Kagib Weteninhethart

Ja, niets zijn. Ik ben niets, maakt me niet uit wat mensen van me vinden ik ben niets. Het is ook niet iets van buiten maar iets binnen. Het is onafhankelijk van buiten. In dat Niets zijn ben ik vrij van buiten wat buiten is, daar hoef ik eigenlijk niet zoveel meer mee. Ik zoek niet naar bevestiging, steun, schouderklopje maar kan ook niet minder gemaakt worden want ik ben niets. Omdat we iets denken te zijn te moeten zijn te willen zijn ontstaan de problemen. We willen iets volhouden, vasthouden, tegenhouden, afhankelijk van iets buiten. We willen niet geconfronteerd worden met dat we uiteindelijk niets zijn. Het is het drama van het leven dat we buiten zoeken wat binnenin al aanwezig is. Wat in alle geduld wacht tot we hier eindelijk Verbinding mee willen maken zodat we eindelijk tot Niets kunnen worden en Vrij Zijn. Kagib De audioversie: https://we.tl/t-GZOT6nzu7d

Er is niks mis met genieten. Maar het afhankelijk zijn van het genieten van de zintuigen, eraan gehecht zijn. Steeds meer willen, het willen herhalen.  Muziek kan heel wezenlijk en inspirerend zijn. En dit dus met alle kunstuitingen. Het kan zelfs hulpvaardig zijn op je innerlijke Pad, iets raken, vrijmaken, transformeren, zelfs helen. Maar gericht zijn op sensatie is iets anders. En sensatie is bijna altijd waar het mensen om gaat. Opvul, kicken, de innerlijke leegte niet willen voelen, dus steeds maar de behoefte om jezelf gevuld vervuld te voelen met van alles buiten jezelf. Een daardoor geleefd worden en niet meer zelf leven. Ik kan intens genieten van muziek, ben echt blij met Spotify, al die muziek die ik kan onderzoeken beluisteren, mijn verzameling wordt groter en groter hihihi Maar ik ben er niet afhankelijk van, als het verdwijnt, verdwijnt mijn vervuld zijn niet, ook niet als internet verdwijnt of als ik geen films of series meer kan kijken. Ik g...