vrijdag 15 maart 2019

wat is




Eigenlijk is t te laat als je het nu nog wil doen, iets wel of niet wil doen, of hoe je t doet.
Dat nu is een vrucht van het verleden.
Van daaruit ga je om met dingen zoals ze gevormd zijn door dat verleden.
Bewustzijn gaat om het vrijmaken, vrijworden van dat verleden.
Jezelf doorzien.
Zo kun je vele krachten vrijmaken die in het nu 'gebruikt' kunnen worden.
Dus door dingen te onderdrukken, weg te drukken, of iets anders ervan te maken, dat werkt niet.
Allerlei emoties die je hebt, hoe je naar dingen, naar mensen kijkt.
Maar pas door dit te zien, door je heen te laten gaan, dat wat is kun je de emotie bevrijden. Zo kun je de kracht vrijmaken die erin verborgen zit.
Bv agressiviteit, kan assertiviteit worden. Een grote kracht die soms nodig is, helder en direct zijn.
Koppigheid kan vastberadenheid worden, een rots zijn. Staan voor je innerlijke Kracht waar nodig.
Verdriet, kan zachtmoedigheid worden, medeleven, compassie.
En zo verder.

En het moment is dan het uur van de waarheid.
Wat heb je vrijgemaakt, wat wordt zichtbaar?
Juist de moeilijke momenten, momenten onder stress, momenten waarin dierbaren weggenomen worden, of iets wat je dierbaar is.
Vul zelf maar verder in.
Hoemeer je alles vrijgemaakt hebt in het verleden, hoemeer je in het nu vrij en onbevangen kunt handelen. Dat wat nodig is, zal dan wakker worden, zichtbaar worden, tot uitdrukking komen. Precies die kracht die je nodig hebt.
Dan ben je een rots in de branding.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/8SWNenCTP2

dinsdag 12 maart 2019

niets en Niets




Waarom hebben mensen moeite met"niets"?
Ligt de kern er niet in dat de mens zo geprogrammeerd is?
Dat het ons met de paplepel ingegoten is dat je iets moet zijn?
Vanaf de geboorte en dan verder en verder, van generatie op generatie.
Dat we gewoon in eerste instantie niet beter weten?
En juist omdat we altijd iets moeten zijn, moeten doen, behoren te doen, wordt niets iets heel gevaarlijks, confronterends, want we associeren niets met leegte.
Dat is toch de accu waar deze wereld op, om draait het iets zijn.
Wat dit dan ook is, waar je dit dan ook in vindt.
Liefste dat het past. Dat je past in/binnen het spel dat de anderen spelen. Maar och de tegenbeweging vervuld ook wel al is t dan soms wat onzekerder. Ook daarmee kun je helemaal vol zijn.
Al die programma's willen niet verdwijnen daar komt het op neer.
Al die programma's die om voorrang vechten in ons denken.
Omdat we Het nog niet gevonden hebben, kunnen die programma's hun programma uitzenden, doorzenden, ons bepalen, verstrikken, verwarren. Al die stemmetjes die in ons spreken.
En al die stemmetjes zeggen, niets, das niks.
Niets das saai, dan ben je niks, en niks zijn is heel onzeker.
Zoveel waarmee het ego zich kan vullen om maar niet niets te hoeven zijn, om maar iets te zijn.

Het kan een begin van een ommekeer zijn, als werkelijk als een Lichtflits dwars door alles heen kan dringen, door alle programma's heen, dat je niets mag zijn. Dat je niets hoeft te doen, niet altijd klaar hoeft te staan, dat je slechts hoeft te Zijn.
Als dit Licht, het Zijn, het Bewustzijn dan werkelijk je geraakt heeft, dan kan dit het begin zijn van ontmaskering. Het vrijmaken van al die programma's waarmee je vol zit, waarmee je geprogrammeerd bent. Dan durf je meer en meer ruimte te maken om bv gewoon even bij jezelf te Zijn, in het niets te zijn, niets te doen. Je hart hiervoor open stellen, het niets door je heen laten stromen.
Dan mag je misschien ervaren dat dit niets, alles is.
Dat het in dit niets helemaal vervuld is.

Het is aan ieder om in zichzelf te kijken.
Waarmee ben ik geprogrammeerd, waar word ik door geleefd?
En dan in jezelf toe te laten, dit is niets.
Een totale ommekeer misschien in je denken, in je beleven van het leven.
Maar het leven is niets, vergaat weer tot stof als het niet vervuld is met het Niets dat alles is.
Als we niet tot dit Niets komen, is er niets nieuws onder de zon. Dan spelen we allemaal op allerlei manieren in allerlei vormen hetzelfde spel.
Maar in verbinding met het Niets dat Alles is, gaat er een geheel nieuw Spel in gang. Een Vrij spel, een waar Liefdesspel, een vreugdespel. Een Spel in eenheid, in verbondenheid met alles en iedereen. Zonder verlangens. Zonder verlangen naar compensatie of bevestiging. Gewoon Zijn, gewoon Niets zijn, je door het Niets laten vervullen.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/Q37yc5MGse

vrijdag 8 maart 2019

Mens worden



Dat is uiteindelijk de kern dat wij ruimer en ruimer en ruimer worden.
Maar niet wij worden ruimer, wij ruimen het veld.
Pas dan kan dat alomvattende de ruimte in ons laten ervaren. Meer en meer omvattend/bevattend worden, juist door te verdwijnen.
Dit proces kan altijd voortgang vinden, houdt nooit op dit verruimen, als we er ruimte aan geven.

Voorwaarde voor dit proces is nederigheid.
Maar nederigheid kun je niet doen, het mag een ervaring worden waardoor je vanzelf nederig wordt. In een besef dat Tao dat de Kracht dat het Zijn, zo, zo wijs zo, zo Liefdevol zo vol compassie zo veel dimensies heeft. Zozeer alles Weet dat je niet anders meer kunt dan symbolisch je hoofd buigen en zeggen niet mijn wil geschiede. Neem me mee. Laat me meestromen met die Eeuwige stroom waar die ook heen gaat. En daarin voel je jezelf zo geborgen, zo beschermd, zo gedragen waardoor het leven licht en blij mag zijn. Waardoor dankbaarheid opwelt dat je leeft, dat je dit hebt mogen vinden in jezelf en in alles.

In eerste instantie zijn we zozeer niets, al denken we zoveel te zijn, zijn we zozeer opgeblazen waardoor we in wezen heel heel klein en nietswaardig zijn. Een hele kleine, verkrampte gespleten verwarde wereld vol strijd en verzet en overleven.
Maar als we tot die overgave komen vindt er een omkering plaats. Voor de mens die niet ziet zullen we inkrimpen, heel klein worden nietswaardig maar in de ogen van Tao van de Liefde zullen we het meest grootse Wezen zijn, een waar Mens zijn.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/91rmD34mYI

dinsdag 5 maart 2019

toetsingen en beproevingen




Wat gebeurt is altijd een teken, van betekenis, dus ook rampspoed etc.
Maar wat het teken is, is open.
Als we ontvankelijk zijn zullen we het Weten.
Als er emoties geraakt worden, dan is t duidelijk, dan zijn er aanrakingspunten die gezien willen worden. Er is een ingang in jou die, die aanraking kan veroorzaken. Door te zien wat dit is, zal dit verdwijnen, zal het oplossen in dit inzicht in dit Licht.
Dus daar gaat het uiteindelijk om, wat kan jou nog raken, wat kan jou nog gespleten maken, wat kan jou nog uit je midden halen, buiten jezelf door laten geraken?
Heb het hier natuurlijk niet om bv even een stuk van rouw/verdriet als je iemand los moet laten, iemand sterft, dat is heel natuurlijk.
Maar voor de rest geeft het leven zich om jou heen vorm, toont een spiegel om iets zichtbaar te maken wat nog gezien wil worden. Iedereen speelt daarin zijn/haar rol, niet alleen situaties maar ook mensen.

Dit wil niet zeggen dat alle chaos, alle ontberingen, alle rampspoed etc. altijd betekent dat je uit harmonie bent.
Je wordt ook door het leven getest, beproefd, je krijgt lessen. Je wordt beproefd, je krijgt beproevingen. Is het echt geworteld in jeZelf, of blijkt dat je er toch makkelijk uit losgeslagen kunt worden.
Of het dit is, dat t beproevingen zijn, Weet je uiteindelijk ook in jezelf, is jouw verantwoordelijkheid.
Maar uiteindelijk gaat het erom, dat wat er ook om je heen gebeurd, dat niets je meer uit JeZelf kan halen, uit je midden. Welke rampspoed ook over je heen komt, welk schijnbaar onrecht je ook aangedaan wordt.
Je blijft in alle rust. Laat alles gebeuren wat gebeurd maar het kan je niet meer aantasten. Zo heb je jezelf vrij gemaakt van de wereld en kun je in vrijheid voorleven wat het betekent om vanuit jeZelf te leven.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/CNf10Yr886

vrijdag 1 maart 2019

verslaving



Zijn we niet allemaal verslaafd?
Of in andere bewoordingen, geprogrammeerd op allerlei manieren, waardoor we onszelf verloren hebben?
Waardoor we niet meer gewoon durven/kunnen Zijn.
Waardoor er zoveel stemmetjes in onszelf spreken waardoor we ons Zelf vergeten, of niet meer horen.
Waardoor we zo afhankelijk zijn van oordeel en beoordeling van die ander om ons heen
Waardoor we nooit vrij zullen zijn?
Nooit zien wat is, maar het misvormde programma dat door je heen kijkt, je blik kleurt en vervormd.

Afkicken is niet makkelijk.
Want dit betekent jezelf onder ogen zien.
Zien overal waarin je geprogrammeerd bent, niet jezelf bent maar zoveel dat ontstaan is in dat verleden, dat door jou heen leeft in het heden.
Dit doet pijn, dit confronteert, dit maakt onzeker, want schijnonzekerheden worden onderuit gehaald.
Je kunt niet meer zo makkelijk meedoen met de rest, niet meer het spel meespelen in eerste instantie.
Licht confronteert, Bewustzijn confronteert, want het doorlicht alles, legt alles bloot in jezelf en om je heen.
Alles loslaten, masker af, je muur omlaag. Je niet meer kunnen verschuilen achter zoveel overlevingsmechanismen.
Uiteindelijk niets meer hebben dan Dat.
En juist Dat is de vervulling van Alles, is het Al.

Gelukkig gaat t gelijk op.
Alles waar jij ruimte voor maakt zal je vervullen.
Alles wat jij afbreekt zal een nieuw wezen in je op kunnen laten bouwen.
In alles waarin jij sterft zal iets anders in jou op kunnen staan.
Wat niemand van je af kan pakken, wat altijd zal Zijn, wat Liefde is, vrede is, Weten is. Waarin je geborgenheid vindt, je rust in vindt, je Kracht in vindt.
Je Ziet dan wie je bent. Je bent niets, je bent alles.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/1YYSIUhVqc

dinsdag 26 februari 2019

balans vinden




Waar ligt die balans?
Die balans kun je alleen vinden binnenin.
In je hart.
Daar het rustpunt, ankerpunt vinden van je leven.
Een aspect in jezelf wat totale balans is.
Wat Weet.
Alles wat uit balans brengt doen we uiteindelijk zelf.
We geven iets teveel gewicht of juist te weinig.
Maar wat in je hart is, kan alles weer terug in balans brengen.
Als we willen luisteren.
Weer in het midden komen.
Als we durven zien waar wij gewicht in de schaal gelegd hebben dat alles uit balans bracht in ons en om ons heen.

Dit is een proces, balans vinden.
Vaker dat het evenwicht naar de ene kant omslaat en dan weer naar de andere kant.
Totdat het ware midden gevonden is en we in alle rust en eenvoud hieruit kunnen leven, alles zich laten vormgeven.
Dan zal alles zich in volledige harmonie ontvouwen.
Ook een balans tussen geven en nemen, en waar je bv werkelijk kunt geven omdat niet jij meer geeft maar je alles over gegeven hebt aan dat wat werkelijk iets te geven heeft.
Geen behoefte aan beloning, want je wordt elk moment beloond van binnenuit, in de Liefde, in het in alle eenvoud liefhebben van alles en iedereen. Welke beloning kun je jezelf nog meer wensen?
Je bent gewoon die je bent, speelt jouw spel, stroomt uit, heel eenvoudig. Je drukt je uit in wat het moment vraagt zonder ophef. Gewoon dat wat gedaan wil worden, zichtbaar wil worden.

Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/8D7toicL2f

vrijdag 22 februari 2019

de dood



De dood, het leven.
Het Eeuwige leven, de Eeuwige verandering van sterven en opstanding, tot de uiteindelijke Opstanding.

Het heeft zo'n belangrijke plek in ons leven he. We krijgen er allemaal mee te maken, de dood. Eerst van mensen meer en minder dierbaar, om ons heen en dan onze eigen dood.
En toch liggen er steeds juist de grootste mogelijkheden bij het sterven. Het sterven van onszelf en ook het sterven van mensen om ons heen.
Dat laatste moment, die laatste momenten, daar gaat t uiteindelijk toch om, de vrucht van ons leven?
Wat laten we dan zien, hoe gaan we ermee om, wat wordt er wakker, wat wordt er zichtbaar. Verzet, angst, strijd, of overgave, verstilling, een diepe Liefde die ervaarbaar wordt. Alle schijn ontmaskert, al had je nog zo'n hoge positie, zoveel geld, aan t eind moet je alleen gaan, en de rest blijft achter.
Hoe je gaat, hoe je overgaat daarmee heb je de grootste impact op mensen om je heen. Wat je dan achterlaat, de indruk, de herinnering.
Uiteindelijk draait het hele leven erom, om in volle overgave te kunnen gaan, zonder angst. Dat je met je hele wezen kunt zeggen het is volbracht. Er is niets meer wat wacht, niets meer dat onuitgesproken is, niets meer dat wringt of dwingt, dat gespleten maakt.
Elk moment van het leven kan een bijdrage leveren aan dit proces als we er met vol bewustzijn, met volle verantwoordelijkheid in staan. Ons niet laten leven door zoveel in onszelf maar echt zelf gaan leven. Meer en meer alles durven over te geven aan iets veel en veel groters dan onszelf, ons hart hiervoor openen.

Als werkelijk dat Andere, het Bewustzijn ervaarbaar is geworden dan zijn we wakker geworden, dan begint pas het werkelijke leven.
Dan zijn we niet meer alleen maar ego, maar dan kunnen we echt gaan antwoorden op het Licht. Als we het durven toe te laten, als we durven alles te laten oplossen in dit Eeuwige Licht, in de Liefde.
Dit betekent totaal leven, open, eerlijk, echt, met alles erop en eraan, maar met bewustzijn.
En zo zal als vanzelfsprekend alle angst verdwijnen voor de dood, als we alles durven laten sterven wat illusie is, wat schijn is, wat patroon is, wat bovenop ons gekomen is.
Je Weet dan zonder dat je het uit kunt leggen, het leven is Eeuwig, het leven is Eeuwige verandering, omzetting, transformatie.
En uiteindelijk als alle illusie gestorven is, dan stap je bij het overgaan in het Eeuwige witte Licht, je bent weer Thuis.


Kagib

De uitgesproken woorden:

http://we.tl/FLx2IC20i6