Kagib Weteninhethart

Eens is alles in gang gegaan met een bedoeling, een betekenis. En dan ben je aan het eind van het proces en dan keer je terug in het Niets. Wat was dan de zin van dat alles? Ik kan dit ook niet verklaren. Ik Weet slechts dat het gaat om het proces onder leiding van het Goddelijke. Eigenlijk zijn we daar nog amper mee begonnen. Nu hebben we eigenlijk God ook buitenboord gegooid. Pfff God een verzinsel, wij weten het beter wij lossen alles wel op met onze speeltjes, wij zijn beter dan God, God heeft gefaald, hoe kan hij dit allemaal toelaten is een gewetenloze god. Zoveel plaatjes dat we plakken op God. Maar de echte levende dragende Kracht is hierin niet aanwezig. Die kan niet inwerken, niet inlichten, niet inspireren, niet verwarmen, steunen omdat we dit niet toelaten. Ons hart hiervoor niet openen. Daar plukken we weer de vruchten van. Daarom leven we in deze chaotische wereld zonder wezenlijke zin en perspectief. God maakt het niet uit er kan niets toegevoegd worden aan...

Het gaat erom voeling te krijgen met het Goddelijke wat alles draagt en Weet. Daar meer en meer mee samen te komen. Dan heb je ook meer en meer de kennis van dat Goddelijke. Je doorZiet het leven, je Weet. Het gevolg daarvan is dat je je vrijmaakt van alles wat je bindt aan deze wereld. Dan rust je in het Goddelijke en bent daarin daardoor vervuld. Dit is een reis. Een reis van vervolmaking onder leiding van dat wat al heel is. Zo kom je meer en meer samen met het Goddelijke, je Weet dan ook wat het Goddelijke Weet, je bent dan meer en meer daarop afgestemd. Daardoor wordt je meer en meer aan God gelijk naarmate het proces vordert. Zo wordt je een instrument van dat Goddelijke. Dan ben je daarop afgestemd en doet alleen nog Gods Wil. Jij bent verdwenen waardoor het Goddelijke in jou kon opstaan en door jou heen kan handelen in alles wat je bent. Dan is alles tot vervulling gekomen. Is het niet onvoorstelbaar het perspectief wat in ons opgeslagen ligt. En zo zo weinig...