Kagib Weteninhethart

Wat ze altijd van een kind zeggen, wat je zegt ben je zelf, is ook wat je denkt ben je zelf. Dit is helemaal neutraal, kan dus alles zijn, hemelse gedachten en laag bij de grondse om t verschil maar aan te duiden. Dus wat denk je, wat gaat er in je om? Dat ben jij. Dit kan natuurlijk heel eerlijk maken, als je hier naar durft te kijken zonder oordeel. Maar kan ook heel fijn zijn. Je hebt ook het positief denken maar dan ga je juist in de fragmentatie, want wat is positief en wat negatief? je kiest vanuit jouw ikje, vanuit de denker, en gaat dan juist het spel van de illusie in. Dit wil ik, en dat andere niet, en waarom dan niet? Maar je bent veel meer dan je denken en met mentale spelletjes kom je er niet. Nee, het gaat om aandachtig aanwezig zijn bij je denken. Zonder het speciaal in te vullen, er iets anders van te maken. Het diep door je heen te laten dringen, dat ben ik, want dat denk ik. En is je denken vervuld met liefde, verbonden met iedereen? Waarom dan niet? Wat denk je toch ...

We kijken en we zien iets, en wat we zien is helemaal echt. Die boom, dat kind, de sterren, het huis, je hand, de koelkast, wat het ook is.  Alleen wat we er van maken komt uit ons innerlijk, maakt het bijna altijd subjectief. We geven er een bepaalde waarde aan, een bepaalde kleur. We vinden het mooi, goed, slecht, we willen het, of juist niet. En hierdoor komt de gespletenheid, beladenheid, krijgt het een bepaalde lading. Dan is het niet zomaar meer wat het is, maar moet het iets zijn of juist niet zijn. De boom staat er nog steeds, het kind lacht naar je, dat gebeurd, maar wat we ervan maken, wat we ermee doen is een ander verhaal. Iedereen ervaart de wereld op een bepaalde manier, kijkt op een bepaalde manier de wereld in. Die is bijna altijd heel subjectief omdat het niet vrij is, er zitten beelden op. Vanuit het op een bepaalde manier ervaren van iets geef je het een bepaalde energie. Daardoor krijg je de ervaringen die je hebt omdat je iets uitstraalt, direct of soms op wat ...

Hoe diep kan inspiratie raken? Hoever kan het reiken? Wat kan omvat worden? Waar is de inspiratie speculatie, een nieuw beeld, theorie puttend uit bepaalde boeken en wat uiteindelijk voor de Waarheid gaat zitten. Waar is de inspiratie een directe uitdrukking, een direct putten uit die Waarheid die tijdloos is? Waar is de borreling een opengaan van de Poort van de Waarheid en waar een nieuwe zinsbegoocheling? Alles is energie. Het is aan ons welke energie we kunnen bevatten, omvatten, indrinken. Naarmate wij zelf ons energiepeil omhoog brengen kunnen we ook meer omvatten, meer begrijpen, meer verbinding maken met de levende Bron. Met oefeningen krik je ook de energie op, maar dat doe je met je ikje, waardoor je met je ikje in die energie zit. Maar die ben je dan nog niet, die kan nog van je afgepakt worden. Daarnaast maak je door oefeningen, meditatie/yoga etc. je eigen energievelden wakker. Het gaat erom meer en meer ruimte te maken voor de ware Energie zodat die zich meer en meer van ...

In de eeuwigheid ligt alles besloten. In het onzichtbare. Wat binnen het kader van de tijd alles openbaart, wat in de eeuwigheid besloten ligt. Het juiste moment voor alles. Dwars door alles heen. Hiertegen heeft de mens geen enkel verweer. Boven alles staat de Kracht. Een reservoir met een onkenbare inhoud wat kenbaar wordt gemaakt in de tijd. Wanneer het tijd is. En als het reservoir leeg is dan is het tijd. Tijd voor een nieuw begin. Dan is het oude voorbij. Dan zal de keuze gemaakt moeten zijn. Tot die tijd heeft de mens tijd. Elk moment is er mogelijkheid tot ommekeer. Tot keuze. De keuze om verbinding te maken met de eeuwigheid. Dat wat van werkelijke betekenis is. Maar wie ziet nog wat is, wat werkelijkheid is? Zit niet iedereen gevangen in een beeltenis? Ziet niet iedereen slechts een afbeelding, een verbeelding waarachter de eeuwigheid verborgen is? Hebben we niet van alles en iedereen een beeld gemaakt? De zin van het leven? Ieder zijn eigen zin? De zin bepaalt door de cultuu...

Tijd is iets relatiefs. Tijd is iets wat we hier gemaakt hebben. Tijd is boven op ons geplakt. We laten ons gevangen nemen door de tijd. We raken verstrikt in een illusie. Bij de geboorte is een kind tijdloos. En we kunnen weer tijdloos worden. Het lichaam wordt oud. Het lichaam is onderhevig aan de tijd. Het lichaam zit gevangen in de illusie. Maar de Ziel is tijdloos. En we kunnen groeien naar hernieuwde eenwording met deze Ziel. Dat wat we werkelijk Zijn. Het spel op aarde is een tijdelijke illusie. Het gaat erom, alle aspecten van deze illusie te doorzien. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-nhfC8xVImG

Liefde is natuurlijk. Je hoeft er niets voor te doen. Onvrede verstoort deze natuurlijkheid. Maar vroeg of laat keert het weer terug naar de vrede. Rust het weer in de Liefde. Daarom is Liefde Waarheid, En geen relatief begrip waar een selectieve groep naar streeft. Liefde verspilt ook geen energie en is onuitputtelijk. Daarom is het een natuurlijke zaak dat ieder op weg is naar deze Liefde. Dat dit de enige zin en betekenis is van het leven op aarde. Liefde is harmonie. Harmonie met het Al met Alles. Alles eindigt in de Liefde. Vanuit de basis van vrede, van Liefde is alles vrij. Zijn alle daden vrij. Is elke hartsopwelling in harmonie. In harmonie met het Al. Met Alles. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-ER2J3MHVp5