Kagib Weteninhethart

In de kern is het zo, we creëren onze eigen werkelijkheid. Die kan natuurlijk al in het verleden, misschien een ver verleden of een verleden over dit leven heen ontstaan zijn. Maar het blijft zo dat als we dit als een vaststaand feit aanvaarden er nooit een verandering kan komen. je hebt daarin lief of je hebt niet lief, niets ertussenin. En dat is het juist wij staan er tussenin, wij staan tussen de Liefde in hoe dit er dan ook uitziet, kan aan de buitenkant er heel mooi uitzien en toch moet dit verdwijnen zodat de Liefde kan verschijnen. Dus het gaat om jezelf doorzien, overal waar jij aanwezig bent van waaruit je handelt, de wereld in kijkt, hoe je op mensen en situaties reageert, allemaal jij. Geen Liefde hierin. Alles in gekleurd bepaald gevangen in jouw denk/emotiewereld. Wil je hier echt vrij uit komen? Wil je echt de Liefde vrijmaken. Open jezelf dan voor de Liefde, open je hart voor de Liefde want alleen de Liefde kan je bevrijden. Kagib de audioversie: https://we.tl/t-zVMQZ7J...

De natuur spreekt tot mij, in deze soms zo gruwelijke dans van leven, die toch ook zoveel schoonheid openbaart. Gedragen door de wind, het prille groene gras, een nieuw begin, een nieuwe mogelijkheid. Vogels zingen hun lied in vrijheid. En zo zijn we allemaal op weg naar vrijheid, bevrijding. We gaan de weg die we gaan, waar uiteindelijk de dood niet meer zal bestaan, de haat en kilte is vergaan, waar de ogen open zijn gegaan. Waar de zon eeuwig mag en zal schijnen, meer en meer verwarmen, waardoor de wolken meer en meer zullen verdwijnen. Waarin de Eeuwige Liefde vanuit het hart zal mogen spreken. En we gaan verder. We doen wat we doen., wat ons beweegt, volgend onze stroom. De beweging van vernietiging naar opstanding, van gevangenschap, naar bevrijding, tot de uiteindelijke Bevrijding, het vrijmaken van dat wat alles zal vrij maken. De Vrijheid van, vanuit, het hart. De Vrijheid van de Liefdekracht. Onaantastbaar, niet meer aan te tasten door de haat, het kille hart, verkilde hart, ...

Ja, niets zijn. Ik ben niets, maakt me niet uit wat mensen van me vinden ik ben niets. Het is ook niet iets van buiten maar iets binnen. Het is onafhankelijk van buiten. In dat Niets zijn ben ik vrij van buiten wat buiten is, daar hoef ik eigenlijk niet zoveel meer mee. Ik zoek niet naar bevestiging, steun, schouderklopje maar kan ook niet minder gemaakt worden want ik ben niets. Omdat we iets denken te zijn te moeten zijn te willen zijn ontstaan de problemen. We willen iets volhouden, vasthouden, tegenhouden, afhankelijk van iets buiten. We willen niet geconfronteerd worden met dat we uiteindelijk niets zijn. Het is het drama van het leven dat we buiten zoeken wat binnenin al aanwezig is. Wat in alle geduld wacht tot we hier eindelijk Verbinding mee willen maken zodat we eindelijk tot Niets kunnen worden en Vrij Zijn. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-GZOT6nzu7d

Er is niks mis met genieten. Maar het afhankelijk zijn van het genieten van de zintuigen, eraan gehecht zijn. Steeds meer willen, het willen herhalen.  Muziek kan heel wezenlijk en inspirerend zijn. En dit dus met alle kunstuitingen. Het kan zelfs hulpvaardig zijn op je innerlijke Pad, iets raken, vrijmaken, transformeren, zelfs helen. Maar gericht zijn op sensatie is iets anders. En sensatie is bijna altijd waar het mensen om gaat. Opvul, kicken, de innerlijke leegte niet willen voelen, dus steeds maar de behoefte om jezelf gevuld vervuld te voelen met van alles buiten jezelf. Een daardoor geleefd worden en niet meer zelf leven. Ik kan intens genieten van muziek, ben echt blij met Spotify, al die muziek die ik kan onderzoeken beluisteren, mijn verzameling wordt groter en groter hihihi Maar ik ben er niet afhankelijk van, als het verdwijnt, verdwijnt mijn vervuld zijn niet, ook niet als internet verdwijnt of als ik geen films of series meer kan kijken. Ik g...

De maatschappij is een gestructureerde vorm waarin een groep mensen samenleeft. Meestal zijn er veel regels bepalingen, en de gemiddelde maatschappij wil het liefste dat we brave burgers zijn en niet luisteren naar wat in ons diepste binnenste is. Eigenlijk ontkennen alle maatschappijen dat er zoiets is als een opperste intelligentie. Die is eigenlijk heeeel gevaarlijk voor de huidige maatschappijen dus die wordt het liefst ontkent, onderdrukt. Geen echte innerlijke verantwoordelijkheid maar braaf de regeltjes volgen. Als die opperste intelligentie de leiding zou mogen nemen, als dat het fundament zou worden van een maatschappij, zou de maatschappij een totaal andere vorm en uitdrukking krijgen. Dan wordt levend een ander woord voor maatschappij, een samenleving. Echt samen-leven verbonden zijn in die opperste intelligentie, samen daarin onderweg zijn. Dat is dus mijn pleidooi al van vele jaren, de Sleutel dus. Ik reik hem al zolang aan maar er zijn teveel die slapen en t...

Alle streven wil verdwijnen alle doen, wat we dan ook doen, willen doen. En heel belangrijk wat we met dat doen willen wat er aan vast zit. Status, veiligheid, je meer voelen, aardig gevonden worden, och zoveel strategieën, bijna altijd onbewust. Stop ermee, eigenlijk stop met alles wat zo belangrijk lijkt. Komt eropneer, alles is belangrijk en niks is belangrijk. Alles is vluchtig behalve Dat, Het, wat voor naam je er maar aan wil geven. Het gaat om in Verbinding te zijn, dat je hart voeling heeft met wat alles draagt en omvat in Weten in Liefde. Dat je hiernaar leert luisteren in alles dat is. Dat dit op de eerste plek komt. Het gevolg kan niet anders zijn dan dat waar je eerst zo vol van was meer en meer verdwijnt, relatief wordt. Dat bovenaan staat de Liefde die alles draagt. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-ry8bTrdnSu