en zelfs de natuur helpen. Want als wij echt van binnenuit veranderen nemen we de natuur da...

Ja, dat is altijd als ik naar kinderen kijk en dan naar de volwassene, die grote mens die denkt dat hij/zij volwassen is geworden. Zoveel potentie aan leven, beleven, puurheid, verloren. Onbevangenheid, echt zien wat is. Ja, die speelsheid, alles als een wonder, we verliezen het allemaal. Omdat we op moeten groeien. Maar waar groeien we dan naar toe? Moeten we dan allemaal hetzelfde worden? Wat werkelijk op zou kunnen bloeien van binnenuit blijft onaangesproken. Het wordt niet aangeboord want het wordt zinloos gezien binnen alle culturen en geloven. Ja, hoe kan er iets anders in je opstaan als je vanaf de geboorte gebombardeerd wordt met zo is het zo moet dit, dit moet je leren, dat is goed en dat is slecht. Alle waarden en normen. En dit is niet alleen van dit leven het is van vele levens. Want door alle tijden heen zijn er steeds alleen maar enkeltjes geweest waar de ware opbloei was van binnenuit. Door alle tijden heen zijn deze enkeltjes vermorzeld, ontkent, belachelijk gemaakt. Wa...

Afscheid nemen.  Niet altijd makkelijk.  Zoveel dat was.  zoveel dat zo mooi was zo lief was zo fijn was.  Zo intens en vreugdevol.  Zoveel dat pijn was dat verdriet was dat verwarring was dat boosheid was.  Ook dat is vaak niet makkelijk los te laten. Afscheid nemen van de tijd.  Afscheid nemen van wat binnen de tijd plaats heeft gevonden.  Is dat mogelijk?  Een leven vol beleven, emoties en verlangens.  Vol ontmoetingen en moetingen.  Vol van werk en leven.  Vol van kinderen en relaties.  Vol van bezig zijn met zoveel.  Zo vol hiervan zijn.  Zoveel dat zich opgebouwd heeft binnen situaties waar verwarringen ontstaan zijn in intermenselijke relaties, spraakverwarring. Niet meer tot elkaar kunnen komen.  Een leven gevuld met zoveel. En nu mag je afscheid nemen.  Een kans.  Alsof er niets was.  Afscheid nemen met een hart van liefde.  Dat het toch goed was.  Dat het was wat t was....

Is toch weer een interessant prikkeltje, tijd bestaat niet? Verandering bestaat, maar tijd niet. We hebben de verandering alleen vastgezet in ons tijdsysteem. Tuurlijk is het praktisch ook wel makkelijk mbt afspraken en zo, blijft t allemaal wat overzichtelijk. Maar als je geleefd wordt door de tijd dan ben je gevangen, als je geleefd wordt door de klok. Als je geen verbinding voelt met dat wat niet van de tijd is, wat is, wat nu is, en elk volgend nu weer nieuw is. In die Verbinding blijft het leven levend, vibrerend, vol avontuur en mogelijkheid tot ont-dekking, verdieping, verruiming. Dan mag t leven vol verwondering zijn, spannend, levendig, niets wat vast staat. Dan zal er nooit verveling zijn, zal het leven niet saai zijn. Dan zullen we elkaar blijven zien in het eeuwige moment. Dan zullen we elkaar steeds weer als nieuw zien. Niet elkaar vastgezet hebben in beelden vastgezet in de tijd, vastgezet in wat was, in het verleden. Nee elkaar Zien met open en onbevangen ogen, waardoor ...

Alles is energie en van daaruit zetten we door ons handelen, door onze gedachten, onze emoties weer dingen in beweging die op ons afkomen. Uiteindelijk plukken we dan de vruchten hiervan. De vruchten die heel rechtvaardig zijn geen toeval in aanwezig is, altijd een teken is, betekenis heeft. Onze keuze, echte vrije keuze is bij de meeste minimaal. De meeste denken zelf te kiezen maar kiezen meer vanuit dat wat hun ouders, de maatschappij etc. voor hen koos. Daarin is geen werkelijk vrije keuze en zal er ook niet werkelijk iets toevalligs gebeuren. Van deze levensbepaling kunnen we meer en meer loskomen naarmate we ons bevrijden van t verleden. Dan kan meer en meer zich openbaren wat buiten de tijd staat, dus ook buiten die bepaling, buiten dat bepaalde plan met jouw leven. Meer en meer kan er zoiets zijn als volledige overgave, dat er niets meer tussenzit wat we zelf willen. Dan kan het beste de stem van God van de Bron gevolgd worden. Je zou kunnen zeggen, dat je dan verbinding maakt ...

Er wordt veel van je gevraagd, als je werkelijk het bevrijdingspad wil gaan. Wat wil je? Wat wil je werkelijk? Dit ten diepste in jezelf proeven. Eerlijk ernaar kijken wat er dan naar boven komt. Wat wil je, in al je handelen, in al je doen, in al je woorden, in al je stappen. Wil je de eeuwigheid, of de tijd? De Eeuwigheid is nu, de klare heldere lucht, maar wij zijn de wolken, wij zijn de wolken. En achter de wolken is de Eeuwige zon. Het is de bedoeling dat we oplossen, zodat we weer kunnen versmelten met de Eeuwigheid. Dat oplossen is het zuiveren van t denken en het reinigen van het hart. Het laten verdwijnen van alle denkbeelden, van alle beelden, zodat niets overblijft zodat je Alles hebt. We zitten zo vol met zoveel. En wat we hebben willen we behouden. Maar uiteindelijk hebben we niets en zal wat we denken te hebben vroeg of laat weer uit onze handen geslagen worden. Maar als je Weet dat je niets hebt, heb je alles. Als je opgelost bent, ben je weer een. We staan zelf steeds t...

Ja, de tijd. We hebben alle tijd, en toch glipt de tijd zo vaak, zomaar tussen onze vingers weg. We waren er niet? En de klok tikt verder, de jaren. We worden ouder, en zoveel kansen laten liggen, zoveel mogelijkheden om de betekenis te zien die voor t grijpen ligt. Die in ons zelf ligt en tot ons wil spreken. Maar er is ook een totaal andere afstemming, in een totaal andere dimensie. Wat eigenlijk buiten de tijd staat en waardoor we altijd op tijd zullen zijn, gedragen zullen worden door de tijd. Nu is het tijd, elk nu weer kans tot zien, inzien. Voelen, Weten, in het hart, wat het verstand ook zegt.  Niets meer weten en daardoor alles Weten. Het Al omvatten. Meer en meer waarlijk kunnen bevatten in een levend ervaren, in een levend bewust Zijn. Kagib

Afscheid nemen.  Niet altijd makkelijk.  Zoveel dat was.  zoveel dat zo mooi was zo lief was zo fijn was.  Zo intens en vreugdevol.  Zoveel dat pijn was dat verdriet was dat verwarring was dat boosheid was.  Ook dat is vaak niet makkelijk los te laten. Afscheid nemen van de tijd.  Afscheid nemen van wat binnen de tijd plaats heeft gevonden.  Is dat mogelijk?  Een leven vol beleven, emoties en verlangens.  Vol ontmoetingen en moetingen.  Vol van werk en leven.  Vol van kinderen en relaties.  Vol van bezig zijn met zoveel.  Zo vol hiervan zijn.  Zoveel dat zich opgebouwd heeft binnen situaties waar verwarringen ontstaan zijn in intermenselijke relaties, spraakverwarring. Niet meer tot elkaar kunnen komen.  Een leven gevuld met zoveel. En nu mag je afscheid nemen.  Een kans.  Alsof er niets was.  Afscheid nemen met een hart van liefde.  Dat het toch goed was.  Dat het was wat t was....

Ja, de tijd. We hebben alle tijd, en toch glipt de tijd zo vaak, zomaar tussen onze vingers weg. We waren er niet? En de klok tikt verder, de jaren. We worden ouder, en zoveel kansen laten liggen, zoveel mogelijkheden om de betekenis te zien die voor t grijpen ligt. Die in ons zelf ligt en tot ons wil spreken. Maar er is ook een totaal andere afstemming, in een totaal andere dimensie. Wat eigenlijk buiten de tijd staat en waardoor we altijd op tijd zullen zijn, gedragen zullen worden door de tijd. Nu is het tijd, elk nu weer kans tot zien, inzien. Voelen, Weten, in het hart, wat het verstand ook zegt. Niets meer weten en daardoor alles Weten. Het Al omvatten. Meer en meer waarlijk kunnen bevatten in een levend ervaren, in een levend bewust Zijn. Kagib

Onze laatste rustplaats, eindigend op de begraafplaats. Maar meer en meer worden we verast. Zijn we door de dood verrast? We verhuizen naar een andere plaats van bestemming. De as blijft achter in een urn. De as blijft achter voor hen die achter bliijven. Vasthoudend aan de herinnering, hoe de dierbare was voor hij of zij wegging. Deze herinnering houdt vast, waardoor we niet verder kunnen of willen gaan. Slechts terug willen draaien het bestaan. Een intens verdriet, maar ook dierbare herinneringen, voor hij of zij die men achter liet. Er zijn foto's, tekstjes opgeschreven, uit liefde, vol liefde, door hen die achter bleven. Onverwelkbare bloemenpracht. En zo wordt er nog heel veel aan de overledene gedacht. Er is een gemis. Een verlangen dat alles anders is. Alles anders zou zijn, soms een niet te dragen pijn. En stil staat daar de urn, de steen onbeweeglijk. Er komt niemand terug, ze zijn meegenomen door de wind. En het leven gaat door, ...

De tijd tikt bijna niet meer. Het gaat voortaan digitaal. In stilte ontvouwt zich nu het verhaal. Maar nog steeds gaat het leven op en neer. De tijd lijkt zelfs sneller te gaan. Met z'n allen hollen we erachteraan. Alles draait om de tijd, in ons bestaan. We moeten verder en verder, en het liefst sneller en sneller. Het lijkt wel een race tegen de klok. Dus de tijd tikt niet meer. Nee, want de tijd bestaat niet. Maar er is bijna niemand die dit ziet. Misschien als je een moment, of twee, stil blijft staan. Dat je dit dan mag voelen, en meer en meer mag leren verstaan. Kagib

Is toch weer een interessant prikkeltje, tijd bestaat niet? Verandering bestaat, maar tijd niet. We hebben de verandering alleen vastgezet in ons tijdsysteem. Tuurlijk is het praktisch ook wel makkelijk mbt afspraken en zo, blijft t allemaal wat overzichtelijk. Maar als je geleefd wordt door de tijd dan ben je gevangen, als je geleefd wordt door de klok. Als je geen verbinding voelt met dat wat niet van de tijd is, wat is, wat nu is, en elk volgend nu weer nieuw is. In die Verbinding blijft het leven levend, vibrerend, vol avontuur en mogelijkheid tot ont-dekking, verdieping, verruiming. Dan mag t leven vol verwondering zijn, spannend, levendig, niets wat vast staat. Dan zal er nooit verveling zijn, zal het leven niet saai zijn. Dan zullen we elkaar blijven zien in het eeuwige moment. Dan zullen we elkaar steeds weer als nieuw zien. Niet elkaar vastgezet hebben in beelden vastgezet in de tijd, vastgezet in wat was, in het verleden. Nee elkaar Zien met open en onbevangen ogen, ...

Geboorte en dood zijn als komma's in een zin zonder einde. Swami Rama Ja, en wat is dan die zin in dat eindeloze leven van geboorte naar dood, iets er tussenin en dan weer van geboorte naar dood? Eindeloze tijd om wat te doen? En wat doet de tijd met ons? Wat wordt opgeslagen in de tijd door alle tijden heen? Wat zich opstapelt opstapelt? Van waaruit we dan gaan leven. Heleboel kennis en ervaringen, vaardigheden. Maar wat is hierin werkelijk bevrijdend, helend? Gaat het niet om iets heel anders.. Om iets vrij te maken wat niet van de tijd is. Niet besmet door de tijd. Niet aangetast vervormd ingekleurd ingekapseld door de tijd. Iets wat de tijd omvat, wat de tijd draagt. Iets wat ons wil bevrijden zonder belang of verlangen. Wat alle antwoorden heeft op alle vragen. Dat het verlangen hiernaar groeit zodat Het ons kan gaan helpen, inspireren, verwarmen. Ligt daar niet de ware zin in? Het vrijmaken van de Eeuwigheid. lieve warme groet Kagib

Voor ieder vasthouden aan een illusie, een hechting is spanning, kracht, nodig. Daardoor verslijt de mens zo door het psychische leven. Mellie Uyldert Ben hier zeker mee eens. Kijk eens naar een kind het kan zich helemaal opvouwen en de gezichtsuitdrukkingen zijn zo vol en open. Het heeft onuitputtelijke energie, rent op en neer, heen en weer zonder moe te worden. Zo soepel, het beweegt mee, geen weerstand. Zo lenig zonder oefening. Want ja dat doen volwassenen wel heel veel, oefeningen. Oefenen om het lichaam lenig te houden. Hup naar de sportschool, trimmen, of allerlei andere oefeningen. Maar echt relaxt is dit niet, er is hierin vaak een forceren, waardoor het lichaam het eigenlijk helemaal niet zo'n pretje vindt en gaat protesteren met spierpijn en nog erger. Want ja het lichaam is misschien wel soepel maar binnenin nu niet bepaald. Binnenin is vol weerstand, verkramping, strijd, groot houden. Aan de buitenkant bepaald schoonheidsideaal nastreven maar geen ...

Elke vorm van leven heeft zijn eigen gevoeligheid, zijn eigen gedrag, zijn eigen bewustzijn, maar de mens gaat er van uit dat het zijne het meest superieur is en verliest daardoor zijn liefde, zijn gevoeligheid en wordt ongevoelig, gevoelloos en destructief. In de vallei met sinaasappelbomen met hun vruchten en voorjaarsbloesem, was het een mooie heldere ochtend. De bergen in het noorden waren licht besneeuwd, ze waren kaal, hard en onbereikbaar, maar tegen dat zachte ochtendblauw waren ze heel dichtbij, je kon ze bijna aanraken. Ze ademden die immense sfeer uit van ouderdom, onverwoestbare majesteit en schoonheid die het product is van tijdloze grootheid. Het was een stille ochtend en de geur van de sinaasappelbloesem vervulde de lucht, het wonder en de schoonheid van licht. Het licht heeft in dit deel van de wereld een speciale kwaliteit, is doordringend, levendig en neemt de ogen helemaal in beslag; het leek je hele bewustzijn in bezit te nemen, elke duistere uithoek...