dinsdag 30 november 2021

levensplannen



Alles is energie en van daaruit zetten we door ons handelen, door onze gedachten, onze emoties weer dingen in beweging die op ons afkomen. Uiteindelijk plukken we dan de vruchten hiervan. De vruchten die heel rechtvaardig zijn geen toeval in aanwezig is, altijd een teken is, betekenis heeft.

Onze keuze, echte vrije keuze is bij de meeste minimaal. De meeste denken zelf te kiezen maar kiezen meer vanuit dat wat hun ouders, de maatschappij etc. voor hen koos. Daarin is geen werkelijk vrije keuze en zal er ook niet werkelijk iets toevalligs gebeuren.
Van deze levensbepaling kunnen we meer en meer loskomen naarmate we ons bevrijden van t verleden. Dan kan meer en meer zich openbaren wat buiten de tijd staat, dus ook buiten die bepaling, buiten dat bepaalde plan met jouw leven.
Meer en meer kan er zoiets zijn als volledige overgave, dat er niets meer tussenzit wat we zelf willen. Dan kan het beste de stem van God van de Bron gevolgd worden.
Je zou kunnen zeggen, dat je dan verbinding maakt met een nieuw Plan, een fris, altijd nieuw Plan.
Maar voor deze ommekeer zul je klaar moeten zijn. Daar gaat veel aan vooraf, en dat wat eraan vooraf gaat is ook helemaal goed.

De betekenis van het leven is dat we eerst onbewust waren van de Eenheid met God. Toen waren we in het paradijs maar we wisten niet anders.
Nu maken we deze reis door al onze levens, en zo verzamelen we een heleboel rijke ervaring  Uiteindelijk kunnen we dan Bewust terugkeren in de Eenheid. Dan heeft het een toegevoegde Waarde, we Weten. En vanuit dat Weten kunnen we in vrijwilligheid verder gaan in de ontvouwing, uitvouwing.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/jaEnFlcIDH


vrijdag 26 november 2021

het denken als dienaar



Het denken als dienaar?

Het is hier eigenlijk omgekeerd, hier in Nederland, en andere westerse landen.
Het denken als meester.
Het intellect op de troon.
En wij zijn de slaaf van dit denken, van het intellect.
Het denken omhangen met medailles, diploma's, geldelijke waardering, aanzien, status.
Hier krijgt ie voorlopig nog geen minderwaardigheidscomplex, eerder hoogmoedswaanzin.
Eigenlijk is t toch waanzin waar we ons leven op bouwen.
Waar het leven om draait?
Zo'n smalle marge aan zingeving.
Vervulling zoeken in zoveel, en nooit definitief die vervulling kunnen vinden. Nooit rust, vrede vinden maar altijd maar voortjagen, voortgejaagd worden.
Geleefd worden, en niet zelf leven.

Als t bewustzijn zou kunnen spreken,
als we hiernaar massaal zouden luisteren,
durven luisteren.............
Maar t bewustzijn ligt in t vrouwelijke van de mens.
In het hart.
En het vrouwelijke, de vrouwelijke waarden zitten niet op de troon.
Worden niet omhangen met medailles en blijken van waardering.
Vaak voegt de vrouw zich naar de mannelijke waarden, ontkent haar vrouwelijkheid, haar afstemming, haar Waarheid.
Ze stapt ook in de ratrace om n baan, om aanzien, om uiterlijke waarden.
En verliest haar ware Waarde.
Waarmee ze juist over t algemeen veel meer verbinding heeft.
Met dat hart, met luisteren naar het hart.
Het niet verblind worden door de poppenkast buiten, maar voeling met dat waar het werkelijk om gaat, binnenin.
Daar ligt de uitdaging van deze tijd.
Het hart.
dat er meer en meer ruimte mag komen voor het hart.
Het hart waar t Bewustzijn door spreekt.
de poort van het Weten.
De poort van de Liefde.
De Vervulling.
De Oplossing.
Het Licht in de duisternis.

En t denken heeft zijn functie.
Als dienaar.
In verbinding met het hart.
Dat het hart de gedachte kan toetsen.
Kan wegen.
De energie van de gedachte, de achtergrond, de betekenis, de waarde.
In Verbinding met het hart kan het denken dan zeker behulpzaam zijn op de weg van vrijmaking.
Maar zonder deze verbinding zullen we alle menselijkheid verliezen, en meer en meer veranderen in een kille computer die een hele trucendoos heeft aan mogelijkheden. Steeds meer wat het denken uitvindt, maar de Liefde zal hierin niet gevonden worden.
Het is aan ons, waar de weg heen gaat.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/5sWX1jpU9n

dinsdag 23 november 2021

de Waarheid



Is er een Waarheid?

Één Waarheid?
Wat mij betreft, ja.
Maar die is heel leeg.
Als de Waarheid zich heeft mogen vervullen, valt er zoveel weg aan drijfkracht, aan moeten, aan vechten aan wat dan ook.
De Waarheid is gewoon Zijn.
Vervuld zijn in het Zijn.
Vervuld zijn in de Liefde.
Vervuld zijn in deze Waarheid.
Vanaf dan gaat t slechts erom, om mee te stromen.
Mee te stromen waar de Waarheid, waar het Leven je wil brengen.
In de Waarheid is er geen angst meer, dus je kunt dan die Stroom in alle eenvoud volgen.
In de Waarheid is de eigenwilligheid verdwenen, dus je kunt de Wil, de Waarheid, de Weg, en het Leven volgen. Heeft dat ooit niet iemand gezegd?

Uiteindelijk kan jij dat ook zeggen, als je in deze Stroom gekomen bent.
En je zult in het Leven, in Leven blijven.
Elk moment weer vernieuwen, elk moment weer als nieuw.
De dood zal geen vat meer op je kunnen krijgen, geen verkrampt vasthouden.
Je laat los, als dit nodig is.
Je hebt alles over gegeven.
En uiteindelijk zul je jezelf zonder angst overgeven aan dat wat wij dood noemen. Maar de dood is slechts overgang, slechts verandering naar een andere dimensie.

Als we zo eens het leven zouden kunnen zien.
Het leven als een grootse reis.
Een grootse reis van het bewustzijn, dat van het leven hier op aarde wil proeven, hieruit wil leren. Van daaruit meer en meer op aarde wil komen, gelouterd en gezuiverd, vrijgemaakt door ons heen.
Niet gefixeerd op de belangen, het verlangen van ons ego, ons ikje. Hieraan verkrampt vasthouden, verzet, weerstand. Alles bij het oude laten, geen nieuwe prikkels, impulsen, niet loslaten.
Het ego dat niet wil sterven, dat niet wil loslaten, niet wil overgeven.
Daar dus niet op gefixeerd zijn.
Maar het ruimer zien.
De grote reis die we maken.
Die we met z'n allen maken.
Met z'n allen onderweg. Ieder met zijn/haar pakketje, zijn/haar achtergrond om dat stuk hier op aarde vrij te maken, te helen, te bevrijden. Op te laten lossen in het Eeuwige Bewustzijn dat hierdoor rijker en rijker wordt aan begrip. Een waarlijk omvatten van al die andere werelden.
In interactie.
Elke dag, mogelijkheden, kansen.
Als je aanwezig bent, en je durft te laten raken, durft te zien en te ervaren.
Elke dag mogelijkheid om weer een stukje te versmelten met t Eeuwige bewustzijn.

En je zult gedragen worden door de Kosmos, beschermd, als je de leiding hebt overgedragen aan deze Kosmos.
Hierin ligt je thuis.
Hierin ligt de vervulling.
Binnenin.
Een met de Kosmos.
Een met de Liefde.
Een met het Al.
Een met de Waarheid.
En daarom een met al-les wat buiten jou is.
Geen eenzaamheid meer.
Slechts all-een Zijn.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/JCCHBDeNWX

vrijdag 19 november 2021

thuisgekomen in je hart



Het werkelijke rijpingsproces gaat pas echt in gang als er overgave gekomen is.

Als het verzet, de weerstand, het gevecht gestaakt is.
Als er binnenin Verbinding is gemaakt met iets wat niemand meer van je af kan pakken, en vervulling geeft aan het totale leven.
Als je hierin thuis mag komen, en je van daaruit overal thuis mag/kan/zal voelen.
Thuiskomen in je hart.

En in dit thuisgekomen zijn begint het rijpingsproces.
Zonder dat je hiervoor iets hoeft/kan doen.
Gewoon leven, reageren op de innerlijke impulsen. Doen wat gedaan wil worden, maar zonder daardoor in bezit genomen te worden.
Dan gaat er binnenin een veranderings, een omzettingsproces in gang, met steeds weer nieuwe facetten, dimensies, mogelijkheden.
Je Bent.

En juist als je dit geworden bent, hoef je niets meer te zijn. Dan is de afhankelijkheid verdwenen, heb je geen bevestiging meer nodig. Je Bent wat je bent en dat is goed.
In alle eenvoud.
Het is stil geworden binnenin, alles is tot stilte gekomen.
Er is vrede.
Het is vervuld in de Liefde, en juist daarin is een heel helder bewustzijn, een heel helder Zijn, helder zien.
Geen gekleurde blik.
Zien wat is.
Je bent alleen nog maar aanwezig.
Aanwezigheid.

En wat anderen van je maken is niet meer van belang, daar ben je niet meer gevoelig voor. Je wordt niet meer heen en weer gegooid, of je groot bent of klein, of goed of slecht. Alle kaartjes die ze op je plakken.
Het mag zijn, het is goed, maar voor jou is t niet van belang meer.
Je bent een stroom en je stroomt in alle eenvoud mee. In een dans, in vrede. Gedragen, beschermd, en geïnspireerd door de Liefde die was en is en altijd zal zijn.
Je bent weer een onschuldig kind geworden.
Een onbevangen kind.
Een vrij kind.
Je bent weer Jezelf.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/MbF7okPp0e

dinsdag 16 november 2021

stil zijn



Stil zijn........

Waarom kan het niet gewoon stil worden binnenin?
Eenvoudig stil zijn.
Waarom is dit niet eenvoudig dit stil zijn?

Gedachten.
Gedachten hebben voeding nodig om te kunnen leven.
Om aan vast te kunnen haken. Om van daaruit van alles uit te bouwen. Beelden, ideeën over het leven, de ander.
Associaties vanuit het verleden.
Dingen die heel belangrijk zijn voor jou, ehm voor je gedachten.
Maar je bent toch veel meer dan je gedachten?
Er is veel meer dan deze gedachten.
Je gedachten hechten zich vast aan van alles en nog wat, mensen, dingen, ideeën.

Ze wikkelen je helemaal in.
Je raakt hier helemaal door verwikkelt in van alles en nog wat.
We gaan elkaar te lijf met deze gedachten die we hebben over de ander. Onze ideeën over het leven.
En zo zullen we nooit tot elkaar komen.
Zal het altijd vechten blijven met elkaar, tegen jezelf, aanval en verdediging.
Als er geen openheid is, ons hart niet open is.
Als we eigenlijk alleen maar aan ons eigen standpunt willen vasthouden.
Zo zullen we vol blijven met al deze gedachten, ieder zijn/haar pakketje.
Zo zal er nooit stilte zijn.
Zo zal er nooit een gewoon Zijn, zijn.

Het komt eropneer die stilte zal er alleen komen als je totaal, maar dan ook totaal in het nu kunt zijn. Dat alleen dit nu belangrijk is, daarin alle energie gebundeld is.
Geen beeld over dit nu. Gewoon zien/ervaren wat is, en dat elk volgend nu even belangrijk is.
Door voor en afkeur raken we hier uit.
Door aanval en verdediging.
Door niet onszelf te zijn.
Door waardes opgebouwd uit wat we doen wat we hebben.
Door verlangens naar zoveel.
Door verwachtingen.
Niets is belangrijk, alles is belangrijk. Gewoon meestromen met t moment, waar het moment je maar brengt

Gewoon stil Zijn.
In dit Zijn is alles vervuld.
Denken voegt hier niets aan toe.
Alles leeg, alles vol, vol-ledig.
In dit nu, in dit Eeuwige nu waarin alle beelden verdwenen zijn, kan het Bewustzijn heel helder spreken en uitstromen.
Wat maar nodig is.
In woorden, schriftelijk, mondeling.
In handelen, een aanraking, een blik.
In alles.
Het Leven stroomt uit.

Het probleem is, we staan hier zelf tussenin met dat denken met alles wat vastgezet is, vastgeroest is, herhalingspatronen.
Als je leeg geworden bent van jezelf, gaat de hemel open.
Een eindeloze ruimte omvat je. Niet gevangen in patronen, levend, stromend, onbevangen.
Vinden we onszelf niet veel te belangrijk?
Vindt het denken zich niet veel te belangrijk?
En is t denken niet altijd bang?
Of het denken gaat in beelden op een verheven troon zitten waar niemand meer bij kan komen. Waarin niets of niemand je meer kan raken.
Waardoor het leven is verdwenen.

Wegsmelten in de vlam van het inzicht.
Wegsmelten in de vlam van t Bewustzijn.
Dat wat Weet, altijd Weet, waarin alles uiteindelijk zal samensmelten oplossen.
In de Liefde.
Maar daarin zal er openheid moeten zijn. Het hart open moeten zijn voor het leven, zodat het leven kan raken. Je niet verschansen achter allerlei denkbeelden, maar puur leven dat wat je bent. Met alles erop en eraan, in volle pure aandacht.
Dan komen er kansen dat misschien ooit die stilte in jezelf mag komen. Dat de gedachten verdwijnen omdat ze niets meer hebben om zich aan vast te ketenen, om zich aan te hechten. Omdat jij tot niets geworden bent en zo alles mag/kan Zijn, in Stilte.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/f2kNi72peE

vrijdag 12 november 2021

begeerte



Begeerte.

Begeerte is energie.
Is puur neutraal, en als t puur mag/kan blijven kan het gezien worden in/voor wat het is.
Geen goed/slecht hierin.
Geen oordeel en beschuldiging.
Geen verzet.
Het is zoals het is.
En in het zien/ervaren wat is ligt de mogelijkheid, de kans.
Het woord onderdrukking is ook zo mooi.
Je drukt iets naar onder. JIJ drukt iets naar onder, en dit kost energie. Een boel energie om dat te blijven onder drukken, naar onderen te blijven drukken.
En dat wat je naar onderen drukt zal gaan vechten om weer naar boven te komen. Dan ontstaat er een gevecht, en dat gevecht zul je nooit winnen. Het lost niks op, het verdwijnt niet. Je drukt het alleen maar naar onder.

Betekent dit het zomaar alles uitleven, wat er maar leeft?
Nee, dat betekent het zeker niet.
Het gaat er wel om, om heel aandachtig hierin aanwezig te zijn. Om de energie van de begeerte te proeven zonder er iets op te leggen, zonder er iets anders van te maken. Gewoon puur ervaren en door je heen laten gaan wat is.
Niet met je ikje ertussenin gaan staan.
Zo kan het Bewustzijn spreken, de Oerkracht, het Zijn, over de begeerte. Over dat wat er door je heen gaat, wat het wil zeggen.
Juist als je de pure begeerte in stand houdt, hem niet indamt, hem niet inkleurt, er niks anders van maakt, gewoon puur die begeerte, dan kan het doorzien worden en zo verdwijnen. De begeerte naar geld, naar macht, naar seks naar bezittingen, noem maar op.
Het is een kans, een mogelijkheid.
Het is een aanreiking, een hulp.
Dan hoef je niks meer te onderdrukken, naar onderen te drukken want het is er niet meer.
Daarvoor in de plaats is er weer een stuk ruimte gekomen voor het Bewustzijn, voor het Eeuwige Zijn, voor dat wat je werkelijk Bent.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/eD4BEq3sO7

dinsdag 9 november 2021

het Hart



Het draait om de Liefde.

De Liefde die niet van deze wereld is.
De wereld van het denken is van de dualiteit. Van alle spelletjes waar we ons mee bezig houden, en waarmee we t elkaar vaak zo moeilijk maken.
Waarin we verstrikt raken, in angst en afweer, en de jamaars, en als dit, en hij heeft dat, en waarom dit. Vragen zonder antwoorden.
Het denken houdt ons zozeer bezig dat we vergeten te leven.
Vergeten wat leven is.
Wat genieten is.
Wat Zijn is.
Wat Zijn in Liefde is.
Die Liefde die niet aan dat spel meedoet, maar wel het spel omvat met begrip, met compassie, met mededogen.
De ander laat zijn die hij/zij is, en waar nodig heel duidelijk en helder is, zonder oordeel.
Het hart is het zwijgen opgelegd, de kern van het hart, de stilte in het hart. Het Weten in het hart.
Waar we waarlijk rust zouden kunnen vinden, waarlijk veiligheid en vervulling in het hart.
Thuiskomen in het hart.
Waar alle antwoorden liggen.
Zo eenvoudig, in alle eenvoud.
Als we willen luisteren.

Maar we verliezen ons hart.
We verliezen de Verbinding.
Raken gevangen in de ratrace. In de race om de macht, om onszelf te bewijzen, om sterk te zijn. Niet zwak zijn, niet gevoelig, niet onderdoen voor de ander. De sterkste zijn, zeker stellen, argwaan, wantrouwen. Hij is niet te vertrouwen, het leven is niet te vertrouwen, teleurstelling, angst voor herhaling, bescherming. Nee dat wat wil ik niet meer, en wat als, onee ik geef mijn hart niet meer, en ojee mijn baan, ik mag niet mezelf zijn.......
Einde eindeloze spelletjes van het denken.
Waarin we verstrikt zijn geraakt.
Waardoor we van elkaar vervreemd zijn geraakt.
Waardoor we elkaar niet meer zien maar alleen onze beelden over elkaar. Waarin we elkaar vastzetten.
We zien niet met het Hart.
We durven elkaar niet meer te ervaren met een open onbevangen ontvankelijk hart.
Zo vaak gekwetst, nee dat wil ik niet meer.
En het leven sijpelt weg, het hart kwijnt weg.


Kagib


De uitgesproken woorden:

http://we.tl/TnhAOkYp18