Kagib Weteninhethart

  Dat is het geweldige als je alles weggegeven hebt, alles opgelost is letterlijk en figuurlijk krijg je alles terug. Dat is de paradox. Je krijgt het veelvoudig terug maar eigenlijk hoef je er niks meer mee. Juist dan kan er Liefde zijn, echte pure ontvankelijkheid voor alles en iedereen. Eigenlijk kun je dan alles doen, je bent vrij te doen wat je maar wilt. Terug naar de ikvorm, ik ben vrij om te doen wat ik maar wil. Maar ik heb hier geen enkele behoefte meer aan, wat dan ook uit te leven, er zijn geen verlangens meer. Alles is vervuld in God, in het Goddelijke in een voelen dat het Goddelijke in mij me leidt inspireert waarin ik me helemaal vervuld voel. Het heeft te maken met alles is vluchtig behalve Dat, behalve God het Goddelijke. Het Goddelijke is Eeuwig, is niet van de tijd, Dat neem ik mee over dit leven hier heen. Het is vol-ledig worden. Leeg van jezelf leeg van mezelf en gevuld vervuld door God door het Goddelijke. En God is niet leeg van betekenis het Goddelijk...

Om uit eigen ervaring ervaren te putten. Ik zeg vaker, ik doe alleen nog wat ik wil. Maar dat ik is dus niet mijn ikje mijn ego. Dat ik wat het Goddelijke in mij wil. Daar heb ik me lang geleden aan over gegeven. Daar ben ik lang geleden mee op reis gegaan, alweer 36 a 37 jaar geleden toen de ommekeer kwam. Die afstemming was natuurlijk niet meteen geheel zuiver maar dat was juist ook al snel mijn diepste intentie om gezuiverd te worden. Dat alles aan/in het Licht mocht komen wat gezien wilde worden, dat wat duister in me was in het Licht mocht komen en zo daarin oplossen. Toen ben ik door vele stadia van innerlijke veranderingen gegaan. En toen heb ik uiteindelijk kunnen zeggen in een beleven mijn en de Wil zijn een. Ook dat was een stadium een proces om dat in mezelf toe te staan. Eigenlijk was het veel makkelijker om te volgen, niet mijn wil maar Uw Wil. Heerlijk. Nu is het veel subtieler, veel leger en toch heel helder stralend en doe ik wat ik wil. Wat God ...