Kagib Weteninhethart

De wereld waarin je leeft, de mensen om je heen, de situaties waarin je komt, dat is geen toeval. Dat valt op je toe, dat trek je aan. Het begint al bij je geboorte, je ouders, of de plek waar je geboren wordt ook dat is geen toeval. Dat wordt je fundament van waaruit alles zich ontvouwt. Als die basis niet goed is heeft dit natuurlijk grote gevolgen voor de rest van je leven. Er ontstaan trauma's en die geven zich dan vorm buiten jou. Zolang je hier niet echt iets mee/aan doet zal je leven ellendig zijn. Jijzelf kan hier niets aan doen want je handelt dan vanuit je trauma vanuit je ervaringen vanuit je misvorming. Onbewust, dus je weet eigenlijk niet echt waarom je doet wat je doet. Je zit gevangen, bent bevangen door het verleden. Self Fullfilling Prophecys ontvouwen zich, je trekt die mensen aan, die situaties, die passen bij jouw trauma jouw misvorming. Hoe hier uit te komen? De enige mogelijkheid is je te openen voor wat dieper binnenin is, je hart daarvoor te openen. Dat wat ...

Toch wel n interessant thema het kwaad, wat is het kwaad, wat is de betekenis van het kwaad? Komt niet juist het waarlijk Goede vrij door het kwaad, komt niet juist daardoor inzicht vrij en begrip in confrontatie met t kwaad? Uiteindelijk is t illusie zal het weer verdwijnen als t zijn functie vervuld heeft. De Waarheid blijft over, het Licht blijft over de Liefde blijft over. Heb r nog s verder naar gekeken van waaruit mensen handelen, want er zijn hierin natuurlijk nog allerlei stadia. In eerste instantie is er niet zo'n gespletenheid in uitdrukking van wat wij kwaad noemen, het is een soort natuurlijke reactie, een soort dierlijke reactie zonder veel bewustzijn. Dat is als een ziel nog heel jong is, die leeft zich uit, en komt zo tot bepaalde ontdekkingen eventueel tot bezinning. Er zijn allerlei emoties die zich gewoon uit willen leven, nog beleefd willen worden. Daarin zal dan ook nog niet zo snel een Geweten spreken, dat moet dan eigenlijk nog geïnternaliseerd worden. Voor zi...

Volgens mij groeien de meeste mensen scheef. Ze zijn door ervaringen uit het verleden misvormd geraakt en dit werkt zich daarna verder uit. Allerlei ervaringen die dan daarna komen verbinden zich hiermee, vaak een self-fullfilling prophecy. Het trauma komt steeds terug, de wond die geslagen is, op alle mogelijke manieren. De meeste mensen groeien steeds verder af van hun ware Kern, voelen hier geen enkele echte verbinding meer mee en worden slechts door het leven om de oren geslagen waar ze zich dan doorheen proberen te worstelen. Andere mensen hebben t in t leven eigenlijk vrij rustig, hobbelen gezellig door t leven heen, krijgen daarin ook niet zoveel klappen maar groeien daardoor innerlijk ook niet echt verder. Echte groei komt wat mij betreft pas als je bewust in het leven gaat staan, daar verantwoordelijkheid voor gaat nemen. Daar gaat meestal veel aan vooraf. Meestal gaan daarvoor veel wegen dood, zijn er geen uitwegen meer behalve terug naar jezelf, bezinning. Vrede geluk begint...