Kagib Weteninhethart

Daar zouden we ons eens grondig op moeten bezinnen, dat het gaat om de tijdloze Waarheid. Maar het komt eropneer dat de wereld opgebouwd is op onze waarheid, de waarheid van de tijd de mind, wat we denken te weten wat is wat wil hoe het is. Gebaseerd op denksystemen, ook het geloof is gebaseerd op een denksysteem heeft niets te maken met de Waarheid. God vecht niet mee met al die geloofsoorlogen in het groot in het klein. Dat doen wij in onze verblindheid de waarheid in pacht te hebben. Onze denkwaarheden hebben ons naar de afgrond geleid hoe hoog we ook van de toren schreeuwen. Onze hoogmoed brengt ons allemaal ten val. Juist omdat we nu een wereld zijn, alles met elkaar verbonden. Daarom de hoogste de hoogste tijd voor bezinning. Om ons hart te openen voor de echte Waarheid, de tijdloze universele Waarheid. Daarvoor zouden we de straat op moeten gaan, daarvoor te gaan staan. Op te staan en te zeggen zo kan het niet verder het is tijd voor een ommekeer, van het hoofd naar het hart.Daa...

Ja, psychiatrie, hulpverlening. Ik heb heel veel gesprekken gehad, gedeeld met mensen die in dit circuit terecht gekomen zijn. Belangrijkste wat steeds terug kwam is dat waar invoelingsvermogen, echt luisteren ontbrak. Dat heb ik wel altijd gedaan, heel natuurlijk zonder bedoeling. Ik ben er als het ware mee geboren. Ik heb ook een opleiding gedaan maar niet zozeer voor therapeut maar meer groepswerk. Achteraf gezien was ik daar waarschijnlijk meer op mijn plek geweest maar het lot had anders besloten. Op de opleiding waar ik zat ontbrak ook dit zelfkennis stuk dat echt openstellen voor de ander. Heb daar alles geprobeerd hier verandering in te brengen, de school hierin uit te dagen, de leerkrachten en mijn medestudenten. Het was ook het prille begin van mijn spirituele pad. Natuurlijk kan bepaalde kennis van belang zijn maar zo snel duikt de mind ertussen zet alles vast en de Verbinding is verloren. Dus voorop zou moeten staan in alle opleidingen die zelfkennis, het zelfonderzoek het ...

Het fundamentele probleem van de wereld is dat de vrouw het vrouwelijke in de mens als minder beschouwd wordt als de man het mannelijke. Anders gezegd het hoofd is de meester van het hart. Het zou eigenlijk andersom moeten zijn. Het zou moeten beginnen met het hart. Het ware Leven begint pas met een open hart. Een open kwetsbaar hart waardoor ervaren kan worden wat onkwetsbaar is. wat onvoorwaardelijk in Liefde is, wat ons onvoorwaardelijk lief heeft. Wat echt Weet in ons, niet het denken te weten van de mind. Daarin moeten we heropgevoed worden. Dat moet al beginnen bij de geboorte. Niet kijken naar het geslacht maar naar het hart. Dat het hart, wat ik noem het Weten in het hart ruimte mag krijgen in dat prille leven. Wat het kind werkelijk is. Dat zou nog eens een ontvangst zijn van dat kind als het echt gezien wordt. Dat het op kan bloeien op kan groeien in de ware potentie. En wij, wij volwassenen die denken volwassen te zijn, we zouden ons eens grondig moeten herbezinnen waar het ...

Daarom zijn we hier, om fouten te maken. Deze wereld is geen harmoniemodel. Het is een school. We zijn hier om lesjes te leren, en ieder heeft daarin weer een ander lesje. Een andere achtergrond, een andere levensopdracht, andere aspecten die in het Licht willen komen. Het gaat er daarin niet om, dat we elkaar de les lezen. Maar van elkaar willen leren. Samen groeien, toelaten in jezelf wat de ander je wil zeggen. Het is zo makkelijk alles buiten jezelf te plaatsen. Hij, heeft het gedaan of zij, of die instantie, je familie, vrienden, die groep etc. etc. Dan hoef je niet meer in jezelf te kijken. In jezelf te kijken wat jouw aandeel hierin is. De ander is precies op de juiste plek voor jouw leven en voor die ander. Je hebt hem/haar je leven in gebracht of die situatie omdat hij/zij jou iets wil zeggen en andersom. Daarin is geen toeval, het valt op je toe. Je hebt het aangetrokken. Waarschijnlijk was het allemaal al bepaald voordat je hier kwam. Dat toen alles precies zo voorbereid is ...

De maatschappij heeft het over een geweten maar dat heeft meestal niks te maken met het ware Geweten. Dit geweten is cultureel bepaald, is niet levend, is gebonden aan regels en dogma's. Het ware Geweten is tijdloos Universeel. Het is levend binnenin. En daarin zouden we heropgevoed moeten worden, voeling te krijgen met dat Geweten. Dat het hart voorrang krijgt omdat daar dit Geweten zich uitspreekt. Dat kan dus pas met een open hart. Dus het begint met dat we gaan van het hoofd naar het hart. Dat zou het fundament moeten worden van het totale leven, het hart. Als het ware van geboorte tot het sterven. Dan Weten we het zelf, en kunnen we echt verantwoordelijkheid gaan nemen voor het leven. Dit in een antwoorden op dat Geweten, zodat je daar meer en meer aan zult beantwoorden. Dan hebben we al die regeltjes niet meer nodig, dan kunnen we elkaar aanspreken op dat Geweten. Want ja dat Geweten is niet een mooi woordje maar kan fiks schrijnen pijn doen als je niet wil luisteren, zonder ...

Ja, dat is een heikel onderwerp, geloof. Iedereen mag toch geloven in wat hij/zij wil? En toch wil ik er iets over delen. Uitdagen, prikkelen, zonder te oordelen, vragen stellen. Waar ik voor sta, is dat er iets levends binnenin is wat over wil nemen, wat ons wil inspireren, begeleiden, helpen, zelfs Kracht geven. Maar als iemand helemaal ingekapseld zit in een bepaald geloof, vol regels, geboden, verboden, dit mag niet, dat moet je doen. Die dag moet je dit doen en die dag dat, en die dagen mag je dat helemaal niet doen. Je moet je zo kleden, zo gedragen, de rollenpatronen liggen vast. Alles ligt vast. Hoe kan er dan nog enig waar leven doorheen sijpelen. Dat zit helemaal afgesloten achter dat geloof vol regels, gedragsregels, geen vrijheid om zelf te ontdekken wat is. Een andere kant daarvan is vaker ook dat de ander slecht is, of gered moet worden, die mag je niet aankijken, die komen in de hel. In radicalere vormen vallen er zelfs doden en gewonden. Er is ook geen bevruchting van i...