DE KEUZE
In de eeuwigheid ligt alles besloten. In het onzichtbare. Wat binnen het kader van de tijd alles openbaart, wat in de eeuwigheid besloten ligt. Het juiste moment voor alles. Dwars door alles heen. Hiertegen heeft de mens geen enkel verweer. Boven alles staat de Kracht. Een reservoir met een onkenbare inhoud wat kenbaar wordt gemaakt in de tijd. Wanneer het tijd is. En als het reservoir leeg is dan is het tijd. Tijd voor een nieuw begin. Dan is het oude voorbij. Dan zal de keuze gemaakt moeten zijn. Tot die tijd heeft de mens tijd. Elk moment is er mogelijkheid tot ommekeer. Tot keuze. De keuze om verbinding te maken met de eeuwigheid. Dat wat van werkelijke betekenis is. Maar wie ziet nog wat is, wat werkelijkheid is? Zit niet iedereen gevangen in een beeltenis? Ziet niet iedereen slechts een afbeelding, een verbeelding waarachter de eeuwigheid verborgen is? Hebben we niet van alles en iedereen een beeld gemaakt? De zin van het leven? Ieder zijn eigen zin? De zin bepaalt door de cultuu...