Kagib Weteninhethart

De maatschappij heeft het over een geweten maar dat heeft meestal niks te maken met het ware Geweten. Dit geweten is cultureel bepaald, is niet levend, is gebonden aan regels en dogma's. Het ware Geweten is tijdloos Universeel. Het is levend binnenin. En daarin zouden we heropgevoed moeten worden, voeling te krijgen met dat Geweten. Dat het hart voorrang krijgt omdat daar dit Geweten zich uitspreekt. Dat kan dus pas met een open hart. Dus het begint met dat we gaan van het hoofd naar het hart. Dat zou het fundament moeten worden van het totale leven, het hart. Als het ware van geboorte tot het sterven. Dan Weten we het zelf, en kunnen we echt verantwoordelijkheid gaan nemen voor het leven. Dit in een antwoorden op dat Geweten, zodat je daar meer en meer aan zult beantwoorden. Dan hebben we al die regeltjes niet meer nodig, dan kunnen we elkaar aanspreken op dat Geweten. Want ja dat Geweten is niet een mooi woordje maar kan fiks schrijnen pijn doen als je niet wil luisteren, zonder ...

Kijk eens heel eerlijk in jezelf, waar vindt jij het geluk? Toch in iets buiten jezelf? Als je heel eerlijk in jezelf kijkt ben je echt gelukkig als je alleen maar jezelf hebt, niets te doen te bewijzen naar de ander, geen bezigheid, geen hobby geen dienstbaarheid helemaal niks, geen baan, geen creatieve vaardigheid, helemaal niks. Alleen maar jezelf. Slechts Zijn. Dan stort toch heel je wereld in, dan wordt je toch gek? Vaker wordt de uitdrukking gebruikt, home is where the heart is. En dan wordt er verbinding gemaakt met dat je thuis bij je familie is of op een bepaalde plek of je geliefde, kinderen etc. etc. Maar nooit wordt de verbinding gemaakt met binnenin. Thuis is waar het hart is. Maar we voelen ons niet thuis in ons hart, want dat hart is verward, verscheurd. versnipperd, gespleten, gesloten, koud, verhard. Vaker is dat hart afgesloten en juist daardoor kunnen we nooit dat thuis vinden, thuis komen binnenin. En toch is daar het enige ware thuis. En als we het daar echt gevond...

De natuur spreekt tot mij, in deze soms zo gruwelijke dans van leven, die toch ook zoveel schoonheid openbaart. Gedragen door de wind, het prille groene gras, een nieuw begin, een nieuwe mogelijkheid. Vogels zingen hun lied in vrijheid. En zo zijn we allemaal op weg naar vrijheid, bevrijding. We gaan de weg die we gaan, waar uiteindelijk de dood niet meer zal bestaan, de haat en kilte is vergaan, waar de ogen open zijn gegaan. Waar de zon eeuwig mag en zal schijnen, meer en meer verwarmen, waardoor de wolken meer en meer zullen verdwijnen. Waarin de Eeuwige Liefde vanuit het hart zal mogen spreken. En we gaan verder. We doen wat we doen., wat ons beweegt, volgend onze stroom. De beweging van vernietiging naar opstanding, van gevangenschap, naar bevrijding, tot de uiteindelijke Bevrijding, het vrijmaken van dat wat alles zal vrij maken. De Vrijheid van, vanuit, het hart. De Vrijheid van de Liefdekracht. Onaantastbaar, niet meer aan te tasten door de haat, het kille hart, verkilde hart, ...

Er is een innerlijke Verbinding  waarmee je in harmonie bent met alles met het Al. Wat uiteindelijk ook alle touwtjes in handen heeft. Tot op zekere hoogte dan, de mens blijft een vrije wil hebben. Maar in principe als je in die Verbinding bent dan wordt je gedragen door het totale leven, en kan niets jou tegen houden in wat Wil gebeuren. Dit is de meest veilige basis van leven.  Het is zoiets als vindt het Koninkrijk, en de rest zal je gegeven worden.  Als je daar niet in resoneert dan veroorzaak je je eigen wereld, en die wereld zal vroeg of laat weer instorten want het wordt niet gedragen door je innerlijke Verbinding. Je oogst wat je gezaaid hebt. Daarom zullen we vroeg of laat, hoeft nog niet eens dit leven te zijn, kan levens overheen gaan, tot bezinning komen en openheid komen voor de ware Verbinding in jezelf.  De breuk met die Verbinding is eigenlijk de val. Door die val hebben we de huidige wereld gecreëerd. Omdat er zo weinigen zijn die resoneren met die i...

De potentie die in ons verborgen ligt kan zich op dit moment mini, minimaal ontplooien binnen de huidige wereld, niet alleen in Nederland maar de hele wereld. Bijna altijd raakt het individu gevangen in, bevangen door eindeloze programma's die in de loop van een leven ontstaan. Cultuurprogramma's, geloofsprogramma's, wetenschapsprogramma's noem maar op. De eigenheid helemaal verloren, en iedereen is zo, dus waarom zou je moeilijk doen. Dus de meeste doen niet moeilijk of zijn al zo geïndoctrineerd dat ze niet meer weten dat ze hun programma zijn. En het ware potentieel, in iedere mens verborgen kan zo nooit opbloeien, wordt niet gezien niet gevoeld niet begrepen. Het is niet eenvoudig trouw te zijn aan je Hart, aan je gevoel, trouw te zijn aan jezelf. Niet schoppen tegen van alles, al kan dat ook een authentieke fase zijn vanuit pijn niet begrijpen. Maar trouw zijn aan een Verbinding die je voelt, dat je voelt dit is Waar. Een verantwoordelijkheid nemen, echt verantwoor...

Is niet de natuurlijkheid van die Liefde juist de Liefde die niet van de dualiteit is eigenlijk niet van deze wereld is dat die heel natuurlijk zich verbindt met alles en iedereen om zich heen in een heel natuurlijk liefhebben van alles en iedereen? En laat die Liefde niet alles wat is heel natuurlijk binnen een ontvangen vh leven in alles wat het omvat en bevat? Dat er geen verschil meer is tussen geven en ontvangen? Is dat niet de kern van Wezen van ons Wezen uitstromen en weer nieuwe stromen van leven toelaten doorlaten proeven ervaren zonder hierdoor aangetast te worden in een Weten in een Zien wat is waardoor er waar nodig toch grenzen zullen zijn duidelijkheid helderheid maar niet vanuit   beelden vanuit angst maar omdat dat op dat moment gevraagd wordt? Is het niet zo als je waarlijk in jezelf vervuld bent dat dit zich dan verbindt met alles en iedereen. Een ware verbondenheid eenheid als t ware voor ieder die zich maar opent voor dat verbond dat een zijn. Dat je dan al...

Licht in mij. Het is zo licht in mij. Er is verwondering, alles is zo licht. Het leven zo licht, gedragen door dit Licht, en alles wordt hierdoor verlicht. Het is leeg, het is vol. Alles is goed. Een voortdurende glimlach op mijn gezicht. Ik kijk naar mezelf, en ik lach. Waarom? Zonder reden, ik lach. Het leven is zo licht als een veertje, dansend door het leven. In de stilte in het Zijn. Zonder een voet te verzetten, een dansen, een vreugdedans binnenin Heel lichtvoetig. Alles is goed. Aan alles toon ik een glimlach. Het maakt niet uit, wat is buiten mij, want er is Licht, het is licht, ik ben Licht. En ik lach. Mijn mond vormt zich tot een glimlach, als vanzelf. En toch doe ik helemaal niets. Maar kan alles, kan alles doen, kan alles zijn. Stromen van zachtheid en tederheid gaan door me heen. Verbondenheid. Het is zo Licht in mij, en niets of niemand kan dit Licht aantasten, verduisteren, niets kan me belasten. Ik doe niets, doe alles. Het is niet te begrijpen, niet te grijpen, het i...

We kunnen alleen ontvangen wat in ons is. Wat we kunnen bevatten, waar ruimte voor gemaakt is.  Als bepaalde lagen nooit aangeraakt zijn of al heel vroeg deuren dichtgeslagen zijn dan weet je vaak ook niet beter.  Als veel niet ontvangen is wie je bent wat in je is, wat je wezen is.  Dat het niet op aarde kon komen. Daarnaast zit er natuurlijk gewoon veel verschil in zielen die hier op aarde komen.  Voor velen is t totaal niet te bevatten wat voor de ander vanzelfsprekend en natuurlijk is. Die lagen moeten al een keer wakker gemaakt zijn vrijgemaakt zijn opgebloeid zijn om er nu in te kunnen resoneren, het te kunnen her-kennen, invoelen.  Bij de geboorte wordt al een erfenis meegenomen een achtergrond een pakketje. Dat is geen schone lei. Veel dat nog beleefd wil worden gevoeld wil worden vaak voordat de lagen aangeboord kunnen worden van het vrijmaken van de werkelijke Liefde in het hart.   De natuurlijkheid van Liefde juist de Liefde die niet van de ...

Daar gaat het om, om heel te worden. Heilig zijn is heel zijn. Als je heel bent, dan doe je niets meer bewust of onbewust vanuit gemis. Dan draait het leven om geven, want binnenin heb je alles gevonden. Binnenin is het vervuld. Alle afhankelijkheid is verdwenen, alle hechting alle verlangens zijn verdwenen. Dus er kan ook niets meer van je afgenomen worden. Dus je bent vrij. Juist als je heel bent is er waarlijk Liefde. Juist als je heel bent is er waarlijk verbondenheid. Heel zijn is niet een geisoleerd leven. Dan stopt de beweging niet, dan ga je niet op je lauweren rusten. Uit liefde reik je dan uit naar de wereld, is er eindeloos ruimte en begrip voor die wereld. Je Ziet en Weet en doet wat nodig is. Je volgt in het Eeuwige moment de stroom van binnenuit. Dan komt de ware dienstbaarheid vrij vanuit het heel zijn. Dan ben je dienstbaar aan de innerlijke Bron aan je Essentie en doet wat het moment vraagt. In het heel zijn ben je een met alles en iedereen, waar je ook bent wat je ook...

Is toch weer een interessant prikkeltje, tijd bestaat niet? Verandering bestaat, maar tijd niet. We hebben de verandering alleen vastgezet in ons tijdsysteem. Tuurlijk is het praktisch ook wel makkelijk mbt afspraken en zo, blijft t allemaal wat overzichtelijk. Maar als je geleefd wordt door de tijd dan ben je gevangen, als je geleefd wordt door de klok. Als je geen verbinding voelt met dat wat niet van de tijd is, wat is, wat nu is, en elk volgend nu weer nieuw is. In die Verbinding blijft het leven levend, vibrerend, vol avontuur en mogelijkheid tot ont-dekking, verdieping, verruiming. Dan mag t leven vol verwondering zijn, spannend, levendig, niets wat vast staat. Dan zal er nooit verveling zijn, zal het leven niet saai zijn. Dan zullen we elkaar blijven zien in het eeuwige moment. Dan zullen we elkaar steeds weer als nieuw zien. Niet elkaar vastgezet hebben in beelden vastgezet in de tijd, vastgezet in wat was, in het verleden. Nee elkaar Zien met open en onbevangen ogen, waardoor ...

Afscheiding of vereniging....... Is t niet zo dat we op alle mogelijke manieren ons van elkaar afgescheiden hebben, eilandjes zijn geworden? Omdat we de onbevangenheid en het vertrouwen van het kind verloren zijn? Ontstaan door vele omstandigheden in het leven. Maar de meeste mensen weten t niet meer wat de ware betekenis van verbinding is. Het weerloos jezelf geven zonder terughouding. Je totaal open stellen voor de ander voor het leven. De meeste mensen weten niet dat we zozeer verbonden met elkaar zouden kunnen zijn, dat we uiteindelijk een Wezen zijn. Overal waar deze ware verbondenheid zonder voorbehoud vrijkomt daar komt de Liefde vrij. Waar geen angst is, is de Liefde. Maar hoeveel jasjes heeft de angst wel niet............. En daarom leven we eigenlijk niet omdat we niet durven open te zijn, niet durven kwetsbaar te zijn, niet durven geraakt te worden, echt geraakt te worden door het leven, door de ander. Waardoor er ook nooit echt verandering zal zijn. Overal waar de durf tot ...

De Liefdekracht is uiteindelijk de allergrootste Kracht omdat als je daar ruimte aan gegeven hebt in jezelf, je daardoor vervuld bent. Dan is alles tot vervulling gekomen. Daarin voel je jezelf gedragen. Daarin ben je All-een geworden en dus nooit meer eenzaam en verlaten. En juist omdat je All-een bent, voel je, je verbonden en een, voel je die Liefde voor alles en iedereen zonder onderscheid. Alles is dan Vrij, dus alles kan zich dan ook in Vrijheid openbaren. Niets hoeft hierin te gebeuren dus je bent ook vrij van resultaat. Geen teleurstellingen, geen iets willen versnellen. Je Bent dan gewoon die je bent, en doet wat t moment vraagt. Elk moment vraagt weer iets nieuws en in afstemming daarop Weet je precies wat dit is. Het dienen vanuit de Kracht, je leven totaal in het kader stellen van je medemens is een fase in de ontwikkeling. Voordat die fase aangebroken is, kan het een valstrik zijn, een verschuilen achter. Zovele mensen stellen hun leven dienstbaar op, steeds maar helpen, h...

Etty, toen ik je las, je mocht ont-moeten, in je woorden, jouw leven, hoe jij het hebt beschreven. Zo diep, de aanraking, de her-kenning, je weg, je doorleven. Doorleven van alles wat op je pad kwam. Daarin heb je me tot nu toe al zoveel gegeven. Alleen maar woorden. Maar daarin kom jij tot leven. Want ja, je leeft niet meer. De tijd dat je opvlamde, tot volle bloei kwam was een oorlogstijd. Een tijd die bepaald werd door een mensonterende leer. Juist toen ging jij aan de belangrijkste strijd. De strijd binnenin. Al was je niet vrij, je maakte je vrij. Je bevrijdde jezelf van jezelf. Vond binnenin de ware zin. De vrede die eeuwigdurend is, als de innerlijke oorlog gewonnen is. Waar haat en oordeel geen toegang meer heeft. Jij, een Joodse vrouw midden in een wereld vol haat en dreiging. Hebt in wat jij bent aangegaan, ingegaan, de antwoorden op alle wezenlijke levensvragen vrijgemaakt, voorgeleefd. Als ik je lees, dan lees ik je hart. Een hart, zo puur, zo eerlijk. Steeds weer een tot h...

Diep binnenin ieder is een lichte heldere Kracht die je draagt, waardoor het leven licht is. Dat is je draagvlak, daar ligt t fundament van je leven, daarin is t vervuld. Niets wordt dan meer gemist, alle verkramping en gespletenheid verdwenen. Van binnenuit, in die Verbinding kun je dan door t leven gaan met alles erop en eraan. In een ont-moeten van dit leven, als een uitdaging, als een grootse ont-dekkingsreis. Als je jezelf uiteindelijk overgegeven hebt aan Dat wat alles omvat. Daarin vindt je, je bedding, je drijfveer van leven. Alle eigenwilligheid verdwenen, en je volgt slechts. En je voelt, en je Weet dat t goed is. Dat het, het enig Goede is om te doen. Dat is het innerlijke richtsnoer waarmee je jezelf eigenlijk vrij maakt van de wereld om je heen. Je Weet wat is, elk nu, want Het spreekt altijd. Het is de meest harmonieuze Beweging die je kunt volgen. Het is een waarlijk meebewegen, al kan t soms lijken dat t tegen de stroom van de wereld ingaat. Maar uiteindelijk kan t niet...

Zonder liefde zal er nooit wezenlijke verandering komen. Zonder die liefde geen heilbegeren. Zonder die liefde geen ommekeer. Zonder die liefde geen overgave. Vanuit die liefde, aangeraakt door de Liefde wordt het iets heel natuurlijks dat je alles overgeeft. Dat je tot het niet mijn wil geschiede maar Uw Wil komt. Je ervaart dat dit de Oplossing is waarin alle vragen, alle verwarring, alle pijn en duisternis mag oplossen. Je staat nog aan t begin maar je voelt het je Weet het en je geeft je over. Dan is er een Verbinding gemaakt met Tao met het Licht met de Liefde. Een Verbinding die je niet meer kunt ontkennen. Een Kracht die in je werkt, op je inwerkt, tot je spreekt elk moment van de dag. Het Geweten dat tijdloos is. In deze Kracht, in deze Verbinding kun je dan meer en meer vrij worden van alles wat je aan deze aarde bindt, gevangen houdt. Het wordt doorzien, het krijgt geen kracht meer en verdwijnt. Naarmate dit proces vordert wordt het steeds eenvoudiger deze Verbinding te houde...

Alles is energie. We kunnen wel van alles doen om iets te veranderen, bv positief denken of allerlei manieren bedenken om ons af te sluiten, en toch zal zo nooit ware bevrijding komen. De enige mogelijkheid ligt in werkelijk ons energiepeil te verhogen. Dit kan pas door onszelf open te stellen voor de Ziel, hier naar te luisteren. Kwetsbaar durven zijn, onze schaduw onder ogen durven zien. Durven geconfronteerd te worden met dat wat nog geen Liefde is, maar wel bevrucht wil worden, eventueel op wil lossen in die Liefde. Werkelijk verantwoordelijkheid nemen. Als dit proces meer en meer plaatsvindt dan hoeven we niet meer positief te denken of ons af te sluiten voor zogenaamde negatieve energieën. Zolang er 'negatieve' energieën zijn, is er iets in ons wat ze binnen laat komen, waardoor we erdoor beïnvloed kunnen blijven worden. Dan kunnen we die energie, die persoon, of die situatie wel de schuld geven, maar dan is het beter om in onszelf te kijken, waarom we geraakt worden, waa...

De natuurgeboren mens is veel te persoonlijk om volstrekt onpersoonlijk te kunnen zijn. Klinkt wel heel koud he, het ideaal van onpersoonlijk worden. En toch is dit verre van koud. Want het ware onpersoonlijke heeft verbinding met de Liefde met ware wijsheid, de verbinding met het Goddelijke. Juist dan kun je waarlijk liefhebben omdat er geen egobelangen of verlangen meer is, geen angst. Je hoeft niemand meer te zijn, je Bent. In dat Zijn is het dan vervuld. En juist daardoor kun je onwankelbaar worden, kan niemand je daar meer uit halen. Je hebt het ware midden gevonden. Je bent dan gegrond in de Liefde. Een Liefde die alleen maar Liefde is, dus hoe kun je dan anders dan liefhebben? Je hebt de ware Liefde gevonden en die geeft vervulling aan het totale leven. In die Liefde ben je met alles en iedereen verbonden, zonder gebonden te zijn, zonder gehecht te zijn. Uiteindelijk is het vrij logisch dat je zo harmonie om je heen creeert. Het is zo binnen zo buiten, alles energie. Elke fricti...

Hoe meer dat de Ziel in jou ruimte krijgt, je het spel doorzien hebt, kan het je niet meer gevangen nemen, kun je er niet meer bevangen door raken.. Het doet je allemaal niet zoveel meer, het gevecht is voorbij. Je hebt gevonden wat alles omvat. Alles omvat met begrip met Liefde en niemand kan je daar dan meer uithalen. Dan ben je niet geïsoleerd van die wereld, juist niet. Je bent verbonden met alles en iedereen in die Liefde. Het komt eropneer, alles is dan recht gemaakt en daardoor is er ware recht-vaardigheid. Je Liefde is voor iedereen, als een vanzelfsprekendheid. Overal waar ontvankelijkheid is stroom je uit, en waar geen ontvankelijkheid is. Ook hen omvat je met Liefde met begrip. Er is geen oordeel meer, geen vijand, geen voor of afkeur. Je hebt in alle eenvoud lief. Dit kan nog confronteren, in wie je bent. En alles wat nog niet recht in jouzelf gemaakt is zal intens oplichten, zichtbaar worden totdat het gezien is en oplost in het Licht. Je Ziet wat is, doorziet wat is en do...

Eigenlijk gaat het er om, dat we steeds meer aspecten van God in ons wezen integreren, hiervoor ruimte maken, door zelf te verdwijnen. Dit is het innerlijke pad gaan. Het pad van zelfautoriteit. Niet het volgen van enige autoriteit buiten jezelf, maar slechts je eigen autoriteit volgen, wat voor jou goed is goed voelt. Dan kan er een instroming komen vanuit de Gnosis als t hart hiervoor ontvankelijk is. Dat is geen verstandskennis, dat is levend Weten, en jij zult het Weten als je t tot je laat spreken. Het kan een brandend verterend vuur zijn, een warme deken, een bron van Kracht, wat maar nodig is. In ontvankelijkheid in een open zijn wordt je zo van binnenuit geleid. Zo kan alles opgeruimd worden wat tussen het Eeuwige Licht in is komen te staan, aan denkbeelden, ideeën over het leven, verwrongen emoties. Alles kan hier in een proces opgelost worden in de Liefde zolang de ontvankelijkheid blijft. Zo zal meer en meer waarlijk het alleen-Goede zich door jou heen kunnen openbaren. Dan ...

Is het wijs om niet in te grijpen als je vantevoren weet wat iemand voor misdaden gaat plegen? Als je weet dat iemand een massamoordenaar is? Is dit wijs, is dit compassie hebben? Is niet alles leven? Ik hou t gewoon open, gewoon kijken wat er bij jou wakker wordt. Je zou bv Hitler tegen gekomen zijn voordat hij alles zou gaan doen wat hij daarna gedaan heeft. Dat hij in een huis zat wat in brand stond, en je wist wat hij allemaal zou gaan doen. Zou je hem dan redden als de verantwoordelijkheid over zijn leven in jouw handen lag? Ik vind t niet niks. Ja, binnen wat ik gelezen heb, en hoe ik t ook wel voel kun je uiteindelijk als mens weer een worden met God, maar dan ook in alles. Dus het ook alles Weten en kunnen. Dit betekent natuurlijk een ongelooflijk grote verantwoordelijkheid waardoor het ook zo belangrijk is in deze ontvouwing in het vrijmaken van die Kracht dat Weten, dat Kunnen, dat alle persoonlijke belangen, alle ikverlangen, alle beladenheid, alle persoonlijke voor en afkeu...